诗词作者名句古籍

许景衡

朝代：

三国(178) 五代十国(2281) 元(50916) 南北朝(491) 唐(38807) 宋(190430) 明(165497) 晋(181) 汉(362) 清(86334) 秦(7) 金(1111) 隋(1055)

次韵杨时可戏高潜翁

宋：许景衡

青衫白马佳公子，山东豪俊知名氏。qīng shān bái mǎ jiā gōng zi，shān dōng háo jùn zhī míng shì。平生青云期自至，仓庾一官聊复尔。píng shēng qīng yún qī zì zhì，cāng yǔ yī guān liáo fù ěr。丞公家风继伯起，笑渠扬糠两眼眯。chéng gōng jiā fēng jì bó qǐ，xiào qú yáng kāng liǎng yǎn mī。乘田委吏古不耻，端恐前言戏之耳。chéng tián wěi lì gǔ bù chǐ，duān kǒng qián yán xì zhī ěr。

送僧之石梁

宋：许景衡

万卉流芳，不知春力。wàn huì liú fāng，bù zhī chūn lì。岩畔涧下，蹙红皱碧。yán pàn jiàn xià，cù hóng zhòu bì。乘兴复谁同，孤踪远雠敌。chéng xīng fù shuí tóng，gū zōng yuǎn chóu dí。君不见五百圣者道雄机，灵峰晦盲深无极。jūn bù jiàn wǔ bǎi shèng zhě dào xióng jī，líng fēng huì máng shēn wú jí。寒山老，寒山老，随沉迹，迢迢此去须寻觅。hán shān lǎo，hán shān lǎo，suí chén jì，tiáo tiáo cǐ qù xū xún mì。花落花开独望时，记取白云抱幽石。huā luò huā kāi dú wàng shí，jì qǔ bái yún bào yōu shí。

江边行

宋：许景衡

江边煮盐女，日垦沙中土。jiāng biān zhǔ yán nǚ，rì kěn shā zhōng tǔ。闻道潮乾土有花，肩负争先汗如雨。wén dào cháo qián tǔ yǒu huā，jiān fù zhēng xiān hàn rú yǔ。经年鬻盐赴官市，屋里藜羹淡如水。jīng nián yù yán fù guān shì，wū lǐ lí gēng dàn rú shuǐ。谁家滋味尽八珍，猫狗食馀随帚尘。shuí jiā zī wèi jǐn bā zhēn，māo gǒu shí yú suí zhǒu chén。

和长门怨

宋：许景衡

长门沉沉人悄悄，满庭红叶惊秋早。zhǎng mén chén chén rén qiāo qiāo，mǎn tíng hóng yè jīng qiū zǎo。窗底银釭只自明，却闻别院按歌声。chuāng dǐ yín gāng zhǐ zì míng，què wén bié yuàn àn gē shēng。飞花满地君恩去，覆水返瓶君或悟。fēi huā mǎn dì jūn ēn qù，fù shuǐ fǎn píng jūn huò wù。人生离合自有时，多应不在相如赋。rén shēng lí hé zì yǒu shí，duō yīng bù zài xiāng rú fù。

调同舍

宋：许景衡

播谷子，播谷子，尔休苦苦催春耕。bō gǔ zi，bō gǔ zi，ěr xiū kǔ kǔ cuī chūn gēng。劝农使者无一语，嗟尔聒聒知谁听。quàn nóng shǐ zhě wú yī yǔ，jiē ěr guā guā zhī shuí tīng。提葫芦，提葫芦，荒年有酒无人酤。tí hú lú，tí hú lú，huāng nián yǒu jiǔ wú rén gū。先生年来亦不饮，花前愧尔情渠渠。xiān shēng nián lái yì bù yǐn，huā qián kuì ěr qíng qú qú。杜鹃流血思归去，百舌从来巧言语。dù juān liú xuè sī guī qù，bǎi shé cóng lái qiǎo yán yǔ。纷纷随意作春声，梦入钧天听韶濩。fēn fēn suí yì zuò chūn shēng，mèng rù jūn tiān tīng sháo huò。先生避俗厌烦喧，竹底诛茆尝闭户。xiān shēng bì sú yàn fán xuān，zhú dǐ zhū máo cháng bì hù。苍苔满径人迹稀，嗟子胡为肯同住。cāng tái mǎn jìng rén jì xī，jiē zi hú wèi kěn tóng zhù。声名尽道男子事，窗下谁知读书苦。shēng míng jǐn dào nán zi shì，chuāng xià shuí zhī dú shū kǔ。灯花落也作罢休，早取商量君听取。dēng huā luò yě zuò bà xiū，zǎo qǔ shāng liàng jūn tīng qǔ。

