古诗词 - 中国最美古诗词

和谢公定雨行逢卖花

逢花驻马尚多情，天不违人旋作晴。féng huā zhù mǎ shàng duō qíng，tiān bù wéi rén xuán zuò qíng。不使近诗增纸价，得知春入凤凰城。bù shǐ jìn shī zēng zhǐ jià，dé zhī chūn rù fèng huáng chéng。

谢王立之送花

宋：陈师道

过雨生泥风作尘，马蹄声里度芳辰。guò yǔ shēng ní fēng zuò chén，mǎ tí shēng lǐ dù fāng chén。城南居士风流在，时送名花与报春。chéng nán jū shì fēng liú zài，shí sòng míng huā yǔ bào chūn。

和参寥明发见邻家花二首

宋：陈师道

短墙春色过邻家，行不逢人只见花。duǎn qiáng chūn sè guò lín jiā，xíng bù féng rén zhǐ jiàn huā。新绿葱葱红蔌蔌，却成妆面映青纱。xīn lǜ cōng cōng hóng sù sù，què chéng zhuāng miàn yìng qīng shā。

和参寥明发见邻家花二首

宋：陈师道

满城桃李一番新，深院繁枝别得春。mǎn chéng táo lǐ yī fān xīn，shēn yuàn fán zhī bié dé chūn。从此诗翁有新语，不须红湿少城闉。cóng cǐ shī wēng yǒu xīn yǔ，bù xū hóng shī shǎo chéng yīn。

读白乐天临水坐诗

宋：陈师道

西方社里收身早，白发人中得计长。xī fāng shè lǐ shōu shēn zǎo，bái fā rén zhōng dé jì zhǎng。不作北门东掖客，更无闲事可思量。bù zuò běi mén dōng yē kè，gèng wú xián shì kě sī liàng。

次韵黄无悔惜梅

宋：陈师道

雪拥寒门鹊不来，江南春信小迟回。xuě yōng hán mén què bù lái，jiāng nán chūn xìn xiǎo chí huí。遥知诗力生春早，一抹江梅趁眼开。yáo zhī shī lì shēng chūn zǎo，yī mǒ jiāng méi chèn yǎn kāi。

酒户献花以奉先圣戏作

宋：陈师道

萧萧竹雨乱鸣鸦，袅袅风窗暗碧纱。xiāo xiāo zhú yǔ luàn míng yā，niǎo niǎo fēng chuāng àn bì shā。玉座尘埃香火冷，酒家来献一枝花。yù zuò chén āi xiāng huǒ lěng，jiǔ jiā lái xiàn yī zhī huā。

谢田氏

宋：陈师道

登门执别有不答，惭愧公家父子孙。dēng mén zhí bié yǒu bù dá，cán kuì gōng jiā fù zi sūn。顾我何堪能至此，正缘同德又同门。gù wǒ hé kān néng zhì cǐ，zhèng yuán tóng dé yòu tóng mén。

南台

宋：陈师道

城郭收灯兴未休，却回春信到台头。chéng guō shōu dēng xīng wèi xiū，què huí chūn xìn dào tái tóu。东风未借登临便，柳色遥看特地愁。dōng fēng wèi jiè dēng lín biàn，liǔ sè yáo kàn tè dì chóu。

马上口占呈立之

宋：陈师道

廉纤小雨湿黄昏，十里尘泥不受辛。lián xiān xiǎo yǔ shī huáng hūn，shí lǐ chén ní bù shòu xīn。转就邻家借油盖，始知公是最闲人。zhuǎn jiù lín jiā jiè yóu gài，shǐ zhī gōng shì zuì xián rén。

诗一首

宋：陈师道

松树倒影半溪寒，数个沙鸥似水安。sōng shù dào yǐng bàn xī hán，shù gè shā ōu shì shuǐ ān。曾买江南千本画，归来一笔不中看。céng mǎi jiāng nán qiān běn huà，guī lái yī bǐ bù zhōng kàn。

诗一首

宋：陈师道

南朝官纸儿女肤，玉版云英比不如。nán cháo guān zhǐ ér nǚ fū，yù bǎn yún yīng bǐ bù rú。乞与此公原不称，他年留与大苏书。qǐ yǔ cǐ gōng yuán bù chēng，tā nián liú yǔ dà sū shū。

