古诗词 - 中国最美古诗词

试何企笔偶书

不用濡毫滴砚乾，更随曹植作波澜。bù yòng rú háo dī yàn qián，gèng suí cáo zhí zuò bō lán。碧窗点易真吾事，洞府归来玉露漙。bì chuāng diǎn yì zhēn wú shì，dòng fǔ guī lái yù lù tuán。

次程右史韵送僧南游问果佛日

宋：史尧弼

问讯风颠妙喜师，天南海北看孤飞。wèn xùn fēng diān miào xǐ shī，tiān nán hǎi běi kàn gū fēi。如何指是无还地，却作梅州万里归。rú hé zhǐ shì wú hái dì，què zuò méi zhōu wàn lǐ guī。

南岳高台长老道光尝为灵源清侍者邂逅一见颇能谈其行戒走笔为赋两绝赠之

宋：史尧弼

长记涪翁旧有言，太平清老世无贤。zhǎng jì fú wēng jiù yǒu yán，tài píng qīng lǎo shì wú xián。而今一见高台面，遗烈真能赖得传。ér jīn yī jiàn gāo tái miàn，yí liè zhēn néng lài dé chuán。

南岳高台长老道光尝为灵源清侍者邂逅一见颇能谈其行戒走笔为赋两绝赠之

宋：史尧弼

晓上高峰破晓烟，室中老子衲中贤。xiǎo shàng gāo fēng pò xiǎo yān，shì zhōng lǎo zi nà zhōng xián。对谈移日无人付，乞与清风万壑传。duì tán yí rì wú rén fù，qǐ yǔ qīng fēng wàn hè chuán。

湖上

宋：史尧弼

浪汹涛翻忽渺漫，须臾风定见平宽。làng xiōng tāo fān hū miǎo màn，xū yú fēng dìng jiàn píng kuān。此间有句无人得，赤手长蛇试捕看。cǐ jiān yǒu jù wú rén dé，chì shǒu zhǎng shé shì bǔ kàn。

湖上

宋：史尧弼

当年敌骑敢穷妖，只恃重湖汹怒潮。dāng nián dí qí gǎn qióng yāo，zhǐ shì zhòng hú xiōng nù cháo。谁谓山川堪设险，向来还作盗之招。shuí wèi shān chuān kān shè xiǎn，xiàng lái hái zuò dào zhī zhāo。

题南岳祝融峰

宋：史尧弼

祝融峰上蹑云根，咫尺苍霄欲手扪。zhù róng fēng shàng niè yún gēn，zhǐ chǐ cāng xiāo yù shǒu mén。闻道东山曾小鲁，洞庭今已一毛吞。wén dào dōng shān céng xiǎo lǔ，dòng tíng jīn yǐ yī máo tūn。

黄雀饷师浑甫家仲安

宋：史尧弼

人事如何只好乖，即今怀抱乡谁开。rén shì rú hé zhǐ hǎo guāi，jí jīn huái bào xiāng shuí kāi。短檠阅罢三千牍，遥夜相望把一杯。duǎn qíng yuè bà sān qiān dú，yáo yè xiāng wàng bǎ yī bēi。

黄雀饷师浑甫家仲安

宋：史尧弼

深秋风露豆苗肥，一粒才贪触祸机。shēn qiū fēng lù dòu miáo féi，yī lì cái tān chù huò jī。万里头颅无处觅，刺天那复见群飞。wàn lǐ tóu lú wú chù mì，cì tiān nà fù jiàn qún fēi。

稽首仇池翁，归住小有天。jī shǒu chóu chí wēng，guī zhù xiǎo yǒu tiān。葛公尚远孙，岣嵝丹山传。gé gōng shàng yuǎn sūn，gǒu lǒu dān shān chuán。道骨亦有种，而今见婵嫣。dào gǔ yì yǒu zhǒng，ér jīn jiàn chán yān。大小茅山君，霞襜两联翩。dà xiǎo máo shān jūn，xiá chān liǎng lián piān。弟兄对谭道，舌本风雷旋。dì xiōng duì tán dào，shé běn fēng léi xuán。嗟哉空山子，妄意身飞翾。jiē zāi kōng shān zi，wàng yì shēn fēi xuān。忍饥啮草木，阅岁烹汞铅。rěn jī niè cǎo mù，yuè suì pēng gǒng qiān。岂知至妙门，端在玄中玄。qǐ zhī zhì miào mén，duān zài xuán zhōng xuán。知公夙领此，妙契遗蹄筌。zhī gōng sù lǐng cǐ，miào qì yí tí quán。神凝物无疵，合侍虚皇前。shén níng wù wú cī，hé shì xū huáng qián。我亦山泽臞，会了区中缘。wǒ yì shān zé qú，huì le qū zhōng yuán。灭没望仙鞚，愿言执风鞭。miè méi wàng xiān kòng，yuàn yán zhí fēng biān。相将丹丘上，一笑三千年。xiāng jiāng dān qiū shàng，yī xiào sān qiān nián。

