古诗词 - 中国最美古诗词

水霁芹香燕觜，林深风暖莺吭。shuǐ jì qín xiāng yàn zī，lín shēn fēng nuǎn yīng kēng。一春心事锦机傍。yī chūn xīn shì jǐn jī bàng。忘却寻芳模样。wàng què xún fāng mó yàng。柳絮池塘昼午，梨花院落昏黄。liǔ xù chí táng zhòu wǔ，lí huā yuàn luò hūn huáng。阑干曲曲是回肠。lán gàn qū qū shì huí cháng。倚到西厢月上。yǐ dào xī xiāng yuè shàng。

霓裳中序第一其一

江郊雨正歇。jiāng jiāo yǔ zhèng xiē。燕子飞来人忆别。yàn zi fēi lái rén yì bié。未了残梅怨结。wèi le cán méi yuàn jié。渺野色波光，春与天接。miǎo yě sè bō guāng，chūn yǔ tiān jiē。相思辽阔。xiāng sī liáo kuò。怕柳风、吹老吟发。pà liǔ fēng chuī lǎo yín fā。关情处，满汀芳草，遮莫是鶗鴂。guān qíng chù，mǎn tīng fāng cǎo，zhē mò shì tí jué。时节。shí jié。一饷愁绝。yī xiǎng chóu jué。谩料理、新翻几阕。mán liào lǐ xīn fān jǐ què。山尊堪共谁设。shān zūn kān gòng shuí shè。梦到断桥，飞絮仍雪。mèng dào duàn qiáo，fēi xù réng xuě。岁华休省阅。suì huá xiū shěng yuè。早霍地、小园花发。zǎo huò dì xiǎo yuán huā fā。已办著、海棠开后，独立半廊月。yǐ bàn zhù hǎi táng kāi hòu，dú lì bàn láng yuè。

踏莎行

合数冰莲，注情金叶。hé shù bīng lián，zhù qíng jīn yè。臂痕犹记嗔时迹。bì hén yóu jì chēn shí jì。小楼几个月黄昏，荷香柳影都知得。xiǎo lóu jǐ gè yuè huáng hūn，hé xiāng liǔ yǐng dōu zhī dé。问字灯深，学书窗黑。wèn zì dēng shēn，xué shū chuāng hēi。衣襟诗卷留残墨。yī jīn shī juǎn liú cán mò。想思不抵藕丝长，梦云断处吴山碧。xiǎng sī bù dǐ ǒu sī zhǎng，mèng yún duàn chù wú shān bì。

南歌子

山枕莺声晓，羽觞花片飞。shān zhěn yīng shēng xiǎo，yǔ shāng huā piàn fēi。昨朝犹道未成归。zuó cháo yóu dào wèi chéng guī。不记春衫襟上、旧题诗。bù jì chūn shān jīn shàng jiù tí shī。愁眼垂杨见，苦心红烛知。chóu yǎn chuí yáng jiàn，kǔ xīn hóng zhú zhī。翻成怕见别离时。fān chéng pà jiàn bié lí shí。只寄一声将息、当相思。zhǐ jì yī shēng jiāng xī dāng xiāng sī。

长相思·题甘楼

南山钟。nán shān zhōng。北山钟。běi shān zhōng。一听钟声百念空。yī tīng zhōng shēng bǎi niàn kōng。古今昏晓中。gǔ jīn hūn xiǎo zhōng。望秋风，数秋风。wàng qiū fēng，shù qiū fēng。等得秋来等过鸿。děng dé qiū lái děng guò hóng。灯前书一封。dēng qián shū yī fēng。

贺新郎

宋：许及之

旧俗传荆楚。jiù sú chuán jīng chǔ。正江城、梅炎藻夏，做成重午。zhèng jiāng chéng méi yán zǎo xià，zuò chéng zhòng wǔ。门艾钗符关何事，付与痴儿騃女。mén ài chāi fú guān hé shì，fù yǔ chī ér ái nǚ。耳不听、湖边鼍鼓。ěr bù tīng hú biān tuó gǔ。独炷炉香熏衣润，对潇潇、翠竹都忘暑。dú zhù lú xiāng xūn yī rùn，duì xiāo xiāo cuì zhú dōu wàng shǔ。时展卷，诵骚语。shí zhǎn juǎn，sòng sāo yǔ。新愁不障西山雨。xīn chóu bù zhàng xī shān yǔ。问楼头、登临倦客，有谁怀古。wèn lóu tóu dēng lín juàn kè，yǒu shuí huái gǔ。回首独醒人何在，空把清尊酹与。huí shǒu dú xǐng rén hé zài，kōng bǎ qīng zūn lèi yǔ。漾不到、潇湘江渚。yàng bù dào xiāo xiāng jiāng zhǔ。我又相将湖南去，已安排、吊屈嘲渔父。wǒ yòu xiāng jiāng hú nán qù，yǐ ān pái diào qū cháo yú fù。君有语，但分付。jūn yǒu yǔ，dàn fēn fù。

