古诗词 - 中国最美古诗词

马都官行之惠黄柑荔枝醋壶

染霜胡甘熟，烘日荔枝美。rǎn shuāng hú gān shú，hōng rì lì zhī měi。橘柚未为精，葡萄安可拟。jú yòu wèi wèi jīng，pú táo ān kě nǐ。郭生始能赞，魏文何谬比。guō shēng shǐ néng zàn，wèi wén hé miù bǐ。二果皆世珍，乃遗及贱士。èr guǒ jiē shì zhēn，nǎi yí jí jiàn shì。而复副醇䤈，或乞自诸己。ér fù fù chún，huò qǐ zì zhū jǐ。岂唯享远味，终得为直矣。qǐ wéi xiǎng yuǎn wèi，zhōng dé wèi zhí yǐ。

新安潘侯将行约游山门寺予以泞淖遂止因为诗以见怀

宋：梅尧臣

苍山自为门，呀豁异镌镵。cāng shān zì wèi mén，ya huō yì juān chán。路通石壁尽，潦起田穟陷。lù tōng shí bì jǐn，lǎo qǐ tián suì xiàn。傍岭有结庐，潜潭净于鉴。bàng lǐng yǒu jié lú，qián tán jìng yú jiàn。闻之固欲往，久雨湿泥泥。wén zhī gù yù wǎng，jiǔ yǔ shī ní ní。莫陪太守车，然诺岂诳赚。mò péi tài shǒu chē，rán nuò qǐ kuáng zhuàn。遥遥桥上去，望望马犹站。yáo yáo qiáo shàng qù，wàng wàng mǎ yóu zhàn。畏滑不肯行，非关惜鞯䪌。wèi huá bù kěn xíng，fēi guān xī jiān zhàn。

依韵自和送诗寄潘歙州

宋：梅尧臣

潘侯擅诗笔，五色神授江。pān hóu shàn shī bǐ，wǔ sè shén shòu jiāng。世家有大勋，佐舜同厖降。shì jiā yǒu dà xūn，zuǒ shùn tóng páng jiàng。子孙逢太平，少小事书窗。zi sūn féng tài píng，shǎo xiǎo shì shū chuāng。源流本慷慨，吐论皆经邦。yuán liú běn kāng kǎi，tǔ lùn jiē jīng bāng。量犹函牛鼎，吾徒愧罂缸。liàng yóu hán niú dǐng，wú tú kuì yīng gāng。开口必典实，省腹唯空腔。kāi kǒu bì diǎn shí，shěng fù wéi kōng qiāng。作者过我门，应笑无戟幢。zuò zhě guò wǒ mén，yīng xiào wú jǐ chuáng。穷老在弊庐，何异守户尨。qióng lǎo zài bì lú，hé yì shǒu hù máng。有心希买交，白璧无一双。yǒu xīn xī mǎi jiāo，bái bì wú yī shuāng。

避为师依韵答李献甫

宋：梅尧臣

蛟龙养鬐鬣，当在浩浩浔。jiāo lóng yǎng qí liè，dāng zài hào hào xún。虎豹养文采，当在巍巍岑。hǔ bào yǎng wén cǎi，dāng zài wēi wēi cén。我无太山高，我无沧海深。wǒ wú tài shān gāo，wǒ wú cāng hǎi shēn。斗水与堆阜，恐未慰此心。dòu shuǐ yǔ duī fù，kǒng wèi wèi cǐ xīn。

