古诗词 - 中国最美古诗词

夜宿桐柏

月到中峰碧峭深，露桃微重鹤移阴。yuè dào zhōng fēng bì qiào shēn，lù táo wēi zhòng hè yí yīn。隔松听得仙官话，句句皆非世上音。gé sōng tīng dé xiān guān huà，jù jù jiē fēi shì shàng yīn。

浮冈

宋：高似孙

山含宿冻未曾销，鸟去仍回水路遥。shān hán sù dòng wèi céng xiāo，niǎo qù réng huí shuǐ lù yáo。千树梅花三尺雪，一帆风力半江潮。qiān shù méi huā sān chǐ xuě，yī fān fēng lì bàn jiāng cháo。

水西

宋：高似孙

抱崖一水限僧居，空翠溟蒙画不如。bào yá yī shuǐ xiàn sēng jū，kōng cuì míng méng huà bù rú。落日游人山窈窕，清风啼鸟竹萧疏。luò rì yóu rén shān yǎo tiǎo，qīng fēng tí niǎo zhú xiāo shū。

次韵陈校书送鹤竹笋诗

宋：高似孙

竹如鹤脚瘦交加，惊识英英玉露沙。zhú rú hè jiǎo shòu jiāo jiā，jīng shí yīng yīng yù lù shā。一见已知仙骨健，高于越箭更无差。yī jiàn yǐ zhī xiān gǔ jiàn，gāo yú yuè jiàn gèng wú chà。

游九锁

宋：高似孙

洞门金画翠琅玕，杏不多花月溜寒。dòng mén jīn huà cuì láng gān，xìng bù duō huā yuè liū hán。借得御书经自读，松风净洗石棋盘。jiè dé yù shū jīng zì dú，sōng fēng jìng xǐ shí qí pán。

游九锁

宋：高似孙

云气常常在上峰，松生仙骨尽成龙。yún qì cháng cháng zài shàng fēng，sōng shēng xiān gǔ jǐn chéng lóng。不通名姓谁谈道，却得云边两度逢。bù tōng míng xìng shuí tán dào，què dé yún biān liǎng dù féng。

扬州官满辞后土题玉立亭

宋：高似孙

且更淮南了岁华，天香深窈竹西家。qiě gèng huái nán le suì huá，tiān xiāng shēn yǎo zhú xī jiā。忽然踏碎琼楼月，相伴夫人暮倚花。hū rán tà suì qióng lóu yuè，xiāng bàn fū rén mù yǐ huā。

红梅花

宋：高似孙

带雪匆匆别楚云，天寒依约见湘君。dài xuě cōng cōng bié chǔ yún，tiān hán yī yuē jiàn xiāng jūn。只疑不合瑶池去，引得春风八九分。zhǐ yí bù hé yáo chí qù，yǐn dé chūn fēng bā jiǔ fēn。

蔡山渡

宋：高似孙

江上人家破竹门，潮来水长浸篱根。jiāng shàng rén jiā pò zhú mén，cháo lái shuǐ zhǎng jìn lí gēn。鲚鱼一尺枇杷小，放溜船来酒满尊。jì yú yī chǐ pí pá xiǎo，fàng liū chuán lái jiǔ mǎn zūn。

别云门

宋：高似孙

回首云边更看松，风流王谢旧行踪。huí shǒu yún biān gèng kàn sōng，fēng liú wáng xiè jiù xíng zōng。不知谁继诸贤后，夜半来听六寺钟。bù zhī shuí jì zhū xián hòu，yè bàn lái tīng liù sì zhōng。

有伟千人杰，能为万里游。yǒu wěi qiān rén jié，néng wèi wàn lǐ yóu。挂帆春背雁，问驿夜惊鸥。guà fān chūn bèi yàn，wèn yì yè jīng ōu。道路空留滞，文章莫暗投。dào lù kōng liú zhì，wén zhāng mò àn tóu。九疑生雨遍，三峡带寒流。jiǔ yí shēng yǔ biàn，sān xiá dài hán liú。采药青神观，题诗白帝楼。cǎi yào qīng shén guān，tí shī bái dì lóu。乾坤供烂醉，星斗照闲愁。qián kūn gōng làn zuì，xīng dòu zhào xián chóu。汉已归萧相，天难寿武侯。hàn yǐ guī xiāo xiāng，tiān nán shòu wǔ hóu。词人头欲雪，壮士泪如秋。cí rén tóu yù xuě，zhuàng shì lèi rú qiū。中下犹须策，西南夙倚筹。zhōng xià yóu xū cè，xī nán sù yǐ chóu。有钱书尽买，灭虏志终酬。yǒu qián shū jǐn mǎi，miè lǔ zhì zhōng chóu。猿破高唐梦，龙驯滟滪舟。yuán pò gāo táng mèng，lóng xùn yàn yù zhōu。行人定安稳，夏近可归不。xíng rén dìng ān wěn，xià jìn kě guī bù。

