古诗词 - 中国最美古诗词

嗟哉行

张生服石为石奴，下潦上乾如渴乌。zhāng shēng fú shí wèi shí nú，xià lǎo shàng qián rú kě wū。一朝偾蹶须人扶，伏毒未动风出虚。yī cháo fèn jué xū rén fú，fú dú wèi dòng fēng chū xū。此生所得与昔殊，韩子作志还自屠。cǐ shēng suǒ dé yǔ xī shū，hán zi zuò zhì hái zì tú。自笑未竟人复吁，以身济欲未必愚。zì xiào wèi jìng rén fù xū，yǐ shēn jì yù wèi bì yú。欲久而速反所图，嗟哉伟然二大夫。yù jiǔ ér sù fǎn suǒ tú，jiē zāi wěi rán èr dà fū。

九月八

宋：陈师道

骑台九日登临处，只有归人醉扶路。qí tái jiǔ rì dēng lín chù，zhǐ yǒu guī rén zuì fú lù。千年二谢孰可代，我每苦留君只去。qiān nián èr xiè shú kě dài，wǒ měi kǔ liú jūn zhǐ qù。花粗且为前人惜，曲误不解丞卿怒。huā cū qiě wèi qián rén xī，qū wù bù jiě chéng qīng nù。只消著帽受西风，不待风流到新句。zhǐ xiāo zhù mào shòu xī fēng，bù dài fēng liú dào xīn jù。

九日

宋：陈师道

雕堂从昔有恶客，酒尽不去仍复索。diāo táng cóng xī yǒu è kè，jiǔ jǐn bù qù réng fù suǒ。欲留歌舞尽客意，风雨和更作三厄。yù liú gē wǔ jǐn kè yì，fēng yǔ hé gèng zuò sān è。佳辰难得客更难，我穷无酒为君欢。jiā chén nán dé kè gèng nán，wǒ qióng wú jiǔ wèi jūn huān。只欲泥行过白下，万一帘疏见一斑。zhǐ yù ní xíng guò bái xià，wàn yī lián shū jiàn yī bān。

寄黄充

宋：陈师道

俗子推不去，可人费招呼。sú zi tuī bù qù，kě rén fèi zhāo hū。世事每如此，我生亦何娱。shì shì měi rú cǐ，wǒ shēng yì hé yú。黄生后来秀，纯茂静者徒。huáng shēng hòu lái xiù，chún mào jìng zhě tú。不见动经月，来亦不须臾。bù jiàn dòng jīng yuè，lái yì bù xū yú。人事已好乖，可复自作疏。rén shì yǐ hǎo guāi，kě fù zì zuò shū。子虽向人懒，胜处不可孤。zi suī xiàng rén lǎn，shèng chù bù kě gū。迨此田事休，仍当寒雨馀。dài cǐ tián shì xiū，réng dāng hán yǔ yú。深知阻泥泞，步屐意何如。shēn zhī zǔ ní nìng，bù jī yì hé rú。

谢赵使君

宋：陈师道

欲落未落雪迫人，将尽不尽冬压春。yù luò wèi luò xuě pò rén，jiāng jǐn bù jǐn dōng yā chūn。风枝冰瓦有去鸟，远坊穷巷无来人。fēng zhī bīng wǎ yǒu qù niǎo，yuǎn fāng qióng xiàng wú lái rén。忽闻叩门声遽速，惊鸡透篱犬升屋。hū wén kòu mén shēng jù sù，jīng jī tòu lí quǎn shēng wū。使君传教赐薪炭，妓围那解思寒谷。shǐ jūn chuán jiào cì xīn tàn，jì wéi nà jiě sī hán gǔ。老身曲直不足云，冷窗冻壁作春温。lǎo shēn qū zhí bù zú yún，lěng chuāng dòng bì zuò chūn wēn。定知和气家家到，不独先生席作门。dìng zhī hé qì jiā jiā dào，bù dú xiān shēng xí zuò mén。

徐仙书三首

宋：陈师道

蓬壶仙子补天手，笔妙诗清万世功。péng hú xiān zi bǔ tiān shǒu，bǐ miào shī qīng wàn shì gōng。肯学黄家元祐脚，信知人厄匪天穷。kěn xué huáng jiā yuán yòu jiǎo，xìn zhī rén è fěi tiān qióng。

