古诗词 - 中国最美古诗词

蝶恋花·秋日楼台在空际

秋日楼台在空际。qiū rì lóu tái zài kōng jì。画角声沉，历历寒更起。huà jiǎo shēng chén，lì lì hán gèng qǐ。深院黄昏人独自，想伊遥共伤前事。shēn yuàn huáng hūn rén dú zì，xiǎng yī yáo gòng shāng qián shì。懊恼当初无算计。ào nǎo dāng chū wú suàn jì。些子欢娱，多少凄凉味。xiē zi huān yú，duō shǎo qī liáng wèi。相去江山千万重，一回东望心如醉。xiāng qù jiāng shān qiān wàn zhòng，yī huí dōng wàng xīn rú zuì。

蝶恋花·惆怅留春留不住

宋：杜安世

惆怅留春留不住。chóu chàng liú chūn liú bù zhù。欲到清和，背我堂堂去。yù dào qīng hé，bèi wǒ táng táng qù。飞絮落花和细雨，凄凉庭院流莺度。fēi xù luò huā hé xì yǔ，qī liáng tíng yuàn liú yīng dù。更被闲愁相赚误。gèng bèi xián chóu xiāng zhuàn wù。梦断高唐，回首桃源路。mèng duàn gāo táng，huí shǒu táo yuán lù。一饷沉吟无意绪，分明往事今何处。yī xiǎng chén yín wú yì xù，fēn míng wǎng shì jīn hé chù。

蝶恋花·任在芦花最深处

宋：杜安世

任在芦花最深处。rèn zài lú huā zuì shēn chù。浪静风恬，又泛轻舟去。làng jìng fēng tián，yòu fàn qīng zhōu qù。去到滩头遇俦侣，散唱狂歌鱼未取。qù dào tān tóu yù chóu lǚ，sàn chàng kuáng gē yú wèi qǔ。不把身心干时务。bù bǎ shēn xīn gàn shí wù。一副轮竿，莫笑闲家具。yī fù lún gān，mò xiào xián jiā jù。待拟观光佐明主，将甚医他民病苦。dài nǐ guān guāng zuǒ míng zhǔ，jiāng shén yī tā mín bìng kǔ。

蝶恋花·新月羞光影庭树

宋：杜安世

新月羞光影庭树。xīn yuè xiū guāng yǐng tíng shù。窗外芭蕉，数点黄昏雨。chuāng wài bā jiāo，shù diǎn huáng hūn yǔ。何事秋来无意绪，玉容寂寞双眉聚。hé shì qiū lái wú yì xù，yù róng jì mò shuāng méi jù。一点银釭扃绣户。yī diǎn yín gāng jiōng xiù hù。莎砌寒蛩，历历啼声苦。shā qì hán qióng，lì lì tí shēng kǔ。孤枕夜长君信否，披衣顒坐魂飞去。gū zhěn yè zhǎng jūn xìn fǒu，pī yī yóng zuò hún fēi qù。

卜算子·深院花铺地

宋：杜安世

深院花铺地，淡淡阴天气。shēn yuàn huā pù dì，dàn dàn yīn tiān qì。水榭风亭朱明景，又别是、愁情味。shuǐ xiè fēng tíng zhū míng jǐng，yòu bié shì chóu qíng wèi。有情奈无计，漫惹成憔悴。yǒu qíng nài wú jì，màn rě chéng qiáo cuì。欲把罗巾暗传寄，细认取、斑点泪。yù bǎ luó jīn àn chuán jì，xì rèn qǔ bān diǎn lèi。

卜算子·尊前一曲歌

宋：杜安世

尊前一曲歌，歌里千重意。zūn qián yī qū gē，gē lǐ qiān zhòng yì。才欲歌时泪已流，恨应更、多于泪。cái yù gē shí lèi yǐ liú，hèn yīng gèng duō yú lèi。试问缘何事，不语如痴醉。shì wèn yuán hé shì，bù yǔ rú chī zuì。我亦情多不忍闻，怕和我、成憔悴。wǒ yì qíng duō bù rěn wén，pà hé wǒ chéng qiáo cuì。