古诗词 - 中国最美古诗词

奉和袭美酒中十咏酒旗

摇摇倚青岸，远荡游人思。yáo yáo yǐ qīng àn，yuǎn dàng yóu rén sī。风欹翠竹杠，雨澹香醪字。fēng yī cuì zhú gāng，yǔ dàn xiāng láo zì。才来隔烟见，已觉临江迟。cái lái gé yān jiàn，yǐ jué lín jiāng chí。大旆非不荣，其如有王事。dà pèi fēi bù róng，qí rú yǒu wáng shì。

奉和袭美酒中十咏酒尊

唐：陆龟蒙

黄金即为侈，白石又太拙。huáng jīn jí wèi chǐ，bái shí yòu tài zhuō。斫得奇树根，中如老蛟穴。zhuó dé qí shù gēn，zhōng rú lǎo jiāo xué。时招山下叟，共酌林间月。shí zhāo shān xià sǒu，gòng zhuó lín jiān yuè。尽醉两忘言，谁能作天舌。jǐn zuì liǎng wàng yán，shuí néng zuò tiān shé。

奉和袭美酒中十咏酒城

唐：陆龟蒙

何代驱生灵，筑之为酿地。hé dài qū shēng líng，zhù zhī wèi niàng dì。殊无甲兵守，但有糟浆气。shū wú jiǎ bīng shǒu，dàn yǒu zāo jiāng qì。雉堞屹如狂，女墙低似醉。zhì dié yì rú kuáng，nǚ qiáng dī shì zuì。必若据而争，先登仪狄氏。bì ruò jù ér zhēng，xiān dēng yí dí shì。

奉和袭美酒中十咏酒乡

唐：陆龟蒙

谁知此中路，暗出虚无际。shuí zhī cǐ zhōng lù，àn chū xū wú jì。广莫是邻封，华胥为附丽。guǎng mò shì lín fēng，huá xū wèi fù lì。三杯闻古乐，伯雅逢遗裔。sān bēi wén gǔ lè，bó yǎ féng yí yì。自尔等荣枯，何劳问玄弟。zì ěr děng róng kū，hé láo wèn xuán dì。

添酒中六咏酒池

唐：陆龟蒙

万斛输曲沼，千钟未为多。wàn hú shū qū zhǎo，qiān zhōng wèi wèi duō。残霞入醍齐，远岸澄白酂。cán xiá rù tí qí，yuǎn àn chéng bái cuó。后土亦沉醉，奸臣空浩歌。hòu tǔ yì chén zuì，jiān chén kōng hào gē。迩来荒淫君，尚得乘馀波。ěr lái huāng yín jūn，shàng dé chéng yú bō。

添酒中六咏酒池

唐：陆龟蒙

候暖曲糵调，覆深苫盖净。hòu nuǎn qū niè diào，fù shēn shān gài jìng。溢处每淋漓，沈来还濎滢。yì chù měi lín lí，shěn lái hái dǐng yíng。常闻清凉酎，可养希夷性。cháng wén qīng liáng zhòu，kě yǎng xī yí xìng。盗饮以为名，得非君子病。dào yǐn yǐ wèi míng，dé fēi jūn zi bìng。

添酒中六咏酒池

唐：陆龟蒙

昔人性何诞，欲载无穷酒。xī rén xìng hé dàn，yù zài wú qióng jiǔ。波上任浮身，风来即开口。bō shàng rèn fú shēn，fēng lái jí kāi kǒu。荒唐意难遂，沈湎名不朽。huāng táng yì nán suì，shěn miǎn míng bù xiǔ。千古如比肩，问君能继不。qiān gǔ rú bǐ jiān，wèn jūn néng jì bù。

奉和袭美茶具十咏茶坞

唐：陆龟蒙

茗地曲隈回，野行多缭绕。míng dì qū wēi huí，yě xíng duō liáo rào。向阳就中密，背涧差还少。xiàng yáng jiù zhōng mì，bèi jiàn chà hái shǎo。遥盘云髻慢，乱簇香篝小。yáo pán yún jì màn，luàn cù xiāng gōu xiǎo。何处好幽期，满岩春露晓。hé chù hǎo yōu qī，mǎn yán chūn lù xiǎo。

奉和袭美茶具十咏茶笋

唐：陆龟蒙

所孕和气深，时抽玉苕短。suǒ yùn hé qì shēn，shí chōu yù sháo duǎn。轻烟渐结华，嫩蕊初成管。qīng yān jiàn jié huá，nèn ruǐ chū chéng guǎn。寻来青霭曙，欲去红云暖。xún lái qīng ǎi shǔ，yù qù hóng yún nuǎn。秀色自难逢，倾筐不曾满。xiù sè zì nán féng，qīng kuāng bù céng mǎn。