徐仙书三首

宋：陈师道

诗成已作客儿语，笔下还为鲁直书。shī chéng yǐ zuò kè ér yǔ，bǐ xià hái wèi lǔ zhí shū。岂是神仙未贤圣，不随时事向人疏。qǐ shì shén xiān wèi xián shèng，bù suí shí shì xiàng rén shū。

徐仙书三首

宋：陈师道

金华牧羊小家子，西真攘桃何代儿。jīn huá mù yáng xiǎo jiā zi，xī zhēn rǎng táo hé dài ér。诗著海山书落爪，向来那免世人疑。shī zhù hǎi shān shū luò zhǎo，xiàng lái nà miǎn shì rén yí。

咸平读书堂

宋：陈师道

昔人三百篇，善世已有余。xī rén sān bǎi piān，shàn shì yǐ yǒu yú。后生守章句，不足供嗫嚅。hòu shēng shǒu zhāng jù，bù zú gōng niè rú。一登吏部选，笔砚随扫除。yī dēng lì bù xuǎn，bǐ yàn suí sǎo chú。闭閤画眉妩，隔屋闻歌呼。bì gé huà méi wǔ，gé wū wén gē hū。奉公用汉律，宁复要诗书。fèng gōng yòng hàn lǜ，níng fù yào shī shū。俯首出跨下，枉此七尺躯。fǔ shǒu chū kuà xià，wǎng cǐ qī chǐ qū。今代陶朱公，不作大梁屠。jīn dài táo zhū gōng，bù zuò dà liáng tú。计然特未用，意得轻全吴。jì rán tè wèi yòng，yì dé qīng quán wú。为邦得畿县，政密自计疏。wèi bāng dé jī xiàn，zhèng mì zì jì shū。宁书下下考，不奉急急符。níng shū xià xià kǎo，bù fèng jí jí fú。用意簿领外，筑室课典谟。yòng yì bù lǐng wài，zhù shì kè diǎn mó。平生五千卷，还舍不问涂。píng shēng wǔ qiān juǎn，hái shě bù wèn tú。近事更汉唐，稍以诗自娱。jìn shì gèng hàn táng，shāo yǐ shī zì yú。复作无事饮，醉卧拥青奴。fù zuò wú shì yǐn，zuì wò yōng qīng nú。桃李春事繁，轩窗昼景舒。táo lǐ chūn shì fán，xuān chuāng zhòu jǐng shū。鸣屋鸠渴雨，窥帘燕哺雏。míng wū jiū kě yǔ，kuī lián yàn bǔ chú。休吏散篇帙，风篁献笙竽。xiū lì sàn piān zhì，fēng huáng xiàn shēng yú。听然一启齿，斯民免为鱼。tīng rán yī qǐ chǐ，sī mín miǎn wèi yú。

