古诗词 - 中国最美古诗词

鹊桥仙·牵牛。社中课题

丝丝柔蔓，层层密叶，绿锁柴门小院。sī sī róu màn，céng céng mì yè，lǜ suǒ chái mén xiǎo yuàn。朦胧残月挂林稍，早已是、牵牛开满。méng lóng cán yuè guà lín shāo，zǎo yǐ shì qiān niú kāi mǎn。一天凉露，半篱疏影，缥缈银河斜转。yī tiān liáng lù，bàn lí shū yǐng，piāo miǎo yín hé xié zhuǎn。枉将名字列天星，任织女、相思不管。wǎng jiāng míng zì liè tiān xīng，rèn zhī nǚ xiāng sī bù guǎn。

塞上秋雁来红。社中课题

清：顾太清

恼人最是西风，断肠听尽归鸿。nǎo rén zuì shì xī fēng，duàn cháng tīng jǐn guī hóng。谁把胭脂画工。shuí bǎ yān zhī huà gōng。者般调弄，染成芳草娇红。zhě bān diào nòng，rǎn chéng fāng cǎo jiāo hóng。

踏莎行·老境

清：顾太清

老境蹉跎，寄情缃素。lǎo jìng cuō tuó，jì qíng xiāng sù。闲身拌作书丛蠹。xián shēn bàn zuò shū cóng dù。年来多病故人疏，生涯赖有山中冤。nián lái duō bìng gù rén shū，shēng yá lài yǒu shān zhōng yuān。梦去嫞寻，曲成自愿。mèng qù yōng xún，qū chéng zì yuàn。睡壶击缺愁难赋。shuì hú jī quē chóu nán fù。敢将沦谪怨灵修，虚名蚤被文章误。gǎn jiāng lún zhé yuàn líng xiū，xū míng zǎo bèi wén zhāng wù。

黄鹤引·挽白云观主张坤鹤老人

清：顾太清

寥天宗洞。liáo tiān zōng dòng。鹤驾云軿众仙拱。hè jià yún píng zhòng xiān gǒng。五千文字功夫，玄珠流动。wǔ qiān wén zì gōng fū，xuán zhū liú dòng。凝神接踵。níng shén jiē zhǒng。不比寻常铅汞。bù bǐ xún cháng qiān gǒng。七十年，算是游戏人间一梦。qī shí nián，suàn shì yóu xì rén jiān yī mèng。从此谢几尘，大药存真种。cóng cǐ xiè jǐ chén，dà yào cún zhēn zhǒng。炼成冰雪肌肤，驯龙调凤。liàn chéng bīng xuě jī fū，xùn lóng diào fèng。道高德重。dào gāo dé zhòng。宝箓丹书亲奉。bǎo lù dān shū qīn fèng。一朝归去，御万里、长风相送。yī cháo guī qù，yù wàn lǐ zhǎng fēng xiāng sòng。

玉烛新咏白海棠，用周清真韵。社中课题

清：顾太清

初晴新雨后。chū qíng xīn yǔ hòu。乍洗褪胭脂，缟衣妆就。zhà xǐ tuì yān zhī，gǎo yī zhuāng jiù。东风倦倚，憨憨态、不管敲残更漏。dōng fēng juàn yǐ，hān hān tài bù guǎn qiāo cán gèng lòu。嫩寒天气，正睡稳、乌衣时候。nèn hán tiān qì，zhèng shuì wěn wū yī shí hòu。深夜静、银烛高烧，微香暗侵襟袖。shēn yè jìng yín zhú gāo shāo，wēi xiāng àn qīn jīn xiù。盈盈一点芳心，占多少春光，问卿知否。yíng yíng yī diǎn fāng xīn，zhàn duō shǎo chūn guāng，wèn qīng zhī fǒu。红妆莫斗。hóng zhuāng mò dòu。谁得似、净骨天然清瘦。shuí dé shì jìng gǔ tiān rán qīng shòu。神娟韵秀。shén juān yùn xiù。雅称个、花仙为首。yǎ chēng gè huā xiān wèi shǒu。还要倩、流水高山，花前慢奏。hái yào qiàn liú shuǐ gāo shān，huā qián màn zòu。

