古诗词 - 中国最美古诗词

声声慢

秋声淅沥，楚棹吴鞭，相逢易老颜色。qiū shēng xī lì，chǔ zhào wú biān，xiāng féng yì lǎo yán sè。桐竹鸣骚音韵，水云空觅。tóng zhú míng sāo yīn yùn，shuǐ yún kōng mì。炎凉自今自古，信浮生、有谁禁得。yán liáng zì jīn zì gǔ，xìn fú shēng yǒu shuí jìn dé。漫回首，问黄花还念，故人犹客。màn huí shǒu，wèn huáng huā hái niàn，gù rén yóu kè。莫管红香狼籍。mò guǎn hóng xiāng láng jí。兰蕙冷，偏他露知霜识。lán huì lěng，piān tā lù zhī shuāng shí。木落山空心事，对秋明白。mù luò shān kōng xīn shì，duì qiū míng bái。征衣暗尘易染，算江湖、随人宽窄。zhēng yī àn chén yì rǎn，suàn jiāng hú suí rén kuān zhǎi。正无据，看寒蟾、飞上暮碧。zhèng wú jù，kàn hán chán fēi shàng mù bì。

解连环·姑苏怀古

宋：奚㵄

霁环新掠。jì huán xīn lüè。正风回浪影，时摇城脚。zhèng fēng huí làng yǐng，shí yáo chéng jiǎo。叹天涯、春草无伦，似凝伫当时，柳颦花弱。tàn tiān yá chūn cǎo wú lún，shì níng zhù dāng shí，liǔ pín huā ruò。步锦珠沉，谩一眸、千年如昨。bù jǐn zhū chén，mán yī móu qiān nián rú zuó。信龙楼凤阁，无奈都由，笑歌休却。xìn lóng lóu fèng gé，wú nài dōu yóu，xiào gē xiū què。斜阳柳边自落。xié yáng liǔ biān zì luò。听幽禽两两，沙际停泊。tīng yōu qín liǎng liǎng，shā jì tíng pō。道世间、多少闲愁，总输与扁舟，五湖游乐。dào shì jiān duō shǎo xián chóu，zǒng shū yǔ biǎn zhōu，wǔ hú yóu lè。便买蓑衣，又生怕、鱼龙风恶。biàn mǎi suō yī，yòu shēng pà yú lóng fēng è。把从前、万事对酒，且休问著。bǎ cóng qián wàn shì duì jiǔ，qiě xiū wèn zhù。

醉蓬莱·会稽蓬莱阁怀古

宋：奚㵄

又扁舟东下，水树青圆，雨榴红薄。yòu biǎn zhōu dōng xià，shuǐ shù qīng yuán，yǔ liú hóng báo。燕子愁多，在重重帘幕。yàn zi chóu duō，zài zhòng zhòng lián mù。杖屧山阴，而今休更问，月尖眉约。zhàng xiè shān yīn，ér jīn xiū gèng wèn，yuè jiān méi yuē。双杏盟寒，七香珠堕，歌尘飘泊。shuāng xìng méng hán，qī xiāng zhū duò，gē chén piāo pō。莫倚危阑，怨深黄竹，一鹤归来，乱峰飞落。mò yǐ wēi lán，yuàn shēn huáng zhú，yī hè guī lái，luàn fēng fēi luò。笑色凌波，任雾抽烟邈。xiào sè líng bō，rèn wù chōu yān miǎo。飘渺生香池冷，湘水外，片云如削。piāo miǎo shēng xiāng chí lěng，xiāng shuǐ wài，piàn yún rú xuē。昨夜离人，游仙梦远，天风吹觉。zuó yè lí rén，yóu xiān mèng yuǎn，tiān fēng chuī jué。

