古诗词 - 中国最美古诗词

初过潼关值雨

二十年来忆华山，扬鞭西笑入秦川。èr shí nián lái yì huá shān，yáng biān xī xiào rù qín chuān。浮云何苦深遮闭，岂是三峰不好贤。fú yún hé kǔ shēn zhē bì，qǐ shì sān fēng bù hǎo xián。

雨晴复赋一绝

宋：石介

过关何事懒摇鞭，酷爱三峰落马前。guò guān hé shì lǎn yáo biān，kù ài sān fēng luò mǎ qián。天气清明新雨后，山光日色满秦川。tiān qì qīng míng xīn yǔ hòu，shān guāng rì sè mǎn qín chuān。

过温汤

宋：石介

骊山山下水洋洋，一勺之多解破唐。lí shān shān xià shuǐ yáng yáng，yī sháo zhī duō jiě pò táng。敢告后人商鉴近，温汤今日是唐汤。gǎn gào hòu rén shāng jiàn jìn，wēn tāng jīn rì shì táng tāng。

初过大散关马上作

宋：石介

柰何山色牵吟思，旋被江声破睡魔。nài hé shān sè qiān yín sī，xuán bèi jiāng shēng pò shuì mó。吟思睡魔两相战，谁知马上有干戈。yín sī shuì mó liǎng xiāng zhàn，shuí zhī mǎ shàng yǒu gàn gē。

过飞仙岭

宋：石介

入蜀牵吟景象浓，云山万叠与千重。rù shǔ qiān yín jǐng xiàng nóng，yún shān wàn dié yǔ qiān zhòng。痴岩顽壑无奇观，不似飞仙数朵峰。chī yán wán hè wú qí guān，bù shì fēi xiān shù duǒ fēng。

过飞仙岭

宋：石介

御爱数峰非拔秀，当时驻跸欲忘还。yù ài shù fēng fēi bá xiù，dāng shí zhù bì yù wàng hái。飞仙急过无真赏，始信明皇不识山。fēi xiān jí guò wú zhēn shǎng，shǐ xìn míng huáng bù shí shān。

峡中

宋：石介

路狭才容飞鸟过，山将生合柰山何。lù xiá cái róng fēi niǎo guò，shān jiāng shēng hé nài shān hé。不知天外山长短，何事窥来一管多。bù zhī tiān wài shān zhǎng duǎn，hé shì kuī lái yī guǎn duō。

剑门读贾公疏诗石

宋：石介

剑门驻马立踟蹰，读尽新篇味有馀。jiàn mén zhù mǎ lì chí chú，dú jǐn xīn piān wèi yǒu yú。关令多情兼好事，诗名留得贾公疏。guān lìng duō qíng jiān hǎo shì，shī míng liú dé jiǎ gōng shū。

予自南京留守推官循资为掌书记由将仕郎超阶至朝奉郎得蜀嘉州友人相贺者因答之

宋：石介

一循资走五千里，四遇恩超十六阶。yī xún zī zǒu wǔ qiān lǐ，sì yù ēn chāo shí liù jiē。自顾非才已过分，谁言英俊尚沉埋。zì gù fēi cái yǐ guò fēn，shuí yán yīng jùn shàng chén mái。

截竹功何取，为筒妙可谈。jié zhú gōng hé qǔ，wèi tǒng miào kě tán。长犹不盈尺，青若出于蓝。zhǎng yóu bù yíng chǐ，qīng ruò chū yú lán。浮薄瓤皆去，嵚崟节独堪。fú báo ráng jiē qù，qīn yín jié dú kān。谁言但空洞，自是贵包含。shuí yán dàn kōng dòng，zì shì guì bāo hán。虚受殊招损，多藏不类贪。xū shòu shū zhāo sǔn，duō cáng bù lèi tān。巾箱经谩五，谤牍箧空三。jīn xiāng jīng mán wǔ，bàng dú qiè kōng sān。泪有湘妃洒，书疑禹穴探。lèi yǒu xiāng fēi sǎ，shū yí yǔ xué tàn。质曾冒霜雪，价本擅东南。zhì céng mào shuāng xuě，jià běn shàn dōng nán。陨箨遗轻粉，移根破冻岚。yǔn tuò yí qīng fěn，yí gēn pò dòng lán。龙音终不死，凤实尚馀甘。lóng yīn zhōng bù sǐ，fèng shí shàng yú gān。仆陋我为贵，雕锼彼合惭。pū lòu wǒ wèi guì，diāo sōu bǐ hé cán。居常置几桉，出或系騑骖。jū cháng zhì jǐ ān，chū huò xì fēi cān。唱和友朋倦，提携童仆谙。chàng hé yǒu péng juàn，tí xié tóng pū ān。纯姿斥丹漆，美干敌楩楠。chún zī chì dān qī，měi gàn dí pián nán。其直如周道，虚心学老聃。qí zhí rú zhōu dào，xū xīn xué lǎo dān。吾徒正得用，诗笔战方酣。wú tú zhèng dé yòng，shī bǐ zhàn fāng hān。

