古诗词 - 中国最美古诗词

落帆后赋得二绝

水浮秋烟沙晓雪，皎洁无风灯影彻。shuǐ fú qiū yān shā xiǎo xuě，jiǎo jié wú fēng dēng yǐng chè。海客云帆未挂时，相与缘江拾明月。hǎi kè yún fān wèi guà shí，xiāng yǔ yuán jiāng shí míng yuè。

春晚

唐：李群玉

思乡之客空凝颦，天边欲尽未尽春。sī xiāng zhī kè kōng níng pín，tiān biān yù jǐn wèi jǐn chūn。独攀江树深不语，芳草落花愁杀人。dú pān jiāng shù shēn bù yǔ，fāng cǎo luò huā chóu shā rén。

闻笛

唐：李群玉

冉冉生山草何异，截而吹之动天地。rǎn rǎn shēng shān cǎo hé yì，jié ér chuī zhī dòng tiān dì。望乡台上望乡时，不独落梅兼落泪。wàng xiāng tái shàng wàng xiāng shí，bù dú luò méi jiān luò lèi。

浮云何权奇，绝足势未知。fú yún hé quán qí，jué zú shì wèi zhī。长嘶青海风，躞蹀振云丝。zhǎng sī qīng hǎi fēng，xiè dié zhèn yún sī。由来渥洼种，本是苍龙儿。yóu lái wò wā zhǒng，běn shì cāng lóng ér。穆满不再活，无人昆阆骑。mù mǎn bù zài huó，wú rén kūn láng qí。君识跃峤怯，宁劳耀金羁。jūn shí yuè jiào qiè，níng láo yào jīn jī。青刍与白水，空笑驽骀肥。qīng chú yǔ bái shuǐ，kōng xiào nú dài féi。伯乐傥一见，应惊耳长垂。bó lè tǎng yī jiàn，yīng jīng ěr zhǎng chuí。当思八荒外，逐日向瑶池。dāng sī bā huāng wài，zhú rì xiàng yáo chí。

寄友二首

唐：李群玉

【其一】野水晴山雪后时，独行村落更相思。yě shuǐ qíng shān xuě hòu shí，dú xíng cūn luò gèng xiāng sī。无因一向溪头醉，处处寒梅映酒旗。wú yīn yī xiàng xī tóu zuì，chù chù hán méi yìng jiǔ qí。【其二】花落轻寒酒熟迟，醉眠不及落花期。huā luò qīng hán jiǔ shú chí，zuì mián bù jí luò huā qī。愁人相忆春山暮，烟树苍苍播穀时。chóu rén xiāng yì chūn shān mù，yān shù cāng cāng bō gǔ shí。

长沙九日登东楼观舞

唐：李群玉

【其一】南国有佳人，轻盈绿腰舞。nán guó yǒu jiā rén，qīng yíng lǜ yāo wǔ。华筵九秋暮，飞袂拂云雨。huá yán jiǔ qiū mù，fēi mèi fú yún yǔ。翩如兰苕翠，婉如游龙举。piān rú lán sháo cuì，wǎn rú yóu lóng jǔ。越艳罢前溪，吴姬停白纻。yuè yàn bà qián xī，wú jī tíng bái zhù。【其二】慢态不能穷，繁姿曲向终。màn tài bù néng qióng，fán zī qū xiàng zhōng。低回莲破浪，凌乱雪萦风。dī huí lián pò làng，líng luàn xuě yíng fēng。坠珥时流盻，修裾欲溯空。zhuì ěr shí liú xì，xiū jū yù sù kōng。唯愁捉不住，飞去逐惊鸿。wéi chóu zhuō bù zhù，fēi qù zhú jīng hóng。

同郑相并歌姬小饮戏赠

唐：李群玉

裙拖六幅湘江水，鬓耸巫山一段云。qún tuō liù fú xiāng jiāng shuǐ，bìn sǒng wū shān yī duàn yún。风格只应天上有，歌声岂合世间闻。fēng gé zhǐ yīng tiān shàng yǒu，gē shēng qǐ hé shì jiān wén。胸前瑞雪灯斜照，眼底桃花酒半醺。xiōng qián ruì xuě dēng xié zhào，yǎn dǐ táo huā jiǔ bàn xūn。不是相如怜赋客，争教容易见文君。bù shì xiāng rú lián fù kè，zhēng jiào róng yì jiàn wén jūn。

石渚

唐：李群玉

古岸陶为器，高林尽一焚。gǔ àn táo wèi qì，gāo lín jǐn yī fén。焰红湘浦口，烟浊洞庭云。yàn hóng xiāng pǔ kǒu，yān zhuó dòng tíng yún。回野煤飞乱，遥空爆响闻。huí yě méi fēi luàn，yáo kōng bào xiǎng wén。地形穿凿势，恐到祝融坟。dì xíng chuān záo shì，kǒng dào zhù róng fén。