送李逢原

宋：梅尧臣

祢衡负其才，沉没鹦鹉洲。mí héng fù qí cái，chén méi yīng wǔ zhōu。李白负其才，飘落沧江头。lǐ bái fù qí cái，piāo luò cāng jiāng tóu。后亦多效此，才薄空羁囚。hòu yì duō xiào cǐ，cái báo kōng jī qiú。文章本济时，反不能自周。wén zhāng běn jì shí，fǎn bù néng zì zhōu。吾尝戒吾曹，慎勿异尔流。wú cháng jiè wú cáo，shèn wù yì ěr liú。臧仓毁孟轲，桓魋迫圣丘。zāng cāng huǐ mèng kē，huán tuí pò shèng qiū。虽云推之天，未免皇皇求。suī yún tuī zhī tiān，wèi miǎn huáng huáng qiú。吾今重子学，无力荐公侯。wú jīn zhòng zi xué，wú lì jiàn gōng hóu。行当思吾言，非教子佞柔。xíng dāng sī wú yán，fēi jiào zi nìng róu。

黄国博遗银鱼乾二百枚

宋：梅尧臣

乾若会稽笋，色比荆州银。qián ruò huì jī sǔn，sè bǐ jīng zhōu yín。熟宜煨栗火，饮助拥炉人。shú yí wēi lì huǒ，yǐn zhù yōng lú rén。低阴欲飞雪，酒微生颊热。dī yīn yù fēi xuě，jiǔ wēi shēng jiá rè。海上使方来，多饟不为餮。hǎi shàng shǐ fāng lái，duō xiǎng bù wèi tiè。

三和寄潘歙州

宋：梅尧臣

昔固闻陆海，今复有潘江。xī gù wén lù hǎi，jīn fù yǒu pān jiāng。文章吞时英，光芒瞻星降。wén zhāng tūn shí yīng，guāng máng zhān xīng jiàng。如游太室阳，仰见玉女窗。rú yóu tài shì yáng，yǎng jiàn yù nǚ chuāng。高才生大国，试政来远邦。gāo cái shēng dà guó，shì zhèng lái yuǎn bāng。道傍一相顾，冰壶临瓦缸。dào bàng yī xiāng gù，bīng hú lín wǎ gāng。逸骥美丰肉，老䍽惭瘦腔。yì jì měi fēng ròu，lǎo lì cán shòu qiāng。藻咏答下俚，玉铃锵宝幢。zǎo yǒng dá xià lǐ，yù líng qiāng bǎo chuáng。寻言不悟言，自笑趁块尨。xún yán bù wù yán，zì xiào chèn kuài máng。终知将门豪，射雕常贯双。zhōng zhī jiāng mén háo，shè diāo cháng guàn shuāng。

送天台李令庭芝

宋：梅尧臣

吾闻天台久，未见天台状。wú wén tiān tái jiǔ，wèi jiàn tiān tái zhuàng。去海知几里，去天知几丈。qù hǎi zhī jǐ lǐ，qù tiān zhī jǐ zhàng。峰岭隐与出，岩壑背与向。fēng lǐng yǐn yǔ chū，yán hè bèi yǔ xiàng。云雷反在下，泉瀑反在上。yún léi fǎn zài xià，quán pù fǎn zài shàng。幽深无穷窥，杳渺无穷望。yōu shēn wú qióng kuī，yǎo miǎo wú qióng wàng。至险可悸慄，至怪可骇丧。zhì xiǎn kě jì lì，zhì guài kě hài sàng。石桥弯长弓，跨绝弦未放。shí qiáo wān zhǎng gōng，kuà jué xián wèi fàng。当时白道猷，平步入青嶂。dāng shí bái dào yóu，píng bù rù qīng zhàng。去为六百石，亦见志所尚。qù wèi liù bǎi shí，yì jiàn zhì suǒ shàng。子欲广异闻，可以一寻访。zi yù guǎng yì wén，kě yǐ yī xún fǎng。

李令将行返遗以茶

宋：梅尧臣

宏词郎，姑苏住，千千蚨母丝绳度。hóng cí láng，gū sū zhù，qiān qiān fú mǔ sī shéng dù。谁将为寿不肯收，上马慨然如脱兔。shuí jiāng wèi shòu bù kěn shōu，shàng mǎ kǎi rán rú tuō tù。独持茶丳过江来，已把赠人空手去。dú chí chá chǎn guò jiāng lái，yǐ bǎ zèng rén kōng shǒu qù。雨雪绥绥出楚关，我无鲁酒徒相顾。yǔ xuě suí suí chū chǔ guān，wǒ wú lǔ jiǔ tú xiāng gù。