故人惠马生笔

宋：许景衡

闻说江南多笔工，马生所作尤瑰异。wén shuō jiāng nán duō bǐ gōng，mǎ shēng suǒ zuò yóu guī yì。十年江海得妙旨，一日声名倾众技。shí nián jiāng hǎi dé miào zhǐ，yī rì shēng míng qīng zhòng jì。故人怜我有书癖，数管不辞千里寄。gù rén lián wǒ yǒu shū pǐ，shù guǎn bù cí qiān lǐ jì。齐锋出颖虽不殊，洒墨虚心皆已智。qí fēng chū yǐng suī bù shū，sǎ mò xū xīn jiē yǐ zhì。当年退之传毛颖，假辞托说终伤伪。dāng nián tuì zhī chuán máo yǐng，jiǎ cí tuō shuō zhōng shāng wěi。我今草草又百载，矫首相望空两地。wǒ jīn cǎo cǎo yòu bǎi zài，jiǎo shǒu xiāng wàng kōng liǎng dì。文房四子迭有无，商没参横似相避。wén fáng sì zi dié yǒu wú，shāng méi cān héng shì xiāng bì。鼠须栗尾乃见嫌，强欲用之随弃置。shǔ xū lì wěi nǎi jiàn xián，qiáng yù yòng zhī suí qì zhì。马笔端如故人面，眼瞥见时心已记。mǎ bǐ duān rú gù rén miàn，yǎn piē jiàn shí xīn yǐ jì。跳龙卧虎非世习，绾蛇萦蚓皆儿戏。tiào lóng wò hǔ fēi shì xí，wǎn shé yíng yǐn jiē ér xì。岂知远适在加鞭，却效良工先利器。qǐ zhī yuǎn shì zài jiā biān，què xiào liáng gōng xiān lì qì。何当拂衣隐林麓，约史著书从素志。hé dāng fú yī yǐn lín lù，yuē shǐ zhù shū cóng sù zhì。敢言名姓垂竹帛，自甘生死惟文字。gǎn yán míng xìng chuí zhú bó，zì gān shēng sǐ wéi wén zì。敬谢故人因及马，梳毫截管惟精致。jìng xiè gù rén yīn jí mǎ，shū háo jié guǎn wéi jīng zhì。而今劲健已不售，要须软熟随人意。ér jīn jìn jiàn yǐ bù shòu，yào xū ruǎn shú suí rén yì。

静堂为弼上人题

宋：许景衡

浮屠西来如转邮，方袍纷纷剧东瓯。fú tú xī lái rú zhuǎn yóu，fāng páo fēn fēn jù dōng ōu。上人维弼志独优，翛然高举异凡俦。shàng rén wéi bì zhì dú yōu，xiāo rán gāo jǔ yì fán chóu。从师度淮溯隋沟，神都岁月俄十周。cóng shī dù huái sù suí gōu，shén dōu suì yuè é shí zhōu。燕坐缥缈云中楼，明窗翰墨冰茧柔。yàn zuò piāo miǎo yún zhōng lóu，míng chuāng hàn mò bīng jiǎn róu。贵人旁午拥轩驺，问汝亦有所欲不。guì rén páng wǔ yōng xuān zōu，wèn rǔ yì yǒu suǒ yù bù。此身南北真浮浮，黄金白璧谁能收。cǐ shēn nán běi zhēn fú fú，huáng jīn bái bì shuí néng shōu。乃独汲汲从英游，乞书览字无时休。nǎi dú jí jí cóng yīng yóu，qǐ shū lǎn zì wú shí xiū。千年金石穷雕锼，上剧钟王下虞欧。qiān nián jīn shí qióng diāo sōu，shàng jù zhōng wáng xià yú ōu。模糊墨本如山邱，精神散漫不可求。mó hú mò běn rú shān qiū，jīng shén sàn màn bù kě qiú。俗人贵耳贱两眸，今人古意岂不侔。sú rén guì ěr jiàn liǎng móu，jīn rén gǔ yì qǐ bù móu。森然玉箸垂银钩，怒猊渴骥蟠灵湫。sēn rán yù zhù chuí yín gōu，nù ní kě jì pán líng jiǎo。锦囊象轴光油油，自笑长物犹见留。jǐn náng xiàng zhóu guāng yóu yóu，zì xiào zhǎng wù yóu jiàn liú。幡然忽忆江湖秋，瓶锡东下如轻鸥。fān rán hū yì jiāng hú qiū，píng xī dōng xià rú qīng ōu。诛茆伐木寒岩陬，名堂以静盖有由。zhū máo fá mù hán yán zōu，míng táng yǐ jìng gài yǒu yóu。坐观蠢蠢遍九州，长空浮云水中沤。zuò guān chǔn chǔn biàn jiǔ zhōu，zhǎng kōng fú yún shuǐ zhōng ōu。眼前何曾无应酬，岚光波影相夷犹。yǎn qián hé céng wú yīng chóu，lán guāng bō yǐng xiāng yí yóu。别来书札屡相投，问我何时泛扁舟。bié lái shū zhá lǚ xiāng tóu，wèn wǒ hé shí fàn biǎn zhōu。西峰玉泉深且幽，杖藜来往亦风流。xī fēng yù quán shēn qiě yōu，zhàng lí lái wǎng yì fēng liú。红尘道路方悠悠，回首东南天尽头。hóng chén dào lù fāng yōu yōu，huí shǒu dōng nán tiān jǐn tóu。