文章平日事，风竹莫年须。wén zhāng píng rì shì，fēng zhú mò nián xū。衰疾悬知此，霜毛不更除。shuāi jí xuán zhī cǐ，shuāng máo bù gèng chú。一丘吾欲往，百亩有如无。yī qiū wú yù wǎng，bǎi mǔ yǒu rú wú。魑魅须游子，乾坤著腐儒。chī mèi xū yóu zi，qián kūn zhù fǔ rú。扣门闻啄木，唤酒有提壶。kòu mén wén zhuó mù，huàn jiǔ yǒu tí hú。门径无行迹，秋来不遣锄。mén jìng wú xíng jì，qiū lái bù qiǎn chú。

同道士钱泠然寻涧水源

宋：陈师道

晓领黄冠子，步寻东涧源。xiǎo lǐng huáng guān zi，bù xún dōng jiàn yuán。拖筇探清浅，垂手弄潺湲。tuō qióng tàn qīng qiǎn，chuí shǒu nòng chán yuán。岸阁残花片，槎留旧涨痕。àn gé cán huā piàn，chá liú jiù zhǎng hén。凤潜丹穴邃，龙卧古潭浑。fèng qián dān xué suì，lóng wò gǔ tán hún。修竹青垂荫，长萝翠可扪。xiū zhú qīng chuí yīn，zhǎng luó cuì kě mén。忽惊穿药圃，不觉到云根。hū jīng chuān yào pǔ，bù jué dào yún gēn。嶝外看飞鸟，崖边见饮猿。dèng wài kàn fēi niǎo，yá biān jiàn yǐn yuán。援琴写山水，布席坐兰荪。yuán qín xiě shān shuǐ，bù xí zuò lán sūn。白石支棋局，青沙藉酒尊。bái shí zhī qí jú，qīng shā jí jiǔ zūn。醉歌归路稳，洞口月黄昏。zuì gē guī lù wěn，dòng kǒu yuè huáng hūn。

和黄充实榴

宋：陈师道

春去花随尽，红榴暖欲然。chūn qù huā suí jǐn，hóng liú nuǎn yù rán。后时何所恨，处独不祈怜。hòu shí hé suǒ hèn，chù dú bù qí lián。叶叶自相偶，重重久更鲜。yè yè zì xiāng ǒu，zhòng zhòng jiǔ gèng xiān。流珠沾暑雨，改色淡朝烟。liú zhū zhān shǔ yǔ，gǎi sè dàn cháo yān。著子专寒酒，移根擅化权。zhù zi zhuān hán jiǔ，yí gēn shàn huà quán。愧非无价手，刻画竟难传。kuì fēi wú jià shǒu，kè huà jìng nán chuán。

和黄预久雨

宋：陈师道

甲子仍逢夏，连朝雨脚垂。jiǎ zi réng féng xià，lián cháo yǔ jiǎo chuí。黑云玄甲驻，铁骑冷官驰。hēi yún xuán jiǎ zhù，tiě qí lěng guān chí。映日还蒙雾，悬麻却散丝。yìng rì hái méng wù，xuán má què sàn sī。颓墙通犬豕，破柱出蛟螭。tuí qiáng tōng quǎn shǐ，pò zhù chū jiāo chī。野润风光秀，凉生枕席宜。yě rùn fēng guāng xiù，liáng shēng zhěn xí yí。拨云开日月，噀水出虹蜺。bō yún kāi rì yuè，xùn shuǐ chū hóng ní。贫可留须睫，恩当记扊扅。pín kě liú xū jié，ēn dāng jì yǎn yí。苍头行冒雨，赤脚出冲泥。cāng tóu xíng mào yǔ，chì jiǎo chū chōng ní。诗好声生吻，书工手著胝。shī hǎo shēng shēng wěn，shū gōng shǒu zhù zhī。衰年得佳句，怀抱顿能移。shuāi nián dé jiā jù，huái bào dùn néng yí。