十一月十二日赛昭亭神

宋：梅尧臣

冷雨凝雪未成雪，潭空鱼寒归石穴。lěng yǔ níng xuě wèi chéng xuě，tán kōng yú hán guī shí xué。长篙扣穴倩鲤鱼，寄信山头来奠设。zhǎng gāo kòu xué qiàn lǐ yú，jì xìn shān tóu lái diàn shè。鱼传水鸟飞上山，山木槎槎乾吹咽。yú chuán shuǐ niǎo fēi shàng shān，shān mù chá chá qián chuī yàn。旋灰起角巫鼓鸣，漆俎铜盘颤牲血。xuán huī qǐ jiǎo wū gǔ míng，qī zǔ tóng pán chàn shēng xuè。瑟琶嘈嘈神降言，福汝祐汝无灾檗。sè pá cáo cáo shén jiàng yán，fú rǔ yòu rǔ wú zāi bò。西向啐饮东向回，溪心却望山崔嵬。xī xiàng cuì yǐn dōng xiàng huí，xī xīn què wàng shān cuī wéi。

泾尉徐绛于其廨得鲁公破碑二十六字近又于碑阴得二十八字寄予及吴正仲正仲有诗答亦答之

宋：梅尧臣

颜公忠血化为碧，颜公奇笔留在石。yán gōng zhōng xuè huà wèi bì，yán gōng qí bǐ liú zài shí。十存三四复不完，完者椎模少棱壁。shí cún sān sì fù bù wán，wán zhě chuí mó shǎo léng bì。许昌断碣称最佳，已经田火侵钩画。xǔ chāng duàn jié chēng zuì jiā，yǐ jīng tián huǒ qīn gōu huà。今复泾山好事人，别识偶得从粪砾。jīn fù jīng shān hǎo shì rén，bié shí ǒu dé cóng fèn lì。青天云破星辰明，牵牛半没河叙白。qīng tiān yún pò xīng chén míng，qiān niú bàn méi hé xù bái。日来翻覆又睹字，久苦堙埋窟蝼蝈。rì lái fān fù yòu dǔ zì，jiǔ kǔ yīn mái kū lóu guō。碑身上下亡八九，况乃龟蚨与螭额。bēi shēn shàng xià wáng bā jiǔ，kuàng nǎi guī fú yǔ chī é。不知岁月纪述由，真卿二字如新迹。bù zhī suì yuè jì shù yóu，zhēn qīng èr zì rú xīn jì。蚕头缺齾燕尾断，斩玉摧金竞?藉。cán tóu quē yà yàn wěi duàn，zhǎn yù cuī jīn jìng láng jí。颜公名与乔岳齐，置在穷乡犹弃掷。yán gōng míng yǔ qiáo yuè qí，zhì zài qióng xiāng yóu qì zhì。孤城野鬼多神灵，守此隳残应自惜。gū chéng yě guǐ duō shén líng，shǒu cǐ huī cán yīng zì xī。不虞发掘出幽沉，泣雨霏霏愁向夕。bù yú fā jué chū yōu chén，qì yǔ fēi fēi chóu xiàng xī。毡敲墨刷将寄谁，不付惊弦付鸾翮。zhān qiāo mò shuā jiāng jì shuí，bù fù jīng xián fù luán hé。鸾飞万里遍八荒，岂止持传吴楚客。luán fēi wàn lǐ biàn bā huāng，qǐ zhǐ chí chuán wú chǔ kè。中郎有孙能此书，要官木刻输金帛。zhōng láng yǒu sūn néng cǐ shū，yào guān mù kè shū jīn bó。方为大尹虽少闲，得之究玩如毂炙。fāng wèi dà yǐn suī shǎo xián，dé zhī jiū wán rú gǔ zhì。我鬓蓬然两眼花，欲学辛勤定无益。wǒ bìn péng rán liǎng yǎn huā，yù xué xīn qín dìng wú yì。人生爱留身后名，□□立勋书史册。rén shēng ài liú shēn hòu míng，lì xūn shū shǐ cè。 □□终知有磨灭，至刚可销坚可折。zhōng zhī yǒu mó miè，zhì gāng kě xiāo jiān kě zhé。欲图亿载安所设，世上转头方耳热。yù tú yì zài ān suǒ shè，shì shàng zhuǎn tóu fāng ěr rè。