奉和袭美茶具十咏茶籯

唐：陆龟蒙

金刀劈翠筠，织似波文斜。jīn dāo pī cuì yún，zhī shì bō wén xié。制作自野老，携持伴山娃。zhì zuò zì yě lǎo，xié chí bàn shān wá。昨日斗烟粒，今朝贮绿华。zuó rì dòu yān lì，jīn cháo zhù lǜ huá。争歌调笑曲，日暮方还家。zhēng gē diào xiào qū，rì mù fāng hái jiā。

奉和袭美茶具十咏茶舍

唐：陆龟蒙

旋取山上材，架为山下屋。xuán qǔ shān shàng cái，jià wèi shān xià wū。门因水势斜，壁任岩隈曲。mén yīn shuǐ shì xié，bì rèn yán wēi qū。朝随鸟俱散，暮与云同宿。cháo suí niǎo jù sàn，mù yǔ yún tóng sù。不惮采掇劳，祗忧官未足。bù dàn cǎi duō láo，zhī yōu guān wèi zú。

奉和袭美茶具十咏茶灶

唐：陆龟蒙

无突抱轻岚，有烟映初旭。wú tū bào qīng lán，yǒu yān yìng chū xù。盈锅玉泉沸，满甑云芽熟。yíng guō yù quán fèi，mǎn zèng yún yá shú。奇香袭春桂，嫩色凌秋菊。qí xiāng xí chūn guì，nèn sè líng qiū jú。炀者若吾徒，年年看不足。yáng zhě ruò wú tú，nián nián kàn bù zú。

奉和袭美茶具十咏茶焙

唐：陆龟蒙

左右捣凝膏，朝昏布烟缕。zuǒ yòu dǎo níng gāo，cháo hūn bù yān lǚ。方圆随样拍，次第依层取。fāng yuán suí yàng pāi，cì dì yī céng qǔ。山谣纵高下，火候还文武。shān yáo zòng gāo xià，huǒ hòu hái wén wǔ。见说焙前人，时时炙花脯。jiàn shuō bèi qián rén，shí shí zhì huā pú。

奉和袭美茶具十咏茶鼎

唐：陆龟蒙

新泉气味良，古铁形状丑。xīn quán qì wèi liáng，gǔ tiě xíng zhuàng chǒu。那堪风雪夜，更值烟霞友。nà kān fēng xuě yè，gèng zhí yān xiá yǒu。曾过赪石下，又住清溪口。céng guò chēng shí xià，yòu zhù qīng xī kǒu。且共荐皋卢，何劳倾斗酒。qiě gòng jiàn gāo lú，hé láo qīng dòu jiǔ。

奉和袭美茶具十咏茶瓯

唐：陆龟蒙

昔人谢塸堤，徒为妍词饰。xī rén xiè ōu dī，tú wèi yán cí shì。岂如圭璧姿，又有烟岚色。qǐ rú guī bì zī，yòu yǒu yān lán sè。光参筠席上，韵雅金罍侧。guāng cān yún xí shàng，yùn yǎ jīn léi cè。直使于阗君，从来未尝识。zhí shǐ yú tián jūn，cóng lái wèi cháng shí。

奉和袭美茶具十咏煮茶

唐：陆龟蒙

闲来松间坐，看煮松上雪。xián lái sōng jiān zuò，kàn zhǔ sōng shàng xuě。时于浪花里，并下蓝英末。shí yú làng huā lǐ，bìng xià lán yīng mò。倾馀精爽健，忽似氛埃灭。qīng yú jīng shuǎng jiàn，hū shì fēn āi miè。不合别观书，但宜窥玉札。bù hé bié guān shū，dàn yí kuī yù zhá。

