古诗词 - 中国最美古诗词

菩萨蛮·其三题锦机小轴

浅红绡透春裁剪。qiǎn hóng xiāo tòu chūn cái jiǎn。剪裁春透绡红浅。jiǎn cái chūn tòu xiāo hóng qiǎn。机锦织情丝。jī jǐn zhī qíng sī。丝情织锦机。sī qíng zhī jǐn jī。意深凭远寄。yì shēn píng yuǎn jì。寄远凭深意。jì yuǎn píng shēn yì。波渺胜愁多。bō miǎo shèng chóu duō。多愁胜渺波。duō chóu shèng miǎo bō。

菩萨蛮·春晚二首其四

宋：梅窗

点点花飞春恨浅。diǎn diǎn huā fēi chūn hèn qiǎn。浅恨春飞花点点。qiǎn hèn chūn fēi huā diǎn diǎn。莺语似多情。yīng yǔ shì duō qíng。情多似语莺。qíng duō shì yǔ yīng。恋春增酒劝。liàn chūn zēng jiǔ quàn。劝酒增春恋。quàn jiǔ zēng chūn liàn。颦损翠蛾新。pín sǔn cuì é xīn。新蛾翠损颦。xīn é cuì sǔn pín。

西江月·泛湖

宋：梅窗

雨过轻风弄柳，湖东映日春烟。yǔ guò qīng fēng nòng liǔ，hú dōng yìng rì chūn yān。晴芜平水远连天。qíng wú píng shuǐ yuǎn lián tiān。隐隐飞翻舞燕。yǐn yǐn fēi fān wǔ yàn。燕舞翻飞隐隐。yàn wǔ fān fēi yǐn yǐn。天连远水平芜。tiān lián yuǎn shuǐ píng wú。晴烟春日映东湖。qíng yān chūn rì yìng dōng hú。柳弄风轻过雨。liǔ nòng fēng qīng guò yǔ。

菩萨蛮·其五

宋：梅窗

曲屏春展山浮玉。qū píng chūn zhǎn shān fú yù。玉浮山展春屏曲。yù fú shān zhǎn chūn píng qū。香鸭瑞云翔。xiāng yā ruì yún xiáng。翔云瑞鸭香。xiáng yún ruì yā xiāng。醉深留客意。zuì shēn liú kè yì。意客留深醉。yì kè liú shēn zuì。凉枕怯宵长。liáng zhěn qiè xiāo zhǎng。长宵怯枕凉。zhǎng xiāo qiè zhěn liáng。

阮郎归·元夕

宋：梅窗

皇州新景媚晴春。huáng zhōu xīn jǐng mèi qíng chūn。春晴媚景新。chūn qíng mèi jǐng xīn。万家明月醉风清。wàn jiā míng yuè zuì fēng qīng。清风醉月明。qīng fēng zuì yuè míng。人游乐，乐游人。rén yóu lè，lè yóu rén。游人乐太平。yóu rén lè tài píng。御楼神圣喜都民。yù lóu shén shèng xǐ dōu mín。民都喜圣神。mín dōu xǐ shèng shén。

菩萨蛮·其六端午

宋：梅窗

玉钗松鬓凝云绿。yù chāi sōng bìn níng yún lǜ。绿云凝鬓松钗玉。lǜ yún níng bìn sōng chāi yù。双翠碍枝长。shuāng cuì ài zhī zhǎng。长枝碍翠双。zhǎng zhī ài cuì shuāng。色丝添意密。sè sī tiān yì mì。密意添丝色。mì yì tiān sī sè。红映袖纱笼。hóng yìng xiù shā lóng。笼纱袖映红。lóng shā xiù yìng hóng。

踏莎行

宋：王万之

柳外寒轻，水边亭小。liǔ wài hán qīng，shuǐ biān tíng xiǎo。昨朝燕子归来了。zuó cháo yàn zi guī lái le。天涯无数旧愁根，东风种得成芳草。tiān yá wú shù jiù chóu gēn，dōng fēng zhǒng dé chéng fāng cǎo。亭畔秋千，当时欢笑。tíng pàn qiū qiān，dāng shí huān xiào。香肌不满和衣抱。xiāng jī bù mǎn hé yī bào。那堪别后更思量，春来瘦得知多少。nà kān bié hòu gèng sī liàng，chūn lái shòu dé zhī duō shǎo。

