真德秀

朝代：

三国(178) 五代十国(2281) 元(50916) 南北朝(491) 唐(38807) 宋(190430) 明(165497) 晋(181) 汉(362) 清(86334) 秦(7) 金(1111) 隋(1055)

司理弟之官岳阳相别于定王台悽然有感为赋五诗以饯其行

念昔戏彩时，欢娱共晨夕。niàn xī xì cǎi shí，huān yú gòng chén xī。天风吹惊鸿，一散不并翼。tiān fēng chuī jīng hóng，yī sàn bù bìng yì。相逢重湖南，感叹复悽恻。xiāng féng zhòng hú nán，gǎn tàn fù qī cè。王事不可留，去指重湖北。wáng shì bù kě liú，qù zhǐ zhòng hú běi。层楼时怅望，茫茫楚天碧。céng lóu shí chàng wàng，máng máng chǔ tiān bì。数寄平安书，老怀庶宽释。shù jì píng ān shū，lǎo huái shù kuān shì。

司理弟之官岳阳相别于定王台悽然有感为赋五诗以饯其行

宋：真德秀

忆我将漕年，适如子今日。yì wǒ jiāng cáo nián，shì rú zi jīn rì。于焉四闰馀，过眼风雨疾。yú yān sì rùn yú，guò yǎn fēng yǔ jí。壮强岂足恃，进德当汲汲。zhuàng qiáng qǐ zú shì，jìn dé dāng jí jí。永怀古之人，闻道在四十。yǒng huái gǔ zhī rén，wén dào zài sì shí。我惭已过之，因循悼前失。wǒ cán yǐ guò zhī，yīn xún dào qián shī。子盍猛自鞭，圣门本无柅。zi hé měng zì biān，shèng mén běn wú nǐ。

司理弟之官岳阳相别于定王台悽然有感为赋五诗以饯其行

宋：真德秀

心源本澄静，皎月悬晴空。xīn yuán běn chéng jìng，jiǎo yuè xuán qíng kōng。利欲一汩之，晶明变尘蒙。lì yù yī gǔ zhī，jīng míng biàn chén méng。扰扰千蛲蛔，攒攒万铦锋。rǎo rǎo qiān náo huí，zǎn zǎn wàn xiān fēng。昏冥弗自觉，乃与禽犊同。hūn míng fú zì jué，nǎi yǔ qín dú tóng。一朝发深省，妙理仍昭融。yī cháo fā shēn shěng，miào lǐ réng zhāo róng。要须大敌勇，钩援临崇墉。yào xū dà dí yǒng，gōu yuán lín chóng yōng。不见箪瓢人，四勿收殊功。bù jiàn dān piáo rén，sì wù shōu shū gōng。

司理弟之官岳阳相别于定王台悽然有感为赋五诗以饯其行

宋：真德秀

先民不可见，怀哉金玉音。xiān mín bù kě jiàn，huái zāi jīn yù yīn。士虽一命微，爱物宜存心。shì suī yī mìng wēi，ài wù yí cún xīn。矧兹圜扉内，白日变重阴。shěn zī huán fēi nèi，bái rì biàn zhòng yīn。求情棰楚下，冤哉讵能禁。qiú qíng chuí chǔ xià，yuān zāi jù néng jìn。謼嘷漫弗省，鬼神为悲吟。hū háo màn fú shěng，guǐ shén wèi bēi yín。子往莅其职，朝夕惟钦钦。zi wǎng lì qí zhí，cháo xī wéi qīn qīn。谨刑勿留狱，斯语真良箴。jǐn xíng wù liú yù，sī yǔ zhēn liáng zhēn。