永遇乐

宋：奚㵄

一雁斜阳，乱蛩衰草，天净秋远。yī yàn xié yáng，luàn qióng shuāi cǎo，tiān jìng qiū yuǎn。独立西风，星星鬓影，疑被蕖霜染。dú lì xī fēng，xīng xīng bìn yǐng，yí bèi qú shuāng rǎn。蹇修何处，秋深湘水，隐约数峰青浅。jiǎn xiū hé chù，qiū shēn xiāng shuǐ，yǐn yuē shù fēng qīng qiǎn。想而今，亭亭皓月，共谁倚阑凄惋。xiǎng ér jīn，tíng tíng hào yuè，gòng shuí yǐ lán qī wǎn。瑶箱翠袭，玉奁芸剪，暗里泪花偷溅。yáo xiāng cuì xí，yù lián yún jiǎn，àn lǐ lèi huā tōu jiàn。一日思量，十年瘦削，春色回眸减。yī rì sī liàng，shí nián shòu xuē，chūn sè huí móu jiǎn。雕鸾好在，文箫重许，罍酒试香庭苑。diāo luán hǎo zài，wén xiāo zhòng xǔ，léi jiǔ shì xiāng tíng yuàn。正销魂，馀霞散碧，暮鸦数点。zhèng xiāo hún，yú xiá sàn bì，mù yā shù diǎn。

宴瑶池神仙词

宋：奚㵄

紫鸾飞舞，又东华宴罢，归步凝碧。zǐ luán fēi wǔ，yòu dōng huá yàn bà，guī bù níng bì。缥缈天风吹送处，泠泠佩声清逸。piāo miǎo tiān fēng chuī sòng chù，líng líng pèi shēng qīng yì。青童两两，争笑捻、琪花半折。qīng tóng liǎng liǎng，zhēng xiào niǎn qí huā bàn zhé。羽衣寒露香披，翠幢珠辂去云疾。yǔ yī hán lù xiāng pī，cuì chuáng zhū lù qù yún jí。西真还又传帝敕。xī zhēn hái yòu chuán dì chì。霞城检校，问学仙消息。xiá chéng jiǎn xiào，wèn xué xiān xiāo xī。玉府高寒，有不老丹容，自然琼液。yù fǔ gāo hán，yǒu bù lǎo dān róng，zì rán qióng yè。人间尘梦，应误认、烟痕雾迹。rén jiān chén mèng，yīng wù rèn yān hén wù jì。洞云依约开时，丹华飞素白。dòng yún yī yuē kāi shí，dān huá fēi sù bái。

齐天乐·寿贾秋壑

宋：奚㵄

金飙吹净人间暑。jīn biāo chuī jìng rén jiān shǔ。连朝弄凉新雨。lián cháo nòng liáng xīn yǔ。万宝功成，无人解得，秋入天机深处。wàn bǎo gōng chéng，wú rén jiě dé，qiū rù tiān jī shēn chù。闲中自数。xián zhōng zì shù。几心酌乾坤，手斟霜露。jǐ xīn zhuó qián kūn，shǒu zhēn shuāng lù。护了山河，共看元影在银兔。hù le shān hé，gòng kàn yuán yǐng zài yín tù。而今神仙正好，向青空觅个，冲澹襟宇。ér jīn shén xiān zhèng hǎo，xiàng qīng kōng mì gè，chōng dàn jīn yǔ。帝念群生，如何便肯，从我乘风归去。dì niàn qún shēng，rú hé biàn kěn，cóng wǒ chéng fēng guī qù。夷游洞府。yí yóu dòng fǔ。把月杼云机，教他儿女。bǎ yuè zhù yún jī，jiào tā ér nǚ。水逸山明，此情天付与。shuǐ yì shān míng，cǐ qíng tiān fù yǔ。

芳草·南屏晚钟

宋：奚㵄

笑湖山、纷纷歌舞，花边如梦如薰。xiào hú shān fēn fēn gē wǔ，huā biān rú mèng rú xūn。响烟惊落日，长桥芳草外，客愁醒。xiǎng yān jīng luò rì，zhǎng qiáo fāng cǎo wài，kè chóu xǐng。天风送远，向两山、唤醒痴云。tiān fēng sòng yuǎn，xiàng liǎng shān huàn xǐng chī yún。犹自有、迷林去鸟，不信黄昏。yóu zì yǒu mí lín qù niǎo，bù xìn huáng hūn。销凝。xiāo níng。油车归后，一眉新月，独印湖心。yóu chē guī hòu，yī méi xīn yuè，dú yìn hú xīn。蕊宫相答处，空岩虚谷应，猿语香林。ruǐ gōng xiāng dá chù，kōng yán xū gǔ yīng，yuán yǔ xiāng lín。正酣红紫梦，便市朝、有耳谁听。zhèng hān hóng zǐ mèng，biàn shì cháo yǒu ěr shuí tīng。怪玉兔、金乌不换，只换愁人。guài yù tù jīn wū bù huàn，zhǐ huàn chóu rén。

