古诗词 - 中国最美古诗词

游金牛洞题石壁上

仙翁旧游处，琅璈韵灵曲。xiān wēng jiù yóu chù，láng áo yùn líng qū。至今有馀音，玄鹤舞幽谷。zhì jīn yǒu yú yīn，xuán hè wǔ yōu gǔ。众真期我住，岁晚芝田熟。zhòng zhēn qī wǒ zhù，suì wǎn zhī tián shú。腰镵从翁来，籋云跨飞鹿。yāo chán cóng wēng lái，niè yún kuà fēi lù。

夜至宁庵见壁间端礼昆仲倡和明日将去次其韵

宋：范成大

杉松庑门森老苍，佛屋深夜幡花香。shān sōng wǔ mén sēn lǎo cāng，fú wū shēn yè fān huā xiāng。借床睡倒恍何处，梦随潜鱼听惊榔。jiè chuáng shuì dào huǎng hé chù，mèng suí qián yú tīng jīng láng。咿哑禽语晓光净，窸窣草鸣朝雨凉。yī yǎ qín yǔ xiǎo guāng jìng，xī sū cǎo míng cháo yǔ liáng。哦诗出门怀二妙，春涨绕山湖水黄。ó shī chū mén huái èr miào，chūn zhǎng rào shān hú shuǐ huáng。

行唐村平野晴色妍甚

宋：范成大

暖日烘繁梅，秾香扑征鞅。nuǎn rì hōng fán méi，nóng xiāng pū zhēng yāng。云烟酿春色，心目两骀荡。yún yān niàng chūn sè，xīn mù liǎng dài dàng。柳眉翠已扫，桑眼青未放。liǔ méi cuì yǐ sǎo，sāng yǎn qīng wèi fàng。兹游定不俗，前路入千嶂。zī yóu dìng bù sú，qián lù rù qiān zhàng。

岭上红梅

宋：范成大

雾雨胭脂照松竹，江南春风一枝足。wù yǔ yān zhī zhào sōng zhú，jiāng nán chūn fēng yī zhī zú。满城桃李各嫣然，寂莫倾城在空谷。mǎn chéng táo lǐ gè yān rán，jì mò qīng chéng zài kōng gǔ。城中谁解惜娉婷，游子路傍空复情。chéng zhōng shuí jiě xī pīng tíng，yóu zi lù bàng kōng fù qíng。花不能言客无语，日暮清愁相对生。huā bù néng yán kè wú yǔ，rì mù qīng chóu xiāng duì shēng。

次韵子文探梅水西春已深犹未开水西谓歙溪而黄君谟州学记云濒江地卑盖此水为浙之源正可谓之江也

宋：范成大

孤山山下小斜桥，客魂曾共暗香飘。gū shān shān xià xiǎo xié qiáo，kè hún céng gòng àn xiāng piāo。五年不踏西湖路，想见黄昏清浅处。wǔ nián bù tà xī hú lù，xiǎng jiàn huáng hūn qīng qiǎn chù。如今憔悴古江干，岂有幽芳伴倚栏。rú jīn qiáo cuì gǔ jiāng gàn，qǐ yǒu yōu fāng bàn yǐ lán。腊尽雪残春不至，坐令愁里眼长寒。là jǐn xuě cán chūn bù zhì，zuò lìng chóu lǐ yǎn zhǎng hán。霜棱未贷千林槁，门外风饕人欲倒。shuāng léng wèi dài qiān lín gǎo，mén wài fēng tāo rén yù dào。斟酌芳心正怯寒，有情真被无情恼。zhēn zhuó fāng xīn zhèng qiè hán，yǒu qíng zhēn bèi wú qíng nǎo。

后催租行

宋：范成大

老父田荒秋雨里，旧时高岸今江水。lǎo fù tián huāng qiū yǔ lǐ，jiù shí gāo àn jīn jiāng shuǐ。佣耕犹自抱长饥，的知无力输租米。yōng gēng yóu zì bào zhǎng jī，de zhī wú lì shū zū mǐ。自从乡官新上来，黄纸放尽白纸催。zì cóng xiāng guān xīn shàng lái，huáng zhǐ fàng jǐn bái zhǐ cuī。卖衣得钱都纳却，病骨虽寒聊免缚。mài yī dé qián dōu nà què，bìng gǔ suī hán liáo miǎn fù。去年衣尽到家口，大女临岐两分首。qù nián yī jǐn dào jiā kǒu，dà nǚ lín qí liǎng fēn shǒu。今年次女已行媒，亦复驱将换升㪷。jīn nián cì nǚ yǐ xíng méi，yì fù qū jiāng huàn shēng dǒu。室中更有第三女，明年不怕催租苦。shì zhōng gèng yǒu dì sān nǚ，míng nián bù pà cuī zū kǔ。

