古诗词 - 中国最美古诗词

行路难寄紫元

赠君以丹棘忘忧之草，青裳合欢之花。zèng jūn yǐ dān jí wàng yōu zhī cǎo，qīng shang hé huān zhī huā。马脑游仙之梦枕，龙综辟寒之宝砂。mǎ nǎo yóu xiān zhī mèng zhěn，lóng zōng pì hán zhī bǎo shā。天河未翻月未落，夜长如年引春酌。tiān hé wèi fān yuè wèi luò，yè zhǎng rú nián yǐn chūn zhuó。古人安在空城郭，今夕不饮何时乐。gǔ rén ān zài kōng chéng guō，jīn xī bù yǐn hé shí lè。

有所思

宋：白玉蟾

苍官无禄花有封，花王开国胙春风。cāng guān wú lù huā yǒu fēng，huā wáng kāi guó zuò chūn fēng。不念苍官秦大夫，竹君亦嗤梅兄聋。bù niàn cāng guān qín dà fū，zhú jūn yì chī méi xiōng lóng。夜寒愁吟正无思，青灯唤人补残睡。yè hán chóu yín zhèng wú sī，qīng dēng huàn rén bǔ cán shuì。梦为蝴蝶宿花回，画角吹香蒸素被。mèng wèi hú dié sù huā huí，huà jiǎo chuī xiāng zhēng sù bèi。

短歌行

宋：白玉蟾

我适越，君适秦。wǒ shì yuè，jūn shì qín。舟挂越帆犹柳下，马回秦首更江滨。zhōu guà yuè fān yóu liǔ xià，mǎ huí qín shǒu gèng jiāng bīn。江滨绿柳多烟颦，岸下碧水生风鳞。jiāng bīn lǜ liǔ duō yān pín，àn xià bì shuǐ shēng fēng lín。四海交游不易得，一州云月聊相津。sì hǎi jiāo yóu bù yì dé，yī zhōu yún yuè liáo xiāng jīn。向来君亦何为者，空自红生满袖尘。xiàng lái jūn yì hé wèi zhě，kōng zì hóng shēng mǎn xiù chén。君行无遽行，感我思古人。jūn xíng wú jù xíng，gǎn wǒ sī gǔ rén。诗礼谩撩颇牧笑，弓刀自取荀杨嗔。shī lǐ mán liāo pǒ mù xiào，gōng dāo zì qǔ xún yáng chēn。君不见赵璧生还燕图死，轻肥关心不顾身。jūn bù jiàn zhào bì shēng hái yàn tú sǐ，qīng féi guān xīn bù gù shēn。又不见鸿门舞罢已成陈，怒撞玉斗岂无因。yòu bù jiàn hóng mén wǔ bà yǐ chéng chén，nù zhuàng yù dòu qǐ wú yīn。夫谁击笏血朱泚，或者明年贵买臣。fū shuí jī hù xuè zhū cǐ，huò zhě míng nián guì mǎi chén。题柱高司马，弃繻壮终军。tí zhù gāo sī mǎ，qì xū zhuàng zhōng jūn。君去几时回，此别休怆神。jūn qù jǐ shí huí，cǐ bié xiū chuàng shén。百万呼卢银烛夜，十千买酒玉楼春。bǎi wàn hū lú yín zhú yè，shí qiān mǎi jiǔ yù lóu chūn。

