古诗词 - 中国最美古诗词

秋霁（西湖十咏·平湖秋月）

千顷玻璃，远送目斜阳，渐下林阗。qiān qǐng bō lí，yuǎn sòng mù xié yáng，jiàn xià lín tián。题叶人归，采菱舟散，望中水天一色。tí yè rén guī，cǎi líng zhōu sàn，wàng zhōng shuǐ tiān yī sè。碾空桂魄。niǎn kōng guì pò。玉绳低转云无迹。yù shéng dī zhuǎn yún wú jì。有素鸥，闲伴夜深，呼棹过环碧。yǒu sù ōu，xián bàn yè shēn，hū zhào guò huán bì。相思万里，顿隔婵媛，几回琼台，同驻鸾翼。xiāng sī wàn lǐ，dùn gé chán yuàn，jǐ huí qióng tái，tóng zhù luán yì。对西风、凭谁问取，人间那得有今夕。duì xī fēng píng shuí wèn qǔ，rén jiān nà dé yǒu jīn xī。应笑广寒宫殿窄。yīng xiào guǎng hán gōng diàn zhǎi。露冷烟淡，还看数点残星，两行新雁，倚楼横笛。lù lěng yān dàn，hái kàn shù diǎn cán xīng，liǎng xíng xīn yàn，yǐ lóu héng dí。

婆罗门引·髻鬟对耸

宋：陈允平

髻鬟对耸，万松扶玉上青冥。jì huán duì sǒng，wàn sōng fú yù shàng qīng míng。西风共倚，烟南水北，石荒苔老，三十六梯平。xī fēng gòng yǐ，yān nán shuǐ běi，shí huāng tái lǎo，sān shí liù tī píng。爱翠尖如削，天外亭亭。ài cuì jiān rú xuē，tiān wài tíng tíng。高寒梦惊。gāo hán mèng jīng。是何夕堕双星。shì hé xī duò shuāng xīng。无限苍崖紫岫，谁拊棱层。wú xiàn cāng yá zǐ xiù，shuí fǔ léng céng。薜萝深处，算少年、游屐几番登。bì luó shēn chù，suàn shǎo nián yóu jī jǐ fān dēng。河汉近、疑在蓬瀛。hé hàn jìn yí zài péng yíng。

塞翁吟

宋：陈允平

睡起鸾钗亸，金约鬓影胧。shuì qǐ luán chāi duǒ，jīn yuē bìn yǐng lóng。檐佩冷，玉丁东。yán pèi lěng，yù dīng dōng。镜里对芙蓉。jìng lǐ duì fú róng。秦筝倦理梁尘暗，惆怅燕子楼空。qín zhēng juàn lǐ liáng chén àn，chóu chàng yàn zi lóu kōng。山万垒，水千重。shān wàn lěi，shuǐ qiān zhòng。一叶漫题红。yī yè màn tí hóng。匆匆。cōng cōng。从别后，残云断雨，余香在、鲛绡帐中。cóng bié hòu，cán yún duàn yǔ，yú xiāng zài jiāo xiāo zhàng zhōng。更懊恨、灯花无准，写幽愫、锦织回文，小字斜封。gèng ào hèn dēng huā wú zhǔn，xiě yōu sù jǐn zhī huí wén，xiǎo zì xié fēng。无人为托，欲倩宾鸿。wú rén wèi tuō，yù qiàn bīn hóng。立尽西风。lì jǐn xī fēng。

长相思·风萧萧

宋：陈允平

风萧萧，雨骚骚。fēng xiāo xiāo，yǔ sāo sāo。风雨萧骚梧叶飘，潇湘江畔楼。fēng yǔ xiāo sāo wú yè piāo，xiāo xiāng jiāng pàn lóu。云迢迢，水遥遥。yún tiáo tiáo，shuǐ yáo yáo。云水迢遥天尽头，相思心上秋。yún shuǐ tiáo yáo tiān jǐn tóu，xiāng sī xīn shàng qiū。

踏莎行

宋：丁求安

风卷霜浓，寒销冰谢。fēng juǎn shuāng nóng，hán xiāo bīng xiè。一年皎月惟今夜。yī nián jiǎo yuè wéi jīn yè。桑弧蓬矢庆门阑，云旌羽盖连车马。sāng hú péng shǐ qìng mén lán，yún jīng yǔ gài lián chē mǎ。命服新翻，恩波如泻。mìng fú xīn fān，ēn bō rú xiè。海沂致锦傅声价。hǎi yí zhì jǐn fù shēng jià。晓来和气着梅梢，春随温诏看看下。xiǎo lái hé qì zhe méi shāo，chūn suí wēn zhào kàn kàn xià。