游洛阳宝盖寺赠长老道琼

宋：史尧弼

一念落人境，世路分崩奔。yī niàn luò rén jìng，shì lù fēn bēng bēn。车轮战黄埃，荏苒还自昏。chē lún zhàn huáng āi，rěn rǎn hái zì hūn。安知摩尼珠，岂处浊水浑。ān zhī mó ní zhū，qǐ chù zhuó shuǐ hún。今我虽纠缠，犹有故我存。jīn wǒ suī jiū chán，yóu yǒu gù wǒ cún。云山时独往，一笑清心魂。yún shān shí dú wǎng，yī xiào qīng xīn hún。旧闻宝盖峰，气压群山尊。jiù wén bǎo gài fēng，qì yā qún shān zūn。拂衣事幽讨，烟杉转山根。fú yī shì yōu tǎo，yān shān zhuǎn shān gēn。道人素所欢，踊跃欣候门。dào rén sù suǒ huān，yǒng yuè xīn hòu mén。清眸夹明镜，眈眈老彪蹲。qīng móu jiā míng jìng，dān dān lǎo biāo dūn。招邀语密室，欢颊生春温。zhāo yāo yǔ mì shì，huān jiá shēng chūn wēn。往往到极则，寂历双忘言。wǎng wǎng dào jí zé，jì lì shuāng wàng yán。从今尘境空，冰销了无痕。cóng jīn chén jìng kōng，bīng xiāo le wú hén。但觉江汉流，浩荡旋其源。dàn jué jiāng hàn liú，hào dàng xuán qí yuán。至道默相喻，不许诸方论。zhì dào mò xiāng yù，bù xǔ zhū fāng lùn。

送章孝称归荆南

宋：史尧弼

峨岷西南横，盘石含灵光。é mín xī nán héng，pán shí hán líng guāng。有蓄不得发，澒洞难卷藏。yǒu xù bù dé fā，hòng dòng nán juǎn cáng。泄为万夫豪，联翩郁相望。xiè wèi wàn fū háo，lián piān yù xiāng wàng。缅怀嘉祐初，赫赫都官郎。miǎn huái jiā yòu chū，hè hè dōu guān láng。蓍龟抱先识，虎豹披其章。shī guī bào xiān shí，hǔ bào pī qí zhāng。幕府西陲开，挟策驱酋羌。mù fǔ xī chuí kāi，xié cè qū qiú qiāng。喑哑竟莫吐，反被按剑防。yīn yǎ jìng mò tǔ，fǎn bèi àn jiàn fáng。青天徒昭昭，万里自投荒。qīng tiān tú zhāo zhāo，wàn lǐ zì tóu huāng。直气终凛冽，身仆心难僵。zhí qì zhōng lǐn liè，shēn pū xīn nán jiāng。高平伊周徒，奏疏排未央。gāo píng yī zhōu tú，zòu shū pái wèi yāng。忠义一朝振，朱鸟吞光芒。zhōng yì yī cháo zhèn，zhū niǎo tūn guāng máng。还知百岁后，生此雏凤凰。hái zhī bǎi suì hòu，shēng cǐ chú fèng huáng。粲粲五色羽，欲下虞廷翔。càn càn wǔ sè yǔ，yù xià yú tíng xiáng。先民重世德，君子思不忘。xiān mín zhòng shì dé，jūn zi sī bù wàng。祝君期无忝，追攀轶飞扬。zhù jūn qī wú tiǎn，zhuī pān yì fēi yáng。会使坤南隅，气象还苍茫。huì shǐ kūn nán yú，qì xiàng hái cāng máng。