竹书筒

宋：石介

达者创奇制，霜圆断竹寻。dá zhě chuàng qí zhì，shuāng yuán duàn zhú xún。苍筤破云色，萧瑟移风音。cāng láng pò yún sè，xiāo sè yí fēng yīn。径寸不为短，探幽乃觉深。jìng cùn bù wèi duǎn，tàn yōu nǎi jué shēn。中间自空洞，枝干何嵚崟。zhōng jiān zì kōng dòng，zhī gàn hé qīn yín。投恐成龙去，吹还作凤吟。tóu kǒng chéng lóng qù，chuī hái zuò fèng yín。棱棱人有节，窍窍物无心。léng léng rén yǒu jié，qiào qiào wù wú xīn。俭朴他难比，提携力易任。jiǎn pǔ tā nán bǐ，tí xié lì yì rèn。绝姿古皇道，虚受圣人襟。jué zī gǔ huáng dào，xū shòu shèng rén jīn。或贮谏官草，多收女史箴。huò zhù jiàn guān cǎo，duō shōu nǚ shǐ zhēn。筒兮用可贵，吾不换南金。tǒng xī yòng kě guì，wú bù huàn nán jīn。

猎

宋：石介

骑士千人集，绥旌四面张。qí shì qiān rén jí，suí jīng sì miàn zhāng。凝阴惨群物，杀气结飞霜。níng yīn cǎn qún wù，shā qì jié fēi shuāng。雉守一节死，兔缘三穴藏。zhì shǒu yī jié sǐ，tù yuán sān xué cáng。石惭羊质见，狐叹虎威亡。shí cán yáng zhì jiàn，hú tàn hǔ wēi wáng。兽困犹思斗，鸿惊不乱行。shòu kùn yóu sī dòu，hóng jīng bù luàn xíng。唯当纵猛鸷，尽使食贪狼。wéi dāng zòng měng zhì，jǐn shǐ shí tān láng。意务除田害，谁言事外荒。yì wù chú tián hài，shuí yán shì wài huāng。非熊得吕望，祝网遇成汤。fēi xióng dé lǚ wàng，zhù wǎng yù chéng tāng。近念魏知古，深思夏太康。jìn niàn wèi zhī gǔ，shēn sī xià tài kāng。吾君戒驰骋，缵事合经常。wú jūn jiè chí chěng，zuǎn shì hé jīng cháng。

大寒早行

宋：石介

万动皆休迹，五更独鸣鞭。wàn dòng jiē xiū jì，wǔ gèng dú míng biān。星霜结凄色，风霰过长川。xīng shuāng jié qī sè，fēng xiàn guò zhǎng chuān。草暖犬犹睡，河冰马不前。cǎo nuǎn quǎn yóu shuì，hé bīng mǎ bù qián。城墙多有穴，村屋半无烟。chéng qiáng duō yǒu xué，cūn wū bàn wú yān。饿虎寒犹吼，妖狐怪不眠。è hǔ hán yóu hǒu，yāo hú guài bù mián。山空乱猿叫，树折一鸡颠。shān kōng luàn yuán jiào，shù zhé yī jī diān。几处炉爣炭，何人坐有毡。jǐ chù lú tǎng tàn，hé rén zuò yǒu zhān。崎岖转行路，凛冽逼穷年。qí qū zhuǎn xíng lù，lǐn liè bī qióng nián。脚指两个落，衫裳百孔穿。jiǎo zhǐ liǎng gè luò，shān shang bǎi kǒng chuān。嘘唏鼻才润，僵直手难拳。xū xī bí cái rùn，jiāng zhí shǒu nán quán。身固冻不死，志当穷且坚。shēn gù dòng bù sǐ，zhì dāng qióng qiě jiān。四方丈夫事，谁为泪潺湲。sì fāng zhàng fū shì，shuí wèi lèi chán yuán。

