古诗词 - 中国最美古诗词

送曹资深受代还京兼简刘养正

韩王孙子何楚楚，不用根源论魏武。hán wáng sūn zi hé chǔ chǔ，bù yòng gēn yuán lùn wèi wǔ。读书射猎固自如，剧谈大笑能尔汝。dú shū shè liè gù zì rú，jù tán dà xiào néng ěr rǔ。为君相遇在东州，与我中分万斛愁。wèi jūn xiāng yù zài dōng zhōu，yǔ wǒ zhōng fēn wàn hú chóu。我归未得君归去，风流应复属曹刘。wǒ guī wèi dé jūn guī qù，fēng liú yīng fù shǔ cáo liú。

和二十二弟不相遇之作

宋：晁说之

秋云欲遘雨，恼此山河凉。qiū yún yù gòu yǔ，nǎo cǐ shān hé liáng。柴门试一出，矫目叹林光。chái mén shì yī chū，jiǎo mù tàn lín guāng。孔鸾势自远，鸿雁意亦长。kǒng luán shì zì yuǎn，hóng yàn yì yì zhǎng。先后日云间，俗眼安得常。xiān hòu rì yún jiān，sú yǎn ān dé cháng。

秋吟

宋：晁说之

友生吾所畏，言貌凛秋威。yǒu shēng wú suǒ wèi，yán mào lǐn qiū wēi。崔子稻畦晚，杨公玉田饥。cuī zi dào qí wǎn，yáng gōng yù tián jī。阶除昨夜霜，钟鸣尚依稀。jiē chú zuó yè shuāng，zhōng míng shàng yī xī。吾友岂憔悴，西山空崔巍。wú yǒu qǐ qiáo cuì，xī shān kōng cuī wēi。

说之方忧韩公表大夫疾遽致仕乃蒙传视送陈州王枢密

宋：晁说之

布种无多寡，收穫几丰凶。bù zhǒng wú duō guǎ，shōu huò jǐ fēng xiōng。老农知岁异，远贾务日同。lǎo nóng zhī suì yì，yuǎn jiǎ wù rì tóng。孰是勉无德，莫非矜有功。shú shì miǎn wú dé，mò fēi jīn yǒu gōng。君何谢事早，两世有四公。jūn hé xiè shì zǎo，liǎng shì yǒu sì gōng。

说之方忧韩公表大夫疾遽致仕乃蒙传视送陈州王枢密

宋：晁说之

念公多疾病，使我频惊愕。niàn gōng duō jí bìng，shǐ wǒ pín jīng è。可恃胆气大，何忧腠理薄。kě shì dǎn qì dà，hé yōu còu lǐ báo。九丹讵淩空，八石聊扶弱。jiǔ dān jù líng kōng，bā shí liáo fú ruò。无烦问安否，冘冘亦自若。wú fán wèn ān fǒu，yín yín yì zì ruò。

说之方忧韩公表大夫疾遽致仕乃蒙传视送陈州王枢密

宋：晁说之

颍川美凤凰，淮阳盛股肱。yǐng chuān měi fèng huáng，huái yáng shèng gǔ gōng。皇恩既布濩，清羸亦作兴。huáng ēn jì bù huò，qīng léi yì zuò xīng。自知同泾渭，孰觉异鴳鹏。zì zhī tóng jīng wèi，shú jué yì yàn péng。巍巍君子堂，而我得先登。wēi wēi jūn zi táng，ér wǒ dé xiān dēng。

说之方忧韩公表大夫疾遽致仕乃蒙传视送陈州王枢密

宋：晁说之

人间陈五鼎，天上应三台。rén jiān chén wǔ dǐng，tiān shàng yīng sān tái。顾我幽居人，卒岁事田莱。gù wǒ yōu jū rén，zú suì shì tián lái。首种既已薄，时雨又复乖。shǒu zhǒng jì yǐ báo，shí yǔ yòu fù guāi。身事尚如此，与世宜不谐。shēn shì shàng rú cǐ，yǔ shì yí bù xié。