杜和州寄新醅吴正仲云家有海鲜约予携往就酌逡巡又云幕中有会且罢此饮

宋：梅尧臣

淮南寄我玉醅酒，白蚶海月君家有。huái nán jì wǒ yù pēi jiǔ，bái hān hǎi yuè jūn jiā yǒu。欲持就味明日期，穷羹易覆已反手。yù chí jiù wèi míng rì qī，qióng gēng yì fù yǐ fǎn shǒu。从事开筵不可辞，燕脂秀脸罗前后。cóng shì kāi yán bù kě cí，yàn zhī xiù liǎn luó qián hòu。长颈善讴须剩讴，只恐老来欢意休。zhǎng jǐng shàn ōu xū shèng ōu，zhǐ kǒng lǎo lái huān yì xiū。

读毛秘校新诗

宋：梅尧臣

毛公明于诗，其系宜善续。máo gōng míng yú shī，qí xì yí shàn xù。前示五长篇，大须倾几曲。qián shì wǔ zhǎng piān，dà xū qīng jǐ qū。岂特元和间，咳唾成珠玉。qǐ tè yuán hé jiān，ké tuò chéng zhū yù。

送允从上人还庐山

宋：梅尧臣

山高云在下，诸壑藏半空。shān gāo yún zài xià，zhū hè cáng bàn kōng。千重万重翠，正望落日中。qiān zhòng wàn zhòng cuì，zhèng wàng luò rì zhōng。不知野僧归，石径寒易通。bù zhī yě sēng guī，shí jìng hán yì tōng。松间无人扫，陨叶如断鬉。sōng jiān wú rén sǎo，yǔn yè rú duàn zōng。独行逢暮寒，衣裂溪上风。dú xíng féng mù hán，yī liè xī shàng fēng。

依韵和郭祥正秘校遇雨宿昭亭见怀

宋：梅尧臣

君乘瘦马来，骨竦毛何长。jūn chéng shòu mǎ lái，gǔ sǒng máo hé zhǎng。下马与我语，满屋声琅琅。xià mǎ yǔ wǒ yǔ，mǎn wū shēng láng láng。一诵庐山高，万景不得藏。yī sòng lú shān gāo，wàn jǐng bù dé cáng。出没望林寺，远近数鸟行。chū méi wàng lín sì，yuǎn jìn shù niǎo xíng。鬼神露怪变，天地无炎凉。guǐ shén lù guài biàn，tiān dì wú yán liáng。设令古画师，极意未能详。shè lìng gǔ huà shī，jí yì wèi néng xiáng。诵说冒雨去，夜宿昭亭傍。sòng shuō mào yǔ qù，yè sù zhāo tíng bàng。明朝有使至，寄多惊俗章。míng cháo yǒu shǐ zhì，jì duō jīng sú zhāng。