志道生日为诗勉之

宋：真德秀

我闻洙泗言，惟仁静而寿。wǒ wén zhū sì yán，wéi rén jìng ér shòu。汝欲绵修龄，斯义盍深究。rǔ yù mián xiū líng，sī yì hé shēn jiū。越从开辟来，新故更禅受。yuè cóng kāi pì lái，xīn gù gèng chán shòu。巍巍独山岳，屹立镇宇宙。wēi wēi dú shān yuè，yì lì zhèn yǔ zhòu。其体固而安，其形博而厚。qí tǐ gù ér ān，qí xíng bó ér hòu。嘘呵云雾兴，涵煦草木茂。xū hē yún wù xīng，hán xù cǎo mù mào。皆由一静功，变化生万有。jiē yóu yī jìng gōng，biàn huà shēng wàn yǒu。千古无动摇，两仪等悠久。qiān gǔ wú dòng yáo，liǎng yí děng yōu jiǔ。吁嗟人心危，六凿互攻斗。xū jiē rén xīn wēi，liù záo hù gōng dòu。眇焉方寸微，怵彼群物诱。miǎo yān fāng cùn wēi，chù bǐ qún wù yòu。扰扰无宁期，得不易衰朽。rǎo rǎo wú níng qī，dé bù yì shuāi xiǔ。汝今志于学，一念贵操守。rǔ jīn zhì yú xué，yī niàn guì cāo shǒu。天真浚其源，人伪窒其窦。tiān zhēn jùn qí yuán，rén wěi zhì qí dòu。冶容命之斧，妖声性之寇。yě róng mìng zhī fǔ，yāo shēng xìng zhī kòu。腊毒由厚味，乱德本醇酎。là dú yóu hòu wèi，luàn dé běn chún zhòu。当如御雠敌，岂但恶恶臭。dāng rú yù chóu dí，qǐ dàn è è chòu。敛然肃襟灵，神物森左右。liǎn rán sù jīn líng，shén wù sēn zuǒ yòu。融融湛虚明，役役息纷揉。róng róng zhàn xū míng，yì yì xī fēn róu。还吾性之仁，万善此其首。hái wú xìng zhī rén，wàn shàn cǐ qí shǒu。但存达德三，可卜与龄九。dàn cún dá dé sān，kě bo yǔ líng jiǔ。不胜玉女心，持用荐杯酒。bù shèng yù nǚ xīn，chí yòng jiàn bēi jiǔ。

题全氏三桂堂

宋：真德秀

唐人重科甲，拟以折桂荣。táng rén zhòng kē jiǎ，nǐ yǐ zhé guì róng。一登群仙籍，不羡千佛经。yī dēng qún xiān jí，bù xiàn qiān fú jīng。终全岁寒姿，乃比秋香清。zhōng quán suì hán zī，nǎi bǐ qiū xiāng qīng。咄彼牛李辈，伊优至公卿。duō bǐ niú lǐ bèi，yī yōu zhì gōng qīng。迨今齿其人，名字犹臊腥。dài jīn chǐ qí rén，míng zì yóu sāo xīng。卓哉刘户曹，直气霜棱棱。zhuó zāi liú hù cáo，zhí qì shuāng léng léng。一朝脱淡墨，千古扬芬馨。yī cháo tuō dàn mò，qiān gǔ yáng fēn xīn。鸡峰有名家，奕叶彯儒缨。jī fēng yǒu míng jiā，yì yè piāo rú yīng。庭中三嘉树，屹立长宁宁。tíng zhōng sān jiā shù，yì lì zhǎng níng níng。西风正摇落，翠葆黄金英。xī fēng zhèng yáo luò，cuì bǎo huáng jīn yīng。劲节松可友，孤芳梅谓兄。jìn jié sōng kě yǒu，gū fāng méi wèi xiōng。丁宁命诸郎，我岂贪浮名。dīng níng mìng zhū láng，wǒ qǐ tān fú míng。爱此臭味同，故以书吾楹。ài cǐ chòu wèi tóng，gù yǐ shū wú yíng。尔曹方茂学，志取宫袍青。ěr cáo fāng mào xué，zhì qǔ gōng páo qīng。要须勉植立，毋但希腾凌。yào xū miǎn zhí lì，wú dàn xī téng líng。己大外物小，道充人爵轻。jǐ dà wài wù xiǎo，dào chōng rén jué qīng。当如燕山窦，义方垂世评。dāng rú yàn shān dòu，yì fāng chuí shì píng。勿效东堂诜，射策矜虚声。wù xiào dōng táng shēn，shè cè jīn xū shēng。懿哉君斯言，可折末俗醒。yì zāi jūn sī yán，kě zhé mò sú xǐng。刻诗堂之楣，室观全氏兴。kè shī táng zhī méi，shì guān quán shì xīng。