玉真瑞世颂

宋：白玉蟾

西华王母，紫虚元君。xī huá wáng mǔ，zǐ xū yuán jūn。咀嚼九日，偃仰三云。jǔ jué jiǔ rì，yǎn yǎng sān yún。毛竹秦娥，箫台周女。máo zhú qín é，xiāo tái zhōu nǚ。夜骑天风，晓诣帝所。yè qí tiān fēng，xiǎo yì dì suǒ。琪花开盛，凤鸟歌雍。qí huā kāi shèng，fèng niǎo gē yōng。霞旌舞翠，烟幢丽空。xiá jīng wǔ cuì，yān chuáng lì kōng。金茎露飞，玉树月淡。jīn jīng lù fēi，yù shù yuè dàn。苍苔丹墀，红药宋槛。cāng tái dān chí，hóng yào sòng kǎn。北斗后德，阳春母仪。běi dòu hòu dé，yáng chūn mǔ yí。飙乘鹤驱，霓裳羽衣。biāo chéng hè qū，ní shang yǔ yī。懿淑靖都，恭柔慧闲。yì shū jìng dōu，gōng róu huì xián。金玉渊海，琼瑶丘山。jīn yù yuān hǎi，qióng yáo qiū shān。圣学光明，宝翰芳美。shèng xué guāng míng，bǎo hàn fāng měi。四海歌谣，关雎麟趾。sì hǎi gē yáo，guān jū lín zhǐ。仙仪冲粹，道性熙怡。xiān yí chōng cuì，dào xìng xī yí。福禄来为，葛藟螽斯。fú lù lái wèi，gé lěi zhōng sī。金鼎凝霜，玉炉煅月。jīn dǐng níng shuāng，yù lú duàn yuè。芝田黄芽，桂馆白雪。zhī tián huáng yá，guì guǎn bái xuě。青鸟不至，翠蓬忘归。qīng niǎo bù zhì，cuì péng wàng guī。玉真瑞世，吾教光辉。yù zhēn ruì shì，wú jiào guāng huī。详延方士，酬酢道要。xiáng yán fāng shì，chóu cù dào yào。营魄守雌，玄牝观妙。yíng pò shǒu cí，xuán pìn guān miào。广寒兔老，衡岳松青。guǎng hán tù lǎo，héng yuè sōng qīng。至尊万寿，永保坤宁。zhì zūn wàn shòu，yǒng bǎo kūn níng。

鹤林传法明心颂

宋：白玉蟾

万法从心生，心心即是法。wàn fǎ cóng xīn shēng，xīn xīn jí shì fǎ。语嘿与动静，皆法所使然。yǔ hēi yǔ dòng jìng，jiē fǎ suǒ shǐ rán。无疑是真心，守一是正法。wú yí shì zhēn xīn，shǒu yī shì zhèng fǎ。守一而无疑，法法皆心法。shǒu yī ér wú yí，fǎ fǎ jiē xīn fǎ。

鹤林传法明心颂

宋：白玉蟾

法是心之臣，心是法之主。fǎ shì xīn zhī chén，xīn shì fǎ zhī zhǔ。无疑则心正，心正则法灵。wú yí zé xīn zhèng，xīn zhèng zé fǎ líng。守一则心专，心专则法验。shǒu yī zé xīn zhuān，xīn zhuān zé fǎ yàn。非法之灵验，盖汝心所以。fēi fǎ zhī líng yàn，gài rǔ xīn suǒ yǐ。

狗子佛性颂

宋：白玉蟾

雨过西风寒，苍苔封战骨。yǔ guò xī fēng hán，cāng tái fēng zhàn gǔ。可怜老将军，饮马长城窟。kě lián lǎo jiāng jūn，yǐn mǎ zhǎng chéng kū。

喜无忧求偈

宋：白玉蟾

禅不用参，道不用学。chán bù yòng cān，dào bù yòng xué。行住坐卧，是大圆觉。xíng zhù zuò wò，shì dà yuán jué。

为禅悟剪发偈

宋：白玉蟾

一毛头上一如来，一一如来鼻孔开。yī máo tóu shàng yī rú lái，yī yī rú lái bí kǒng kāi。把得这般刀在手，剪教断了唤教回。bǎ dé zhè bān dāo zài shǒu，jiǎn jiào duàn le huàn jiào huí。