谢寇十一惠端砚

宋：陈师道

百工营材先利器，市道居货如作赘。bǎi gōng yíng cái xiān lì qì，shì dào jū huò rú zuò zhuì。书生活计亦酸寒，断塼半瓦宁求备。shū shēng huó jì yì suān hán，duàn zhuān bàn wǎ níng qiú bèi。端溪四山下龙渊，郁积中州清淑气。duān xī sì shān xià lóng yuān，yù jī zhōng zhōu qīng shū qì。金声玉骨石为容，河江屈流云作使。jīn shēng yù gǔ shí wèi róng，hé jiāng qū liú yún zuò shǐ。滑如女肤色马肝，夜半神光际天地。huá rú nǚ fū sè mǎ gān，yè bàn shén guāng jì tiān dì。诸天散花百神喜，知有圣人当出世。zhū tiān sàn huā bǎi shén xǐ，zhī yǒu shèng rén dāng chū shì。没人投深索千丈，探颔适遭龙伯睡。méi rén tóu shēn suǒ qiān zhàng，tàn hàn shì zāo lóng bó shuì。辘轳挽出万人贺，千岁之藏一朝致。lù lú wǎn chū wàn rén hè，qiān suì zhī cáng yī cháo zhì。琢为时样供翰墨，十袭包藏百金贵。zuó wèi shí yàng gōng hàn mò，shí xí bāo cáng bǎi jīn guì。北行万里更众目，寇卿好事不计费。běi xíng wàn lǐ gèng zhòng mù，kòu qīng hǎo shì bù jì fèi。南邻居士卿之孙，丰悴相从不为异。nán lín jū shì qīng zhī sūn，fēng cuì xiāng cóng bù wèi yì。似怜陶瓦磨灶煤，辍赠不减前人志。shì lián táo wǎ mó zào méi，chuò zèng bù jiǎn qián rén zhì。人言寒士莫作事，鬼夺客偷天破碎。rén yán hán shì mò zuò shì，guǐ duó kè tōu tiān pò suì。龟玉韫椟与无同，锦衾还客弃佳惠。guī yù yùn dú yǔ wú tóng，jǐn qīn hái kè qì jiā huì。众所欲得当有缘，天独于余可无意。zhòng suǒ yù dé dāng yǒu yuán，tiān dú yú yú kě wú yì。敢书细字注鱼虫，要传华严八千偈。gǎn shū xì zì zhù yú chóng，yào chuán huá yán bā qiān jì。

和寇十一同登寺山

宋：陈师道

度暑无好怀，凭危略幽致。dù shǔ wú hǎo huái，píng wēi lüè yōu zhì。衣冠蔚如林，从我才一二。yī guān wèi rú lín，cóng wǒ cái yī èr。兹山昔深登，岁月谁得记。zī shān xī shēn dēng，suì yuè shuí dé jì。尚有名胜流，不与金石悴。shàng yǒu míng shèng liú，bù yǔ jīn shí cuì。孰知千载后，我与子复至。shú zhī qiān zài hòu，wǒ yǔ zi fù zhì。烟昏倏见灯，洪发恐无地。yān hūn shū jiàn dēng，hóng fā kǒng wú dì。领略章句手，割据英雄志。lǐng lüè zhāng jù shǒu，gē jù yīng xióng zhì。兴坏容一瞬，今昔当几喟。xīng huài róng yī shùn，jīn xī dāng jǐ kuì。围山缺西北，放目不可制。wéi shān quē xī běi，fàng mù bù kě zhì。归怀纳清境，夜榻成良寐。guī huái nà qīng jìng，yè tà chéng liáng mèi。零落壁间诗，岂特彼所愧。líng luò bì jiān shī，qǐ tè bǐ suǒ kuì。会逢南过适，不问西来意。huì féng nán guò shì，bù wèn xī lái yì。

谢孙奉职惠胡德墨

宋：陈师道

奚李风流尽，法传外诸孙。xī lǐ fēng liú jǐn，fǎ chuán wài zhū sūn。常山陈赡子，怀抱自高攑。cháng shān chén shàn zi，huái bào zì gāo qiān。孰云胜潘翁，惟眉山公言。shú yún shèng pān wēng，wéi méi shān gōng yán。四海未尽试，一变归九原。sì hǎi wèi jǐn shì，yī biàn guī jiǔ yuán。胡郎少年子，外家典刑存。hú láng shǎo nián zi，wài jiā diǎn xíng cún。一点落髹漆，重价压玙璠。yī diǎn luò xiū qī，zhòng jià yā yú fán。孙侯磊落人，情义久益惇。sūn hóu lěi luò rén，qíng yì jiǔ yì dūn。解囊赠玄圭，孰知师白猿。jiě náng zèng xuán guī，shú zhī shī bái yuán。我资不解书，下笔辄自喛。wǒ zī bù jiě shū，xià bǐ zhé zì huàn。良宝不受辱，默默面称冤。liáng bǎo bù shòu rǔ，mò mò miàn chēng yuān。