次韵子文冲雨迓使者道闻子规

宋：范成大

梦魂翾蝶翅，鼻息吼鼍鼓。mèng hún xuān dié chì，bí xī hǒu tuó gǔ。唤起治晓装，马嘶童仆语。huàn qǐ zhì xiǎo zhuāng，mǎ sī tóng pū yǔ。汩泥溷凫鹜，惭愧黄鹄举。gǔ ní hùn fú wù，cán kuì huáng gǔ jǔ。猥吟陬隅池，浪废桔槔圃。wěi yín zōu yú chí，làng fèi jú gāo pǔ。啼鹃撩客心，钩引著何许。tí juān liāo kè xīn，gōu yǐn zhù hé xǔ。请歌苏仙词，归耕一犁雨。qǐng gē sū xiān cí，guī gēng yī lí yǔ。

奉题胡宗伟推官揽秀堂

宋：范成大

城外屏峰云百叠，城里看云笏拄颊。chéng wài píng fēng yún bǎi dié，chéng lǐ kàn yún hù zhǔ jiá。山灵自与人争秀，明灭烟霏难应接。shān líng zì yǔ rén zhēng xiù，míng miè yān fēi nán yīng jiē。南邻范叔骨相寒，不如骑曹知爱山。nán lín fàn shū gǔ xiāng hán，bù rú qí cáo zhī ài shān。晨霞傥可救枵腹，丐君分我入朝餐。chén xiá tǎng kě jiù xiāo fù，gài jūn fēn wǒ rù cháo cān。

晓出古岩呈宗伟子文

宋：范成大

晓风生小寒，岚润裛巾屦。xiǎo fēng shēng xiǎo hán，lán rùn yì jīn jù。宿云埋树黑，奔溪转山怒。sù yún mái shù hēi，bēn xī zhuǎn shān nù。东方动光彩，晃晃金钲吐。dōng fāng dòng guāng cǎi，huǎng huǎng jīn zhēng tǔ。千峰森隐现，一气澹回互。qiān fēng sēn yǐn xiàn，yī qì dàn huí hù。平生癖幽讨，邂逅饱新遇。píng shēng pǐ yōu tǎo，xiè hòu bǎo xīn yù。那知尘满甑，晨炊午未具。nà zhī chén mǎn zèng，chén chuī wǔ wèi jù。不愧忍饥面，来寻古岩路。bù kuì rěn jī miàn，lái xún gǔ yán lù。稻粱亦易谋，烟霞乃难痼。dào liáng yì yì móu，yān xiá nǎi nán gù。持此慰龟肠，搜枯尚能句。chí cǐ wèi guī cháng，sōu kū shàng néng jù。

次温伯用林公正刘庆充倡和韵

宋：范成大

前山后山梅子雨，屯云日夜相吞吐。qián shān hòu shān méi zi yǔ，tún yún rì yè xiāng tūn tǔ。长林绝壑望不到，时有樵归说逢虎。zhǎng lín jué hè wàng bù dào，shí yǒu qiáo guī shuō féng hǔ。奔溪朝来忽怒涨，夹岸柳梢馀尺许。bēn xī cháo lái hū nù zhǎng，jiā àn liǔ shāo yú chǐ xǔ。屋头未放浓岚散，苦忆清风泛琼宇。wū tóu wèi fàng nóng lán sàn，kǔ yì qīng fēng fàn qióng yǔ。客行落此乱山中，但欲寻人诉羁旅。kè xíng luò cǐ luàn shān zhōng，dàn yù xún rén sù jī lǚ。比邻邂逅得清士，眉宇津津佳笑语。bǐ lín xiè hòu dé qīng shì，méi yǔ jīn jīn jiā xiào yǔ。杯行起舞出新句，我气已衰聊复鼓。bēi xíng qǐ wǔ chū xīn jù，wǒ qì yǐ shuāi liáo fù gǔ。明年与君杭太湖，扁舟踏浪不踏土。míng nián yǔ jūn háng tài hú，biǎn zhōu tà làng bù tà tǔ。沉沉玉柱閟仙扃，矫矫虹梁浮水府。chén chén yù zhù bì xiān jiōng，jiǎo jiǎo hóng liáng fú shuǐ fǔ。目力无穷天不尽，却笑向来谁缚汝。mù lì wú qióng tiān bù jǐn，què xiào xiàng lái shuí fù rǔ。