踏莎行

宋：丁求安

紫府延龄，瑶池开宴。zǐ fǔ yán líng，yáo chí kāi yàn。人间好事都如愿。rén jiān hǎo shì dōu rú yuàn。凤雏喜带桂宫香，东床镇压鸾台彦。fèng chú xǐ dài guì gōng xiāng，dōng chuáng zhèn yā luán tái yàn。酒泛金杯，香飘龙篆。jiǔ fàn jīn bēi，xiāng piāo lóng zhuàn。大家齐把瑶觞献。dà jiā qí bǎ yáo shāng xiàn。中兴天子急贤才，相期共入金銮殿。zhōng xīng tiān zi jí xián cái，xiāng qī gòng rù jīn luán diàn。

满庭芳·萍

宋：刘贵翁

宫鸟西飞，杨花北去，春风飘向伊谁。gōng niǎo xī fēi，yáng huā běi qù，chūn fēng piāo xiàng yī shuí。盈盈小小，轻薄不堪肥。yíng yíng xiǎo xiǎo，qīng báo bù kān féi。天付风流到骨，消不尽、流落青池。tiān fù fēng liú dào gǔ，xiāo bù jǐn liú luò qīng chí。谁知道，踏歌朝暮，痴绝待渠归。shuí zhī dào，tà gē cháo mù，chī jué dài qú guī。愔愔，春似酒，日痕生绀，裙色明漪。yīn yīn，chūn shì jiǔ，rì hén shēng gàn，qún sè míng yī。笑东家西沼，到处依依。xiào dōng jiā xī zhǎo，dào chù yī yī。同是东风种得，独无据，飘泊年时。tóng shì dōng fēng zhǒng dé，dú wú jù，piāo pō nián shí。青梅落，水光帘影，小翠立横枝。qīng méi luò，shuǐ guāng lián yǐng，xiǎo cuì lì héng zhī。

汉宫春（九日登丰乐楼）

宋：王某

手捻黄花，对西风无语，双鬓萧萧。shǒu niǎn huáng huā，duì xī fēng wú yǔ，shuāng bìn xiāo xiāo。韶华暗中过眼，零落心交。sháo huá àn zhōng guò yǎn，líng luò xīn jiāo。登临把酒，更谁伴、破橘持螯。dēng lín bǎ jiǔ，gèng shuí bàn pò jú chí áo。惟只有，湖边鸥鹭，飞来如受人招。wéi zhǐ yǒu，hú biān ōu lù，fēi lái rú shòu rén zhāo。往事不禁重省，料绾罗分钿，翠减香销。wǎng shì bù jìn zhòng shěng，liào wǎn luó fēn diàn，cuì jiǎn xiāng xiāo。空向画桥古树，犹系轻桡。kōng xiàng huà qiáo gǔ shù，yóu xì qīng ráo。西兴渡口，误归帆、几信寒潮。xī xīng dù kǒu，wù guī fān jǐ xìn hán cháo。伤情处，淡烟残照，倚阑人共秋高。shāng qíng chù，dàn yān cán zhào，yǐ lán rén gòng qiū gāo。

浣溪沙·人日过灵泉寺次韵少壮

宋：李壁

只记梅花破腊前。zhǐ jì méi huā pò là qián。恼人春色又薰然。nǎo rén chūn sè yòu xūn rán。山头井似陆公泉。shān tóu jǐng shì lù gōng quán。上客长谣追楚些，娇娃短舞看胡旋。shàng kè zhǎng yáo zhuī chǔ xiē，jiāo wá duǎn wǔ kàn hú xuán。崇桃积李自年年。chóng táo jī lǐ zì nián nián。

朝中措·人日蟆颐席间和韵

宋：李壁

东风歌吹发重闉。dōng fēng gē chuī fā zhòng yīn。飞旆入山新。fēi pèi rù shān xīn。小雨不妨酥润，江头一并霜晴。xiǎo yǔ bù fáng sū rùn，jiāng tóu yī bìng shuāng qíng。年年心似，输他钗燕，蟠带迎春。nián nián xīn shì，shū tā chāi yàn，pán dài yíng chūn。怎得尊前避酒，史君精鉴如神。zěn dé zūn qián bì jiǔ，shǐ jūn jīng jiàn rú shén。