醉翁操·七月上浣游裴园

茫茫，苍苍。máng máng，cāng cāng。青山，绕千顷。qīng shān，rào qiān qǐng。波光，新秋露风荷吹香。bō guāng，xīn qiū lù fēng hé chuī xiāng。悠扬心地翛然，生清凉。yōu yáng xīn dì xiāo rán，shēng qīng liáng。古岸摇垂杨，时有白鹭飞来双。gǔ àn yáo chuí yáng，shí yǒu bái lù fēi lái shuāng。隐君如在，鹤与翱翔。yǐn jūn rú zài，hè yǔ áo xiáng。老仙何处，尚有流风未忘。lǎo xiān hé chù，shàng yǒu liú fēng wèi wàng。琴与君兮宫商，酒与君兮杯觞。qín yǔ jūn xī gōng shāng，jiǔ yǔ jūn xī bēi shāng。清欢殊未央，西山忽斜阳。qīng huān shū wèi yāng，xī shān hū xié yáng。欲去且徜徉，更将霜鬓临沧浪。yù qù qiě cháng yáng，gèng jiāng shuāng bìn lín cāng làng。

和东坡醉翁操韵咏风琴

泠然，轻圆。líng rán，qīng yuán。谁弹，向屋山。shuí dàn，xiàng wū shān。何言，清风至阴德之天。hé yán，qīng fēng zhì yīn dé zhī tiān。悠扬馀响婵娟，方昼眠。yōu yáng yú xiǎng chán juān，fāng zhòu mián。迥立八风前，八音相宣知孰贤。jiǒng lì bā fēng qián，bā yīn xiāng xuān zhī shú xián。有时悲壮，铿若龙泉。yǒu shí bēi zhuàng，kēng ruò lóng quán。有时幽杳，仿佛猿吟鹤怨。yǒu shí yōu yǎo，fǎng fú yuán yín hè yuàn。忽若巍巍山颠，荡荡几如流川。hū ruò wēi wēi shān diān，dàng dàng jǐ rú liú chuān。聊将娱暮年，听之身欲仙。liáo jiāng yú mù nián，tīng zhī shēn yù xiān。弦索满人间，未有逸韵如此弦。xián suǒ mǎn rén jiān，wèi yǒu yì yùn rú cǐ xián。

竹

蛰宫惊起两龙角，蛟室未呈双水犀。zhé gōng jīng qǐ liǎng lóng jiǎo，jiāo shì wèi chéng shuāng shuǐ xī。同本君为分鲁卫，清风应不愧夷齐。tóng běn jūn wèi fēn lǔ wèi，qīng fēng yīng bù kuì yí qí。

孝宗皇帝虞主自浙江还重华宫鼓吹导引曲

孝宗纯孝，前圣更何加。xiào zōng chún xiào，qián shèng gèng hé jiā。高蹈处重华。gāo dǎo chù zhòng huá。丹成仙去龙輴远，越岸暮山遐。dān chéng xiān qù lóng chūn yuǎn，yuè àn mù shān xiá。波臣先为卷寒沙。bō chén xiān wèi juǎn hán shā。来往护灵槎。lái wǎng hù líng chá。九虞礼举神祗乐，万世佑皇家。jiǔ yú lǐ jǔ shén zhī lè，wàn shì yòu huáng jiā。

孝宗皇帝神主自重华宫至太庙祔庙鼓吹导引曲

吾皇尽孝，宗庙务崇尊。wú huáng jǐn xiào，zōng miào wù chóng zūn。钜典备弥文。jù diǎn bèi mí wén。巍巍东向开基主，七世祔神孙。wēi wēi dōng xiàng kāi jī zhǔ，qī shì fù shén sūn。追思九闰整乾坤。zhuī sī jiǔ rùn zhěng qián kūn。环宇慕洪恩。huán yǔ mù hóng ēn。从今密迩高宗室，千载事如存。cóng jīn mì ěr gāo zōng shì，qiān zài shì rú cún。