次友生杜应求韵送中岩印老往成都正法

宋：史尧弼

原原临济孙，一一孤峰峻。yuán yuán lín jì sūn，yī yī gū fēng jùn。旧来正法眼，不许窥阃仞。jiù lái zhèng fǎ yǎn，bù xǔ kuī kǔn rèn。古路人迹绝，况复遗辙轫。gǔ lù rén jì jué，kuàng fù yí zhé rèn。只今谁健者，公亦师子迅。zhǐ jīn shuí jiàn zhě，gōng yì shī zi xùn。倚天剑气寒，掣电目光瞬。yǐ tiān jiàn qì hán，chè diàn mù guāng shùn。平生缚虎手，肯击死蛇阵。píng shēng fù hǔ shǒu，kěn jī sǐ shé zhèn。如何闹市里，撒手乃勇进。rú hé nào shì lǐ，sā shǒu nǎi yǒng jìn。前时老狐臊，腥气存已仅。qián shí lǎo hú sāo，xīng qì cún yǐ jǐn。倾河看洗涤，馀刃聊斥摈。qīng hé kàn xǐ dí，yú rèn liáo chì bìn。坐令会府地，圜悟宗复振。zuò lìng huì fǔ dì，huán wù zōng fù zhèn。缅思中岩老，今代无此隽。miǎn sī zhōng yán lǎo，jīn dài wú cǐ juàn。喜闻亲嫡子，高提曩真印。xǐ wén qīn dí zi，gāo tí nǎng zhēn yìn。要知天人师，此位那可闰。yào zhī tiān rén shī，cǐ wèi nà kě rùn。好去露鞭影，广道收驵骏。hǎo qù lù biān yǐng，guǎng dào shōu zǎng jùn。眷言清净关，莫遣众魔磷。juàn yán qīng jìng guān，mò qiǎn zhòng mó lín。愿为一事大，他物非所赆。yuàn wèi yī shì dà，tā wù fēi suǒ jìn。

醉卧至夜半半醒中若有所愧者闻空庭石渠流水㶁㶁清亮不觉心体顿舒醉卧俱失因赋其所感

宋：史尧弼

吾生少欢娱，遇酒增慨慷。wú shēng shǎo huān yú，yù jiǔ zēng kǎi kāng。殷床惟一眠，万虑几消亡。yīn chuáng wéi yī mián，wàn lǜ jǐ xiāo wáng。半夜还有觉，惕然喟中肠。bàn yè hái yǒu jué，tì rán kuì zhōng cháng。世故何足道，诚恐此志荒。shì gù hé zú dào，chéng kǒng cǐ zhì huāng。人生苦为乐，我岂醒而狂。rén shēng kǔ wèi lè，wǒ qǐ xǐng ér kuáng。孰为见在心，勿正能勿忘。shú wèi jiàn zài xīn，wù zhèng néng wù wàng。涓涓石渠溜，起予者卜商。juān juān shí qú liū，qǐ yǔ zhě bo shāng。泠然落枕寒，解渴不待尝。líng rán luò zhěn hán，jiě kě bù dài cháng。坐令肝肺间，一一流天浆。zuò lìng gān fèi jiān，yī yī liú tiān jiāng。须臾四体喻，发肤了无痒。xū yú sì tǐ yù，fā fū le wú yǎng。梦觉与醉醒，忽落俱亡羊。mèng jué yǔ zuì xǐng，hū luò jù wáng yáng。流水去不舍，此心湛如常。liú shuǐ qù bù shě，cǐ xīn zhàn rú cháng。恍疑奏箫韶，仪凤碧云翔。huǎng yí zòu xiāo sháo，yí fèng bì yún xiáng。眷此听愈淡，杳谁见其乡。juàn cǐ tīng yù dàn，yǎo shuí jiàn qí xiāng。乃知天宇中，一气同苍凉。nǎi zhī tiān yǔ zhōng，yī qì tóng cāng liáng。平明视渠水，非笙亦非簧。píng míng shì qú shuǐ，fēi shēng yì fēi huáng。矢诗以自歌，浊清付沧浪。shǐ shī yǐ zì gē，zhuó qīng fù cāng làng。