小重山·数椽甫葺，知府载酒宠临，辄次日近环湖所赋韵为一杯寿

宋：李壁

燕雀风轻二月天。yàn què fēng qīng èr yuè tiān。一枝何处是家园。yī zhī hé chù shì jiā yuán。有花不惜是谁怜。yǒu huā bù xī shì shuí lián。生嫌怕，不为老人妍。shēng xián pà，bù wèi lǎo rén yán。眉黛拥连娟。méi dài yōng lián juān。高情时载酒、雁湖边。gāo qíng shí zài jiǔ yàn hú biān。略无雕饰自天然。lüè wú diāo shì zì tiān rán。新诗好，品第入朱弦。xīn shī hǎo，pǐn dì rù zhū xián。

南歌子·偶与子建小酌，知府秘书惠然临顾，此一段奇也。辄成小阕，呈二使君

宋：李壁

紫绶新符竹，叶赪老弟兄。zǐ shòu xīn fú zhú，yè chēng lǎo dì xiōng。西风吹棹过湖亭。xī fēng chuī zhào guò hú tíng。杨柳夫渠相伴、也多情。yáng liǔ fū qú xiāng bàn yě duō qíng。况是瀛洲侣，来同酒盏倾。kuàng shì yíng zhōu lǚ，lái tóng jiǔ zhǎn qīng。白沤浑不避双旌。bái ōu hún bù bì shuāng jīng。一种风流人似、玉壶清。yī zhǒng fēng liú rén shì yù hú qīng。

好事近·饯交代劝酒

宋：李壁

莫惜一樽留，共醉锦屏山色。mò xī yī zūn liú，gòng zuì jǐn píng shān sè。多少飞花悠扬，送征轮南陌。duō shǎo fēi huā yōu yáng，sòng zhēng lún nán mò。曲湖归去未多时，还捧诏黄湿。qū hú guī qù wèi duō shí，hái pěng zhào huáng shī。生怕别来凄断，看满园行迹。shēng pà bié lái qī duàn，kàn mǎn yuán xíng jì。

江城子·劝酒

宋：李壁

露荷香泛小池台。lù hé xiāng fàn xiǎo chí tái。水云堆。shuǐ yún duī。好风催。hǎo fēng cuī。宝扇胡床，无事且徘徊。bǎo shàn hú chuáng，wú shì qiě pái huái。帘外海榴裙一色，判共釂、两三杯。lián wài hǎi liú qún yī sè，pàn gòng jiào liǎng sān bēi。此怀能得几番开。cǐ huái néng dé jǐ fān kāi。玉山颓。yù shān tuí。不须推。bù xū tuī。回首慈恩，前梦老堪咳。huí shǒu cí ēn，qián mèng lǎo kān ké。好是上林多少树，应早晚、待公来。hǎo shì shàng lín duō shǎo shù，yīng zǎo wǎn dài gōng lái。

阮郎归·劝袁制机酒

宋：李壁

苏台一别费三年。sū tái yī bié fèi sān nián。锦书凭雁传。jǐn shū píng yàn chuán。风姿重见阆江边。fēng zī zhòng jiàn láng jiāng biān。玉壶秋井泉。yù hú qiū jǐng quán。翻短舞，趁么弦。fān duǎn wǔ，chèn me xián。篆香同夕烟。zhuàn xiāng tóng xī yān。多情莫惜为留连。duō qíng mò xī wèi liú lián。落花中酒天。luò huā zhōng jiǔ tiān。

鹧鸪天·燕史君席间和韵

宋：李壁

岸柳阴阴跃锦鳞。àn liǔ yīn yīn yuè jǐn lín。并湖莲子恰尝新。bìng hú lián zi qià cháng xīn。谁教故岁应官去，会老堂中少个人。shuí jiào gù suì yīng guān qù，huì lǎo táng zhōng shǎo gè rén。归未久，意弥新。guī wèi jiǔ，yì mí xīn。吹香不断酒倾银。chuī xiāng bù duàn jiǔ qīng yín。行藏判已天公付，且斗而今见在身。xíng cáng pàn yǐ tiān gōng fù，qiě dòu ér jīn jiàn zài shēn。

西江月·和提刑昂席新赋

宋：李壁

又送鹏程轩翥，几看驹隙推移。yòu sòng péng chéng xuān zhù，jǐ kàn jū xì tuī yí。多端时事只天知。duō duān shí shì zhǐ tiān zhī。不饮沈忧如醉。bù yǐn shěn yōu rú zuì。白首已甘蓬艾，苍生正倚丞疑。bái shǒu yǐ gān péng ài，cāng shēng zhèng yǐ chéng yí。楚台风转一帆吹。chǔ tái fēng zhuǎn yī fān chuī。朝列问君来未。cháo liè wèn jūn lái wèi。