杨嗣勋惠茯苓

宋：高似孙

道是青神谷，元通白帝崖。dào shì qīng shén gǔ，yuán tōng bái dì yá。有松如壮士，其魄化婴儿。yǒu sōng rú zhuàng shì，qí pò huà yīng ér。云湿侵鸦嘴，天寒剪兔丝。yún shī qīn yā zuǐ，tiān hán jiǎn tù sī。尧初香摘髓，秦后雪凝脂。yáo chū xiāng zhāi suǐ，qín hòu xuě níng zhī。穴动龙蛇窘，山空鸟兽悲。xué dòng lóng shé jiǒng，shān kōng niǎo shòu bēi。惟将千岁力，白了一生奇。wéi jiāng qiān suì lì，bái le yī shēng qí。

鹿郎中山居

宋：高似孙

非是拜庞公，何繇识此峰。fēi shì bài páng gōng，hé yáo shí cǐ fēng。自唐无两见，如汉有高踪。zì táng wú liǎng jiàn，rú hàn yǒu gāo zōng。径吐归来菊，山连种老松。jìng tǔ guī lái jú，shān lián zhǒng lǎo sōng。轻飞云似健，精鍊玉为容。qīng fēi yún shì jiàn，jīng liàn yù wèi róng。鹤要亲题竹，猿常认击筇。hè yào qīn tí zhú，yuán cháng rèn jī qióng。花深多不见，叶响却相逢。huā shēn duō bù jiàn，yè xiǎng què xiāng féng。天最知陶亮，人难揖戴颙。tiān zuì zhī táo liàng，rén nán yī dài yóng。一来非小事，吝到此皆溶。yī lái fēi xiǎo shì，lìn dào cǐ jiē róng。

入馀杭县

宋：高似孙

明发遵西陆，驱车月流光。míng fā zūn xī lù，qū chē yuè liú guāng。佳山迎车来，知是古馀杭。jiā shān yíng chē lái，zhī shì gǔ yú háng。危树露如雨，平野日未阳。wēi shù lù rú yǔ，píng yě rì wèi yáng。支流滀清源，弱羽无高翔。zhī liú chù qīng yuán，ruò yǔ wú gāo xiáng。人家丛灌下，世载山水乡。rén jiā cóng guàn xià，shì zài shān shuǐ xiāng。扣门作午憩，白饭羞文鲂。kòu mén zuò wǔ qì，bái fàn xiū wén fáng。邂逅有足欢，离合非其常。xiè hòu yǒu zú huān，lí hé fēi qí cháng。主人不予鄙，予留亦徜徉。zhǔ rén bù yǔ bǐ，yǔ liú yì cháng yáng。

憩昌化民家

宋：高似孙

晚程息劳辙，白日流西晖。wǎn chéng xī láo zhé，bái rì liú xī huī。水鸟得鱼去，耘夫荷锄归。shuǐ niǎo dé yú qù，yún fū hé chú guī。川原杳仟绵，林野杂依霏。chuān yuán yǎo qiān mián，lín yě zá yī fēi。一来扣竹馆，相邀入荆扉。yī lái kòu zhú guǎn，xiāng yāo rù jīng fēi。重岩吐清溜，澄阴布残菲。zhòng yán tǔ qīng liū，chéng yīn bù cán fēi。曰予考此室，十世相因依。yuē yǔ kǎo cǐ shì，shí shì xiāng yīn yī。左右桑果足，岁日鸡豚肥。zuǒ yòu sāng guǒ zú，suì rì jī tún féi。丰犹未至裕，歉亦无能饥。fēng yóu wèi zhì yù，qiàn yì wú néng jī。予闻良自惬，欲谋北山薇。yǔ wén liáng zì qiè，yù móu běi shān wēi。有田可同耕，有蚕当共衣。yǒu tián kě tóng gēng，yǒu cán dāng gòng yī。车夫猝无情，此志仍重违。chē fū cù wú qíng，cǐ zhì réng zhòng wéi。

丹砂歌谢胡史君惠砂床

宋：高似孙

宜州丹砂产旸谷，不比辰溪攒箭镞。yí zhōu dān shā chǎn yáng gǔ，bù bǐ chén xī zǎn jiàn zú。素霓深抱赤城霞，斩猩半染于阗玉。sù ní shēn bào chì chéng xiá，zhǎn xīng bàn rǎn yú tián yù。海日下照珊瑚红，化为姹女金芙蓉。hǎi rì xià zhào shān hú hóng，huà wèi chà nǚ jīn fú róng。一从擘华分禹璞，犹有绛气埋云峰。yī cóng bāi huá fēn yǔ pú，yóu yǒu jiàng qì mái yún fēng。铸鼎泥坛有消息，坐看光辉成五色。zhù dǐng ní tán yǒu xiāo xī，zuò kàn guāng huī chéng wǔ sè。淮南鸡犬亦同升，九转真能生羽翼。huái nán jī quǎn yì tóng shēng，jiǔ zhuǎn zhēn néng shēng yǔ yì。