渡淮

宋：许景衡

我观淮之源，东行已千里。wǒ guān huái zhī yuán，dōng xíng yǐ qiān lǐ。扁舟一日下长淮，似与故人相见喜。biǎn zhōu yī rì xià zhǎng huái，shì yǔ gù rén xiāng jiàn xǐ。不知渡越几涧谷，清澈尚尔无泥滓。bù zhī dù yuè jǐ jiàn gǔ，qīng chè shàng ěr wú ní zǐ。澹然端肯与我俱，试问故人能有几。dàn rán duān kěn yǔ wǒ jù，shì wèn gù rén néng yǒu jǐ。荡云沃日穷眼界，茫茫直与天相似。dàng yún wò rì qióng yǎn jiè，máng máng zhí yǔ tiān xiāng shì。万艘络绎鼓风蒲，翳翳尘飞明镜里。wàn sōu luò yì gǔ fēng pú，yì yì chén fēi míng jìng lǐ。况闻水伯时恶剧，雷击风掀浪山起。kuàng wén shuǐ bó shí è jù，léi jī fēng xiān làng shān qǐ。岂知生处极幽深，清浅涓涓一泓尔。qǐ zhī shēng chù jí yōu shēn，qīng qiǎn juān juān yī hóng ěr。吾闻古来养心者，扩而充之亦如此。wú wén gǔ lái yǎng xīn zhě，kuò ér chōng zhī yì rú cǐ。自惭学问太迂疏，十载不离蛙井底。zì cán xué wèn tài yū shū，shí zài bù lí wā jǐng dǐ。潢污断港何足道，所得未能充口耳。huáng wū duàn gǎng hé zú dào，suǒ dé wèi néng chōng kǒu ěr。忽惊浩浩东倾海，会令百川皆绕指。hū jīng hào hào dōng qīng hǎi，huì lìng bǎi chuān jiē rào zhǐ。君看厚地一撮土，本来也是无多子。jūn kàn hòu dì yī cuō tǔ，běn lái yě shì wú duō zi。人间万事须自强，嗟我蹉跎今老矣。rén jiān wàn shì xū zì qiáng，jiē wǒ cuō tuó jīn lǎo yǐ。