次韵温伯夜坐今日忽得舍弟到杭消息喜见于词

宋：范成大

长风吹月来，影碎竹间牖。zhǎng fēng chuī yuè lái，yǐng suì zhú jiān yǒu。良宵坐窘束，愧我尘外友。liáng xiāo zuò jiǒng shù，kuì wǒ chén wài yǒu。平生烟霞兴，硉兀上南斗。píng shēng yān xiá xīng，lù wù shàng nán dòu。颇亦契三三，未省计九九。pǒ yì qì sān sān，wèi shěng jì jiǔ jiǔ。迷涂入簿领，乡心几回首。mí tú rù bù lǐng，xiāng xīn jǐ huí shǒu。嗟予季行役，舟拂涨溪柳。jiē yǔ jì xíng yì，zhōu fú zhǎng xī liǔ。凌晨双鹊鸣，玩占得无咎。líng chén shuāng què míng，wán zhàn dé wú jiù。何当从汝去，履綦寻蕙亩。hé dāng cóng rǔ qù，lǚ qí xún huì mǔ。

再次韵呈宗伟温伯

宋：范成大

官居数椽间，局促如瓮牖。guān jū shù chuán jiān，jú cù rú wèng yǒu。幸邻诗酒社，金薤对玉友。xìng lín shī jiǔ shè，jīn xiè duì yù yǒu。真清廊庙器，伟望配山斗。zhēn qīng láng miào qì，wěi wàng pèi shān dòu。行当侍紫极，槐棘位三九。xíng dāng shì zǐ jí，huái jí wèi sān jiǔ。馆舍有奇士，高文粲参首。guǎn shě yǒu qí shì，gāo wén càn cān shǒu。倡酬猥及我，双松压孤柳。chàng chóu wěi jí wǒ，shuāng sōng yā gū liǔ。生活从冷淡，幸免誉与咎。shēng huó cóng lěng dàn，xìng miǎn yù yǔ jiù。相从结此夏，何异归陇亩。xiāng cóng jié cǐ xià，hé yì guī lǒng mǔ。

次韵庆充避暑水西寺

宋：范成大

佳晨出西郭，仰视天宇清。jiā chén chū xī guō，yǎng shì tiān yǔ qīng。乐哉旷士怀，浩浩吞四溟。lè zāi kuàng shì huái，hào hào tūn sì míng。新涨忽勇退，篱落粘枯萍。xīn zhǎng hū yǒng tuì，lí luò zhān kū píng。风幡招客游，旷望隔蘋汀。fēng fān zhāo kè yóu，kuàng wàng gé píng tīng。仆夫厉清深，竹舆竦亭亭。pū fū lì qīng shēn，zhú yú sǒng tíng tíng。波翻石凿落，尚带蛟龙腥。bō fān shí záo luò，shàng dài jiāo lóng xīng。华堂入松竹，德人占聚星。huá táng rù sōng zhú，dé rén zhàn jù xīng。脱帽飞羽觞，颓放解天刑。tuō mào fēi yǔ shāng，tuí fàng jiě tiān xíng。时当行火令，草腐亦化萤。shí dāng xíng huǒ lìng，cǎo fǔ yì huà yíng。炎官纷陆梁，空飞赤云軿。yán guān fēn lù liáng，kōng fēi chì yún píng。遥知陇上耘，暴背愁白丁。yáo zhī lǒng shàng yún，bào bèi chóu bái dīng。兹游岂易得，未用叹沉冥。zī yóu qǐ yì dé，wèi yòng tàn chén míng。

送滕子昭绩溪罢归

宋：范成大

天马西极来，目力尽九寰。tiān mǎ xī jí lái，mù lì jǐn jiǔ huán。执辔者谁欤，堕此空谷间。zhí pèi zhě shuí yú，duò cǐ kōng gǔ jiān。草深石啮足，一跃度孱颜。cǎo shēn shí niè zú，yī yuè dù càn yán。长风送逸驾，荡荡登虎关。zhǎng fēng sòng yì jià，dàng dàng dēng hǔ guān。五云清都上，白日开帝闲。wǔ yún qīng dōu shàng，bái rì kāi dì xián。钩陈动光彩，球琳锵辔环。gōu chén dòng guāng cǎi，qiú lín qiāng pèi huán。亦复念旧群，依然叹驽顽。yì fù niàn jiù qún，yī rán tàn nú wán。红尘起天末，可望不可攀。hóng chén qǐ tiān mò，kě wàng bù kě pān。