舞春风咏花幡，并序

清：顾太清

剪帛裁成五色幡。jiǎn bó cái chéng wǔ sè fān。枝头高挂舞翩翩。zhī tóu gāo guà wǔ piān piān。才过谷雨看花日，恰好东风结果天。cái guò gǔ yǔ kàn huā rì，qià hǎo dōng fēng jié guǒ tiān。嫩蕊更须人护惜，柔条为怕鸟衔残。nèn ruǐ gèng xū rén hù xī，róu tiáo wèi pà niǎo xián cán。倚阑细玩生生理，可喜矫儿善保全。yǐ lán xì wán shēng shēng lǐ，kě xǐ jiǎo ér shàn bǎo quán。

水调歌头·湘佩属题《清惠堂遗印诗》

清：顾太清

香火岁时祭，湖水似臣心。xiāng huǒ suì shí jì，hú shuǐ shì chén xīn。清流不断，千年姓字列东林。qīng liú bù duàn，qiān nián xìng zì liè dōng lín。未了生前遗憾，岂是先生力薄，无计破群阴。wèi le shēng qián yí hàn，qǐ shì xiān shēng lì báo，wú jì pò qún yīn。固有浩然气，天地是知音。gù yǒu hào rán qì，tiān dì shì zhī yīn。二百载，方寸石，竟难沈。èr bǎi zài，fāng cùn shí，jìng nán shěn。人间万事，忧喜得失古犹今。rén jiān wàn shì，yōu xǐ dé shī gǔ yóu jīn。天道好还之理，旧物完璞不损，四字抵千金。tiān dào hǎo hái zhī lǐ，jiù wù wán pú bù sǔn，sì zì dǐ qiān jīn。永锡子孙福，世守此规箴。yǒng xī zi sūn fú，shì shǒu cǐ guī zhēn。

莺啼序·雨中送春，用吴梦窗韵

清：顾太清

三春又轻过了，叹韶华似水。sān chūn yòu qīng guò le，tàn sháo huá shì shuǐ。画阑外、几树飞花，可怜剩有残蕊。huà lán wài jǐ shù fēi huā，kě lián shèng yǒu cán ruǐ。便是果成时已过，飘零艳色随风坠。biàn shì guǒ chéng shí yǐ guò，piāo líng yàn sè suí fēng zhuì。听娇莺声细。tīng jiāo yīng shēng xì。凄凄似有愁思。qī qī shì yǒu chóu sī。天也无情，迅如过羽，宿雕梁燕子。tiān yě wú qíng，xùn rú guò yǔ，sù diāo liáng yàn zi。尚能记、当日双栖，故巢收拾又至。shàng néng jì dāng rì shuāng qī，gù cháo shōu shí yòu zhì。暗窥人、新愁旧恨，泻珠泪、偷弹纤指。àn kuī rén xīn chóu jiù hèn，xiè zhū lèi tōu dàn xiān zhǐ。怕匆匆，花与春归，又生凉意。pà cōng cōng，huā yǔ chūn guī，yòu shēng liáng yì。陈踪旧迹，闷闷愁愁，尽酿成梦寐。chén zōng jiù jì，mèn mèn chóu chóu，jǐn niàng chéng mèng mèi。吹柳絮、绿绵不定，淡霭微雨，扫尽残红，落花如泪。chuī liǔ xù lǜ mián bù dìng，dàn ǎi wēi yǔ，sǎo jǐn cán hóng，luò huā rú lèi。岂因病酒，愁宽梦窄，谁能怜取新来瘦，试春衣、顿觉身憔悴。qǐ yīn bìng jiǔ，chóu kuān mèng zhǎi，shuí néng lián qǔ xīn lái shòu，shì chūn yī dùn jué shēn qiáo cuì。娇香易减，翩翩蛱蝶探芳，往来海棠阴里。jiāo xiāng yì jiǎn，piān piān jiá dié tàn fāng，wǎng lái hǎi táng yīn lǐ。阶前绿满，琐琐游蜂，也惜红慕翠。jiē qián lǜ mǎn，suǒ suǒ yóu fēng，yě xī hóng mù cuì。怅昔日花间游憩。chàng xī rì huā jiān yóu qì。览胜登临，拾蕊拈花，不堪题起。lǎn shèng dēng lín，shí ruǐ niān huā，bù kān tí qǐ。萍飘浪泊，难追欢事。píng piāo làng pō，nán zhuī huān shì。东风门巷春已去，恋余香，空向阑干倚。dōng fēng mén xiàng chūn yǐ qù，liàn yú xiāng，kōng xiàng lán gàn yǐ。如今检点新词，为饯花魂，泪盈素纸。rú jīn jiǎn diǎn xīn cí，wèi jiàn huā hún，lèi yíng sù zhǐ。