和左与言谢寄酒

宋：许景衡

君不见梅子真，当年狂歌吴市门。jūn bù jiàn méi zi zhēn，dāng nián kuáng gē wú shì mén。神仙隐逸两何有，耿介感激空千言。shén xiān yǐn yì liǎng hé yǒu，gěng jiè gǎn jī kōng qiān yán。我今幸生太平日，千载相望同禄秩。wǒ jīn xìng shēng tài píng rì，qiān zài xiāng wàng tóng lù zhì。闲看世事浑不知，一心只愿饥肠实。xián kàn shì shì hún bù zhī，yī xīn zhǐ yuàn jī cháng shí。有谁解与鲁公米，无田也酿渊明秫。yǒu shuí jiě yǔ lǔ gōng mǐ，wú tián yě niàng yuān míng shú。瓮间细酌新泼醅，既醉欢娱亦萧瑟。wèng jiān xì zhuó xīn pō pēi，jì zuì huān yú yì xiāo sè。江湖谁肯便相望，一尊犹及诗人尝。jiāng hú shuí kěn biàn xiāng wàng，yī zūn yóu jí shī rén cháng。榴花竹叶应拨去，落盏且看鹅儿黄。liú huā zhú yè yīng bō qù，luò zhǎn qiě kàn é ér huáng。高斋肆筵尽嘉客，长鲸一吸无馀沥。gāo zhāi sì yán jǐn jiā kè，zhǎng jīng yī xī wú yú lì。座上杯盘未狼藉，愁见长瓶卧东壁。zuò shàng bēi pán wèi láng jí，chóu jiàn zhǎng píng wò dōng bì。新诗飘飘写胸臆，青天白日飞霹雳。xīn shī piāo piāo xiě xiōng yì，qīng tiān bái rì fēi pī lì。休言李杜门限牢，到底输我巧钻刺。xiū yán lǐ dù mén xiàn láo，dào dǐ shū wǒ qiǎo zuān cì。我诗杉鸡竹兔耳，未见虎狼先辟易。wǒ shī shān jī zhú tù ěr，wèi jiàn hǔ láng xiān pì yì。异时更敢说较量，缩手从今作降敌。yì shí gèng gǎn shuō jiào liàng，suō shǒu cóng jīn zuò jiàng dí。

谢韩用可和记梦诗

宋：许景衡

尝闻欧阳子，自许一世豪。cháng wén ōu yáng zi，zì xǔ yī shì háo。及得梅老蟠桃诗，畏彼松柏临蓬蒿。jí dé méi lǎo pán táo shī，wèi bǐ sōng bǎi lín péng hāo。歘然欲以怪自戏，新句远继愈与郊。chuā rán yù yǐ guài zì xì，xīn jù yuǎn jì yù yǔ jiāo。嗟我后来亦何为，敬诵遗墨徒嘈嘈。jiē wǒ hòu lái yì hé wèi，jìng sòng yí mò tú cáo cáo。有时援笔学模写，矫首但觉嵩衡高。yǒu shí yuán bǐ xué mó xiě，jiǎo shǒu dàn jué sōng héng gāo。宣城无人颖尾空，百年风月何寥寥。xuān chéng wú rén yǐng wěi kōng，bǎi nián fēng yuè hé liáo liáo。那知吏部有孙子，年少力学精风骚。nà zhī lì bù yǒu sūn zi，nián shǎo lì xué jīng fēng sāo。前日记梦属我韵，笔墨奔放欲与二子争秋毫。qián rì jì mèng shǔ wǒ yùn，bǐ mò bēn fàng yù yǔ èr zi zhēng qiū háo。秦盆楚筑未觉陋，锵然入耳惊咸韶。qín pén chǔ zhù wèi jué lòu，qiāng rán rù ěr jīng xián sháo。昔我一官向天台，春风洞府生碧桃。xī wǒ yī guān xiàng tiān tái，chūn fēng dòng fǔ shēng bì táo。简书坐束寸步不能到，落花流水空迢迢。jiǎn shū zuò shù cùn bù bù néng dào，luò huā liú shuǐ kōng tiáo tiáo。羡君幽梦得所适，一饱便觉忘荤臊。xiàn jūn yōu mèng dé suǒ shì，yī bǎo biàn jué wàng hūn sāo。要寻苏后评济漯，岂学刘阮迷妖娆。yào xún sū hòu píng jì luò，qǐ xué liú ruǎn mí yāo ráo。百年扰扰亦梦耳，更较长短论昏朝。bǎi nián rǎo rǎo yì mèng ěr，gèng jiào zhǎng duǎn lùn hūn cháo。不如吟诗饮美酒，从他世事如牛毛。bù rú yín shī yǐn měi jiǔ，cóng tā shì shì rú niú máo。