寿杨龢父

宋：真德秀

迅雷地中藏，当此冱寒日。xùn léi dì zhōng cáng，dāng cǐ hù hán rì。积阴排层空，初阳露微茁。jī yīn pái céng kōng，chū yáng lù wēi zhuó。而曰天地心，于此见机括。ér yuē tiān dì xīn，yú cǐ jiàn jī kuò。良犹势方升，犹木吐牙蘖。liáng yóu shì fāng shēng，yóu mù tǔ yá niè。培壅勿使伤，怒长焉可遏。péi yōng wù shǐ shāng，nù zhǎng yān kě è。此理之在人，善端实初发。cǐ lǐ zhī zài rén，shàn duān shí chū fā。荧荧火将燃，涓涓泉欲达。yíng yíng huǒ jiāng rán，juān juān quán yù dá。吁嗟道心微，物欲易攻夺。xū jiē dào xīn wēi，wù yù yì gōng duó。差之一毫芒，相去舜与桀。chà zhī yī háo máng，xiāng qù shùn yǔ jié。要须二者间，明辨与精察。yào xū èr zhě jiān，míng biàn yǔ jīng chá。见义勇必为，欻如矢之决。jiàn yì yǒng bì wèi，chuā rú shǐ zhī jué。去恶凛勿疑，剨如刃之割。qù è lǐn wù yí，huō rú rèn zhī gē。坐令人伪消，但觉天机活。zuò lìng rén wěi xiāo，dàn jué tiān jī huó。四时无非春，八荒皆在闼。sì shí wú fēi chūn，bā huāng jiē zài tà。喜君生兹辰，聊为演此法。xǐ jūn shēng zī chén，liáo wèi yǎn cǐ fǎ。愿祝君寿长，勿嫌吾诗拙。yuàn zhù jūn shòu zhǎng，wù xián wú shī zhuō。

舞鹤亭歌

宋：真德秀

舞鹤亭空亭，无鹤胡为名。wǔ hè tíng kōng tíng，wú hè hú wèi míng。亦如西山赋招鹤，无鹤可招也不恶。yì rú xī shān fù zhāo hè，wú hè kě zhāo yě bù è。何必玄裳缟袖二八真娉婷，想像标致便足使人毛骨清。hé bì xuán shang gǎo xiù èr bā zhēn pīng tíng，xiǎng xiàng biāo zhì biàn zú shǐ rén máo gǔ qīng。仙翁好鹤非徒尔，鹤德从来比君子。xiān wēng hǎo hè fēi tú ěr，hè dé cóng lái bǐ jūn zi。坡仙自谓吾不如，今翁与坡岂其殊。pō xiān zì wèi wú bù rú，jīn wēng yǔ pō qǐ qí shū。苍苔白石有馀乐，一似箪瓢甘澹泊。cāng tái bái shí yǒu yú lè，yī shì dān piáo gān dàn pō。笑杀飞鸢太不灵，贪腥嗜腐哗然争。xiào shā fēi yuān tài bù líng，tān xīng shì fǔ huā rán zhēng。九皋一唳醒人耳，又如片言之善应千里。jiǔ gāo yī lì xǐng rén ěr，yòu rú piàn yán zhī shàn yīng qiān lǐ。更笑荒林老木终日号毕逋，说吉说凶谁听渠。gèng xiào huāng lín lǎo mù zhōng rì hào bì bū，shuō jí shuō xiōng shuí tīng qú。仙翁爱鹤爱其德，我读翁诗三叹息。xiān wēng ài hè ài qí dé，wǒ dú wēng shī sān tàn xī。便好从翁痛饮醉倒斯亭边，振袂起舞学胎仙。biàn hǎo cóng wēng tòng yǐn zuì dào sī tíng biān，zhèn mèi qǐ wǔ xué tāi xiān。