古香慢题竹溪老人墨牡丹画册

清：顾太清

纸光墨彩，神韵如生，当日亲写。zhǐ guāng mò cǎi，shén yùn rú shēng，dāng rì qīn xiě。慢展遗篇，尚有暗香未化。màn zhǎn yí piān，shàng yǒu àn xiāng wèi huà。重见古精神，恍疑是、瑶池摘下。zhòng jiàn gǔ jīng shén，huǎng yí shì yáo chí zhāi xià。洗铅华扫尽俗态，淡妆别样娴雅。xǐ qiān huá sǎo jǐn sú tài，dàn zhuāng bié yàng xián yǎ。想当日、公余之暇，收拾名花，香绕庭榭。xiǎng dāng rì gōng yú zhī xiá，shōu shí míng huā，xiāng rào tíng xiè。笔墨消闲，岂为世间声价。bǐ mò xiāo xián，qǐ wèi shì jiān shēng jià。闭户守图书，性高尚、交游亦寡。bì hù shǒu tú shū，xìng gāo shàng jiāo yóu yì guǎ。有贤郎，继家学、篆书堪亚。yǒu xián láng，jì jiā xué zhuàn shū kān yà。

金缕曲·题蒲察夫人《闺塾千字文》⑴

清：顾太清

肃肃金闺彦。sù sù jīn guī yàn。古蒲察、巍巍令族，声名久远。gǔ pú chá wēi wēi lìng zú，shēng míng jiǔ yuǎn。彤管一枝承内则。tóng guǎn yī zhī chéng nèi zé。不写春愁秋怨。bù xiě chūn chóu qiū yuàn。更不假、花针柳线。gèng bù jiǎ huā zhēn liǔ xiàn。千字文章传千古，又何劳、列女纷纷传。qiān zì wén zhāng chuán qiān gǔ，yòu hé láo liè nǚ fēn fēn chuán。风人旨，异堪羡。fēng rén zhǐ，yì kān xiàn。鸥波故事今重见。ōu bō gù shì jīn zhòng jiàn。几生中、双修福慧，才人淑嫒。jǐ shēng zhōng shuāng xiū fú huì，cái rén shū ài。绣虎雕龙天付与，好是骊珠一串。xiù hǔ diāo lóng tiān fù yǔ，hǎo shì lí zhū yī chuàn。能使我、读之不倦。néng shǐ wǒ dú zhī bù juàn。俚句勉题容附翼，忝同宗、何故相知晚。lǐ jù miǎn tí róng fù yì，tiǎn tóng zōng hé gù xiāng zhī wǎn。何日欲，会君面。hé rì yù，huì jūn miàn。

醉翁操·题云林湖月沁琴图小照

清：顾太清

悠然。yōu rán。长天。zhǎng tiān。澄渊。chéng yuān。渺湖烟。miǎo hú yān。无边。wú biān。清辉灿灿兮婵娟。qīng huī càn càn xī chán juān。有美人兮飞仙。yǒu měi rén xī fēi xiān。悄无言。qiāo wú yán。攘袖促鸣弦。rǎng xiù cù míng xián。照垂杨、素蟾影偏。zhào chuí yáng sù chán yǐng piān。羡君志在，流水高山。xiàn jūn zhì zài，liú shuǐ gāo shān。问君此际，心共山闲水闲。wèn jūn cǐ jì，xīn gòng shān xián shuǐ xián。云自行而天宽，月自明而露漙。yún zì xíng ér tiān kuān，yuè zì míng ér lù tuán。新声和且圆，轻微徐徐弹。xīn shēng hé qiě yuán，qīng wēi xú xú dàn。法曲散人间。fǎ qū sàn rén jiān。月明风静秋夜寒。yuè míng fēng jìng qiū yè hán。