按田南乡夜过翁岭

宋：许景衡

斗禄折腰方自勉，敢叹尘沙长满眼。dòu lù zhé yāo fāng zì miǎn，gǎn tàn chén shā zhǎng mǎn yǎn。平田细路苦萦纡，尽日肩舆在香篆。píng tián xì lù kǔ yíng yū，jǐn rì jiān yú zài xiāng zhuàn。簿书告办裁知返，落日在山山路远。bù shū gào bàn cái zhī fǎn，luò rì zài shān shān lù yuǎn。荆榛蔽塞虎纵横，僮仆相呼无处遁。jīng zhēn bì sāi hǔ zòng héng，tóng pū xiāng hū wú chù dùn。山下人家早闭门，疏篱灯火自黄昏。shān xià rén jiā zǎo bì mén，shū lí dēng huǒ zì huáng hūn。杯盘四座还相语，犹有行人过别村。bēi pán sì zuò hái xiāng yǔ，yóu yǒu xíng rén guò bié cūn。

赠五台妙空师

宋：许景衡

山僧栖在山之巅，胡为振锡来市廛。shān sēng qī zài shān zhī diān，hú wèi zhèn xī lái shì chán。且言自得相形术，愿与多士谈媸妍。qiě yán zì dé xiāng xíng shù，yuàn yǔ duō shì tán chī yán。津涂穷通可逆数，名分巨细潜开先。jīn tú qióng tōng kě nì shù，míng fēn jù xì qián kāi xiān。庞眉合享寿考福，鼎角堪持丞弼权。páng méi hé xiǎng shòu kǎo fú，dǐng jiǎo kān chí chéng bì quán。人生肖貌虽若尔，天理应效非皆然。rén shēng xiào mào suī ruò ěr，tiān lǐ yīng xiào fēi jiē rán。条侯饿死始难必，裴度果相终何缘。tiáo hóu è sǐ shǐ nán bì，péi dù guǒ xiāng zhōng hé yuán。亨衢第以直道致，吉祉多为阴功延。hēng qú dì yǐ zhí dào zhì，jí zhǐ duō wèi yīn gōng yán。操修向善或向恶，感召凶吉如蹄筌。cāo xiū xiàng shàn huò xiàng è，gǎn zhào xiōng jí rú tí quán。予观传记考物理，谓师语议非无传。yǔ guān chuán jì kǎo wù lǐ，wèi shī yǔ yì fēi wú chuán。出言少偷信不免，受玉苟堕知难全。chū yán shǎo tōu xìn bù miǎn，shòu yù gǒu duò zhī nán quán。况乎素行未中积，敢以虚表要诸天。kuàng hū sù xíng wèi zhōng jī，gǎn yǐ xū biǎo yào zhū tiān。富哉荀卿骋雄辩，推本心术深磨研。fù zāi xún qīng chěng xióng biàn，tuī běn xīn shù shēn mó yán。九州功崇夏禹跳，三面德至成汤偏。jiǔ zhōu gōng chóng xià yǔ tiào，sān miàn dé zhì chéng tāng piān。仲尼何长子弓短，古今无害为圣贤。zhòng ní hé zhǎng zi gōng duǎn，gǔ jīn wú hài wèi shèng xián。林宗知人出明性，清澈鉴裁犹澄渊。lín zōng zhī rén chū míng xìng，qīng chè jiàn cái yóu chéng yuān。大端亦贵器与识，规矩安可私方圆。dà duān yì guì qì yǔ shí，guī jǔ ān kě sī fāng yuán。君平卜筮达至理，探索造化穷推迁。jūn píng bo shì dá zhì lǐ，tàn suǒ zào huà qióng tuī qiān。与臣言忠子言孝，利害之际尤拳拳。yǔ chén yán zhōng zi yán xiào，lì hài zhī jì yóu quán quán。古人术学务原本，宁将浮说相拘挛。gǔ rén shù xué wù yuán běn，níng jiāng fú shuō xiāng jū luán。羡师通论近名教，为师条列终吾篇。xiàn shī tōng lùn jìn míng jiào，wèi shī tiáo liè zhōng wú piān。

康师赠臣阇黎次韵

宋：许景衡

乐天西湖夸竹阁，寂寞百年风陨箨。lè tiān xī hú kuā zhú gé，jì mò bǎi nián fēng yǔn tuò。师今燕坐最胜处，翛然日诵山中乐。shī jīn yàn zuò zuì shèng chù，xiāo rán rì sòng shān zhōng lè。富贵易致闲难得，造物畀渠良不薄。fù guì yì zhì xián nán dé，zào wù bì qú liáng bù báo。老康游戏作偈言，使我怊怅心茫然。lǎo kāng yóu xì zuò jì yán，shǐ wǒ chāo chàng xīn máng rán。