说之方忧韩公表大夫疾遽致仕乃蒙传视送陈州王枢密

宋：晁说之

衮冕有人妖，钟鼓成国蠹。gǔn miǎn yǒu rén yāo，zhōng gǔ chéng guó dù。可怜淩霜干，不作济川具。kě lián líng shuāng gàn，bù zuò jì chuān jù。三易朝吾车，六诗暮吾辅。sān yì cháo wú chē，liù shī mù wú fǔ。岂亦不自娱，菊径而兰亩。qǐ yì bù zì yú，jú jìng ér lán mǔ。

说之方忧韩公表大夫疾遽致仕乃蒙传视送陈州王枢密

宋：晁说之

末宦从远投，沈疴得此心。mò huàn cóng yuǎn tóu，shěn kē dé cǐ xīn。愿言曲神降，何用官鬼临。yuàn yán qū shén jiàng，hé yòng guān guǐ lín。幽兴落醴浦，清梦绕嵩岑。yōu xīng luò lǐ pǔ，qīng mèng rào sōng cén。使我既惭昔，奈何复愧今。shǐ wǒ jì cán xī，nài hé fù kuì jīn。

说之方忧韩公表大夫疾遽致仕乃蒙传视送陈州王枢密

宋：晁说之

迷行常坎壈，守道自熙怡。mí xíng cháng kǎn lǎn，shǒu dào zì xī yí。伐蛟不恃力，刺虎宁用机。fá jiāo bù shì lì，cì hǔ níng yòng jī。华屋非所尚，茅楹岂不宜。huá wū fēi suǒ shàng，máo yíng qǐ bù yí。未觉覆盂安，讵知累卵危。wèi jué fù yú ān，jù zhī lèi luǎn wēi。

说之方忧韩公表大夫疾遽致仕乃蒙传视送陈州王枢密

宋：晁说之

渡江慎且无，登楼戒亦莫。dù jiāng shèn qiě wú，dēng lóu jiè yì mò。有如鹤乘轩，便类燕巢幕。yǒu rú hè chéng xuān，biàn lèi yàn cháo mù。此君如宝玉，百火不一烁。cǐ jūn rú bǎo yù，bǎi huǒ bù yī shuò。又复如衢樽，醉不谢所酌。yòu fù rú qú zūn，zuì bù xiè suǒ zhuó。

说之方忧韩公表大夫疾遽致仕乃蒙传视送陈州王枢密

宋：晁说之

君少我十岁，怜我空老大。jūn shǎo wǒ shí suì，lián wǒ kōng lǎo dà。期君到云霄，遗我馀謦欬。qī jūn dào yún xiāo，yí wǒ yú qǐng kài。忽先辞汉禄，孰从仰周赉。hū xiān cí hàn lù，shú cóng yǎng zhōu lài。顾惟神所劳，何论心乎爱。gù wéi shén suǒ láo，hé lùn xīn hū ài。

说之方忧韩公表大夫疾遽致仕乃蒙传视送陈州王枢密

宋：晁说之

能老彼形骸，孰疲此精神。néng lǎo bǐ xíng hái，shú pí cǐ jīng shén。繄其抱病客，只是苦吟身。yī qí bào bìng kè，zhǐ shì kǔ yín shēn。少出便十首，高兴感五辰。shǎo chū biàn shí shǒu，gāo xīng gǎn wǔ chén。嗟予强属和，汲思如井轮。jiē yǔ qiáng shǔ hé，jí sī rú jǐng lún。