雪狮儿雪窗漫成

清：顾太清

低帷伏枕，重衾恋卧，疏窗清晓。dī wéi fú zhěn，zhòng qīn liàn wò，shū chuāng qīng xiǎo。蜡泪盈盈，小盎菊花香老。là lèi yíng yíng，xiǎo àng jú huā xiāng lǎo。鸟惊树杪。niǎo jīng shù miǎo。问昨夜、寒添多少。wèn zuó yè hán tiān duō shǎo。起来看、阶前栏外，乱琼纷绕。qǐ lái kàn jiē qián lán wài，luàn qióng fēn rào。嘱付双鬟莫扫。zhǔ fù shuāng huán mò sǎo。爱天然、作就画材诗料。ài tiān rán zuò jiù huà cái shī liào。袖手无言，会处翻然成笑。xiù shǒu wú yán，huì chù fān rán chéng xiào。半生潦倒。bàn shēng lǎo dào。拚一醉、消除怀抱。pàn yī zuì xiāo chú huái bào。凭谁告。píng shuí gào。托向美人芳草。tuō xiàng měi rén fāng cǎo。

秋波媚夜坐

清：顾太清

自笑当年费苦吟。zì xiào dāng nián fèi kǔ yín。陈迹梦难寻。chén jì mèng nán xún。几卷诗篇，几张画稿，几许光阴。jǐ juǎn shī piān，jǐ zhāng huà gǎo，jǐ xǔ guāng yīn。唾壶击碎频搔首，磨灭旧胸襟。tuò hú jī suì pín sāo shǒu，mó miè jiù xiōng jīn。而今赢得，千丝眼泪，一个愁心。ér jīn yíng dé，qiān sī yǎn lèi，yī gè chóu xīn。

金缕曲·上定郡王筠邻主人

清：顾太清

人世诚难料。rén shì chéng nán liào。叹英雄、未完夙志，天何草草。tàn yīng xióng wèi wán sù zhì，tiān hé cǎo cǎo。母子孤孀无人问，谁许王孙哀告。mǔ zi gū shuāng wú rén wèn，shuí xǔ wáng sūn āi gào。空搔首、难舒怀抱。kōng sāo shǒu nán shū huái bào。可也九泉能念我，掩啼痕、独向风前悼。kě yě jiǔ quán néng niàn wǒ，yǎn tí hén dú xiàng fēng qián dào。写不尽，招魂稿。xiě bù jǐn，zhāo hún gǎo。沈忧损性成颠倒。shěn yōu sǔn xìng chéng diān dào。感清天、一声霹雳，阴霾都扫。gǎn qīng tiān yī shēng pī lì，yīn mái dōu sǎo。拯救生民稍援手，泛出慈航仙棹。zhěng jiù shēng mín shāo yuán shǒu，fàn chū cí háng xiān zhào。更无尽、神光普照。gèng wú jǐn shén guāng pǔ zhào。虽有覆盆终解释，此生恩、拟向来生报。suī yǒu fù pén zhōng jiě shì，cǐ shēng ēn nǐ xiàng lái shēng bào。聊献上，陈情表。liáo xiàn shàng，chén qíng biǎo。

满江红

清：顾太清

冒雪冲寒，崎岖路、马蹄奔走。mào xuě chōng hán，qí qū lù mǎ tí bēn zǒu。望不尽、远山冠玉，六花飞凑。wàng bù jǐn yuǎn shān guān yù，liù huā fēi còu。碧瓦遥瞻心似剖，殡宫展拜浇杯酒。bì wǎ yáo zhān xīn shì pōu，bìn gōng zhǎn bài jiāo bēi jiǔ。哭慈亲、血泪染麻衣，斑斑透。kū cí qīn xuè lèi rǎn má yī，bān bān tòu。故人意，休辜负。gù rén yì，xiū gū fù。乡间味，甘消受。xiāng jiān wèi，gān xiāo shòu。费松柴一灶，余粮半斗。fèi sōng chái yī zào，yú liáng bàn dòu。好客岂拘贫与富，充饥莫论精和陋。hǎo kè qǐ jū pín yǔ fù，chōng jī mò lùn jīng hé lòu。饭王孙、粗粝菜根香，逢漂母。fàn wáng sūn cū lì cài gēn xiāng，féng piāo mǔ。