次韵温伯雨凉感怀

宋：范成大

穷士病且饥，古今同一流。qióng shì bìng qiě jī，gǔ jīn tóng yī liú。身安腹果然，此外吾何求。shēn ān fù guǒ rán，cǐ wài wú hé qiú。判司诚卑官，未免尘甑忧。pàn sī chéng bēi guān，wèi miǎn chén zèng yōu。穷山更瘅暑，惫卧不举头。qióng shān gèng dān shǔ，bèi wò bù jǔ tóu。二物交寇我，生世真如浮。èr wù jiāo kòu wǒ，shēng shì zhēn rú fú。晨朝墨云作，疾雷破山丘。chén cháo mò yún zuò，jí léi pò shān qiū。排檐忽飞溜，蛙蝈鸣相酬。pái yán hū fēi liū，wā guō míng xiāng chóu。朱冠领热属，横溃输一筹。zhū guān lǐng rè shǔ，héng kuì shū yī chóu。新凉苏肺气，踏湿登城楼。xīn liáng sū fèi qì，tà shī dēng chéng lóu。好邀云雨仙，长袖按梁州。hǎo yāo yún yǔ xiān，zhǎng xiù àn liáng zhōu。吹水添瓶罍，净洗千斛愁。chuī shuǐ tiān píng léi，jìng xǐ qiān hú chóu。何从有此段，冰厅冷如秋。hé cóng yǒu cǐ duàn，bīng tīng lěng rú qiū。但觉诗思生，爽气入银钩。dàn jué shī sī shēng，shuǎng qì rù yín gōu。章成竟何用，知能救穷不。zhāng chéng jìng hé yòng，zhī néng jiù qióng bù。汤子亦旅食，回望家还羞。tāng zi yì lǚ shí，huí wàng jiā hái xiū。倡予敢不和，共作商声讴。chàng yǔ gǎn bù hé，gòng zuò shāng shēng ōu。

晓出古城山

宋：范成大

落月堕眇莽，残星澹微茫。luò yuè duò miǎo mǎng，cán xīng dàn wēi máng。竹舆乱清溪，飞盖入岚光。zhú yú luàn qīng xī，fēi gài rù lán guāng。松桧雾霭湿，桑麻风露香。sōng guì wù ǎi shī，sāng má fēng lù xiāng。空翠滴尘缨，何必濯沧浪。kōng cuì dī chén yīng，hé bì zhuó cāng làng。山家亦早作，迨此朝气凉。shān jiā yì zǎo zuò，dài cǐ cháo qì liáng。林深无人声，木末炊烟苍。lín shēn wú rén shēng，mù mò chuī yān cāng。离离瓜芋区，肃肃枣栗场。lí lí guā yù qū，sù sù zǎo lì chǎng。田园古云乐，令我思故乡。tián yuán gǔ yún lè，lìng wǒ sī gù xiāng。墟市稍来集，筠笼转山忙。xū shì shāo lái jí，yún lóng zhuǎn shān máng。吏事亦挽我，归路盘朝阳。lì shì yì wǎn wǒ，guī lù pán cháo yáng。

李深之西尉同年谈吴兴风物再用古城韵

宋：范成大

李侯昔游吴，莲舟镜苍茫。lǐ hóu xī yóu wú，lián zhōu jìng cāng máng。风鬟与雾鬓，共濯玻瓈光。fēng huán yǔ wù bìn，gòng zhuó bō lí guāng。采花不盈舫，日暮云水香。cǎi huā bù yíng fǎng，rì mù yún shuǐ xiāng。还登缥缈楼，罗襟酒淋浪。hái dēng piāo miǎo lóu，luó jīn jiǔ lín làng。卷箔纳星月，踏筵按伊梁。juǎn bó nà xīng yuè，tà yán àn yī liáng。安知有恨事，但恐蒹葭苍。ān zhī yǒu hèn shì，dàn kǒng jiān jiā cāng。风吹落穷谷，草深麋鹿场。fēng chuī luò qióng gǔ，cǎo shēn mí lù chǎng。高冈苦炎热，游子悲异乡。gāo gāng kǔ yán rè，yóu zi bēi yì xiāng。尚喜简书省，期会无匆忙。shàng xǐ jiǎn shū shěng，qī huì wú cōng máng。犹馀作诗苦，消瘦如东阳。yóu yú zuò shī kǔ，xiāo shòu rú dōng yáng。