华胥引·中秋紫霞席上

宋：奚㵄

澄空无际，一幅轻绡，素秋弄色。chéng kōng wú jì，yī fú qīng xiāo，sù qiū nòng sè。剪剪天风，飞飞万里，吹净遥碧。jiǎn jiǎn tiān fēng，fēi fēi wàn lǐ，chuī jìng yáo bì。想玉杵芒寒，听佩环无迹。xiǎng yù chǔ máng hán，tīng pèi huán wú jì。圆缺何心，有心偏向歌席。yuán quē hé xīn，yǒu xīn piān xiàng gē xí。多少情怀，甚年年、共怜今夕。duō shǎo qíng huái，shén nián nián gòng lián jīn xī。蕊宫珠殿，还吟飘香秀笔。ruǐ gōng zhū diàn，hái yín piāo xiāng xiù bǐ。隐约霓裳声度，认紫霞楼笛。yǐn yuē ní shang shēng dù，rèn zǐ xiá lóu dí。独鹤归来，更无清梦成觅。dú hè guī lái，gèng wú qīng mèng chéng mì。

清平乐·渔父

宋：连久道

阵鸿惊处。zhèn hóng jīng chù。一网沈江渚。yī wǎng shěn jiāng zhǔ。落叶乱风和细雨。luò yè luàn fēng hé xì yǔ。拨棹不如归去。bō zhào bù rú guī qù。芦花轻泛微澜。lú huā qīng fàn wēi lán。蓬窗独自清闲。péng chuāng dú zì qīng xián。一觉游仙好梦，任它竹冷松寒。yī jué yóu xiān hǎo mèng，rèn tā zhú lěng sōng hán。

绿头鸭其二咏月

宋：晁元礼

晚云收，淡天一片琉璃。wǎn yún shōu，dàn tiān yī piàn liú lí。烂银盘、来从海底，皓色千里澄辉。làn yín pán lái cóng hǎi dǐ，hào sè qiān lǐ chéng huī。莹无尘、素娥淡伫，静可数、丹桂参差。yíng wú chén sù é dàn zhù，jìng kě shù dān guì cān chà。玉露初零，金风未凛，一年无似此佳时。yù lù chū líng，jīn fēng wèi lǐn，yī nián wú shì cǐ jiā shí。露坐久、疏萤时度，乌鹊正南飞。lù zuò jiǔ shū yíng shí dù，wū què zhèng nán fēi。瑶台冷，阑干凭暖，欲下迟迟。yáo tái lěng，lán gàn píng nuǎn，yù xià chí chí。念佳人、音尘别后，对此应解相思。niàn jiā rén yīn chén bié hòu，duì cǐ yīng jiě xiāng sī。最关情、漏声正永，暗断肠、花影偷移。zuì guān qíng lòu shēng zhèng yǒng，àn duàn cháng huā yǐng tōu yí。料得来宵，清光未减，阴晴天气又争知。liào dé lái xiāo，qīng guāng wèi jiǎn，yīn qíng tiān qì yòu zhēng zhī。共凝恋、如今别后，还是隔年期。gòng níng liàn rú jīn bié hòu，hái shì gé nián qī。人强健，清尊素影，长愿相随。rén qiáng jiàn，qīng zūn sù yǐng，zhǎng yuàn xiāng suí。

阮郎归

宋：宋德广

好风吹月过楼西。hǎo fēng chuī yuè guò lóu xī。楼前人影稀。lóu qián rén yǐng xī。杜鹃啼断绿杨枝。dù juān tí duàn lǜ yáng zhī。行人知不知。xíng rén zhī bù zhī。红叶字，断肠诗。hóng yè zì，duàn cháng shī。从今懒再题。cóng jīn lǎn zài tí。后园零落淡胭脂。hòu yuán líng luò dàn yān zhī。似君初去时。shì jūn chū qù shí。

