古诗词 - 中国最美古诗词

读三国志

独夜一卷史，上寻千岁间。dú yè yī juǎn shǐ，shàng xún qiān suì jiān。咄嗟兴废更，俯仰朝市迁。duō jiē xīng fèi gèng，fǔ yǎng cháo shì qiān。古人病无闻，愚智矜后先。gǔ rén bìng wú wén，yú zhì jīn hòu xiān。共乐无穷中，正如朝露然。gòng lè wú qióng zhōng，zhèng rú cháo lù rán。向观功名际，自以皆万年。xiàng guān gōng míng jì，zì yǐ jiē wàn nián。迩来令人悲，蚊蚋过目前。ěr lái lìng rén bēi，wén ruì guò mù qián。安得谢浮俗，高举凌九天。ān dé xiè fú sú，gāo jǔ líng jiǔ tiān。捐书以绝学，寄心崆峒仙。juān shū yǐ jué xué，jì xīn kōng dòng xiān。

十二月二十一日雪中早朝

宋：刘敞

海风水群飞，中夜满城雪。hǎi fēng shuǐ qún fēi，zhōng yè mǎn chéng xuě。闻鸡倒衣起，犹谓庭下月。wén jī dào yī qǐ，yóu wèi tíng xià yuè。出门望天地，高下同莹洁。chū mén wàng tiān dì，gāo xià tóng yíng jié。念非汗漫期，驱马正迷辙。niàn fēi hàn màn qī，qū mǎ zhèng mí zhé。我本江湖人，云端想华阙。wǒ běn jiāng hú rén，yún duān xiǎng huá quē。今来恍自失，旅唱空愁绝。jīn lái huǎng zì shī，lǚ chàng kōng chóu jué。

得

宋：刘敞

微霜下芳草，日月逝逾迈。wēi shuāng xià fāng cǎo，rì yuè shì yú mài。青青松与柏，岁暮两相对。qīng qīng sōng yǔ bǎi，suì mù liǎng xiāng duì。念我平生游，孤怀用慷慨。niàn wǒ píng shēng yóu，gū huái yòng kāng kǎi。谁言干里近，引领若海外。shuí yán gàn lǐ jìn，yǐn lǐng ruò hǎi wài。清颍流东南，浮云向吴会。qīng yǐng liú dōng nán，fú yún xiàng wú huì。临风意莫展，将子多自爱。lín fēng yì mò zhǎn，jiāng zi duō zì ài。

寄王子坚时在寝丘治东皋

宋：刘敞

达人视天下，轻重如浮云。dá rén shì tiān xià，qīng zhòng rú fú yún。震雷不经听，虫飞宁足分。zhèn léi bù jīng tīng，chóng fēi níng zú fēn。吾慕庞德公，谷口自耕耘。wú mù páng dé gōng，gǔ kǒu zì gēng yún。身世两相弃，放言麋鹿群。shēn shì liǎng xiāng qì，fàng yán mí lù qún。此风久难尚，之子今复闻。cǐ fēng jiǔ nán shàng，zhī zi jīn fù wén。我亦问津者，滔滔远惭君。wǒ yì wèn jīn zhě，tāo tāo yuǎn cán jūn。

菊花枕

宋：刘敞

鲜鲜秋菊花，粲粲黄金钱。xiān xiān qiū jú huā，càn càn huáng jīn qián。采掇时苦晚，弃遗情所怜。cǎi duō shí kǔ wǎn，qì yí qíng suǒ lián。道人教为枕，示可以延年。dào rén jiào wèi zhěn，shì kě yǐ yán nián。早昧摄生术，恐为多病缠。zǎo mèi shè shēng shù，kǒng wèi duō bìng chán。又从省俗事，视听苦不便。yòu cóng shěng sú shì，shì tīng kǔ bù biàn。往往发昏愦，未知所除蠲。wǎng wǎng fā hūn kuì，wèi zhī suǒ chú juān。但使寐无觉，不谓药可痊。dàn shǐ mèi wú jué，bù wèi yào kě quán。今者诚有遇，秘之慎其传。jīn zhě chéng yǒu yù，mì zhī shèn qí chuán。愈风得难老，高卧齐古贤。yù fēng dé nán lǎo，gāo wò qí gǔ xián。作诗叙终始，物薄戒轻捐。zuò shī xù zhōng shǐ，wù báo jiè qīng juān。