郑天谷写神随喜说偈

宋：白玉蟾

大道本来无形，安得这般面觜。dà dào běn lái wú xíng，ān dé zhè bān miàn zī。是你不合带来，只得任他赞毁。shì nǐ bù hé dài lái，zhǐ dé rèn tā zàn huǐ。三分似人，七分似鬼。sān fēn shì rén，qī fēn shì guǐ。不是骷髅，不是傀儡。bù shì kū lóu，bù shì guī lěi。这个是第几个身，这个是第几个你。zhè gè shì dì jǐ gè shēn，zhè gè shì dì jǐ gè nǐ。有人更问如何，向道剑去久矣。yǒu rén gèng wèn rú hé，xiàng dào jiàn qù jiǔ yǐ。三尺浪高鱼化龙，痴人犹戽夜塘水。sān chǐ làng gāo yú huà lóng，chī rén yóu hù yè táng shuǐ。

述古三首

宋：白玉蟾

【其一】黍大青混沌，此即万化鞘。shǔ dà qīng hùn dùn，cǐ jí wàn huà qiào。盘古不得窥，凿之忽七窍。pán gǔ bù dé kuī，záo zhī hū qī qiào。太朴既脱手，银蝠乃夜啸。tài pǔ jì tuō shǒu，yín fú nǎi yè xiào。乾坤两饼分，日月双丸跳。qián kūn liǎng bǐng fēn，rì yuè shuāng wán tiào。九鸦方爇天，致渠共工斗。jiǔ yā fāng ruò tiān，zhì qú gòng gōng dòu。额血不周山，山裂天西漏。é xuè bù zhōu shān，shān liè tiān xī lòu。娲皇炼彩石，一发大庭笑。wā huáng liàn cǎi shí，yī fā dà tíng xiào。宓牺方蛇蟠，商契亦燕鷇。mì xī fāng shé pán，shāng qì yì yàn kòu。【其二】帝子御飞龙，鼎湖叫奚为。dì zi yù fēi lóng，dǐng hú jiào xī wèi。玉京郁崔嵬，银河泛渺弥。yù jīng yù cuī wéi，yín hé fàn miǎo mí。俯首视红尘，万蚁纷何知。fǔ shǒu shì hóng chén，wàn yǐ fēn hé zhī。乘云游八极，手玩珊瑚枝。chéng yún yóu bā jí，shǒu wán shān hú zhī。汤武事干戈，此事矧肯期。tāng wǔ shì gàn gē，cǐ shì shěn kěn qī。但闻穆天子，八骏曾瑶池。dàn wén mù tiān zi，bā jùn céng yáo chí。【其三】河水一镜清，中有骊龙舞。hé shuǐ yī jìng qīng，zhōng yǒu lí lóng wǔ。波心呈宝图，始脉造化祖。bō xīn chéng bǎo tú，shǐ mài zào huà zǔ。燧人钻炎凉，炎帝饵甘苦。suì rén zuān yán liáng，yán dì ěr gān kǔ。身披獝狨衣，口服觳觫乳。shēn pī xù róng yī，kǒu fú hú sù rǔ。此时至尊者，帝阶三尺土。cǐ shí zhì zūn zhě，dì jiē sān chǐ tǔ。嬴政筑阿房，篯铿才伛偻。yíng zhèng zhù ā fáng，jiān kēng cái yǔ lóu。

百丈岩观水

宋：白玉蟾

手携青藜杖，岩上俯清池。shǒu xié qīng lí zhàng，yán shàng fǔ qīng chí。池水夜来冰，冻磷殊未澌。chí shuǐ yè lái bīng，dòng lín shū wèi sī。戏以藜杖尖，斫破黄琉璃。xì yǐ lí zhàng jiān，zhuó pò huáng liú lí。横杖担两片，忍冻岩前嬉。héng zhàng dān liǎng piàn，rěn dòng yán qián xī。爱日怡我神，凉风吹我衣。ài rì yí wǒ shén，liáng fēng chuī wǒ yī。应念石季伦，销步锦金围。yīng niàn shí jì lún，xiāo bù jǐn jīn wéi。终夜烧红兽，但饮甘如饴。zhōng yè shāo hóng shòu，dàn yǐn gān rú yí。夫岂知山林，清寒益我姿。fū qǐ zhī shān lín，qīng hán yì wǒ zī。此意谁与论，岩下青松知。cǐ yì shuí yǔ lùn，yán xià qīng sōng zhī。