瑞鹧鸪·咏桃花菊

宋：史铸

底事秋英色厌黄。dǐ shì qiū yīng sè yàn huáng。喜行春令惜红妆。xǐ xíng chūn lìng xī hóng zhuāng。谢天分付千年品，特地搀先九日香。xiè tiān fēn fù qiān nián pǐn，tè dì chān xiān jiǔ rì xiāng。陶令骇观须把酒，崔生瞥见误成章。táo lìng hài guān xū bǎ jiǔ，cuī shēng piē jiàn wù chéng zhāng。蜂情蝶思兼迷了，采蕊还如媚景忙。fēng qíng dié sī jiān mí le，cǎi ruǐ hái rú mèi jǐng máng。

柳梢青·西湖

宋：赵汝愚

水月光中，烟霞影里，涌出楼台。shuǐ yuè guāng zhōng，yān xiá yǐng lǐ，yǒng chū lóu tái。空外笙箫，云间笑语，人在蓬莱。kōng wài shēng xiāo，yún jiān xiào yǔ，rén zài péng lái。天香暗逐风回。tiān xiāng àn zhú fēng huí。正十里、荷花盛开。zhèng shí lǐ hé huā shèng kāi。买个扁舟，山南游遍，山北归来。mǎi gè biǎn zhōu，shān nán yóu biàn，shān běi guī lái。

水龙吟

宋：杨无咎

当年谁种官梅，自开自落清无比。dāng nián shuí zhǒng guān méi，zì kāi zì luò qīng wú bǐ。一朝惊见，危亭岑立，繁华丛里。yī cháo jīng jiàn，wēi tíng cén lì，fán huá cóng lǐ。知是贤侯，有难兄弟，素书时寄。zhī shì xián hóu，yǒu nán xiōng dì，sù shū shí jì。纵舞携如意，吟搔短发，无从诉、心中喜。zòng wǔ xié rú yì，yín sāo duǎn fā，wú cóng sù xīn zhōng xǐ。却对斜枝冷蕊。què duì xié zhī lěng ruǐ。似于人、不胜风味。shì yú rén bù shèng fēng wèi。冰姿斜映，朱唇浅破，欣然会意。bīng zī xié yìng，zhū chún qiǎn pò，xīn rán huì yì。青子垂垂，翠阴密密，尤堪频憩。qīng zi chuí chuí，cuì yīn mì mì，yóu kān pín qì。待促归禁近，邦人指点，作甘棠比。dài cù guī jìn jìn，bāng rén zhǐ diǎn，zuò gān táng bǐ。

水龙吟

宋：杨无咎

夜来六出飞花，又催寂寞袁门闭。yè lái liù chū fēi huā，yòu cuī jì mò yuán mén bì。幽斋无寐，寒欺衾布，明吞窗纸。yōu zhāi wú mèi，hán qī qīn bù，míng tūn chuāng zhǐ。起步闲庭，月华交映，长空如水。qǐ bù xián tíng，yuè huá jiāo yìng，zhǎng kōng rú shuǐ。便乘风欲去，凌云直上，青冥际、骑箕尾。biàn chéng fēng yù qù，líng yún zhí shàng，qīng míng jì qí jī wěi。谁信团成和气。shuí xìn tuán chéng hé qì。在贤侯、笑谈声里。zài xián hóu xiào tán shēng lǐ。咸惊句琢琼瑰，端是锦缠肠胃。xián jīng jù zuó qióng guī，duān shì jǐn chán cháng wèi。宿麦连云，遗蝗入地，田家知未。sù mài lián yún，yí huáng rù dì，tián jiā zhī wèi。更明年看取，东阡北陌，黄云万里。gèng míng nián kàn qǔ，dōng qiān běi mò，huáng yún wàn lǐ。

水龙吟·其二武宁瑞莲

宋：杨无咎

晓来雨歇风生，素商乍入鸳鸯浦。xiǎo lái yǔ xiē fēng shēng，sù shāng zhà rù yuān yāng pǔ。红蕖翠盖，不知西帝，神游何处。hóng qú cuì gài，bù zhī xī dì，shén yóu hé chù。罗绮丛中，是谁相慕，凭肩私语。luó qǐ cóng zhōng，shì shuí xiāng mù，píng jiān sī yǔ。似汉皋佩解，桃源人去，成思忆、空凝伫。shì hàn gāo pèi jiě，táo yuán rén qù，chéng sī yì kōng níng zhù。肯为风流令尹，把芳心、双双分付。kěn wèi fēng liú lìng yǐn，bǎ fāng xīn shuāng shuāng fēn fù。碧纱对引，朱衣前导，应须此去。bì shā duì yǐn，zhū yī qián dǎo，yīng xū cǐ qù。好揖清香，盛邀嘉客，杯行无数。hǎo yī qīng xiāng，shèng yāo jiā kè，bēi xíng wú shù。唤瑶姬并立，如花并蒂，唱黄金缕。huàn yáo jī bìng lì，rú huā bìng dì，chàng huáng jīn lǚ。