游灵泉山寺

宋：石介

寺远离朝市，同游并结軨。sì yuǎn lí cháo shì，tóng yóu bìng jié líng。阶垠盘石磴，殿影落青冥。jiē yín pán shí dèng，diàn yǐng luò qīng míng。地胜松筠众，山名草药灵。dì shèng sōng yún zhòng，shān míng cǎo yào líng。洞门深数里，桧树寿千龄。dòng mén shēn shù lǐ，guì shù shòu qiān líng。疑有神仙聚，宁容魑魅停。yí yǒu shén xiān jù，níng róng chī mèi tíng。年多养龙虎，早已蛰雷霆。nián duō yǎng lóng hǔ，zǎo yǐ zhé léi tíng。石上生苔藓，岩阿长茯苓。shí shàng shēng tái xiǎn，yán ā zhǎng fú líng。晴云出幽窦，阴雾滑疏棂。qíng yún chū yōu dòu，yīn wù huá shū líng。露滴茶芽润，烟蒸竹汗青。lù dī chá yá rùn，yān zhēng zhú hàn qīng。餐霞充道味，采术验丹经。cān xiá chōng dào wèi，cǎi shù yàn dān jīng。直拟升高处，何妨陟绝陉。zhí nǐ shēng gāo chù，hé fáng zhì jué xíng。遐观际寥廓，下视何膻腥。xiá guān jì liáo kuò，xià shì hé shān xīng。自被利名染，无因肺腑醒。zì bèi lì míng rǎn，wú yīn fèi fǔ xǐng。晨兴看桉牍，夜坐守窗萤。chén xīng kàn ān dú，yè zuò shǒu chuāng yíng。龊龊遵前训，兢兢视此铭。chuò chuò zūn qián xùn，jīng jīng shì cǐ míng。沉冥若笼鸟，囚絷似拘囹。chén míng ruò lóng niǎo，qiú zhí shì jū líng。有愿栖云壑，相随步翠坰。yǒu yuàn qī yún hè，xiāng suí bù cuì jiōng。平生山野性，暂喜据梧瞑。píng shēng shān yě xìng，zàn xǐ jù wú míng。

宿村舍

宋：石介

去去都城远，萧萧村落秋。qù qù dōu chéng yuǎn，xiāo xiāo cūn luò qiū。饥鸱啄死鹿，鸣犊随孳牛。jī chī zhuó sǐ lù，míng dú suí zī niú。转徙多空屋，荒榛有乱丘。zhuǎn xǐ duō kōng wū，huāng zhēn yǒu luàn qiū。狐狸竞恐怖，雀鼠仍啁啾。hú lí jìng kǒng bù，què shǔ réng zhāo jiū。鬼火时明灭，旋风乍卷收。guǐ huǒ shí míng miè，xuán fēng zhà juǎn shōu。吾心不吐茹，忠信待奸仇。wú xīn bù tǔ rú，zhōng xìn dài jiān chóu。

留守待制视学其一

宋：石介

艺祖兴王地，诸侯布教宫。yì zǔ xīng wáng dì，zhū hóu bù jiào gōng。冠缨临晓集，文雅与时隆。guān yīng lín xiǎo jí，wén yǎ yǔ shí lóng。泮水差差绿，春沂习习风。pàn shuǐ chà chà lǜ，chūn yí xí xí fēng。袍辉了衿动，旗映讲纱红。páo huī le jīn dòng，qí yìng jiǎng shā hóng。节钺来门外，声容播国中。jié yuè lái mén wài，shēng róng bō guó zhōng。分庭等威杀，更仆宴谈终。fēn tíng děng wēi shā，gèng pū yàn tán zhōng。亹亹闻谆诲，拳拳激懦衷。wěi wěi wén zhūn huì，quán quán jī nuò zhōng。武昌尊庾亮，蜀郡乐文翁。wǔ chāng zūn yǔ liàng，shǔ jùn lè wén wēng。王化周南始，儒缝鲁俗通。wáng huà zhōu nán shǐ，rú fèng lǔ sú tōng。四方观表则，后学发童蒙。sì fāng guān biǎo zé，hòu xué fā tóng méng。木铎传遗韵，缁衣缵旧功。mù duó chuán yí yùn，zī yī zuǎn jiù gōng。愿公持此道，黄阁弼清躬。yuàn gōng chí cǐ dào，huáng gé bì qīng gōng。

燕支板浣花笺寄合州徐文职方

宋：石介

合州太守鬓将丝，闻说欢情尚不衰。hé zhōu tài shǒu bìn jiāng sī，wén shuō huān qíng shàng bù shuāi。板与歌娘拍新调，笺供狎客写芳辞。bǎn yǔ gē niáng pāi xīn diào，jiān gōng xiá kè xiě fāng cí。木成文理差差动，花映溪光瑟瑟奇。mù chéng wén lǐ chà chà dòng，huā yìng xī guāng sè sè qí。名得只从嘉郡树，样传仍自薛涛时。míng dé zhǐ cóng jiā jùn shù，yàng chuán réng zì xuē tāo shí。奇章磊磊驰声价，江令翩翩落酒卮。qí zhāng lěi lěi chí shēng jià，jiāng lìng piān piān luò jiǔ zhī。几首诗成卷鱼子，谁人唱罢泣燕支。jǐ shǒu shī chéng juǎn yú zi，shuí rén chàng bà qì yàn zhī。红牙管好同床置，紫竹笙宜一处施。hóng yá guǎn hǎo tóng chuáng zhì，zǐ zhú shēng yí yī chù shī。愿助风流向樽席，杏花况是未离披。yuàn zhù fēng liú xiàng zūn xí，xìng huā kuàng shì wèi lí pī。