与魏衍寇国宝田从先二侄

宋：陈师道

将老蒙误恩，受吊不受贺。jiāng lǎo méng wù ēn，shòu diào bù shòu hè。欲起尚迟回，积闲习成惰。yù qǐ shàng chí huí，jī xián xí chéng duò。向来二三子，相与守寒饿。xiàng lái èr sān zi，xiāng yǔ shǒu hán è。一日不可无，三岁安得过。yī rì bù kě wú，sān suì ān dé guò。是时秋益高，夜永月初破。shì shí qiū yì gāo，yè yǒng yuè chū pò。漏鼓已再更，坐者馀几个。lòu gǔ yǐ zài gèng，zuò zhě yú jǐ gè。酒薄多可强，谈胜坚莫破。jiǔ báo duō kě qiáng，tán shèng jiān mò pò。檐昏读字细，林缺瞻星大。yán hūn dú zì xì，lín quē zhān xīng dà。吴吟未至慢，楚语不假些。wú yín wèi zhì màn，chǔ yǔ bù jiǎ xiē。怀远已屡叹，论昔先急唾。huái yuǎn yǐ lǚ tàn，lùn xī xiān jí tuò。身世喜相违，真成蚁旋磨。shēn shì xǐ xiāng wéi，zhēn chéng yǐ xuán mó。平生陈孟公，岁晚不惊坐。píng shēng chén mèng gōng，suì wǎn bù jīng zuò。

答黄充

宋：陈师道

我无置锥君立壁，舂黍作麋甘胜蜜。wǒ wú zhì zhuī jūn lì bì，chōng shǔ zuò mí gān shèng mì。绨袍不受故人意，药饵肯为儿辈屈。tí páo bù shòu gù rén yì，yào ěr kěn wèi ér bèi qū。割白鹭股何足难，食卢鹚肉未为失。gē bái lù gǔ hé zú nán，shí lú cí ròu wèi wèi shī。暮年五斗得千里，有愧寒檐背朝日。mù nián wǔ dòu dé qiān lǐ，yǒu kuì hán yán bèi cháo rì。

赠周秀才二首

宋：陈师道

与君世好自比邻，丰悴相从久更亲。yǔ jūn shì hǎo zì bǐ lín，fēng cuì xiāng cóng jiǔ gèng qīn。急棹小舟来取别，固知风味似前人。jí zhào xiǎo zhōu lái qǔ bié，gù zhī fēng wèi shì qián rén。

赠周秀才二首

宋：陈师道

早逢异人得异术，究考咎休出顷刻。zǎo féng yì rén dé yì shù，jiū kǎo jiù xiū chū qǐng kè。相逢拍手问由来，怪我今年有阴德。xiāng féng pāi shǒu wèn yóu lái，guài wǒ jīn nián yǒu yīn dé。

五子相送至湖陵

宋：陈师道

中年患别多作别，早日讳穷常得穷。zhōng nián huàn bié duō zuò bié，zǎo rì huì qióng cháng dé qióng。勿云一水四十里，衣冠塞郭何人同。wù yún yī shuǐ sì shí lǐ，yī guān sāi guō hé rén tóng。周生子病辍身出，刘子远来今几日。zhōu shēng zi bìng chuò shēn chū，liú zi yuǎn lái jīn jǐ rì。石家仲叔好少年，颇能厌俗从吾律。shí jiā zhòng shū hǎo shǎo nián，pǒ néng yàn sú cóng wú lǜ。魏君不独相从早，自君之来吾却扫。wèi jūn bù dú xiāng cóng zǎo，zì jūn zhī lái wú què sǎo。岁月磨人孰能久，反覆看渠难得好。suì yuè mó rén shú néng jiǔ，fǎn fù kàn qú nán dé hǎo。湖陵古城风日寒，情义乃知生别难。hú líng gǔ chéng fēng rì hán，qíng yì nǎi zhī shēng bié nán。高怀已为故人尽，交道应留后代看。gāo huái yǐ wèi gù rén jǐn，jiāo dào yīng liú hòu dài kàn。

湖陵与刘生别

宋：陈师道

触寒历险来特特，愧无以当欣有得。chù hán lì xiǎn lái tè tè，kuì wú yǐ dāng xīn yǒu dé。向来忧患不相舍，知子用心坚铁石。xiàng lái yōu huàn bù xiāng shě，zhī zi yòng xīn jiān tiě shí。人畏有心事无难，此语虽鄙理则然。rén wèi yǒu xīn shì wú nán，cǐ yǔ suī bǐ lǐ zé rán。君今意在翰墨间，他日人争让一先。jūn jīn yì zài hàn mò jiān，tā rì rén zhēng ràng yī xiān。