采石月赠郭功甫

宋：梅尧臣

采石月下闻谪仙，夜披锦袍坐钓船。cǎi shí yuè xià wén zhé xiān，yè pī jǐn páo zuò diào chuán。醉中爱月江底悬，以手弄月身翻然。zuì zhōng ài yuè jiāng dǐ xuán，yǐ shǒu nòng yuè shēn fān rán。不应暴落饥蛟涎，便当骑鱼上九天。bù yīng bào luò jī jiāo xián，biàn dāng qí yú shàng jiǔ tiān。青山有冢人谩传，却来人间知几年。qīng shān yǒu zhǒng rén mán chuán，què lái rén jiān zhī jǐ nián。在昔熟识汾阳王，纳官贳死义难忘。zài xī shú shí fén yáng wáng，nà guān shì sǐ yì nán wàng。今观郭裔奇俊郎，眉目真似攻文章。jīn guān guō yì qí jùn láng，méi mù zhēn shì gōng wén zhāng。死生往复犹康庄，树穴探环知姓羊。sǐ shēng wǎng fù yóu kāng zhuāng，shù xué tàn huán zhī xìng yáng。

依韵和郭秘校苦寒

宋：梅尧臣

噫风鸣悲鸢鸣哀，雨霰枯木为之摧。yī fēng míng bēi yuān míng āi，yǔ xiàn kū mù wèi zhī cuī。昭亭山头野火灭，海水夜冻迷蓬莱。zhāo tíng shān tóu yě huǒ miè，hǎi shuǐ yè dòng mí péng lái。烛笼以爪自掩耳，酒盏生冰拈不起。zhú lóng yǐ zhǎo zì yǎn ěr，jiǔ zhǎn shēng bīng niān bù qǐ。陶潜弃官屋无米，儿嚎妻啼付邻里。táo qián qì guān wū wú mǐ，ér háo qī tí fù lín lǐ。

依韵和郭秘校昭亭山偶作

宋：梅尧臣

知君弃官后，江上寻名山。zhī jūn qì guān hòu，jiāng shàng xún míng shān。心既惯世内，迹欲还人间。xīn jì guàn shì nèi，jì yù hái rén jiān。昭亭忽来过，览古兴长叹。zhāo tíng hū lái guò，lǎn gǔ xīng zhǎng tàn。野寺拂尘壁，丹阳已斓斑。yě sì fú chén bì，dān yáng yǐ lán bān。殿角虚宝铎，微风声珊珊。diàn jiǎo xū bǎo duó，wēi fēng shēng shān shān。遗像与笔迹，始得观裴颜。yí xiàng yǔ bǐ jì，shǐ dé guān péi yán。浅井何泠泠，前溪何潺潺。qiǎn jǐng hé líng líng，qián xī hé chán chán。幽幽随猿鸟，浑浑忘区寰。yōu yōu suí yuán niǎo，hún hún wàng qū huán。裂裳不为愧，饵芝不为难。liè shang bù wèi kuì，ěr zhī bù wèi nán。坐对寒雨中，松上孤鹤还。zuò duì hán yǔ zhōng，sōng shàng gū hè hái。

送邓生

宋：梅尧臣

哀哀彼邓子，扶柩归长沙。āi āi bǐ dèng zi，fú jiù guī zhǎng shā。朝暮哭失声，惊聒墙上鸦。cháo mù kū shī shēng，jīng guā qiáng shàng yā。飞去复飞还，相与栖水涯。fēi qù fù fēi hái，xiāng yǔ qī shuǐ yá。卜葬不当缓，早晚能到家。bo zàng bù dāng huǎn，zǎo wǎn néng dào jiā。

乐椽

宋：梅尧臣

淮南历览还宣城，囊多嘉句何冰清。huái nán lì lǎn hái xuān chéng，náng duō jiā jù hé bīng qīng。入门先叫十年兄，袖中大卷持来评。rù mén xiān jiào shí nián xiōng，xiù zhōng dà juǎn chí lái píng。我虽暗愚眼不盲，要识合如刘长卿。wǒ suī àn yú yǎn bù máng，yào shí hé rú liú zhǎng qīng。举头不言笑且惊，此兄议论颇称情。jǔ tóu bù yán xiào qiě jīng，cǐ xiōng yì lùn pǒ chēng qíng。我亦感君知我名，阮籍从呼作老兵。wǒ yì gǎn jūn zhī wǒ míng，ruǎn jí cóng hū zuò lǎo bīng。