眼儿媚·钱别

宋：陈诜

鬓边一点似飞鸦。bìn biān yī diǎn shì fēi yā。休把翠钿遮。xiū bǎ cuì diàn zhē。二年三载，千拦百就，今日天涯。èr nián sān zài，qiān lán bǎi jiù，jīn rì tiān yá。杨花又逐东风去，随分入人家。yáng huā yòu zhú dōng fēng qù，suí fēn rù rén jiā。要不思量，除非酒醒，休照菱花。yào bù sī liàng，chú fēi jiǔ xǐng，xiū zhào líng huā。

莺啼序

宋：叶润

离骚困吟梦醒，访台城旧路。lí sāo kùn yín mèng xǐng，fǎng tái chéng jiù lù。问流水、东入沧溟，还解流转西否。wèn liú shuǐ dōng rù cāng míng，hái jiě liú zhuǎn xī fǒu。乌衣梦、浪传故国，晴烟冉冉宫墙树。wū yī mèng làng chuán gù guó，qíng yān rǎn rǎn gōng qiáng shù。念吟魂凄断，待随燕子来去。niàn yín hún qī duàn，dài suí yàn zi lái qù。回首十年，阑锦花场，趁吟云赋雨。huí shǒu shí nián，lán jǐn huā chǎng，chèn yín yún fù yǔ。可曾对、宝瑟知音，高轩为谁轻驻。kě céng duì bǎo sè zhī yīn，gāo xuān wèi shuí qīng zhù。倚东风、愁长笑短，水云深、春江日暮。yǐ dōng fēng chóu zhǎng xiào duǎn，shuǐ yún shēn chūn jiāng rì mù。伴羁怀，唯有征衫，贮寒半缕。bàn jī huái，wéi yǒu zhēng shān，zhù hán bàn lǚ。高情谩赋，蕙带兰襟，蛾眉古来相妒。gāo qíng mán fù，huì dài lán jīn，é méi gǔ lái xiāng dù。英雄到、江南易老。yīng xióng dào jiāng nán yì lǎo。后来谁更，风景伤心，泪沾樽俎。hòu lái shuí gèng，fēng jǐng shāng xīn，lèi zhān zūn zǔ。登山宴水，横江酹酒，倾将慷慨酬形势，付兴亡、一笑翻歌舞。dēng shān yàn shuǐ，héng jiāng lèi jiǔ，qīng jiāng kāng kǎi chóu xíng shì，fù xīng wáng yī xiào fān gē wǔ。独醒难继山公，上马旌旗动，又还惊起鸥鹭。dú xǐng nán jì shān gōng，shàng mǎ jīng qí dòng，yòu hái jīng qǐ ōu lù。危亭恨极，落尽寒香，怕道断肠句。wēi tíng hèn jí，luò jǐn hán xiāng，pà dào duàn cháng jù。有多少、行星翠点，春浅寒深，孕粉藏香，蝶清蜂瘦。yǒu duō shǎo xíng xīng cuì diǎn，chūn qiǎn hán shēn，yùn fěn cáng xiāng，dié qīng fēng shòu。因孤彩笔芳笺，拟待倩取游丝，系却离绪。yīn gū cǎi bǐ fāng jiān，nǐ dài qiàn qǔ yóu sī，xì què lí xù。旋□□、写入鸣弦柱。xuán xiě rù míng xián zhù。曲高调古。qū gāo diào gǔ。更人何在，谁比和、此幽素。gèng rén hé zài，shuí bǐ hé cǐ yōu sù。

沁园春·挽徐元杰

宋：国学生

三学上书，冤乎天哉，哲人已萎。sān xué shàng shū，yuān hū tiān zāi，zhé rén yǐ wēi。自纲常一疏，为时太息，典刑诸老，尽力扶持。zì gāng cháng yī shū，wèi shí tài xī，diǎn xíng zhū lǎo，jǐn lì fú chí。方哭南床，继伤右揆，死到先生事可知。fāng kū nán chuáng，jì shāng yòu kuí，sǐ dào xiān shēng shì kě zhī。伤心处，笑寒梅冷落，血泪淋漓。shāng xīn chù，xiào hán méi lěng luò，xuè lèi lín lí。人心公论难欺。rén xīn gōng lùn nán qī。愿君父、明明悟此机。yuàn jūn fù míng míng wù cǐ jī。昔九龄疏谏，禄山必叛，更生累奏，王氏为危。xī jiǔ líng shū jiàn，lù shān bì pàn，gèng shēng lèi zòu，wáng shì wèi wēi。变起范阳，祸成新室，说着当年人噬脐。biàn qǐ fàn yáng，huò chéng xīn shì，shuō zhe dāng nián rén shì qí。君知否，但皇天祚宋，此事无之。jūn zhī fǒu，dàn huáng tiān zuò sòng，cǐ shì wú zhī。