寄滕县李奉议

宋：陈师道

滕大夫伯阳父孙，烹小鲜治大国原。téng dà fū bó yáng fù sūn，pēng xiǎo xiān zhì dà guó yuán。一得何用五千言，弛灾决狱人不冤。yī dé hé yòng wǔ qiān yán，chí zāi jué yù rén bù yuān。盛气走讼畏讨论，终岁敛吏不到门。shèng qì zǒu sòng wèi tǎo lùn，zhōng suì liǎn lì bù dào mén。子弟无赖皆西奔，外吏畏惧过乃尊。zi dì wú lài jiē xī bēn，wài lì wèi jù guò nǎi zūn。踵门父老如云屯，拊髀跳踉走儿孙。zhǒng mén fù lǎo rú yún tún，fǔ bì tiào liáng zǒu ér sūn。绛幡翠节歌呗喧，画盆戴顶烟如焚。jiàng fān cuì jié gē bei xuān，huà pén dài dǐng yān rú fén。绣褾彩轴箱帕繁，曲躬叉手前致言。xiù biǎo cǎi zhóu xiāng pà fán，qū gōng chā shǒu qián zhì yán。畜眼未见耳不闻，暮年何以答此恩，请诵华严寿我君。chù yǎn wèi jiàn ěr bù wén，mù nián hé yǐ dá cǐ ēn，qǐng sòng huá yán shòu wǒ jūn。

礼武台坐化僧

宋：陈师道

至人本无心，起灭因众缘。zhì rén běn wú xīn，qǐ miè yīn zhòng yuán。化尽悲愿在，留形此台颠。huà jǐn bēi yuàn zài，liú xíng cǐ tái diān。闻名与致敬，获福皆无前。wén míng yǔ zhì jìng，huò fú jiē wú qián。千年一钵水，宿疾几人痊。qiān nián yī bō shuǐ，sù jí jǐ rén quán。骁雄兖州军，马步馀数千。xiāo xióng yǎn zhōu jūn，mǎ bù yú shù qiān。一呼可摧山，四合如垂天。yī hū kě cuī shān，sì hé rú chuí tiān。老幼十八村，顷刻理无全。lǎo yòu shí bā cūn，qǐng kè lǐ wú quán。哀鸣寄香火，毁塔投其塼。āi míng jì xiāng huǒ，huǐ tǎ tóu qí zhuān。盛怒忽惊奔，如有所见然。shèng nù hū jīng bēn，rú yǒu suǒ jiàn rán。等观同一子，岂特此所怜。děng guān tóng yī zi，qǐ tè cǐ suǒ lián。我来已再见，童稚亦虔虔。wǒ lái yǐ zài jiàn，tóng zhì yì qián qián。发火触暗室，青灯已娟妍。fā huǒ chù àn shì，qīng dēng yǐ juān yán。始读壁间碑，妙力隐不传。shǐ dú bì jiān bēi，miào lì yǐn bù chuán。颇恨语未工，安得笔如椽。pǒ hèn yǔ wèi gōng，ān dé bǐ rú chuán。归路云月黑，涛波隔长川。guī lù yún yuè hēi，tāo bō gé zhǎng chuān。溪翁停舟待，相唤声相连。xī wēng tíng zhōu dài，xiāng huàn shēng xiāng lián。解缆风泊岸，中流水入船。jiě lǎn fēng pō àn，zhōng liú shuǐ rù chuán。攲侧脚不停，竟脱蛟鱼涎。qī cè jiǎo bù tíng，jìng tuō jiāo yú xián。兴坏如有待，适当使君贤。xīng huài rú yǒu dài，shì dāng shǐ jūn xián。定能选妙士，拂尘起熏烟。dìng néng xuǎn miào shì，fú chén qǐ xūn yān。昔承灵山嘱，早契少林禅。xī chéng líng shān zhǔ，zǎo qì shǎo lín chán。丐我一片石，并刻维摩篇。gài wǒ yī piàn shí，bìng kè wéi mó piān。