赵持志出先公文炳所藏芦雁

宋：许景衡

当年公子身通侯，锦衣玉食天上游。dāng nián gōng zi shēn tōng hóu，jǐn yī yù shí tiān shàng yóu。骑龙日日朝北斗，岂识万里江湖秋。qí lóng rì rì cháo běi dòu，qǐ shí wàn lǐ jiāng hú qiū。但闻人说芦苇傍，枯荷翻倒风飕飕。dàn wén rén shuō lú wěi bàng，kū hé fān dào fēng sōu sōu。四天墨黑雪欲落，群雁上下声咿呦。sì tiān mò hēi xuě yù luò，qún yàn shàng xià shēng yī yōu。坐嗟上界足官府，十年高阁空双眸。zuò jiē shàng jiè zú guān fǔ，shí nián gāo gé kōng shuāng móu。岂无诗句强模写，晓梦不到寒江头。qǐ wú shī jù qiáng mó xiě，xiǎo mèng bù dào hán jiāng tóu。何人笔墨得能巧，活脱所见来神州。hé rén bǐ mò dé néng qiǎo，huó tuō suǒ jiàn lái shén zhōu。高堂素壁试披拂，已觉身在芦花洲。gāo táng sù bì shì pī fú，yǐ jué shēn zài lú huā zhōu。嗟嗟江海人，兀兀一叶舟。jiē jiē jiāng hǎi rén，wù wù yī yè zhōu。烟蓑雨笠不自好，风雪横来翻百忧。yān suō yǔ lì bù zì hǎo，fēng xuě héng lái fān bǎi yōu。岂知公子曾未见，缣素仿佛千金酬。qǐ zhī gōng zi céng wèi jiàn，jiān sù fǎng fú qiān jīn chóu。人生万事适意耳，过眼起灭皆浮沤。rén shēng wàn shì shì yì ěr，guò yǎn qǐ miè jiē fú ōu。玉函置璧夸谨密，流落道路知谁收。yù hán zhì bì kuā jǐn mì，liú luò dào lù zhī shuí shōu。公子好画岂云尔，要使万物供冥搜。gōng zi hǎo huà qǐ yún ěr，yào shǐ wàn wù gōng míng sōu。至今好句在人口，泰华突兀黄河流。zhì jīn hǎo jù zài rén kǒu，tài huá tū wù huáng hé liú。嗟我后来亦作诗，辞悭意鄙劳雕锼。jiē wǒ hòu lái yì zuò shī，cí qiān yì bǐ láo diāo sōu。愿起公子已死中，论诗观画一洗千古愁。yuàn qǐ gōng zi yǐ sǐ zhōng，lùn shī guān huà yī xǐ qiān gǔ chóu。

梨花

宋：许景衡

飞琼端是张公女，独对东风无一语。fēi qióng duān shì zhāng gōng nǚ，dú duì dōng fēng wú yī yǔ。粉泪盈盈春欲暮，看尽夭桃作红雨。fěn lèi yíng yíng chūn yù mù，kàn jǐn yāo táo zuò hóng yǔ。

铭刘安节墓

宋：许景衡

温温刘子其美璞，斯文有传与敦琢。wēn wēn liú zi qí měi pú，sī wén yǒu chuán yǔ dūn zuó。始乎致知物斯格，沈涵充积卒自得。shǐ hū zhì zhī wù sī gé，shěn hán chōng jī zú zì dé。众人巧智独敦朴，众人迫隘独恢廓。zhòng rén qiǎo zhì dú dūn pǔ，zhòng rén pò ài dú huī kuò。众人利欲独淡泊，洞然无碍油然乐。zhòng rén lì yù dú dàn pō，dòng rán wú ài yóu rán lè。

论学

宋：许景衡

咨尔学者，学古之道。zī ěr xué zhě，xué gǔ zhī dào。惟古善教，有伦有要。wéi gǔ shàn jiào，yǒu lún yǒu yào。其学维何，致知格物。qí xué wéi hé，zhì zhī gé wù。对身而诚，物我为一。duì shēn ér chéng，wù wǒ wèi yī。匪曰我私，推之斯行。fěi yuē wǒ sī，tuī zhī sī xíng。亲亲长长，而天下平。qīn qīn zhǎng zhǎng，ér tiān xià píng。

总397条«‹14 15 16 17 18 1920