江湖散人歌

唐：陆龟蒙

江湖散人天骨奇，短发搔来蓬半垂。jiāng hú sàn rén tiān gǔ qí，duǎn fā sāo lái péng bàn chuí。手提孤篁曳寒茧，口诵太古沧浪词。shǒu tí gū huáng yè hán jiǎn，kǒu sòng tài gǔ cāng làng cí。词云太古万万古，民性甚野无风期。cí yún tài gǔ wàn wàn gǔ，mín xìng shén yě wú fēng qī。夜栖止与禽兽杂，独自构架纵横枝。yè qī zhǐ yǔ qín shòu zá，dú zì gòu jià zòng héng zhī。因而称曰有巢氏，民共敬贵如君师。yīn ér chēng yuē yǒu cháo shì，mín gòng jìng guì rú jūn shī。当时只效乌鹊辈，岂是有意陈尊卑。dāng shí zhǐ xiào wū què bèi，qǐ shì yǒu yì chén zūn bēi。无端后圣穿凿破，一派前导千流随。wú duān hòu shèng chuān záo pò，yī pài qián dǎo qiān liú suí。多方恼乱元气死，日使文字生奸欺。duō fāng nǎo luàn yuán qì sǐ，rì shǐ wén zì shēng jiān qī。圣人事业转销耗，尚有渔者存熙熙。shèng rén shì yè zhuǎn xiāo hào，shàng yǒu yú zhě cún xī xī。风波不独困一士，凡百器具皆能施。fēng bō bù dú kùn yī shì，fán bǎi qì jù jiē néng shī。罛疏沪腐鲈鳜脱，止失检驭无谗疵。gū shū hù fǔ lú guì tuō，zhǐ shī jiǎn yù wú chán cī。人间所谓好男子，我见妇女留须眉。rén jiān suǒ wèi hǎo nán zi，wǒ jiàn fù nǚ liú xū méi。奴颜婢膝真乞丐，反以正直为狂痴。nú yán bì xī zhēn qǐ gài，fǎn yǐ zhèng zhí wèi kuáng chī。所以头欲散，不散弁峨巍。suǒ yǐ tóu yù sàn，bù sàn biàn é wēi。所以腰欲散，不散佩陆离。suǒ yǐ yāo yù sàn，bù sàn pèi lù lí。行散任之适，坐散从倾欹。xíng sàn rèn zhī shì，zuò sàn cóng qīng yī。语散空谷应，笑散春云披。yǔ sàn kōng gǔ yīng，xiào sàn chūn yún pī。衣散单复便，食散酸咸宜。yī sàn dān fù biàn，shí sàn suān xián yí。书散浑真草，酒散甘醇醨。shū sàn hún zhēn cǎo，jiǔ sàn gān chún lí。屋散势斜直，树散行参差。wū sàn shì xié zhí，shù sàn xíng cān chà。客散忘簪屦，禽散虚笼池。kè sàn wàng zān jù，qín sàn xū lóng chí。物外一以散，中心散何疑。wù wài yī yǐ sàn，zhōng xīn sàn hé yí。不共诸侯分邑里，不与天子专隍陴。bù gòng zhū hóu fēn yì lǐ，bù yǔ tiān zi zhuān huáng pí。静则守桑柘，乱则逃妻儿。jìng zé shǒu sāng zhè，luàn zé táo qī ér。金镳贝带未尝识，白刃杀我穷生为。jīn biāo bèi dài wèi cháng shí，bái rèn shā wǒ qióng shēng wèi。或闻蕃将负恩泽，号令铁马如风驰。huò wén fān jiāng fù ēn zé，hào lìng tiě mǎ rú fēng chí。大君年小丞相少，当轴自请都旌旗。dà jūn nián xiǎo chéng xiāng shǎo，dāng zhóu zì qǐng dōu jīng qí。神锋悉出羽林仗，缋画日月蟠龙螭。shén fēng xī chū yǔ lín zhàng，huì huà rì yuè pán lóng chī。太宗基业甚牢固，小丑背叛当歼夷。tài zōng jī yè shén láo gù，xiǎo chǒu bèi pàn dāng jiān yí。禁军近自肃宗置，抑遏辅国争雄雌。jìn jūn jìn zì sù zōng zhì，yì è fǔ guó zhēng xióng cí。必然大段剪凶逆，须召劲勇持军麾。bì rán dà duàn jiǎn xiōng nì，xū zhào jìn yǒng chí jūn huī。四方贼垒犹占地，死者暴骨生寒饥。sì fāng zéi lěi yóu zhàn dì，sǐ zhě bào gǔ shēng hán jī。归来辄拟荷锄笠，诟吏已责租钱迟。guī lái zhé nǐ hé chú lì，gòu lì yǐ zé zū qián chí。兴师十万一日费，不啻千金何以支。xīng shī shí wàn yī rì fèi，bù chì qiān jīn hé yǐ zhī。只今利口且箕敛，何暇俯首哀茕嫠。zhǐ jīn lì kǒu qiě jī liǎn，hé xiá fǔ shǒu āi qióng lí。均荒补败岂无术，布在方册撑颓巇。jūn huāng bǔ bài qǐ wú shù，bù zài fāng cè chēng tuí xī。冰霜襦裤易反掌，白面诸郎殊不知。bīng shuāng rú kù yì fǎn zhǎng，bái miàn zhū láng shū bù zhī。江湖散人悲古道，悠悠幸寄羲皇傲。jiāng hú sàn rén bēi gǔ dào，yōu yōu xìng jì xī huáng ào。官家未议活苍生，拜赐江湖散人号。guān jiā wèi yì huó cāng shēng，bài cì jiāng hú sàn rén hào。