连州守王大宝元龟建双溪阁于放生池上为作诗以效颂祝

宋：史尧弼

二流西北来，东迤方茫洋。èr liú xī běi lái，dōng yí fāng máng yáng。斗岸苍石裂，突兀森堑防。dòu àn cāng shí liè，tū wù sēn qiàn fáng。邦伯此经始，华榱压崇冈。bāng bó cǐ jīng shǐ，huá cuī yā chóng gāng。下俯古泓碧，上粲新高堂。xià fǔ gǔ hóng bì，shàng càn xīn gāo táng。恭惟绕枢辰，朱幡照沧浪。gōng wéi rào shū chén，zhū fān zhào cāng làng。银刀决网散，摇漾涵恩光。yín dāo jué wǎng sàn，yáo yàng hán ēn guāng。冠剑拥呼舞，稚耋纷欢康。guān jiàn yōng hū wǔ，zhì dié fēn huān kāng。我亦歌且谣，请祝天无疆。wǒ yì gē qiě yáo，qǐng zhù tiān wú jiāng。缅思长淮北，忽焉惄中肠。miǎn sī zhǎng huái běi，hū yān nì zhōng cháng。馀黎尚网罟，割烹燎其汤。yú lí shàng wǎng gǔ，gē pēng liáo qí tāng。戢戢生理微，岂足膏铦铓。jí jí shēng lǐ wēi，qǐ zú gāo xiān máng。吁嗟中道呼，西江谁为扬。xū jiē zhōng dào hū，xī jiāng shuí wèi yáng。湟流去沄沄，伫立东南望。huáng liú qù yún yún，zhù lì dōng nán wàng。安能挽溟渤，一洗濡沫场。ān néng wǎn míng bó，yī xǐ rú mò chǎng。八荒共灵沼，四海为濠梁。bā huāng gòng líng zhǎo，sì hǎi wèi háo liáng。帝力尔何知，江湖永相忘。dì lì ěr hé zhī，jiāng hú yǒng xiāng wàng。陛下千万寿，乐恺未渠央。bì xià qiān wàn shòu，lè kǎi wèi qú yāng。

同冯蓬州当可游中岩分韵得林字

宋：史尧弼

羲和转日毂，北陆鞭穷阴。xī hé zhuǎn rì gǔ，běi lù biān qióng yīn。天地不自持，年老去如骎。tiān dì bù zì chí，nián lǎo qù rú qīn。卉木浩萎垂，江山动萧森。huì mù hào wēi chuí，jiāng shān dòng xiāo sēn。变化故不干，乐哉此幽寻。biàn huà gù bù gàn，lè zāi cǐ yōu xún。蓬州老摩诘，玉齿锵璆琳。péng zhōu lǎo mó jí，yù chǐ qiāng qiú lín。相携亦忘言，一笑孤云岑。xiāng xié yì wàng yán，yī xiào gū yún cén。至人鹫峰来，分坐兹岩深。zhì rén jiù fēng lái，fēn zuò zī yán shēn。摄衣请从之，宛如在中林。shè yī qǐng cóng zhī，wǎn rú zài zhōng lín。聊欲荐清供，无物致所歆。liáo yù jiàn qīng gōng，wú wù zhì suǒ xīn。端有白月轮，炯然碧潭心。duān yǒu bái yuè lún，jiǒng rán bì tán xīn。赏会讵偶然，夙昔谅合簪。shǎng huì jù ǒu rán，sù xī liàng hé zān。别去莫惨恻，渠无去来今。bié qù mò cǎn cè，qú wú qù lái jīn。当有羲黄人，尝识太古音。dāng yǒu xī huáng rén，cháng shí tài gǔ yīn。

再别谯宰

宋：史尧弼

相逢恨不早，相别苦相逼。xiāng féng hèn bù zǎo，xiāng bié kǔ xiāng bī。相对若无言，相望恐相忆。xiāng duì ruò wú yán，xiāng wàng kǒng xiāng yì。夙期夫君深，寤寐先已识。sù qī fū jūn shēn，wù mèi xiān yǐ shí。岁晚飞双凫，此地见颜色。suì wǎn fēi shuāng fú，cǐ dì jiàn yán sè。为我作眼青，窈窕间心臆。wèi wǒ zuò yǎn qīng，yǎo tiǎo jiān xīn yì。谁言淡如水，有味宁忘得。shuí yán dàn rú shuǐ，yǒu wèi níng wàng dé。尘里讵可堪，高才未宜抑。chén lǐ jù kě kān，gāo cái wèi yí yì。平生赵魏优，教育傥其职。píng shēng zhào wèi yōu，jiào yù tǎng qí zhí。菁菁在中沚，行矣要封植。jīng jīng zài zhōng zhǐ，xíng yǐ yào fēng zhí。扶摇那知程，聊尔六月息。fú yáo nà zhī chéng，liáo ěr liù yuè xī。