答张洞推官

宋：刘敞

忧患使志衰，羁旅哀年迈。yōu huàn shǐ zhì shuāi，jī lǚ āi nián mài。夙昔仰高山，迩来得倾盖。sù xī yǎng gāo shān，ěr lái dé qīng gài。孤游幸无恨，三益良有待。gū yóu xìng wú hèn，sān yì liáng yǒu dài。惠我金玉音，醒如濯聋瞆。huì wǒ jīn yù yīn，xǐng rú zhuó lóng kuì。怅然反自感，久矣病昏惫。chàng rán fǎn zì gǎn，jiǔ yǐ bìng hūn bèi。微君念气臭，谁与振菅蒯。wēi jūn niàn qì chòu，shuí yǔ zhèn jiān kuǎi。聆弦感英韶，观海惮珍怪。líng xián gǎn yīng sháo，guān hǎi dàn zhēn guài。内省终悬罄，无由报杂佩。nèi shěng zhōng xuán qìng，wú yóu bào zá pèi。

洪州黄推官

宋：刘敞

江表山水区，南昌神仙宅。jiāng biǎo shān shuǐ qū，nán chāng shén xiān zhái。固宜生贤俊，邈与尘土隔。gù yí shēng xián jùn，miǎo yǔ chén tǔ gé。昔在君伯氏，实为万夫特。xī zài jūn bó shì，shí wèi wàn fū tè。文采何辉煌，声名盛赫奕。wén cǎi hé huī huáng，shēng míng shèng hè yì。差池中道夭，冥漠神理默。chà chí zhōng dào yāo，míng mò shén lǐ mò。德业谁与伦，天伦自准的。dé yè shuí yǔ lún，tiān lún zì zhǔn de。龙蟠岂终潜，鸟伏必远击。lóng pán qǐ zhōng qián，niǎo fú bì yuǎn jī。君今钟其美，远到未可测。jūn jīn zhōng qí měi，yuǎn dào wèi kě cè。

闻官输竹箭毛翎

宋：刘敞

边兵未云备，竞矜弓弩强。biān bīng wèi yún bèi，jìng jīn gōng nǔ qiáng。斯人久衔恩，献力固所当。sī rén jiǔ xián ēn，xiàn lì gù suǒ dāng。上山伐檀栾，入林候飞翔。shàng shān fá tán luán，rù lín hòu fēi xiáng。岂无解网心，大义须勤王。qǐ wú jiě wǎng xīn，dà yì xū qín wáng。安得会稽岭，集居共工旁。ān dé huì jī lǐng，jí jū gòng gōng páng。安得解羽泽，在君礼义乡。ān dé jiě yǔ zé，zài jūn lǐ yì xiāng。剪翎副之箭，一一坚且良。jiǎn líng fù zhī jiàn，yī yī jiān qiě liáng。朝发摧西戎，夕发毙东羌。cháo fā cuī xī róng，xī fā bì dōng qiāng。不烦天下民，万里坐宁康。bù fán tiān xià mín，wàn lǐ zuò níng kāng。

秋日

宋：刘敞

平日日在檐，今日日在堂。píng rì rì zài yán，jīn rì rì zài táng。西风稍已急，百草不复芳。xī fēng shāo yǐ jí，bǎi cǎo bù fù fāng。蟋蟀何独悲，戚戚鸣四墙。xī shuài hé dú bēi，qī qī míng sì qiáng。客子多所感，中夕起彷徨。kè zi duō suǒ gǎn，zhōng xī qǐ páng huáng。贫病自早衰，何必秋气凉。pín bìng zì zǎo shuāi，hé bì qiū qì liáng。心忧不能眠，非惟寒夜长。xīn yōu bù néng mián，fēi wéi hán yè zhǎng。