水龙吟·其三赵祖文画西湖图，名曰总相宜

宋：杨无咎

西湖天下应如是。xī hú tiān xià yīng rú shì。谁唤作、真西子。shuí huàn zuò zhēn xī zi。云凝山秀，日增波媚，宜晴宜雨。yún níng shān xiù，rì zēng bō mèi，yí qíng yí yǔ。况是深秋，更当遥夜，月华如水。kuàng shì shēn qiū，gèng dāng yáo yè，yuè huá rú shuǐ。记词人解道，丹青妙手，应难写、真奇语。jì cí rén jiě dào，dān qīng miào shǒu，yīng nán xiě zhēn qí yǔ。往事输他范蠡。wǎng shì shū tā fàn lí。泛扁舟、仍携佳丽。fàn biǎn zhōu réng xié jiā lì。毫端幻出，淡妆浓抹，可人风味。háo duān huàn chū，dàn zhuāng nóng mǒ，kě rén fēng wèi。和靖幽居，老坡遗迹，也应堪记。hé jìng yōu jū，lǎo pō yí jì，yě yīng kān jì。更凭君画我，追随二老，游千家寺。gèng píng jūn huà wǒ，zhuī suí èr lǎo，yóu qiān jiā sì。

念奴娇

宋：杨无咎

单于吹罢，望西山乞得，斜阳收脚。dān yú chuī bà，wàng xī shān qǐ dé，xié yáng shōu jiǎo。素魄旋升，听桂子、风里时时飘落。sù pò xuán shēng，tīng guì zi fēng lǐ shí shí piāo luò。莹彻杯盘，冷侵毛发，浑不胜衣著。yíng chè bēi pán，lěng qīn máo fā，hún bù shèng yī zhù。天公有意，为人掀尽云幕。tiān gōng yǒu yì，wèi rén xiān jǐn yún mù。童稚犹也多情，广庭扫净草，不容纤恶。tóng zhì yóu yě duō qíng，guǎng tíng sǎo jìng cǎo，bù róng xiān è。步绕周遭，疑便是、踏雪当年东郭。bù rào zhōu zāo，yí biàn shì tà xuě dāng nián dōng guō。慢引歌声，响穿云际，直使姮娥觉。màn yǐn gē shēng，xiǎng chuān yún jì，zhí shǐ héng é jué。一尊重酹，为言千载同约。yī zūn zhòng lèi，wèi yán qiān zài tóng yuē。

水龙吟·其四雪

宋：杨无咎

小轩潇洒清宵午，风正紧、门深闭。xiǎo xuān xiāo sǎ qīng xiāo wǔ，fēng zhèng jǐn mén shēn bì。藜床危坐，竹窗频听，春虫扑纸。lí chuáng wēi zuò，zhú chuāng pín tīng，chūn chóng pū zhǐ。灯烬垂红，篆烟消碧，衣轻如水。dēng jìn chuí hóng，zhuàn yān xiāo bì，yī qīng rú shuǐ。料飞花未止，堆檐已满，时摧折、琅玕尾。liào fēi huā wèi zhǐ，duī yán yǐ mǎn，shí cuī zhé láng gān wěi。骨冷魂清无寐。gǔ lěng hún qīng wú mèi。这身在、广寒宫里。zhè shēn zài guǎng hán gōng lǐ。暗怀千古，浑疑一夜，冰生肠胃。àn huái qiān gǔ，hún yí yī yè，bīng shēng cháng wèi。岁事峥嵘，故园睽阻，归期犹未。suì shì zhēng róng，gù yuán kuí zǔ，guī qī yóu wèi。向寒乡、不念丰年，只忆青天万里。xiàng hán xiāng bù niàn fēng nián，zhǐ yì qīng tiān wàn lǐ。

扫花游/扫地游

宋：杨无咎

乳莺啭午。rǔ yīng zhuàn wǔ。 □好梦初醒，小轩清楚。hǎo mèng chū xǐng，xiǎo xuān qīng chǔ。水沈细缕。shuǐ shěn xì lǚ。趁游丝落絮，缓随风舞。chèn yóu sī luò xù，huǎn suí fēng wǔ。罥起春心，又是愁云怨雨。juàn qǐ chūn xīn，yòu shì chóu yún yuàn yǔ。玉人去。yù rén qù。遍徙倚旧时，曾并肩处。biàn xǐ yǐ jiù shí，céng bìng jiān chù。相望知几许。xiāng wàng zhī jǐ xǔ。纵远隔云山，不遮愁路。zòng yuǎn gé yún shān，bù zhē chóu lù。捧杯荐俎。pěng bēi jiàn zǔ。记低歌丽曲，共论心素。jì dī gē lì qū，gòng lùn xīn sù。薄恨斜阳，不道离情最苦。báo hèn xié yáng，bù dào lí qíng zuì kǔ。正凝伫。zhèng níng zhù。向谯门、又催笳鼓。xiàng qiáo mén yòu cuī jiā gǔ。

