古诗词 - 中国最美古诗词

铁笛歌为铁厓赋

铁厓道人吹铁笛，宫徵含嚼太古音。tiě yá dào rén chuī tiě dí，gōng zhēng hán jué tài gǔ yīn。一声吹破浑沌窍，一声吹破天地心。yī shēng chuī pò hún dùn qiào，yī shēng chuī pò tiān dì xīn。一声吹开虎豺闼，彤庭跪献丹扆箴。yī shēng chuī kāi hǔ chái tà，tóng tíng guì xiàn dān yǐ zhēn。问君何以得此曲，妙谐律吕可以召阳而呼阴。wèn jūn hé yǐ dé cǐ qū，miào xié lǜ lǚ kě yǐ zhào yáng ér hū yīn。都将春秋一百四十二年笔削手谱成，透天之窍价重双南金。dōu jiāng chūn qiū yī bǎi sì shí èr nián bǐ xuē shǒu pǔ chéng，tòu tiān zhī qiào jià zhòng shuāng nán jīn。掉头玉署不肯入，直入弁峰绝顶俯看东溟深。diào tóu yù shǔ bù kěn rù，zhí rù biàn fēng jué dǐng fǔ kàn dōng míng shēn。王纲正统著高论，唾彼传癖兼书淫。wáng gāng zhèng tǒng zhù gāo lùn，tuò bǐ chuán pǐ jiān shū yín。时人不识我不厌，会有使者徵球琳。shí rén bù shí wǒ bù yàn，huì yǒu shǐ zhě zhēng qiú lín。具区下浸三万六千顷之白银浪，洞庭上立七十二朵之青瑶岑。jù qū xià jìn sān wàn liù qiān qǐng zhī bái yín làng，dòng tíng shàng lì qī shí èr duǒ zhī qīng yáo cén。莫邪老铁作龙吼，丹山凤舞江蛟吟。mò xié lǎo tiě zuò lóng hǒu，dān shān fèng wǔ jiāng jiāo yín。勖哉宗彦吾所钦，赤泉之盟犹可寻。xù zāi zōng yàn wú suǒ qīn，chì quán zhī méng yóu kě xún。更吹一声振我清白祖，大鸣盛世，载赓阜财解愠南风琴。gèng chuī yī shēng zhèn wǒ qīng bái zǔ，dà míng shèng shì，zài gēng fù cái jiě yùn nán fēng qín。

北风寄陈辅贤

元：李孝光

萧萧北风吹客船，月未出海天苍然，客子放歌脚扣舷。xiāo xiāo běi fēng chuī kè chuán，yuè wèi chū hǎi tiān cāng rán，kè zi fàng gē jiǎo kòu xián。萧台东头天裹海，萧台西头山刺天。xiāo tái dōng tóu tiān guǒ hǎi，xiāo tái xī tóu shān cì tiān。君行西过钓台口，寄谢江边老病叟，坐看云台落人手。jūn xíng xī guò diào tái kǒu，jì xiè jiāng biān lǎo bìng sǒu，zuò kàn yún tái luò rén shǒu。丈夫岂敢爱微躯，奈此黄花一尊酒。zhàng fū qǐ gǎn ài wēi qū，nài cǐ huáng huā yī zūn jiǔ。

十五夜泊舟渚矶

元：李孝光

采石不见李太石，骑龙上天吹紫笙。cǎi shí bù jiàn lǐ tài shí，qí lóng shàng tiān chuī zǐ shēng。天上甚乐苦无酒，东游十二白玉城。tiān shàng shén lè kǔ wú jiǔ，dōng yóu shí èr bái yù chéng。蛾眉亭下明月出，牛渚矶头春水生。é méi tíng xià míng yuè chū，niú zhǔ jī tóu chūn shuǐ shēng。一鹤西飞向何处？惟闻万壑松风声。yī hè xī fēi xiàng hé chù？wéi wén wàn hè sōng fēng shēng。