苏幕遮

宋：韩仙姑

不忧贫，不恋富。bù yōu pín，bù liàn fù。大悟之人，开著波罗铺。dà wù zhī rén，kāi zhù bō luó pù。内有真知无价宝，欲识真如，正照菩提路。nèi yǒu zhēn zhī wú jià bǎo，yù shí zhēn rú，zhèng zhào pú tí lù。贪爱心，须除去。tān ài xīn，xū chú qù。清净法身，直是堪凭据。qīng jìng fǎ shēn，zhí shì kān píng jù。忍辱波罗为妙药，服了一圆，万病都新愈。rěn rǔ bō luó wèi miào yào，fú le yī yuán，wàn bìng dōu xīn yù。

浣溪沙

雪里东风未过江。xuě lǐ dōng fēng wèi guò jiāng。陇头先折一枝芳。lǒng tóu xiān zhé yī zhī fāng。如今疏影照溪塘。rú jīn shū yǐng zhào xī táng。北客乍惊无绿叶，东君应笑不红妆。běi kè zhà jīng wú lǜ yè，dōng jūn yīng xiào bù hóng zhuāng。玉真爱著淡衣裳。yù zhēn ài zhù dàn yī shang。

渔家傲

日月无根天不老。rì yuè wú gēn tiān bù lǎo。浮生总被消磨了。fú shēng zǒng bèi xiāo mó le。陌上红尘常扰扰。mò shàng hóng chén cháng rǎo rǎo。昏复晓。hūn fù xiǎo。一场大梦谁先觉。yī chǎng dà mèng shuí xiān jué。雒水东流山四绕。luò shuǐ dōng liú shān sì rào。路傍几个新华表。lù bàng jǐ gè xīn huá biǎo。见说在时官职好。jiàn shuō zài shí guān zhí hǎo。争信道。zhēng xìn dào。冷烟寒雨埋荒草。lěng yān hán yǔ mái huāng cǎo。

浣溪沙

扇影轻摇一线香。shàn yǐng qīng yáo yī xiàn xiāng。斜红匀过晚来妆。xié hóng yún guò wǎn lái zhuāng。娇多无事做凄凉。jiāo duō wú shì zuò qī liáng。借问谁教春易老，几时能勾夜何长。jiè wèn shuí jiào chūn yì lǎo，jǐ shí néng gōu yè hé zhǎng。旧欢新恨总思量。jiù huān xīn hèn zǒng sī liàng。

浣溪沙

珠箔随檐一桁垂。zhū bó suí yán yī héng chuí。绣屏遮枕四边移。xiù píng zhē zhěn sì biān yí。春归人懒日迟迟。chūn guī rén lǎn rì chí chí。旧事只将云入梦，新欢重借月为期。jiù shì zhǐ jiāng yún rù mèng，xīn huān zhòng jiè yuè wèi qī。晚来花动隔墙枝。wǎn lái huā dòng gé qiáng zhī。

玉楼春

秋闺思入江南远。qiū guī sī rù jiāng nán yuǎn。帘幕低垂闲不卷。lián mù dī chuí xián bù juǎn。玉珂声断晓屏空，好梦惊回还起懒。yù kē shēng duàn xiǎo píng kōng，hǎo mèng jīng huí hái qǐ lǎn。风轻只觉香烟短。fēng qīng zhǐ jué xiāng yān duǎn。阴重不知天色晚。yīn zhòng bù zhī tiān sè wǎn。隔窗人语趁朝归，旋整宿妆匀睡脸。gé chuāng rén yǔ chèn cháo guī，xuán zhěng sù zhuāng yún shuì liǎn。

玉楼春

绣屏晓梦鸳鸯侣。xiù píng xiǎo mèng yuān yāng lǚ。可惜夜来欢聚取。kě xī yè lái huān jù qǔ。几声低语记曾闻，一段新愁看乍觑。jǐ shēng dī yǔ jì céng wén，yī duàn xīn chóu kàn zhà qù。繁红洗尽胭脂雨。fán hóng xǐ jǐn yān zhī yǔ。春被杨花勾引去。chūn bèi yáng huā gōu yǐn qù。多情只有旧时香，衣上经年留得住。duō qíng zhǐ yǒu jiù shí xiāng，yī shàng jīng nián liú dé zhù。

蝶恋花