水龙吟·其六木樨

宋：杨无咎

智琼娇额涂黄，为谁种作秋风蕊。zhì qióng jiāo é tú huáng，wèi shuí zhǒng zuò qiū fēng ruǐ。寒香半露，绿帏深护，犹闻十里。hán xiāng bàn lù，lǜ wéi shēn hù，yóu wén shí lǐ。山麝生脐，水沈削蜡，一时羞避。shān shè shēng qí，shuǐ shěn xuē là，yī shí xiū bì。向钱塘江上，中秋月下，有人暗寻遗子。xiàng qián táng jiāng shàng，zhōng qiū yuè xià，yǒu rén àn xún yí zi。不奈书生习气。bù nài shū shēng xí qì。对群花、领略风味。duì qún huā lǐng lüè fēng wèi。骚人已去，欲纫幽佩，重为湘酹。sāo rén yǐ qù，yù rèn yōu pèi，zhòng wèi xiāng lèi。天赋风流，友梅兄蕙，舆桃奴李。tiān fù fēng liú，yǒu méi xiōng huì，yú táo nú lǐ。向明窗棐几，纤枝未老，眼明如水。xiàng míng chuāng fěi jǐ，xiān zhī wèi lǎo，yǎn míng rú shuǐ。

隔浦莲/隔浦莲近拍

宋：杨无咎

墙头低荫翠幄。qiáng tóu dī yīn cuì wò。格磔鸣乌鹊。gé zhé míng wū què。好梦惊回处，馀酲推枕犹觉。hǎo mèng jīng huí chù，yú chéng tuī zhěn yóu jué。新晴人意乐。xīn qíng rén yì lè。云容薄。yún róng báo。丽日明池阁。lì rì míng chí gé。卷帘幕。juǎn lián mù。披衣散策，闲庭吟绕红药。pī yī sàn cè，xián tíng yín rào hóng yào。残英几许，尚可一供春酌。cán yīng jǐ xǔ，shàng kě yī gōng chūn zhuó。天气今宵怕又恶。tiān qì jīn xiāo pà yòu è。凭托。píng tuō。东风且慢吹落。dōng fēng qiě màn chuī luò。

品令

宋：杨无咎

水寒江静。shuǐ hán jiāng jìng。浸一抹、青山影。jìn yī mǒ qīng shān yǐng。楼外指点渔村近。lóu wài zhǐ diǎn yú cūn jìn。笛声谁喷。dí shēng shuí pēn。惊起宾鸿阵。jīng qǐ bīn hóng zhèn。往事总归眉际恨。wǎng shì zǒng guī méi jì hèn。这相思、□□谁问。zhè xiāng sī shuí wèn。泪痕空把罗襟印。lèi hén kōng bǎ luó jīn yìn。泪应尽。lèi yīng jǐn。争奈情无尽。zhēng nài qíng wú jǐn。

阳春

宋：杨无咎

蕙风轻，莺语巧，应喜乍离幽谷。huì fēng qīng，yīng yǔ qiǎo，yīng xǐ zhà lí yōu gǔ。飞过北窗前，递晴晓，丽日明透翠帏縠。fēi guò běi chuāng qián，dì qíng xiǎo，lì rì míng tòu cuì wéi hú。篆台芬馥。zhuàn tái fēn fù。初睡起、横斜簪玉。chū shuì qǐ héng xié zān yù。因甚自觉腰肢瘦，新来又宽裙幅。yīn shén zì jué yāo zhī shòu，xīn lái yòu kuān qún fú。对清镜、无心忺梳裹，谁问著、馀酲带宿。duì qīng jìng wú xīn xiān shū guǒ，shuí wèn zhù yú chéng dài sù。寻思前欢往事，似惊回、好梦难续。xún sī qián huān wǎng shì，shì jīng huí hǎo mèng nán xù。花亭遍倚槛曲。huā tíng biàn yǐ kǎn qū。厌满眼、争春凡木。yàn mǎn yǎn zhēng chūn fán mù。尽憔悴、过了清明候，愁红惨绿。jǐn qiáo cuì guò le qīng míng hòu，chóu hóng cǎn lǜ。