古诗词 - 中国最美古诗词

见雪

玄冥当语谁，饷我一檐雪。xuán míng dāng yǔ shuí，xiǎng wǒ yī yán xuě。吾庐本来静，得此更清绝。wú lú běn lái jìng，dé cǐ gèng qīng jué。遥怜北海上，往往已盈尺。yáo lián běi hǎi shàng，wǎng wǎng yǐ yíng chǐ。啮毡人在否，毋凌汉臣节。niè zhān rén zài fǒu，wú líng hàn chén jié。

出门

宋：裘万顷

出门复入门，吾行竟安之。chū mén fù rù mén，wú xíng jìng ān zhī。携书北窗下，翻阅聊自怡。xié shū běi chuāng xià，fān yuè liáo zì yí。有怀千载人，掩卷还歔欷。yǒu huái qiān zài rén，yǎn juǎn hái xū xī。采采首阳薇，恋恋商山芝。cǎi cǎi shǒu yáng wēi，liàn liàn shāng shān zhī。一裘或终身，欣然钓江湄。yī qiú huò zhōng shēn，xīn rán diào jiāng méi。斯人不可作，斯道日湮微。sī rén bù kě zuò，sī dào rì yān wēi。目前稻梁谋，凫雁方齐飞。mù qián dào liáng móu，fú yàn fāng qí fēi。青田寂无音，岁晚将畴依。qīng tián jì wú yīn，suì wǎn jiāng chóu yī。慎勿出门去，尘埃染人衣。shèn wù chū mén qù，chén āi rǎn rén yī。

菖蒲

宋：裘万顷

康庐入吾怀，十载驰梦魂。kāng lú rù wú huái，shí zài chí mèng hún。踵门者何人，遗予以芳荪。zhǒng mén zhě hé rén，yí yǔ yǐ fāng sūn。欢然得其趣，如对五老言。huān rán dé qí qù，rú duì wǔ lǎo yán。幽姿出岩谷，常带冰雪痕。yōu zī chū yán gǔ，cháng dài bīng xuě hén。尘容为一洗，两目不复昏。chén róng wèi yī xǐ，liǎng mù bù fù hūn。忽思三峡流，褰衣涉潺湲。hū sī sān xiá liú，qiān yī shè chán yuán。因仍一寸石，浸润九节根。yīn réng yī cùn shí，jìn rùn jiǔ jié gēn。人言可扶老，岁月须其蕃。rén yán kě fú lǎo，suì yuè xū qí fān。兹理谅不诬，吾将从绮园。zī lǐ liàng bù wū，wú jiāng cóng qǐ yuán。

宿田家竹亭

宋：裘万顷

我家西山巅，四壁皆此君。wǒ jiā xī shān diān，sì bì jiē cǐ jūn。朅来事奔驰，日与茅苇亲。qiè lái shì bēn chí，rì yǔ máo wěi qīn。方思坡仙诗，恐入俗士群。fāng sī pō xiān shī，kǒng rù sú shì qún。止我宿者谁，此君满其门。zhǐ wǒ sù zhě shuí，cǐ jūn mǎn qí mén。颀然千百夫，一见若故人。qí rán qiān bǎi fū，yī jiàn ruò gù rén。夜深清风来，好音梦中闻。yè shēn qīng fēng lái，hǎo yīn mèng zhōng wén。呼童启北窗，为渠炷炉芬。hū tóng qǐ běi chuāng，wèi qú zhù lú fēn。

送诗僧如师西游

宋：裘万顷

乡来诗坛上，权可声籍籍。xiāng lái shī tán shàng，quán kě shēng jí jí。君虽后两翁，而已分半席。jūn suī hòu liǎng wēng，ér yǐ fēn bàn xí。主人龙门高，宜有如此客。zhǔ rén lóng mén gāo，yí yǒu rú cǐ kè。横行翰墨场，往往一当百。héng xíng hàn mò chǎng，wǎng wǎng yī dāng bǎi。挟是今西游，吐谈取双璧。xié shì jīn xī yóu，tǔ tán qǔ shuāng bì。要须早归来，成就法王宅。yào xū zǎo guī lái，chéng jiù fǎ wáng zhái。

从人觅墨梅

宋：裘万顷

熏炉束诗魂，茗碗驱睡思。xūn lú shù shī hún，míng wǎn qū shuì sī。掩关寂无营，翰墨自娱戏。yǎn guān jì wú yíng，hàn mò zì yú xì。山寒溪正清，月澹雪初霁。shān hán xī zhèng qīng，yuè dàn xuě chū jì。横斜两三枝，见说可人意。héng xié liǎng sān zhī，jiàn shuō kě rén yì。天机如胸中，出手特馀事。tiān jī rú xiōng zhōng，chū shǒu tè yú shì。何时剪冰纨，来对病居士。hé shí jiǎn bīng wán，lái duì bìng jū shì。

睡起

宋：裘万顷

疾去得安卧，寒宵不知长。jí qù dé ān wò，hán xiāo bù zhī zhǎng。邻鸡忽闻声，曙色侵我床。lín jī hū wén shēng，shǔ sè qīn wǒ chuáng。人生孰无营，晨兴固其常。rén shēng shú wú yíng，chén xīng gù qí cháng。奈何以一身，投之百忧场。nài hé yǐ yī shēn，tóu zhī bǎi yōu chǎng。吾方休吾心，与世长相忘。wú fāng xiū wú xīn，yǔ shì zhǎng xiāng wàng。适逢希夷翁，授我枕中方。shì féng xī yí wēng，shòu wǒ zhěn zhōng fāng。意行到华胥，日昃犹徜徉。yì xíng dào huá xū，rì zè yóu cháng yáng。回观一世人，扰扰良可伤。huí guān yī shì rén，rǎo rǎo liáng kě shāng。谁能从我游，要须留春皇。shuí néng cóng wǒ yóu，yào xū liú chūn huáng。