七月五日夜雨快晴

宋：范成大

丰隆坎坎夜伐鼓，灵湫老龙撇波舞。fēng lóng kǎn kǎn yè fá gǔ，líng jiǎo lǎo lóng piē bō wǔ。褰云掣电上清空，倒卷天潢作飞雨。qiān yún chè diàn shàng qīng kōng，dào juǎn tiān huáng zuò fēi yǔ。向来炎官作夏旱，万里彤霞烘玉宇。xiàng lái yán guān zuò xià hàn，wàn lǐ tóng xiá hōng yù yǔ。岂惟牛马困蚊虻，垄上行人口生土。qǐ wéi niú mǎ kùn wén méng，lǒng shàng xíng rén kǒu shēng tǔ。我从雪浪叶舟来，不谓山城热如许。wǒ cóng xuě làng yè zhōu lái，bù wèi shān chéng rè rú xǔ。天公知我愁欲病，施与一凉苏逆旅。tiān gōng zhī wǒ chóu yù bìng，shī yǔ yī liáng sū nì lǚ。稍闻水绕屋除鸣，不觉星从云罅吐。shāo wén shuǐ rào wū chú míng，bù jué xīng cóng yún xià tǔ。千山濯濯净鬟髻，缺月娟娟炯眉妩。qiān shān zhuó zhuó jìng huán jì，quē yuè juān juān jiǒng méi wǔ。浮生此景万事足，但欠清歌对芳醑。fú shēng cǐ jǐng wàn shì zú，dàn qiàn qīng gē duì fāng xǔ。天上秋期正多事，趣驾星桥跨银渚。tiān shàng qiū qī zhèng duō shì，qù jià xīng qiáo kuà yín zhǔ。人间四者自难并，莫妒黄姑迎织女。rén jiān sì zhě zì nán bìng，mò dù huáng gū yíng zhī nǚ。

次韵温伯种兰

宋：范成大

灵均堕荒寒，采采纫兰手。líng jūn duò huāng hán，cǎi cǎi rèn lán shǒu。九畹不留客，高丘一回首。jiǔ wǎn bù liú kè，gāo qiū yī huí shǒu。峥嵘路孔棘，悽怆肘生柳。zhēng róng lù kǒng jí，qī chuàng zhǒu shēng liǔ。遂令此粲者，永与穷愁友。suì lìng cǐ càn zhě，yǒng yǔ qióng chóu yǒu。不如汤子远，情事只诗酒。bù rú tāng zi yuǎn，qíng shì zhǐ shī jiǔ。但知爱国香，此外付乌有。dàn zhī ài guó xiāng，cǐ wài fù wū yǒu。栽培带苔藓，披拂护尘垢。zāi péi dài tái xiǎn，pī fú hù chén gòu。孤芳亦有遇，洒濯居座右。gū fāng yì yǒu yù，sǎ zhuó jū zuò yòu。君看深林下，埋没随藜莠。jūn kàn shēn lín xià，mái méi suí lí yǒu。

赏雪骑鲸轩子文夜归酒渴侍儿荐茗饮蜜浆明日以诧同游戏为书事邀宗伟同作

宋：范成大

溪山四时佳，今日更奇绝。xī shān sì shí jiā，jīn rì gèng qí jué。天公妙庄严，施此一川雪。tiān gōng miào zhuāng yán，shī cǐ yī chuān xuě。飞花浩如海，眩转塞空阔。fēi huā hào rú hǎi，xuàn zhuǎn sāi kōng kuò。水西万珠树，玉塔照银阙。shuǐ xī wàn zhū shù，yù tǎ zhào yín quē。碧溪不受冻，长滩泻清咽。bì xī bù shòu dòng，zhǎng tān xiè qīng yàn。渔舟晚犹泛，樵檐寒未歇。yú zhōu wǎn yóu fàn，qiáo yán hán wèi xiē。悬知画不到，未省诗能说。xuán zhī huà bù dào，wèi shěng shī néng shuō。归来强搜句，冰砚冷于铁。guī lái qiáng sōu jù，bīng yàn lěng yú tiě。不知严夫子，迎门生暖热。bù zhī yán fū zi，yíng mén shēng nuǎn rè。梅香不可耐，但觉酒肠㷎。méi xiāng bù kě nài，dàn jué jiǔ cháng hè。密融花气动，茶泛乳膏发。mì róng huā qì dòng，chá fàn rǔ gāo fā。宁辞春笋寒，为暖花瓷滑。níng cí chūn sǔn hán，wèi nuǎn huā cí huá。瞢腾画屏暖，唤起眼馀缬。méng téng huà píng nuǎn，huàn qǐ yǎn yú xié。笑我独何事，作此淡生活。xiào wǒ dú hé shì，zuò cǐ dàn shēng huó。想像高唐赋，何如径排闼。xiǎng xiàng gāo táng fù，hé rú jìng pái tà。