故仁寿簿张府君挽诗览府君事状见其居靖康国难时读李晟传慷慨不觉泪下衋然有感于中作诗哀之

宋：史尧弼

羊肸与鬷蔑，雅好非宿敦。yáng xī yǔ zōng miè，yǎ hǎo fēi sù dūn。携手遽升堂，一语不待烦。xié shǒu jù shēng táng，yī yǔ bù dài fán。物理适相感，岂用疏戚论。wù lǐ shì xiāng gǎn，qǐ yòng shū qī lùn。夫君今则亡，遗言空复存。fū jūn jīn zé wáng，yí yán kōng fù cún。乃能使余悲，览之涕澜翻。nǎi néng shǐ yú bēi，lǎn zhī tì lán fān。曩在岁丙午，烽烟塞天阍。nǎng zài suì bǐng wǔ，fēng yān sāi tiān hūn。四溟波荡沃，公方卧山樊。sì míng bō dàng wò，gōng fāng wò shān fán。忽抚西平传，愤闷神飞鶱。hū fǔ xī píng chuán，fèn mèn shén fēi xiān。尚想绣帽翁，凛凛躬櫜鞬。shàng xiǎng xiù mào wēng，lǐn lǐn gōng gāo jiān。指顾还两都，笋簴安陵园。zhǐ gù hái liǎng dōu，sǔn jù ān líng yuán。唐家有遗黎，不识金鼓喧。táng jiā yǒu yí lí，bù shí jīn gǔ xuān。掩卷泪如迸，汗简犹班痕。yǎn juǎn lèi rú bèng，hàn jiǎn yóu bān hén。平时闾阎中，聊乘下泽辕。píng shí lǘ yán zhōng，liáo chéng xià zé yuán。岂知中激烈，感慨在元元。qǐ zhī zhōng jī liè，gǎn kǎi zài yuán yuán。斯言当余意，为恸声复吞。sī yán dāng yú yì，wèi tòng shēng fù tūn。但闻神州地，昼暝烟尘昏。dàn wén shén zhōu dì，zhòu míng yān chén hūn。故老不可得，华屋今丘墦。gù lǎo bù kě dé，huá wū jīn qiū fán。九原傥作兴，余欲重与论。jiǔ yuán tǎng zuò xīng，yú yù zhòng yǔ lùn。

孙叔度挽诗

宋：史尧弼

简州古遗直，冰雪映当代。jiǎn zhōu gǔ yí zhí，bīng xuě yìng dāng dài。茫茫几回首，凛凛欲无对。máng máng jǐ huí shǒu，lǐn lǐn yù wú duì。居无屋漏愧，动必绳墨内。jū wú wū lòu kuì，dòng bì shéng mò nèi。秋风看独立，缥缈一兰佩。qiū fēng kàn dú lì，piāo miǎo yī lán pèi。从先大夫游，持此傥无悔。cóng xiān dà fū yóu，chí cǐ tǎng wú huǐ。何意寥阒中，值此一门再。hé yì liáo qù zhōng，zhí cǐ yī mén zài。有马谁千驷，曾无德与载。yǒu mǎ shuí qiān sì，céng wú dé yǔ zài。富贵饕一指，回首失肩背。fù guì tāo yī zhǐ，huí shǒu shī jiān bèi。夷惠百世师，曹李九泉辈。yí huì bǎi shì shī，cáo lǐ jiǔ quán bèi。丘原馀恸哭，天地日芜秽。qiū yuán yú tòng kū，tiān dì rì wú huì。

将至江州中流见庾楼慨然有感作庾楼行

宋：史尧弼

江州江城赤如赭，江吞孤城去如泻。jiāng zhōu jiāng chéng chì rú zhě，jiāng tūn gū chéng qù rú xiè。忽然华楹出城角，庾公之楼高照野。hū rán huá yíng chū chéng jiǎo，yǔ gōng zhī lóu gāo zhào yě。云空翚飞粲丹雘，树杪鳞差排碧瓦。yún kōng huī fēi càn dān wò，shù miǎo lín chà pái bì wǎ。行人转盼居人夸，云道风流有存者。xíng rén zhuǎn pàn jū rén kuā，yún dào fēng liú yǒu cún zhě。庾公当年志恢拓，神姿从来本夷雅。yǔ gōng dāng nián zhì huī tuò，shén zī cóng lái běn yí yǎ。偶驱百万撄虎狼，反旆南归惟匹马。ǒu qū bǎi wàn yīng hǔ láng，fǎn pèi nán guī wéi pǐ mǎ。如何倚栏向北顾，坐俯惊湍弄杯斝。rú hé yǐ lán xiàng běi gù，zuò fǔ jīng tuān nòng bēi jiǎ。岂知宗国风灯似，膏尽烟空欲煨灺。qǐ zhī zōng guó fēng dēng shì，gāo jǐn yān kōng yù wēi xiè。朅来抚事一悲慨，泪落清波为谁洒。qiè lái fǔ shì yī bēi kǎi，lèi luò qīng bō wèi shuí sǎ。细思兴替总人为，有昊何能擅坯冶。xì sī xīng tì zǒng rén wèi，yǒu hào hé néng shàn pī yě。