南门

宋：晁说之

今上元年九月初，正南门锁涩关枢。jīn shàng yuán nián jiǔ yuè chū，zhèng nán mén suǒ sè guān shū。城上日出三丈馀，城下戢戢人嗟吁。chéng shàng rì chū sān zhàng yú，chéng xià jí jí rén jiē xū。最怜纵横荷菜夫，欲杀青茜成蔫烟。zuì lián zòng héng hé cài fū，yù shā qīng qiàn chéng niān yān。驴驼啮膝聚不驱，群鸡孤鹅鸣相呼。lǘ tuó niè xī jù bù qū，qún jī gū é míng xiāng hū。邈然不数半与猪，客子四散别门趋。miǎo rán bù shù bàn yǔ zhū，kè zi sì sàn bié mén qū。逐臣过焉问何如，知者不告色不舒。zhú chén guò yān wèn hé rú，zhī zhě bù gào sè bù shū。或言上皇帝有符，北门不开留翠舆。huò yán shàng huáng dì yǒu fú，běi mén bù kāi liú cuì yú。金人忽屯城北隅，方今明日达聪俱。jīn rén hū tún chéng běi yú，fāng jīn míng rì dá cōng jù。司门郎官上奏无，未几金人来坦涂。sī mén láng guān shàng zòu wú，wèi jǐ jīn rén lái tǎn tú。城南铁骑柴奚车，焚荡辅郡陵别都。chéng nán tiě qí chái xī chē，fén dàng fǔ jùn líng bié dōu。衣冠南下满江湖，白头辞臣思献书。yī guān nán xià mǎn jiāng hú，bái tóu cí chén sī xiàn shū。洪范灾异信岂诬。hóng fàn zāi yì xìn qǐ wū。

送苏季升出守明州

宋：晁说之

四明白发船司空，喘息使君如不容。sì míng bái fā chuán sī kōng，chuǎn xī shǐ jūn rú bù róng。自尔怕道四明守，问今何人休吓侬。zì ěr pà dào sì míng shǒu，wèn jīn hé rén xiū xià nóng。丹阳丞相苏公子，气和体正如家公。dān yáng chéng xiāng sū gōng zi，qì hé tǐ zhèng rú jiā gōng。坐令山水生清思，云南云北挥毫中。zuò lìng shān shuǐ shēng qīng sī，yún nán yún běi huī háo zhōng。江瑶海扇不入箸，肯以腥咸水驿供。jiāng yáo hǎi shàn bù rù zhù，kěn yǐ xīng xián shuǐ yì gōng。百家之产归一器，诏下扫除勤耕农。bǎi jiā zhī chǎn guī yī qì，zhào xià sǎo chú qín gēng nóng。皇威海外詟蛟蜃，丽人大舶安得通。huáng wēi hǎi wài zhé jiāo shèn，lì rén dà bó ān dé tōng。元年新政见此守，丞相苏公真有后。yuán nián xīn zhèng jiàn cǐ shǒu，chéng xiāng sū gōng zhēn yǒu hòu。过家上冢问阿兄，四海澄清眼明否。guò jiā shàng zhǒng wèn ā xiōng，sì hǎi chéng qīng yǎn míng fǒu。

送陜西运使陆郎中

宋：晁说之

二十年来关内客，眼明太华高太白。èr shí nián lái guān nèi kè，yǎn míng tài huá gāo tài bái。今日前驱使者旌，鸡舌香馀新日月。jīn rì qián qū shǐ zhě jīng，jī shé xiāng yú xīn rì yuè。春初胡骑逼王城，公在城头佐天策。chūn chū hú qí bī wáng chéng，gōng zài chéng tóu zuǒ tiān cè。将兹胆略抚西戎，萧关远尔无坚敌。jiāng zī dǎn lüè fǔ xī róng，xiāo guān yuǎn ěr wú jiān dí。便使秦人不告饥，轺车与尔同休戚。biàn shǐ qín rén bù gào jī，yáo chē yǔ ěr tóng xiū qī。惟应拂拭旧题名，几人身在空相忆。wéi yīng fú shì jiù tí míng，jǐ rén shēn zài kōng xiāng yì。为我寄谢钱都统，鬓间不许霜雪积。wèi wǒ jì xiè qián dōu tǒng，bìn jiān bù xǔ shuāng xuě jī。