读邸报

宋：裘万顷

纷纷天下事，翻覆良难期。fēn fēn tiān xià shì，fān fù liáng nán qī。不知窈冥中，主张者云谁。bù zhī yǎo míng zhōng，zhǔ zhāng zhě yún shuí。工拙判两涂，人谋岂容施。gōng zhuō pàn liǎng tú，rén móu qǐ róng shī。得非欲平治，机缄遂潜移。dé fēi yù píng zhì，jī jiān suì qián yí。目前三四公，并用无一遗。mù qián sān sì gōng，bìng yòng wú yī yí。毋嫌滞一州，民实邦之基。wú xián zhì yī zhōu，mín shí bāng zhī jī。乡来番江头，亲见国子师。xiāng lái fān jiāng tóu，qīn jiàn guó zi shī。德行渊与骞，千载如同时。dé xíng yuān yǔ qiān，qiān zài rú tóng shí。斯人使临民，儿不赖母慈。sī rén shǐ lín mín，ér bù lài mǔ cí。人言致泰和，须索登皋夔。rén yán zhì tài hé，xū suǒ dēng gāo kuí。位崇泽斯均，否则失所宜。wèi chóng zé sī jūn，fǒu zé shī suǒ yí。天乎傥人从，何时可臻兹。tiān hū tǎng rén cóng，hé shí kě zhēn zī。

次伯量赠别诗韵

宋：裘万顷

我生既驽下，且复寡见闻。wǒ shēng jì nú xià，qiě fù guǎ jiàn wén。时时警其愚，姻党赖有君。shí shí jǐng qí yú，yīn dǎng lài yǒu jūn。自惭将且疲，不足张此军。zì cán jiāng qiě pí，bù zú zhāng cǐ jūn。君乃不我弃，欢然与同群。jūn nǎi bù wǒ qì，huān rán yǔ tóng qún。愿学如之何，此志亦已勤。yuàn xué rú zhī hé，cǐ zhì yì yǐ qín。正坐未知方，所得不足云。zhèng zuò wèi zhī fāng，suǒ dé bù zú yún。人生所好杂，其力用是分。rén shēng suǒ hǎo zá，qí lì yòng shì fēn。词章末技耳，安能媲皇坟。cí zhāng mò jì ěr，ān néng pì huáng fén。而况字书学，兀兀纂说文。ér kuàng zì shū xué，wù wù zuǎn shuō wén。曷若鞭吾心，或有汗马勋。hé ruò biān wú xīn，huò yǒu hàn mǎ xūn。请益恨未能，别君大江濆。qǐng yì hèn wèi néng，bié jūn dà jiāng fén。长吟昌黎诗，安得身登云。zhǎng yín chāng lí shī，ān dé shēn dēng yún。

老农叹

宋：裘万顷

霜耕冰在趾，雨种泥没膝。shuāng gēng bīng zài zhǐ，yǔ zhǒng ní méi xī。旱魃忽为虐，耕种谩劳力。hàn bá hū wèi nüè，gēng zhǒng mán láo lì。去年幸一稔，今岁免艰食。qù nián xìng yī rěn，jīn suì miǎn jiān shí。细听老农语，令我三叹息。xì tīng lǎo nóng yǔ，lìng wǒ sān tàn xī。但愿从此去，龙骨长挂壁。dàn yuàn cóng cǐ qù，lóng gǔ zhǎng guà bì。大田多黍稌，高廪若山积。dà tián duō shǔ tú，gāo lǐn ruò shān jī。或云谷大丰，则恐钱转啬。huò yún gǔ dà fēng，zé kǒng qián zhuǎn sè。夏租星火急，处此未有策。xià zū xīng huǒ jí，chù cǐ wèi yǒu cè。细民一钱税，往往亦追索。xì mín yī qián shuì，wǎng wǎng yì zhuī suǒ。谷贱反伤农，此语传自昔。gǔ jiàn fǎn shāng nóng，cǐ yǔ chuán zì xī。语客且勿忧，新丝尚堪质。yǔ kè qiě wù yōu，xīn sī shàng kān zhì。

兀坐

宋：裘万顷

息绵绵而不绝，心了了以常明。xī mián mián ér bù jué，xīn le le yǐ cháng míng。静室我方燕坐，傍人唤作修行。jìng shì wǒ fāng yàn zuò，bàng rén huàn zuò xiū xíng。

上元忆大梵明灯二首

宋：裘万顷

【其一】经年不到豫章城，灯火遥闻鼓吹声。jīng nián bù dào yù zhāng chéng，dēng huǒ yáo wén gǔ chuī shēng。却忆秋屏台上寺，绛纱青玉几长明。què yì qiū píng tái shàng sì，jiàng shā qīng yù jǐ zhǎng míng。【其二】突兀招提枕古城，夜深钟磬寂无声。tū wù zhāo tí zhěn gǔ chéng，yè shēn zhōng qìng jì wú shēng。坐驰灯火笙歌地，知有何人一点明。zuò chí dēng huǒ shēng gē dì，zhī yǒu hé rén yī diǎn míng。