桐轩晚坐

宋：刘敞

孤轩绕危桐，飒飒闻闹雨。gū xuān rào wēi tóng，sà sà wén nào yǔ。惊起视前除，飞花乱如舞。jīng qǐ shì qián chú，fēi huā luàn rú wǔ。轻香密伊席，晚景容当户。qīng xiāng mì yī xí，wǎn jǐng róng dāng hù。玉粉散游蜂，珠华溅高宇。yù fěn sàn yóu fēng，zhū huá jiàn gāo yǔ。纷纷绿苔上，半已随泥土。fēn fēn lǜ tái shàng，bàn yǐ suí ní tǔ。邈彼丹穴鸟，何年翥文羽。miǎo bǐ dān xué niǎo，hé nián zhù wén yǔ。芳时不可骤，岁晏聊容与。fāng shí bù kě zhòu，suì yàn liáo róng yǔ。

李觏以太学助教召曾巩以进士及第归俱会郡下素闻两人之贤留饮涵虚阁

宋：刘敞

孤鸾方北游，威凤复南翔。gū luán fāng běi yóu，wēi fèng fù nán xiáng。邂逅中道遇，其音何锵锵。xiè hòu zhōng dào yù，qí yīn hé qiāng qiāng。太平向百年，此固多美祥。tài píng xiàng bǎi nián，cǐ gù duō měi xiáng。扰扰都人士，争先觌辉光。rǎo rǎo dōu rén shì，zhēng xiān dí huī guāng。虽无醴泉流，江水清且长。suī wú lǐ quán liú，jiāng shuǐ qīng qiě zhǎng。虽无朝阳桐，翠树茂且芳。suī wú cháo yáng tóng，cuì shù mào qiě fāng。念将万里逝，愿得少彷徨。niàn jiāng wàn lǐ shì，yuàn dé shǎo páng huáng。为君赋卷阿，因以谢楚狂。wèi jūn fù juǎn ā，yīn yǐ xiè chǔ kuáng。

秋晴

宋：刘敞

浮飙解重阴，白日丽青天。fú biāo jiě zhòng yīn，bái rì lì qīng tiān。凛凛秋气肃，萧萧风景鲜。lǐn lǐn qiū qì sù，xiāo xiāo fēng jǐng xiān。脂车驾我马，览物往于田。zhī chē jià wǒ mǎ，lǎn wù wǎng yú tián。幽兴未能尽，中途复来旋。yōu xīng wèi néng jǐn，zhōng tú fù lái xuán。古人不可及，独往只自怜。gǔ rén bù kě jí，dú wǎng zhǐ zì lián。岂若偃吾室，优游以忘年。qǐ ruò yǎn wú shì，yōu yóu yǐ wàng nián。

晓晴

宋：刘敞

朝光出屋角，鸟雀声正喧。cháo guāng chū wū jiǎo，niǎo què shēng zhèng xuān。天寒未能起，缊袍有馀温。tiān hán wèi néng qǐ，yūn páo yǒu yú wēn。智士困朝市，勇士敝中原。zhì shì kùn cháo shì，yǒng shì bì zhōng yuán。自古贵高卧，岂嫌长闭门。zì gǔ guì gāo wò，qǐ xián zhǎng bì mén。

送蔡奕同年

宋：刘敞

功名贵早达，时俗轻小官。gōng míng guì zǎo dá，shí sú qīng xiǎo guān。念子两未适，出门何独欢。niàn zi liǎng wèi shì，chū mén hé dú huān。古贤有禄仕，先圣戒色难。gǔ xián yǒu lù shì，xiān shèng jiè sè nán。义慊固为美，势卑岂足叹。yì qiàn gù wèi měi，shì bēi qǐ zú tàn。采兰岁云暮，接淅心不安。cǎi lán suì yún mù，jiē xī xīn bù ān。宛转腰间丝，崔嵬头上冠。wǎn zhuǎn yāo jiān sī，cuī wéi tóu shàng guān。车马有光辉，里闾有耸观。chē mǎ yǒu guāng huī，lǐ lǘ yǒu sǒng guān。勉旃爱玉体，自致青云端。miǎn zhān ài yù tǐ，zì zhì qīng yún duān。