湖寺清明夜遣怀

唐：李群玉

柳暗花香愁不眠，独凭危槛思凄然。liǔ àn huā xiāng chóu bù mián，dú píng wēi kǎn sī qī rán。野云将雨渡微月，沙鸟带声飞远天。yě yún jiāng yǔ dù wēi yuè，shā niǎo dài shēng fēi yuǎn tiān。久向饥寒抛弟妹，每因时节忆团圆。jiǔ xiàng jī hán pāo dì mèi，měi yīn shí jié yì tuán yuán。饧餐冷酒明年在，未定萍蓬何处边。táng cān lěng jiǔ míng nián zài，wèi dìng píng péng hé chù biān。

乌夜号

唐：李群玉

层波隔梦渚，一望青枫林。céng bō gé mèng zhǔ，yī wàng qīng fēng lín。有鸟在其间，达晓自悲吟。yǒu niǎo zài qí jiān，dá xiǎo zì bēi yín。是时月黑天，四野烟雨深。shì shí yuè hēi tiān，sì yě yān yǔ shēn。如闻生离哭，其声痛人心。rú wén shēng lí kū，qí shēng tòng rén xīn。悄悄夜正长，空山响哀音。qiāo qiāo yè zhèng zhǎng，kōng shān xiǎng āi yīn。远客不可听，坐愁华发侵。yuǎn kè bù kě tīng，zuò chóu huá fā qīn。既非蜀帝魂，恐是桓山禽。jì fēi shǔ dì hún，kǒng shì huán shān qín。四子各分散，母声犹至今。sì zi gè fēn sàn，mǔ shēng yóu zhì jīn。

升仙操

唐：李群玉

嬴女去秦宫，琼笙飞碧空。yíng nǚ qù qín gōng，qióng shēng fēi bì kōng。凤台闭烟雾，鸾吹飘天风。fèng tái bì yān wù，luán chuī piāo tiān fēng。复闻周太子，亦遇浮丘公。fù wén zhōu tài zi，yì yù fú qiū gōng。丛簧发天弄，轻举紫霞中。cóng huáng fā tiān nòng，qīng jǔ zǐ xiá zhōng。浊世不久驻，清都路何穷。zhuó shì bù jiǔ zhù，qīng dōu lù hé qióng。一去霄汉上，世人那得逢。yī qù xiāo hàn shàng，shì rén nà dé féng。

雨夜呈长官

唐：李群玉

远客坐长夜，雨声孤寺秋。yuǎn kè zuò zhǎng yè，yǔ shēng gū sì qiū。请量东海水，看取浅深愁。qǐng liàng dōng hǎi shuǐ，kàn qǔ qiǎn shēn chóu。愁穷重于山，终年压人头。chóu qióng zhòng yú shān，zhōng nián yā rén tóu。朱颜与芳景，暗赴东波流。zhū yán yǔ fāng jǐng，àn fù dōng bō liú。鳞翼思风水，青云方阻修。lín yì sī fēng shuǐ，qīng yún fāng zǔ xiū。孤灯冷素艳，虫响寒房幽。gū dēng lěng sù yàn，chóng xiǎng hán fáng yōu。借问陶渊明，何物号忘忧。jiè wèn táo yuān míng，hé wù hào wàng yōu。无因一酩酊，高枕万情休。wú yīn yī mǐng dīng，gāo zhěn wàn qíng xiū。

小弟艎南游近书来

唐：李群玉

湘南客帆稀，游子寡消息。xiāng nán kè fān xī，yóu zi guǎ xiāo xī。经时停尺素，望尽云边翼。jīng shí tíng chǐ sù，wàng jǐn yún biān yì。笑言频梦寐，独立想容色。xiào yán pín mèng mèi，dú lì xiǎng róng sè。落景无来人，修江入天白。luò jǐng wú lái rén，xiū jiāng rù tiān bái。停停倚门念，瑟瑟风雨夕。tíng tíng yǐ mén niàn，sè sè fēng yǔ xī。何处泊扁舟，迢递湍波侧。hé chù pō biǎn zhōu，tiáo dì tuān bō cè。秋归旧窗竹，永夜一凄寂。qiū guī jiù chuāng zhú，yǒng yè yī qī jì。吟尔鶺鴒篇，中宵慰相忆。yín ěr jí líng piān，zhōng xiāo wèi xiāng yì。

赠方处士

唐：李群玉

白衣方外人，高闲溪中鹤。bái yī fāng wài rén，gāo xián xī zhōng hè。无心恋稻粱，但以林泉乐。wú xīn liàn dào liáng，dàn yǐ lín quán lè。赤霄终得意，天池俟飞跃。chì xiāo zhōng dé yì，tiān chí qí fēi yuè。岁晏入帝乡，期君在寥廓。suì yàn rù dì xiāng，qī jūn zài liáo kuò。