送王伯循

元：李孝光

使者楼船鼓三叠，犹见车前白鹭翿。shǐ zhě lóu chuán gǔ sān dié，yóu jiàn chē qián bái lù dào。莫嗔惜别把衣袖，他日为谁沽酒醪。mò chēn xī bié bǎ yī xiù，tā rì wèi shuí gū jiǔ láo。龙蛇未蛰江水壮，鸿雁欲动秋风高。lóng shé wèi zhé jiāng shuǐ zhuàng，hóng yàn yù dòng qiū fēng gāo。槐树东头读书处，更忆君家双凤毛。huái shù dōng tóu dú shū chù，gèng yì jūn jiā shuāng fèng máo。

箕山操和铁雅先生首唱

元：李孝光

箕山之阳兮，其木樛樛。jī shān zhī yáng xī，qí mù jiū jiū。箕之冢兮，白云幽幽。jī zhī zhǒng xī，bái yún yōu yōu。彼世之人兮，孰能遗我以忧。bǐ shì zhī rén xī，shú néng yí wǒ yǐ yōu。虽欲从我兮，其路无田。suī yù cóng wǒ xī，qí lù wú tián。朝有人兮，来饮其牛。cháo yǒu rén xī，lái yǐn qí niú。

东里

元：李孝光

葛之漫漫，毋败我垣。gé zhī màn màn，wú bài wǒ yuán。河水之清，毋啮我稻田。hé shuǐ zhī qīng，wú niè wǒ dào tián。余甚劳苦，彼黔不知。yú shén láo kǔ，bǐ qián bù zhī。余将遂归，其畬其菑。yú jiāng suì guī，qí shē qí zāi。东里之老，闻余言而嘻。dōng lǐ zhī lǎo，wén yú yán ér xī。余曰归哉。yú yuē guī zāi。

归来

元：李孝光

有悸孺子，衣之狐裘。yǒu jì rú zi，yī zhī hú qiú。匪余之病，余以为仇。fěi yú zhī bìng，yú yǐ wèi chóu。既撰余杖，升望于丘。jì zhuàn yú zhàng，shēng wàng yú qiū。江不可涉，夕具余舟。jiāng bù kě shè，xī jù yú zhōu。

江边

元：李孝光

江边孤树犹碧，天际白云自流。jiāng biān gū shù yóu bì，tiān jì bái yún zì liú。七十二滩浩荡，夕阳照见归舟。qī shí èr tān hào dàng，xī yáng zhào jiàn guī zhōu。

雪晴

元：李孝光

雪乾玉饭初香，月瘦珠胎犹小。xuě qián yù fàn chū xiāng，yuè shòu zhū tāi yóu xiǎo。开门不见臞仙，白鹤横江清晓。kāi mén bù jiàn qú xiān，bái hè héng jiāng qīng xiǎo。

拟妾薄命

元：李孝光

妾薄命，当语谁，身年二八为娇儿。qiè báo mìng，dāng yǔ shuí，shēn nián èr bā wèi jiāo ér。阿母岁岁不嫁女，二十三十颜色衰。ā mǔ suì suì bù jià nǚ，èr shí sān shí yán sè shuāi。天公两手抟日月，下烛万物无偏私。tiān gōng liǎng shǒu tuán rì yuè，xià zhú wàn wù wú piān sī。奈何丑女得好匹，一生长在黄金闺。nài hé chǒu nǚ dé hǎo pǐ，yī shēng zhǎng zài huáng jīn guī。美人如花不嫁人，父母既没诸兄疑。měi rén rú huā bù jià rén，fù mǔ jì méi zhū xiōng yí。寄书东家小姑道，得嫁莫择君婿好。jì shū dōng jiā xiǎo gū dào，dé jià mò zé jūn xù hǎo。他人好恶那得知，失时不嫁令人老。tā rén hǎo è nà dé zhī，shī shí bù jià lìng rén lǎo。

登平山堂故址

元：李孝光

蜀山有堂已改作，骑马出门西北行。shǔ shān yǒu táng yǐ gǎi zuò，qí mǎ chū mén xī běi xíng。日落牛羊散平楚，风高鸿雁过三城。rì luò niú yáng sàn píng chǔ，fēng gāo hóng yàn guò sān chéng。山河已失金汤固，汗竹空遗带砺盟。shān hé yǐ shī jīn tāng gù，hàn zhú kōng yí dài lì méng。骆驼坡头孔融墓，令人忆尔泪纵横。luò tuó pō tóu kǒng róng mù，lìng rén yì ěr lèi zòng héng。