琵琶引

宋：高似孙

人生聚散难为别，何况匆匆作胡越。rén shēng jù sàn nán wèi bié，hé kuàng cōng cōng zuò hú yuè。梅梢带雪下昭阳，明朝便隔关山月。méi shāo dài xuě xià zhāo yáng，míng cháo biàn gé guān shān yuè。长城不战四夷平，臣妾一死鸿毛轻。zhǎng chéng bù zhàn sì yí píng，chén qiè yī sǐ hóng máo qīng。回凭汉使报天子，为妾奏此琵琶声。huí píng hàn shǐ bào tiān zi，wèi qiè zòu cǐ pí pá shēng。长安城中百万户，家家竞学琵琶谱。zhǎng ān chéng zhōng bǎi wàn hù，jiā jiā jìng xué pí pá pǔ。酸声苦调少人知，食雪天山忆苏武。suān shēng kǔ diào shǎo rén zhī，shí xuě tiān shān yì sū wǔ。西风吹霜雁飞飞，汉宫月照秋砧衣。xī fēng chuī shuāng yàn fēi fēi，hàn gōng yuè zhào qiū zhēn yī。嫖姚已死甲兵老，公主公主何时归。piáo yáo yǐ sǐ jiǎ bīng lǎo，gōng zhǔ gōng zhǔ hé shí guī。

铜雀砚歌

宋：高似孙

曹公夜宴凌云台，一言契阔含馀哀。cáo gōng yè yàn líng yún tái，yī yán qì kuò hán yú āi。分香老伎各云雨，歌舞不尽埋蒿莱。fēn xiāng lǎo jì gè yún yǔ，gē wǔ bù jǐn mái hāo lái。漠漠颓基邺山下，万里烟尘无一瓦。mò mò tuí jī yè shān xià，wàn lǐ yān chén wú yī wǎ。井干樽酒自平生，乌鹊飞南播遗雅。jǐng gàn zūn jiǔ zì píng shēng，wū què fēi nán bō yí yǎ。老农垦雨开荒寒，一砾千金苔未干。lǎo nóng kěn yǔ kāi huāng hán，yī lì qiān jīn tái wèi gàn。世人好奇不好近，直比周簋仍商盘。shì rén hǎo qí bù hǎo jìn，zhí bǐ zhōu guǐ réng shāng pán。老璞浑浑殊质鲁，得水犹能发妍妩。lǎo pú hún hún shū zhì lǔ，dé shuǐ yóu néng fā yán wǔ。更与人间作瑰古，月明夜盗西陵土。gèng yǔ rén jiān zuò guī gǔ，yuè míng yè dào xī líng tǔ。

黄居中潇湘图歌

宋：高似孙

天晴而雨断兮，作苍梧九疑之高。tiān qíng ér yǔ duàn xī，zuò cāng wú jiǔ yí zhī gāo。秋风行而川怒兮，泄潇湘洞庭之奔流。qiū fēng xíng ér chuān nù xī，xiè xiāo xiāng dòng tíng zhī bēn liú。树不知名兮山抱复岭，沙不计程兮水趋它洲。shù bù zhī míng xī shān bào fù lǐng，shā bù jì chéng xī shuǐ qū tā zhōu。波作止兮蛟舞蛟蛰，云晦明兮猿呼猿愁。bō zuò zhǐ xī jiāo wǔ jiāo zhé，yún huì míng xī yuán hū yuán chóu。原不可作兮兰亦尘土，贾傅归汉兮鵩其何尤。yuán bù kě zuò xī lán yì chén tǔ，jiǎ fù guī hàn xī fú qí hé yóu。谁呼鱼兮北澨有酒，谁鼓枻兮南津有舟。shuí hū yú xī běi shì yǒu jiǔ，shuí gǔ yì xī nán jīn yǒu zhōu。怀斯人兮杳霭千里，目怅望兮吾其归休。huái sī rén xī yǎo ǎi qiān lǐ，mù chàng wàng xī wú qí guī xiū。

骑鸾引赠句曲山吴道士

宋：高似孙

夜骑白鸾出琳阙，三万仙官锵佩玦。yè qí bái luán chū lín quē，sān wàn xiān guān qiāng pèi jué。云雷帖妥过刚风，左推日九右扶月。yún léi tiē tuǒ guò gāng fēng，zuǒ tuī rì jiǔ yòu fú yuè。一息瑶池翠水家，阿母迎谒龙驱车。yī xī yáo chí cuì shuǐ jiā，ā mǔ yíng yè lóng qū chē。青娥弹丝玉妃酒，坼尽蟠桃红玉花。qīng é dàn sī yù fēi jiǔ，chè jǐn pán táo hóng yù huā。九天丈人来问道，太极之前天不老。jiǔ tiān zhàng rén lái wèn dào，tài jí zhī qián tiān bù lǎo。丹霞一气玉枢宫，宝笈绳金容探讨。dān xiá yī qì yù shū gōng，bǎo jí shéng jīn róng tàn tǎo。井君沐浴波五色，洞房光芒上奔日。jǐng jūn mù yù bō wǔ sè，dòng fáng guāng máng shàng bēn rì。天上传呼六丁直，星斗离离碍鸾翼。tiān shàng chuán hū liù dīng zhí，xīng dòu lí lí ài luán yì。