秋怨

唐：李群玉

瑟瑟凉海气，西来送愁容。sè sè liáng hǎi qì，xī lái sòng chóu róng。金风死绿蕙，玉露生寒松。jīn fēng sǐ lǜ huì，yù lù shēng hán sōng。所思在溟碧，无因一相逢。suǒ sī zài míng bì，wú yīn yī xiāng féng。登楼睇去翼，目尽沧波重。dēng lóu dì qù yì，mù jǐn cāng bō zhòng。虚窗度流萤，斜月啼幽蛩。xū chuāng dù liú yíng，xié yuè tí yōu qióng。疏红落残艳，冷水凋芙蓉。shū hóng luò cán yàn，lěng shuǐ diāo fú róng。岁暮空太息，年华逐遗踪。suì mù kōng tài xī，nián huá zhú yí zōng。凝情耿不寐，揽涕起疏慵。níng qíng gěng bù mèi，lǎn tì qǐ shū yōng。

感春

唐：李群玉

春情不可状，艳艳令人醉。chūn qíng bù kě zhuàng，yàn yàn lìng rén zuì。暮水绿杨愁，深窗落花思。mù shuǐ lǜ yáng chóu，shēn chuāng luò huā sī。吴宫新暖日，海燕双飞至。wú gōng xīn nuǎn rì，hǎi yàn shuāng fēi zhì。秋思逐烟光，空蒙满天地。qiū sī zhú yān guāng，kōng méng mǎn tiān dì。

山中秋夕

唐：李群玉

抱琴出南楼，气爽浮云灭。bào qín chū nán lóu，qì shuǎng fú yún miè。松风吹天箫，竹路踏碎月。sōng fēng chuī tiān xiāo，zhú lù tà suì yuè。后山鹤唳定，前浦荷香发。hòu shān hè lì dìng，qián pǔ hé xiāng fā。境寂良夜深，了与人间别。jìng jì liáng yè shēn，le yǔ rén jiān bié。

将游罗浮登广陵楞伽台别羽客

唐：李群玉

清远登高台，晃朗纵览历。qīng yuǎn dēng gāo tái，huǎng lǎng zòng lǎn lì。濯泉唤仙风，于此荡灵魄。zhuó quán huàn xiān fēng，yú cǐ dàng líng pò。冷光邀远目，百里见海色。lěng guāng yāo yuǎn mù，bǎi lǐ jiàn hǎi sè。送云归蓬壶，望鹤灭秋碧。sòng yún guī péng hú，wàng hè miè qiū bì。波澜收日气，天自回澄寂。bō lán shōu rì qì，tiān zì huí chéng jì。百越落掌中，十洲点空白。bǎi yuè luò zhǎng zhōng，shí zhōu diǎn kōng bái。身居飞鸟上，口咏玄元籍。shēn jū fēi niǎo shàng，kǒu yǒng xuán yuán jí。飘如出尘笼，想望吹箫客。piāo rú chū chén lóng，xiǎng wàng chuī xiāo kè。冥冥人间世，歌笑不足惜。míng míng rén jiān shì，gē xiào bù zú xī。朅来罗浮巅，披云炼琼液。qiè lái luó fú diān，pī yún liàn qióng yè。谢公云岑兴，可以蹑高迹。xiè gōng yún cén xīng，kě yǐ niè gāo jì。吾将抱瑶琴，绝境纵所适。wú jiāng bào yáo qín，jué jìng zòng suǒ shì。

卢溪道中

唐：李群玉

晓发潺湲亭，夜宿潺湲水。xiǎo fā chán yuán tíng，yè sù chán yuán shuǐ。风篁扫石濑，琴声九十里。fēng huáng sǎo shí lài，qín shēng jiǔ shí lǐ。光奔觉来眼，寒落梦中耳。guāng bēn jué lái yǎn，hán luò mèng zhōng ěr。曾向三峡行，巴江亦如此。céng xiàng sān xiá xíng，bā jiāng yì rú cǐ。

湖中古愁三首

唐：李群玉

【其一】凉风西海来，直渡洞庭水。liáng fēng xī hǎi lái，zhí dù dòng tíng shuǐ。翛翛木叶下，白浪连天起。xiāo xiāo mù yè xià，bái làng lián tiān qǐ。蘅兰委皓雪，百草一时死。héng lán wěi hào xuě，bǎi cǎo yī shí sǐ。摧残负志人，感叹何穷已。cuī cán fù zhì rén，gǎn tàn hé qióng yǐ。【其二】昔我睹云梦，穷秋经汨罗。xī wǒ dǔ yún mèng，qióng qiū jīng mì luó。灵均竟不返，怨气成微波。líng jūn jìng bù fǎn，yuàn qì chéng wēi bō。奠桂开古祠，朦胧入幽萝。diàn guì kāi gǔ cí，méng lóng rù yōu luó。落日潇湘上，凄凉吟九歌。luò rì xiāo xiāng shàng，qī liáng yín jiǔ gē。【其三】南云哭重华，水死悲二女。nán yún kū zhòng huá，shuǐ sǐ bēi èr nǚ。天边九点黛，白骨迷处所。tiān biān jiǔ diǎn dài，bái gǔ mí chù suǒ。朦胧波上瑟，清夜降北渚。méng lóng bō shàng sè，qīng yè jiàng běi zhǔ。万古一双魂，飘飘在烟雨。wàn gǔ yī shuāng hún，piāo piāo zài yān yǔ。