木兰花慢·寄朱子西

宋：尹济翁

渺渺怀芳意，苦对景、可怜生。miǎo miǎo huái fāng yì，kǔ duì jǐng kě lián shēng。记燕外莺边，柳深竹嫩，度密穿青。jì yàn wài yīng biān，liǔ shēn zhú nèn，dù mì chuān qīng。如今淡烟细雨，正午窗半梦酒初醒。rú jīn dàn yān xì yǔ，zhèng wǔ chuāng bàn mèng jiǔ chū xǐng。乐事怎堪重省，起来一饷愁萦。lè shì zěn kān zhòng shěng，qǐ lái yī xiǎng chóu yíng。悠然又把酒壶倾。yōu rán yòu bǎ jiǔ hú qīng。摆不动离情。bǎi bù dòng lí qíng。想闲却春游，绿阴深院，芳草长亭。xiǎng xián què chūn yóu，lǜ yīn shēn yuàn，fāng cǎo zhǎng tíng。乾愁有谁解得，傍晚来，风起碎池萍。qián chóu yǒu shuí jiě dé，bàng wǎn lái，fēng qǐ suì chí píng。坐待晴云四卷，依然月上疏棂。zuò dài qíng yún sì juǎn，yī rán yuè shàng shū líng。

玉蝴蝶·和刘清安

宋：尹济翁

几许暮春清思，未知芍药，先拟荼蘼。jǐ xǔ mù chūn qīng sī，wèi zhī sháo yào，xiān nǐ tú mí。老却东风，春去不与人期。lǎo què dōng fēng，chūn qù bù yǔ rén qī。似情多、何曾荀倩，便梦断、不为崔徽。shì qíng duō hé céng xún qiàn，biàn mèng duàn bù wèi cuī huī。且衔杯。qiě xián bēi。暖风袭袭，淡日晖晖。nuǎn fēng xí xí，dàn rì huī huī。怎知。zěn zhī。怀芳心在，树花露泣，叶竹烟啼。huái fāng xīn zài，shù huā lù qì，yè zhú yān tí。满目青红，新愁成阵恨成围。mǎn mù qīng hóng，xīn chóu chéng zhèn hèn chéng wéi。画帘空、龙媒独倚，午阴静、燕子双飞。huà lián kōng lóng méi dú yǐ，wǔ yīn jìng yàn zi shuāng fēi。任春归。rèn chūn guī。寻人柳下，梦句堂西。xún rén liǔ xià，mèng jù táng xī。

声声慢·禁酿

宋：尹济翁

雕鞍芳径，翠管长亭，春酲不负妍华。diāo ān fāng jìng，cuì guǎn zhǎng tíng，chūn chéng bù fù yán huá。几丈闲愁，寄风吹落天涯。jǐ zhàng xián chóu，jì fēng chuī luò tiān yá。深深小帘朱户，是何人、重整香车。shēn shēn xiǎo lián zhū hù，shì hé rén zhòng zhěng xiāng chē。愁未醒，记竹西歌吹，柳下人家。chóu wèi xǐng，jì zhú xī gē chuī，liǔ xià rén jiā。眉锁何曾舒展，看行人都是，醉眼横斜。méi suǒ hé céng shū zhǎn，kàn xíng rén dōu shì，zuì yǎn héng xié。寄语高阳，从今休唤流霞。jì yǔ gāo yáng，cóng jīn xiū huàn liú xiá。残春又能几许，但相从、评水观茶。cán chūn yòu néng jǐ xǔ，dàn xiāng cóng píng shuǐ guān chá。清梦远，怕东风、犹在杏花。qīng mèng yuǎn，pà dōng fēng yóu zài xìng huā。

风入松·癸已寿须溪

宋：尹济翁

曾闻几度说京华。céng wén jǐ dù shuō jīng huá。愁压帽檐斜。chóu yā mào yán xié。朝衣熨贴天香在，如今但、弹指兰阇。cháo yī yùn tiē tiān xiāng zài，rú jīn dàn dàn zhǐ lán dū。不是柴桑心远，等闲过了元嘉。bù shì chái sāng xīn yuǎn，děng xián guò le yuán jiā。长生休说枣如瓜。zhǎng shēng xiū shuō zǎo rú guā。壶日自无涯。hú rì zì wú yá。河倾南纪明奎璧，长教见、寿气成霞。hé qīng nán jì míng kuí bì，zhǎng jiào jiàn shòu qì chéng xiá。但得重携溪上，年年人共梅花。dàn dé zhòng xié xī shàng，nián nián rén gòng méi huā。