五歌放牛

唐：陆龟蒙

江草秋穷似秋半，十角吴牛放江岸。jiāng cǎo qiū qióng shì qiū bàn，shí jiǎo wú niú fàng jiāng àn。邻肩抵尾乍依隈，横去斜奔忽分散。lín jiān dǐ wěi zhà yī wēi，héng qù xié bēn hū fēn sàn。荒陂断堑无端入，背上时时孤鸟立。huāng bēi duàn qiàn wú duān rù，bèi shàng shí shí gū niǎo lì。日暮相将带雨归，田家烟火微茫湿。rì mù xiāng jiāng dài yǔ guī，tián jiā yān huǒ wēi máng shī。

五歌放牛

唐：陆龟蒙

水鸟山禽虽异名，天工各与双翅翎。shuǐ niǎo shān qín suī yì míng，tiān gōng gè yǔ shuāng chì líng。雏巢吞啄即一例，游处高卑殊不停。chú cháo tūn zhuó jí yī lì，yóu chù gāo bēi shū bù tíng。则有觜铍爪戟劲立直视者，击搏挽裂图膻腥。zé yǒu zī pī zhǎo jǐ jìn lì zhí shì zhě，jī bó wǎn liè tú shān xīng。如此等色恣豪横，耸身往往凌青冥。rú cǐ děng sè zì háo héng，sǒng shēn wǎng wǎng líng qīng míng。为人罗绊取材力，韦韝彩绶悬金铃。wèi rén luó bàn qǔ cái lì，wéi gōu cǎi shòu xuán jīn líng。三驱不以鸟捕鸟，矢下先得闻诸经。sān qū bù yǐ niǎo bǔ niǎo，shǐ xià xiān dé wén zhū jīng。超然可继义勇后，恰似有志行天刑。chāo rán kě jì yì yǒng hòu，qià shì yǒu zhì xíng tiān xíng。鸥闲鹤散两自遂，意思不受人丁宁。ōu xián hè sàn liǎng zì suì，yì sī bù shòu rén dīng níng。今朝棹倚寒江汀，舂锄翡翠参鵁鶄。jīn cháo zhào yǐ hán jiāng tīng，chōng chú fěi cuì cān jiāo jīng。孤翘侧睨瞥灭没，未是即肯驯檐楹。gū qiào cè nì piē miè méi，wèi shì jí kěn xùn yán yíng。妇女衣襟便佞舌，始得金笼日提挈。fù nǚ yī jīn biàn nìng shé，shǐ dé jīn lóng rì tí qiè。精神卓荦背人飞，冷抱蒹葭宿烟月。jīng shén zhuó luò bèi rén fēi，lěng bào jiān jiā sù yān yuè。我与时情大乖剌，只是江禽有毛发。wǒ yǔ shí qíng dà guāi lá，zhǐ shì jiāng qín yǒu máo fā。殷勤谢汝莫相猜，归来长短同群活。yīn qín xiè rǔ mò xiāng cāi，guī lái zhǎng duǎn tóng qún huó。

五歌放牛

唐：陆龟蒙

自春徂秋天弗雨，廉廉早稻才遮亩。zì chūn cú qiū tiān fú yǔ，lián lián zǎo dào cái zhē mǔ。芒粒稀疏熟更轻，地与禾头不相拄。máng lì xī shū shú gèng qīng，dì yǔ hé tóu bù xiāng zhǔ。我来愁筑心如堵，更听农夫夜深语。wǒ lái chóu zhù xīn rú dǔ，gèng tīng nóng fū yè shēn yǔ。凶年是物即为灾，百阵野凫千穴鼠。xiōng nián shì wù jí wèi zāi，bǎi zhèn yě fú qiān xué shǔ。平明抱杖入田中，十穗萧条九穗空。píng míng bào zhàng rù tián zhōng，shí suì xiāo tiáo jiǔ suì kōng。敢言一岁囷仓实，不了如今朝暮舂。gǎn yán yī suì qūn cāng shí，bù le rú jīn cháo mù chōng。天职谁司下民籍，苟有区区宜㭊㭊。tiān zhí shuí sī xià mín jí，gǒu yǒu qū qū yí。本作耕耘意若何，虫豸兼教食人食。běn zuò gēng yún yì ruò hé，chóng zhì jiān jiào shí rén shí。古者为邦须蓄积，鲁饥尚责如齐籴。gǔ zhě wèi bāng xū xù jī，lǔ jī shàng zé rú qí dí。今之为政异当时，一任流离恣徵索。jīn zhī wèi zhèng yì dāng shí，yī rèn liú lí zì zhēng suǒ。平生幸遇华阳客，向日餐霞转肥白。píng shēng xìng yù huá yáng kè，xiàng rì cān xiá zhuǎn féi bái。欲卖耕牛弃水田，移家且傍三茅宅。yù mài gēng niú qì shuǐ tián，yí jiā qiě bàng sān máo zhái。