送裴煜同年

宋：刘敞

裴侯江海士，往者未相识。péi hóu jiāng hǎi shì，wǎng zhě wèi xiāng shí。但闻太学生，素号万人敌。dàn wén tài xué shēng，sù hào wàn rén dí。群雄会南宫，精鉴动宗伯。qún xióng huì nán gōng，jīng jiàn dòng zōng bó。先鸣气轩昂，一日声烜赫。xiān míng qì xuān áng，yī rì shēng xuǎn hè。青云开岐路，黄鹄张羽翮。qīng yún kāi qí lù，huáng gǔ zhāng yǔ hé。多幸旅后陈，同时被亲策。duō xìng lǚ hòu chén，tóng shí bèi qīn cè。指纵听高论，洒落骇馀力。zhǐ zòng tīng gāo lùn，sǎ luò hài yú lì。不意沈下僚，于予有愧色。bù yì shěn xià liáo，yú yǔ yǒu kuì sè。兰台校中书，幕府赞婉画。lán tái xiào zhōng shū，mù fǔ zàn wǎn huà。起家固多荣，负米轻远役。qǐ jiā gù duō róng，fù mǐ qīng yuǎn yì。此心古人少，于义吾子得。cǐ xīn gǔ rén shǎo，yú yì wú zi dé。秋风感羁旅，道远思自适。qiū fēng gǎn jī lǚ，dào yuǎn sī zì shì。

送杨辟同年

宋：刘敞

昔在谷子云，语妙气纵横。xī zài gǔ zi yún，yǔ miào qì zòng héng。遨游五侯间，谈笑临公卿。áo yóu wǔ hóu jiān，tán xiào lín gōng qīng。丈夫伸知己，未必老一经。zhàng fū shēn zhī jǐ，wèi bì lǎo yī jīng。怀宝迷其邦，古人谁谓平。huái bǎo mí qí bāng，gǔ rén shuí wèi píng。杨侯东州客，三岁不飞鸣。yáng hóu dōng zhōu kè，sān suì bù fēi míng。杂沓二府书，缤纷委弓旌。zá dá èr fǔ shū，bīn fēn wěi gōng jīng。结靷西入关，长揖谢诸生。jié yǐn xī rù guān，zhǎng yī xiè zhū shēng。风霜岂不永，意气故自轻。fēng shuāng qǐ bù yǒng，yì qì gù zì qīng。伊昔惟一剑，蒯缑吐悲声。yī xī wéi yī jiàn，kuǎi gōu tǔ bēi shēng。当令代舍长，见我珠履荣。dāng lìng dài shě zhǎng，jiàn wǒ zhū lǚ róng。

秋月

宋：刘敞

暮归欲投息，明月强我行。mù guī yù tóu xī，míng yuè qiáng wǒ xíng。越陌复度阡，古人知此情。yuè mò fù dù qiān，gǔ rén zhī cǐ qíng。叩门童奴走，升堂儿女惊。kòu mén tóng nú zǒu，shēng táng ér nǚ jīng。呼酒径就醉，益复招友生。hū jiǔ jìng jiù zuì，yì fù zhāo yǒu shēng。不可不与饮，子真胜公荣。bù kě bù yǔ yǐn，zi zhēn shèng gōng róng。顾闻四壁间，丝竹金石声。gù wén sì bì jiān，sī zhú jīn shí shēng。此非孔子居，那得尔铿轰。cǐ fēi kǒng zi jū，nà dé ěr kēng hōng。夜阑兴不尽，积云解我醒。yè lán xīng bù jǐn，jī yún jiě wǒ xǐng。噫嘻王子猷，浪得千载名。yī xī wáng zi yóu，làng dé qiān zài míng。