金缕曲·王子兰公子寿同寄词见誉，谱此致谢，用次来韵

清：顾太清

今古原如此。jīn gǔ yuán rú cǐ。叹浮生、飞花飘絮，随风已矣。tàn fú shēng fēi huā piāo xù，suí fēng yǐ yǐ。落溷沾茵无定相，最是孤臣孽子。luò hùn zhān yīn wú dìng xiāng，zuì shì gū chén niè zi。经患难、何曾容易。jīng huàn nán hé céng róng yì。况是女身兼薄命，愧樗材、枉受虚名被。kuàng shì nǚ shēn jiān báo mìng，kuì chū cái wǎng shòu xū míng bèi。思量起，空挥涕。sī liàng qǐ，kōng huī tì。古人才调诚难比。gǔ rén cái diào chéng nán bǐ。借冰丝、孤鸾一操，安排宫徵。jiè bīng sī gū luán yī cāo，ān pái gōng zhēng。先世文章难继绪，不过扶持培置。xiān shì wén zhāng nán jì xù，bù guò fú chí péi zhì。且免个、鹑衣粟米。qiě miǎn gè chún yī sù mǐ。教子传家惟以孝，了今生、女嫁男婚耳。jiào zi chuán jiā wéi yǐ xiào，le jīn shēng nǚ jià nán hūn ěr。承过誉，感无已。chéng guò yù，gǎn wú yǐ。

满庭芳·雨中过含芳园，谒筠邻主人

清：顾太清

步入名圃，豁然开眼，茂林修竹怡人。bù rù míng pǔ，huō rán kāi yǎn，mào lín xiū zhú yí rén。一湖春水，烟树渺芳津。yī hú chūn shuǐ，yān shù miǎo fāng jīn。恰值丝丝疏雨，板桥外、山势嶙峋。qià zhí sī sī shū yǔ，bǎn qiáo wài shān shì lín xún。通幽径，回廊曲折，环带草如茵。tōng yōu jìng，huí láng qū zhé，huán dài cǎo rú yīn。锦堂人住处，帘风砚水，几案无尘。jǐn táng rén zhù chù，lián fēng yàn shuǐ，jǐ àn wú chén。更多少琴书，绕座相亲。gèng duō shǎo qín shū，rào zuò xiāng qīn。咳唾成珠成玉，为善乐、恬淡精神。ké tuò chéng zhū chéng yù，wèi shàn lè tián dàn jīng shén。汪洋论，顺时知命，德也本乎仁。wāng yáng lùn，shùn shí zhī mìng，dé yě běn hū rén。

占春芳戏咏瓶中柳枝杏花

清：顾太清

红杏艳，绿杨袅，相与共扶春。hóng xìng yàn，lǜ yáng niǎo，xiāng yǔ gòng fú chūn。供向云房深处，案头留住芳辰。gōng xiàng yún fáng shēn chù，àn tóu liú zhù fāng chén。一段好精神。yī duàn hǎo jīng shén。小瓶儿、清水无尘。xiǎo píng ér qīng shuǐ wú chén。怕教容易随风去，飞过比邻。pà jiào róng yì suí fēng qù，fēi guò bǐ lín。

忆仙姿·戏咏瓶中褕叶梅寿丹

清：顾太清

瓶里春光如绣。píng lǐ chūn guāng rú xiù。榆叶梅花秾茂。yú yè méi huā nóng mào。妙色可人心，更有金丹延寿。miào sè kě rén xīn，gèng yǒu jīn dān yán shòu。微漏。wēi lòu。微漏。wēi lòu。特把名儿相凑。tè bǎ míng ér xiāng còu。

高阳台·前三月廿九红雨轩送春，用有正味斋春尽日韵

清：顾太清

春到无言，春归似梦，迅如逝水流船。chūn dào wú yán，chūn guī shì mèng，xùn rú shì shuǐ liú chuán。多愁多病，羸躯挨过年年。duō chóu duō bìng，léi qū āi guò nián nián。今年花事虽逢闰，祝封姨、更要相怜。jīn nián huā shì suī féng rùn，zhù fēng yí gèng yào xiāng lián。莫将他、堕粉飘香，断送如烟。mò jiāng tā duò fěn piāo xiāng，duàn sòng rú yān。枝头渐已成青子，怪游蜂浪蝶，逐日常川。zhī tóu jiàn yǐ chéng qīng zi，guài yóu fēng làng dié，zhú rì cháng chuān。何事飞花，偏教先到愁边。hé shì fēi huā，piān jiào xiān dào chóu biān。伤春自吊埋香冢，葬胭脂、净土长眠。shāng chūn zì diào mái xiāng zhǒng，zàng yān zhī jìng tǔ zhǎng mián。五更头、风风雨雨，老却啼鹃。wǔ gèng tóu fēng fēng yǔ yǔ，lǎo què tí juān。