汴渠

宋：石介

隋帝荒宴游，厚地刳为沟。suí dì huāng yàn yóu，hòu dì kū wèi gōu。万舸东南行，四海困横流。wàn gě dōng nán xíng，sì hǎi kùn héng liú。义旗举晋阳，锦帆入扬州。yì qí jǔ jìn yáng，jǐn fān rù yáng zhōu。扬州竟不返，京邑为墟丘。yáng zhōu jìng bù fǎn，jīng yì wèi xū qiū。吁哉汴渠水，至今病不瘳。xū zāi biàn qú shuǐ，zhì jīn bìng bù chōu。世言汴水利，我为汴水忧。shì yán biàn shuǐ lì，wǒ wèi biàn shuǐ yōu。利害吾岂知，吾试言其由。lì hài wú qǐ zhī，wú shì yán qí yóu。汴水浚且长，汴流湍且遒。biàn shuǐ jùn qiě zhǎng，biàn liú tuān qiě qiú。千里泄地气，万世劳人谋。qiān lǐ xiè dì qì，wàn shì láo rén móu。舳橹相属进，馈运曾无休。zhú lǔ xiāng shǔ jìn，kuì yùn céng wú xiū。一人奉口腹，百姓竭膏油。yī rén fèng kǒu fù，bǎi xìng jié gāo yóu。民力输公家，斗粟不敢收。mín lì shū gōng jiā，dòu sù bù gǎn shōu。州侯共王都，尺租不敢留。zhōu hóu gòng wáng dōu，chǐ zū bù gǎn liú。太仓粟峨峨，冗兵食无羞。tài cāng sù é é，rǒng bīng shí wú xiū。上林钱朽贯，乐官求徘优。shàng lín qián xiǔ guàn，lè guān qiú pái yōu。吾欲塞汴水，吾欲坏官舟。wú yù sāi biàn shuǐ，wú yù huài guān zhōu。请君简赐予，请君节财求。qǐng jūn jiǎn cì yǔ，qǐng jūn jié cái qiú。王畿方千里，邦国用足周。wáng jī fāng qiān lǐ，bāng guó yòng zú zhōu。尽省转运使，重封富民侯。jǐn shěng zhuǎn yùn shǐ，zhòng fēng fù mín hóu。天下无移粟，一州食一州。tiān xià wú yí sù，yī zhōu shí yī zhōu。

麦熟有感

宋：石介

去年经春频肆赦，拜赦人忙走如马。qù nián jīng chūn pín sì shè，bài shè rén máng zǒu rú mǎ。五月不雨麦苗死，赦频不能活穷寡。wǔ yuè bù yǔ mài miáo sǐ，shè pín bù néng huó qióng guǎ。今年经春无赦书，十日一雨及时下。jīn nián jīng chūn wú shè shū，shí rì yī yǔ jí shí xià。五月麦熟人民饱，一麦胜如四度赦。wǔ yuè mài shú rén mín bǎo，yī mài shèng rú sì dù shè。吾愿吾君与吾相，调和阴阳活元化。wú yuàn wú jūn yǔ wú xiāng，diào hé yīn yáng huó yuán huà。阴阳无病元气和，风雨调顺苗多稼。yīn yáng wú bìng yuán qì hé，fēng yǔ diào shùn miáo duō jià。使麦长熟人不饥，敢告吾君不须赦。shǐ mài zhǎng shú rén bù jī，gǎn gào wú jūn bù xū shè。

读诏书

宋：石介

关中有山生虎狼，虎狼性?不可当。guān zhōng yǒu shān shēng hǔ láng，hǔ láng xìng bù kě dāng。去岁食人十有一，无辜被此恶物伤。qù suì shí rén shí yǒu yī，wú gū bèi cǐ è wù shāng。守臣具事奏圣帝，圣帝读之恻上意。shǒu chén jù shì zòu shèng dì，shèng dì dú zhī cè shàng yì。乃诏天下捕虎狼，意欲斯民无枉死。nǎi zhào tiān xià bǔ hǔ láng，yì yù sī mín wú wǎng sǐ。吾君仁覆如天地，只知虎狼有牙齿。wú jūn rén fù rú tiān dì，zhǐ zhī hǔ láng yǒu yá chǐ。害人不独在虎狼，臣请勿捕捕贪吏。hài rén bù dú zài hǔ láng，chén qǐng wù bǔ bǔ tān lì。