一萼红·和玉霄感旧

宋：尹济翁

玉搔头。yù sāo tóu。是何人敲折，应为节秦讴。shì hé rén qiāo zhé，yīng wèi jié qín ōu。棐几朱弦，剪灯雪藕，几回数尽更筹。fěi jǐ zhū xián，jiǎn dēng xuě ǒu，jǐ huí shù jǐn gèng chóu。草草又、一番春梦，梦觉了、风雨楚江秋。cǎo cǎo yòu yī fān chūn mèng，mèng jué le fēng yǔ chǔ jiāng qiū。却恨闲身，不如鸿雁，飞过妆楼。què hèn xián shēn，bù rú hóng yàn，fēi guò zhuāng lóu。又是山枯水瘦，叹回肠难贮，万斛新愁。yòu shì shān kū shuǐ shòu，tàn huí cháng nán zhù，wàn hú xīn chóu。懒复能歌，那堪对酒，物华冉冉都休。lǎn fù néng gē，nà kān duì jiǔ，wù huá rǎn rǎn dōu xiū。江上柳、千丝万缕，恼乱人、更忍凝眸。jiāng shàng liǔ qiān sī wàn lǚ，nǎo luàn rén gèng rěn níng móu。犹怕月来弄影，莫上帘钩。yóu pà yuè lái nòng yǐng，mò shàng lián gōu。

青玉案

宋：谈元范

虾须帘上银钩小。xiā xū lián shàng yín gōu xiǎo。筵内轻寒绕。yán nèi qīng hán rào。红叶徵香侵语笑。hóng yè zhēng xiāng qīn yǔ xiào。金钗珠履，凤箫龟鼓，疑是蓬莱岛。jīn chāi zhū lǚ，fèng xiāo guī gǔ，yí shì péng lái dǎo。萱堂日日春生貌。xuān táng rì rì chūn shēng mào。嫩绿休然鬓边好。nèn lǜ xiū rán bìn biān hǎo。赋得修龄应不少。fù dé xiū líng yīng bù shǎo。年年长见，画梁双燕，楼外青袍草。nián nián zhǎng jiàn，huà liáng shuāng yàn，lóu wài qīng páo cǎo。

如梦令·秋怀

宋：张仲宇

送过雕梁旧燕。sòng guò diāo liáng jiù yàn。听到妆楼新雁。tīng dào zhuāng lóu xīn yàn。菊讯一何迟，倒尽清樽谁伴。jú xùn yī hé chí，dào jǐn qīng zūn shuí bàn。魂断。hún duàn。魂断。hún duàn。人与暮云俱远。rén yǔ mù yún jù yuǎn。

虞美人

宋：魏杞

冰肤玉面孤山裔。bīng fū yù miàn gū shān yì。肯到人间世。kěn dào rén jiān shì。天然不与百花同。tiān rán bù yǔ bǎi huā tóng。却恨无情轻付、与东风。què hèn wú qíng qīng fù yǔ dōng fēng。丽谯三弄江梅晓。lì qiáo sān nòng jiāng méi xiǎo。立马溪桥小。lì mǎ xī qiáo xiǎo。只应明月最相思。zhǐ yīng míng yuè zuì xiāng sī。曾见幽香一点、未开时。céng jiàn yōu xiāng yī diǎn wèi kāi shí。

卜算子·夜泛镜湖

宋：魏杞

一叶鉴中来，两岸青山起。yī yè jiàn zhōng lái，liǎng àn qīng shān qǐ。送我红蕖万柄香，疑在蓬壶里。sòng wǒ hóng qú wàn bǐng xiāng，yí zài péng hú lǐ。天地莹无尘，巾袂凉如水。tiān dì yíng wú chén，jīn mèi liáng rú shuǐ。白浪无声月自高，不是人间世。bái làng wú shēng yuè zì gāo，bù shì rén jiān shì。