五言贺雨出

宋：陈师道

六月鄞江旱，焦劳刺史忧。liù yuè yín jiāng hàn，jiāo láo cì shǐ yōu。戴星趋洞府，踏月叩龙湫。dài xīng qū dòng fǔ，tà yuè kòu lóng jiǎo。引咎青章设，为坛古法修。yǐn jiù qīng zhāng shè，wèi tán gǔ fǎ xiū。山川将尔遍，牲币岂吾留。shān chuān jiāng ěr biàn，shēng bì qǐ wú liú。帝意兹回眷，神聪俯应求。dì yì zī huí juàn，shén cōng fǔ yīng qiú。油云潜感召，灵雨忽滂流。yóu yún qián gǎn zhào，líng yǔ hū pāng liú。急势朝翻幕，寒声暮咽沟。jí shì cháo fān mù，hán shēng mù yàn gōu。馀波平浦屿，翠色蔽田畴。yú bō píng pǔ yǔ，cuì sè bì tián chóu。池阁消残暑，闾阎庆有秋。chí gé xiāo cán shǔ，lǘ yán qìng yǒu qiū。邦民无以谢，惟起载途讴。bāng mín wú yǐ xiè，wéi qǐ zài tú ōu。

送外舅郭大夫概

宋：陈师道

丈人东南来，复作西南去。zhàng rén dōng nán lái，fù zuò xī nán qù。连年万里别，更觉贫贱苦。lián nián wàn lǐ bié，gèng jué pín jiàn kǔ。王事有期程，亲年当喜惧。wáng shì yǒu qī chéng，qīn nián dāng xǐ jù。畏与妻子别，已复迫曛暮。wèi yǔ qī zi bié，yǐ fù pò xūn mù。何者最可怜，儿生未知父。hé zhě zuì kě lián，ér shēng wèi zhī fù。盗贼非人情，蛮夷正狼顾。dào zéi fēi rén qíng，mán yí zhèng láng gù。功名何用多，莫作分外虑。gōng míng hé yòng duō，mò zuò fēn wài lǜ。万里早归来，九折慎驰骛。wàn lǐ zǎo guī lái，jiǔ zhé shèn chí wù。嫁女不离家，生男已当户。jià nǚ bù lí jiā，shēng nán yǐ dāng hù。曲逆老不侯，知人公岂误。qū nì lǎo bù hóu，zhī rén gōng qǐ wù。

送内

宋：陈师道

麀麌顾其子，燕雀各有随。yōu yǔ gù qí zi，yàn què gè yǒu suí。与子为夫妇，五年三别离。yǔ zi wèi fū fù，wǔ nián sān bié lí。儿女岂不怀，母老妹已笄。ér nǚ qǐ bù huái，mǔ lǎo mèi yǐ jī。父子各从母，可喜亦可悲。fù zi gè cóng mǔ，kě xǐ yì kě bēi。关河万里道，子去何当归。guān hé wàn lǐ dào，zi qù hé dāng guī。三岁不可道，白首以为期。sān suì bù kě dào，bái shǒu yǐ wèi qī。百亩未为多，数口可无饥。bǎi mǔ wèi wèi duō，shù kǒu kě wú jī。吞声不敢尽，欲怨当归谁。tūn shēng bù gǎn jǐn，yù yuàn dāng guī shuí。

别三子

宋：陈师道

夫妇死同穴，父子贫贱离。fū fù sǐ tóng xué，fù zi pín jiàn lí。天下宁有此，昔闻今见之。tiān xià níng yǒu cǐ，xī wén jīn jiàn zhī。母前三子后，熟视不得追。mǔ qián sān zi hòu，shú shì bù dé zhuī。嗟乎胡不仁，使我至于斯。jiē hū hú bù rén，shǐ wǒ zhì yú sī。有女初束发，已知生离悲。yǒu nǚ chū shù fā，yǐ zhī shēng lí bēi。枕我不肯起，畏我从此辞。zhěn wǒ bù kěn qǐ，wèi wǒ cóng cǐ cí。大儿学语言，拜揖未胜衣。dà ér xué yǔ yán，bài yī wèi shèng yī。唤耶我欲去，此语那可思。huàn yé wǒ yù qù，cǐ yǔ nà kě sī。小儿襁褓间，抱负有母慈。xiǎo ér qiǎng bǎo jiān，bào fù yǒu mǔ cí。汝哭犹在耳，我怀人得知。rǔ kū yóu zài ěr，wǒ huái rén dé zhī。