送吴定夫西归

宋：真德秀

吾衰倦对客，晤语惟青山。wú shuāi juàn duì kè，wù yǔ wéi qīng shān。修竹引清风，时为掩柴关。xiū zhú yǐn qīng fēng，shí wèi yǎn chái guān。今晨何人来，踏破莓苔斑。jīn chén hé rén lái，tà pò méi tái bān。惊顾复自喜，不妨伴虚闲。jīng gù fù zì xǐ，bù fáng bàn xū xián。

送吴定夫西归

宋：真德秀

世情重声利，荣途足趋走。shì qíng zhòng shēng lì，róng tú zú qū zǒu。夫君独何为，经年闯林薮。fū jūn dú hé wèi，jīng nián chuǎng lín sǒu。东寻金坛翁，南访玉峰叟。dōng xún jīn tán wēng，nán fǎng yù fēng sǒu。借问两臞仙，来时轻健否。jiè wèn liǎng qú xiān，lái shí qīng jiàn fǒu。

送吴定夫西归

宋：真德秀

慈湖老仙伯，乘云宾帝乡。cí hú lǎo xiān bó，chéng yún bīn dì xiāng。念之每汍澜，风味不可忘。niàn zhī měi wán lán，fēng wèi bù kě wàng。其门多英特，清文照缣缃。qí mén duō yīng tè，qīng wén zhào jiān xiāng。为我勖诸贤，佐道当自强。wèi wǒ xù zhū xián，zuǒ dào dāng zì qiáng。

送吴定夫西归

宋：真德秀

麻源在何许，茫茫白云端。má yuán zài hé xǔ，máng máng bái yún duān。悽其一布裘，何以御风寒。qī qí yī bù qiú，hé yǐ yù fēng hán。归来有馀师，兴尽当知还。guī lái yǒu yú shī，xīng jǐn dāng zhī hái。便好斸空谷，剩种青琅玕。biàn hǎo zhǔ kōng gǔ，shèng zhǒng qīng láng gān。

题隐者苏翁事迹

宋：真德秀

魏公孤忠如孔明，赤手能支天柱倾。wèi gōng gū zhōng rú kǒng míng，chì shǒu néng zhī tiān zhù qīng。苏公高节如子陵，寸胶解使黄河清。sū gōng gāo jié rú zi líng，cùn jiāo jiě shǐ huáng hé qīng。等是世间少不得，问津耦耕各其适。děng shì shì jiān shǎo bù dé，wèn jīn ǒu gēng gè qí shì。后人未可轻雌黄，两翁之心秋月白。hòu rén wèi kě qīng cí huáng，liǎng wēng zhī xīn qiū yuè bái。

新桥行

宋：真德秀

去年寿君时，清溪无梁涉者危。qù nián shòu jūn shí，qīng xī wú liáng shè zhě wēi。今年寿君时，长虹卧波指可期。jīn nián shòu jūn shí，zhǎng hóng wò bō zhǐ kě qī。珍材远林天发隐，文石象玉神效奇。zhēn cái yuǎn lín tiān fā yǐn，wén shí xiàng yù shén xiào qí。蛟龟为桥顷刻就，又似仙伯工娱嬉。jiāo guī wèi qiáo qǐng kè jiù，yòu shì xiān bó gōng yú xī。官自忧民民自乐，此事更属无穷思。guān zì yōu mín mín zì lè，cǐ shì gèng shǔ wú qióng sī。要须移此济川手，栋我王国无倾攲。yào xū yí cǐ jì chuān shǒu，dòng wǒ wáng guó wú qīng qī。从今南浦渌波上，惠泽千春同渺弥。cóng jīn nán pǔ lù bō shàng，huì zé qiān chūn tóng miǎo mí。