今年暑气甚剧六月二十八日初伏之末风雨甚横既而便晴有感作

宋：晁说之

庚暑既云初，甲运将复浃。gēng shǔ jì yún chū，jiǎ yùn jiāng fù jiā。正当相火行，如持溽土□。zhèng dāng xiāng huǒ xíng，rú chí rù tǔ。炎炽及云霄，烦燠况仆妾。yán chì jí yún xiāo，fán yù kuàng pū qiè。皇天不胜毒，一日思自惬。huáng tiān bù shèng dú，yī rì sī zì qiè。箕毕靡遑舍，巢穴徒更詟。jī bì mí huáng shě，cháo xué tú gèng zhé。两脚压嶙峋，风威振巀嶪。liǎng jiǎo yā lín xún，fēng wēi zhèn jié yè。滂沲驱鬼神，庭除觅舟楫。pāng tuó qū guǐ shén，tíng chú mì zhōu jí。扶摇百年木，斩馘一瞬捷。fú yáo bǎi nián mù，zhǎn guó yī shùn jié。岂容壶蚁蠹，谅搜芥龙厌。qǐ róng hú yǐ dù，liàng sōu jiè lóng yàn。我屋茅何支，彼田禾已躐。wǒ wū máo hé zhī，bǐ tián hé yǐ liè。简编恨枯槁，纵横恣涾浥。jiǎn biān hèn kū gǎo，zòng héng zì tà yì。泉酌便无情，汤饼谁为馌。quán zhuó biàn wú qíng，tāng bǐng shuí wèi yè。亟欲撝絺绤，从此正经蹀。jí yù huī chī xì，cóng cǐ zhèng jīng dié。矫首凌鹤翔，奋身脱鸢跕。jiǎo shǒu líng hè xiáng，fèn shēn tuō yuān diǎn。宁知不亹亹，俄觉复烨烨。níng zhī bù wěi wěi，é jué fù yè yè。强阴难节制，衰阳易威胁。qiáng yīn nán jié zhì，shuāi yáng yì wēi xié。蕴隆增几倍，怫郁起重叠。yùn lóng zēng jǐ bèi，fú yù qǐ zhòng dié。蝗阵暂侜张，谷根自安贴。huáng zhèn zàn zhōu zhāng，gǔ gēn zì ān tiē。蜩狂噪百尺，鸠惭劳两颊。tiáo kuáng zào bǎi chǐ，jiū cán láo liǎng jiá。我亦闷赋诗，欲语而胆怯。wǒ yì mèn fù shī，yù yǔ ér dǎn qiè。

柳集亡食虾蟆诗因有作

宋：晁说之

我读柳侯诗，不见虾蟆篇。wǒ dú liǔ hóu shī，bù jiàn xiā má piān。所亡谅非一，抚卷为慨然。suǒ wáng liàng fēi yī，fǔ juǎn wèi kǎi rán。不应流落人，吟咏亦不前。bù yīng liú luò rén，yín yǒng yì bù qián。问尔胸中奇，何以能弃捐。wèn ěr xiōng zhōng qí，hé yǐ néng qì juān。汤汤柳之水，渔无鲂与鳣。tāng tāng liǔ zhī shuǐ，yú wú fáng yǔ zhān。背脊得虾蟆，樽俎荐春鲜。bèi jí dé xiā má，zūn zǔ jiàn chūn xiān。莫言形貌恶，素蛾与婵娟。mò yán xíng mào è，sù é yǔ chán juān。柳侯比豢豹，赖以韩诗传。liǔ hóu bǐ huàn bào，lài yǐ hán shī chuán。如闻大吕方，乃无黄钟圆。rú wén dà lǚ fāng，nǎi wú huáng zhōng yuán。问之州鸠氏，政令恐不宣。wèn zhī zhōu jiū shì，zhèng lìng kǒng bù xuān。我尝求元唱，其深在九渊。wǒ cháng qiú yuán chàng，qí shēn zài jiǔ yuān。侯诗虾蟆美，人人垂馋涎。hóu shī xiā má měi，rén rén chuí chán xián。虾蟆窃自惧，子孙将不延。xiā má qiè zì jù，zi sūn jiāng bù yán。奈此文字何，偷攘付蜿蜒。nài cǐ wén zì hé，tōu rǎng fù wān yán。蜿蜒与虾蟆，腥介每相怜。wān yán yǔ xiā má，xīng jiè měi xiāng lián。遂令连璧孤，不知今几年。suì lìng lián bì gū，bù zhī jīn jǐ nián。念我少年日，未识侯诗妍。niàn wǒ shǎo nián rì，wèi shí hóu shī yán。晚见海上老，口诵尽残编。wǎn jiàn hǎi shàng lǎo，kǒu sòng jǐn cán biān。因之得扬榷，今古共周旋。yīn zhī dé yáng què，jīn gǔ gòng zhōu xuán。此老可补亡，已矣泪潺湲。cǐ lǎo kě bǔ wáng，yǐ yǐ lèi chán yuán。