韩文公画像分题

宋：刘敞

微言昔废绝，大道随荒榛。wēi yán xī fèi jué，dà dào suí huāng zhēn。上下千岁间，天将复斯文。shàng xià qiān suì jiān，tiān jiāng fù sī wén。若人实命世，述作参鬼神。ruò rén shí mìng shì，shù zuò cān guǐ shén。横制万里波，不为流俗珍。héng zhì wàn lǐ bō，bù wèi liú sú zhēn。大音破昏聋，有若雷霆震。dà yīn pò hūn lóng，yǒu ruò léi tíng zhèn。惜乎世莫用，竟以奇怪闻。xī hū shì mò yòng，jìng yǐ qí guài wén。哀哉揭阳贬，势屈道则伸。āi zāi jiē yáng biǎn，shì qū dào zé shēn。孔子亦有言，求仁而得仁。kǒng zi yì yǒu yán，qiú rén ér dé rén。我昔读其书，固常见其人。wǒ xī dú qí shū，gù cháng jiàn qí rén。迩来观遗像，忽若平生亲。ěr lái guān yí xiàng，hū ruò píng shēng qīn。轮扁不言巧，丹青岂复真。lún biǎn bù yán qiǎo，dān qīng qǐ fù zhēn。尚存高山意，俯仰冀日新。shàng cún gāo shān yì，fǔ yǎng jì rì xīn。

卧北窗下读书

宋：刘敞

高枕北窗下，柴门昼仍关。gāo zhěn běi chuāng xià，chái mén zhòu réng guān。偶有微风至，欣然解人颜。ǒu yǒu wēi fēng zhì，xīn rán jiě rén yán。瞑目恣远想，超遥出尘寰。míng mù zì yuǎn xiǎng，chāo yáo chū chén huán。自昔太古来，几人得此闲。zì xī tài gǔ lái，jǐ rén dé cǐ xián。读书取适心，名誉非所攀。dú shū qǔ shì xīn，míng yù fēi suǒ pān。尧蹠本不辨，况乃章句间。yáo zhí běn bù biàn，kuàng nǎi zhāng jù jiān。牛羊死牢筴，麋鹿安深山。niú yáng sǐ láo cè，mí lù ān shēn shān。物性有不齐，何知智与顽。wù xìng yǒu bù qí，hé zhī zhì yǔ wán。

寄赣

宋：刘敞

相去不在远，百里若异方。xiāng qù bù zài yuǎn，bǎi lǐ ruò yì fāng。相别不在久，一日如岁长。xiāng bié bù zài jiǔ，yī rì rú suì zhǎng。我昔不愿仕，会知出处妨。wǒ xī bù yuàn shì，huì zhī chū chù fáng。因循竟不免，密勿犹自强。yīn xún jìng bù miǎn，mì wù yóu zì qiáng。默默抱远志，悠悠视流光。mò mò bào yuǎn zhì，yōu yōu shì liú guāng。岂知豢鸡鹜，止欲归稻粱。qǐ zhī huàn jī wù，zhǐ yù guī dào liáng。飞鸟呼其俦，羁马忆故乡。fēi niǎo hū qí chóu，jī mǎ yì gù xiāng。况兹平生怀，奔走非所望。kuàng zī píng shēng huái，bēn zǒu fēi suǒ wàng。朝吟在子边，夕梦居子旁。cháo yín zài zi biān，xī mèng jū zi páng。岁暮菽可采，云谁助倾筐。suì mù shū kě cǎi，yún shuí zhù qīng kuāng。桑落酒当熟，谁复共称觞。sāng luò jiǔ dāng shú，shuí fù gòng chēng shāng。忽忽无一欢，昏昏坐中堂。hū hū wú yī huān，hūn hūn zuò zhōng táng。拂衣告言归，念彼稚且狂。fú yī gào yán guī，niàn bǐ zhì qiě kuáng。作此聊自娱，我思不能忘。zuò cǐ liáo zì yú，wǒ sī bù néng wàng。