赠小铁面王相士

宋：真德秀

君以铁面名，自谓相人无软语。jūn yǐ tiě miàn míng，zì wèi xiāng rén wú ruǎn yǔ。我亦铁心人，不把穷通来问汝。wǒ yì tiě xīn rén，bù bǎ qióng tōng lái wèn rǔ。独有一事欲扣君，学海无底难穷寻。dú yǒu yī shì yù kòu jūn，xué hǎi wú dǐ nán qióng xún。几时铁拳透铁壁，直窥千年贤圣心。jǐ shí tiě quán tòu tiě bì，zhí kuī qiān nián xián shèng xīn。

赠岳相师

宋：真德秀

平生惯读横渠铭，不读许负天纲书。píng shēng guàn dú héng qú míng，bù dú xǔ fù tiān gāng shū。穷通欢戚若有二，天之玉女元非殊。qióng tōng huān qī ruò yǒu èr，tiān zhī yù nǚ yuán fēi shū。但应内省无所疚，何必从君问休咎。dàn yīng nèi shěng wú suǒ jiù，hé bì cóng jūn wèn xiū jiù。北窗燕坐寂无言，时听幽禽哢晴昼。běi chuāng yàn zuò jì wú yán，shí tīng yōu qín lòng qíng zhòu。

七峰行为外舅寿

宋：真德秀

有崇南岳之五峰，倚天壁立云蒙鸿。yǒu chóng nán yuè zhī wǔ fēng，yǐ tiān bì lì yún méng hóng。我尝振衣峰顶立，颇似吾乡好峰七。wǒ cháng zhèn yī fēng dǐng lì，pǒ shì wú xiāng hǎo fēng qī。七峰五峰小大虽不齐，气象峍兀实似之。qī fēng wǔ fēng xiǎo dà suī bù qí，qì xiàng lù wù shí shì zhī。牛首峨峨峙双阙，蕉岭杨梅两奇绝。niú shǒu é é zhì shuāng quē，jiāo lǐng yáng méi liǎng qí jué。南台林涧佛世界，百丈烟霞龙洞穴。nán tái lín jiàn fú shì jiè，bǎi zhàng yān xiá lóng dòng xué。仙人冠剑端且凝，仙源万叠秋空横。xiān rén guān jiàn duān qiě níng，xiān yuán wàn dié qiū kōng héng。萦青缭白望不断，好似衡山山下看。yíng qīng liáo bái wàng bù duàn，hǎo shì héng shān shān xià kàn。向来秀孕两宗工，文章节操为世雄。xiàng lái xiù yùn liǎng zōng gōng，wén zhāng jié cāo wèi shì xióng。百年山川久寂历，人物今有仙游翁。bǎi nián shān chuān jiǔ jì lì，rén wù jīn yǒu xiān yóu wēng。翁才古干将，翁目岩下电。wēng cái gǔ gàn jiāng，wēng mù yán xià diàn。千牛解剥刃有馀，万象妍媸镜中现。qiān niú jiě bō rèn yǒu yú，wàn xiàng yán chī jìng zhōng xiàn。可持龙虎节，可运玉帐筹。kě chí lóng hǔ jié，kě yùn yù zhàng chóu。才高惊众世弗售，只令遗爱留丹丘。cái gāo jīng zhòng shì fú shòu，zhǐ lìng yí ài liú dān qiū。丹丘遗爱人人夸，经界宽租惠最多。dān qiū yí ài rén rén kuā，jīng jiè kuān zū huì zuì duō。后皇嘉之锡异梦，使汝有子登巍科。hòu huáng jiā zhī xī yì mèng，shǐ rǔ yǒu zi dēng wēi kē。翁寿当万千，翁年才八十。wēng shòu dāng wàn qiān，wēng nián cái bā shí。视昔殷大夫，仅乃十之一。shì xī yīn dà fū，jǐn nǎi shí zhī yī。渭川出处付何心，独探玄关深更深。wèi chuān chū chù fù hé xīn，dú tàn xuán guān shēn gèng shēn。舞鹤山前春色好，静对七峰长不老。wǔ hè shān qián chūn sè hǎo，jìng duì qī fēng zhǎng bù lǎo。

总137条‹1 2 3 4 5 67