舟子语

宋：晁说之

晁子被放逐，四方何所止。cháo zi bèi fàng zhú，sì fāng hé suǒ zhǐ。随众到淮口，脱身乱兵里。suí zhòng dào huái kǒu，tuō shēn luàn bīng lǐ。长淮岁暮风，舟楫不得舣。zhǎng huái suì mù fēng，zhōu jí bù dé yǐ。因之狂雨来，青山白浪底。yīn zhī kuáng yǔ lái，qīng shān bái làng dǐ。风雨与波浪，三者酷斗靡。fēng yǔ yǔ bō làng，sān zhě kù dòu mí。北客怖未尝，波神得自喜。běi kè bù wèi cháng，bō shén dé zì xǐ。舟子言勿怖，此是冲风尔。zhōu zi yán wù bù，cǐ shì chōng fēng ěr。前风冲后风，纵神杂横鬼。qián fēng chōng hòu fēng，zòng shén zá héng guǐ。吼怒夜潮落，倏忽熟风起。hǒu nù yè cháo luò，shū hū shú fēng qǐ。冲风如小人，熟风若君子。chōng fēng rú xiǎo rén，shú fēng ruò jūn zi。明日复冲风，又非前之比。míng rì fù chōng fēng，yòu fēi qián zhī bǐ。舟子言可贺，此风即当死。zhōu zi yán kě hè，cǐ fēng jí dāng sǐ。盛大不死者，从何睹神理。shèng dà bù sǐ zhě，cóng hé dǔ shén lǐ。京贯黼攸辈，万货他手委。jīng guàn fǔ yōu bèi，wàn huò tā shǒu wěi。官知其然欤，几年干天纪。guān zhī qí rán yú，jǐ nián gàn tiān jì。神降与人言，化酒幻桃李。shén jiàng yǔ rén yán，huà jiǔ huàn táo lǐ。上真怒中华，实锡羯胡祉。shàng zhēn nù zhōng huá，shí xī jié hú zhǐ。破我诸州镇，胡阵风从指。pò wǒ zhū zhōu zhèn，hú zhèn fēng cóng zhǐ。汉兵遂喜北，不走即降矣。hàn bīng suì xǐ běi，bù zǒu jí jiàng yǐ。风伯不祐我，岂独在兹水。fēng bó bù yòu wǒ，qǐ dú zài zī shuǐ。舟子语可书，聊以视知已。zhōu zi yǔ kě shū，liáo yǐ shì zhī yǐ。

十二月十六日立春

宋：晁说之

今年立春常年殊，要乘生气克胡雏。jīn nián lì chūn cháng nián shū，yào chéng shēng qì kè hú chú。铁骑一岁再渡河，青帝宁不行天诛。tiě qí yī suì zài dù hé，qīng dì níng bù xíng tiān zhū。相公庙略托诸天，亚辅割地甘丘墟。xiāng gōng miào lüè tuō zhū tiān，yà fǔ gē dì gān qiū xū。天穷地蹙否极泰，王城门开阳光舒。tiān qióng dì cù fǒu jí tài，wáng chéng mén kāi yáng guāng shū。天子当阳朝万国，不击土牛击群狐。tiān zi dāng yáng cháo wàn guó，bù jī tǔ niú jī qún hú。青青原野无横敛，四民安乐祖宗初。qīng qīng yuán yě wú héng liǎn，sì mín ān lè zǔ zōng chū。