古诗词 - 中国最美古诗词

隔浦莲近拍·红尘飞不到处

红尘飞不到处。hóng chén fēi bù dào chù。此地知无暑。cǐ dì zhī wú shǔ。乱竹分幽径，虚堂中、自回互。luàn zhú fēn yōu jìng，xū táng zhōng zì huí hù。阴壑生暗雾。yīn hè shēng àn wù。飞泉注。fēi quán zhù。气入闲尊俎。qì rù xián zūn zǔ。快风度。kuài fēng dù。齐宫楚榭，如今空锁烟树。qí gōng chǔ xiè，rú jīn kōng suǒ yān shù。何人伴我，梦赋雪车冰柱。hé rén bàn wǒ，mèng fù xuě chē bīng zhù。惟有蝉声助冷语。wéi yǒu chán shēng zhù lěng yǔ。惊寤。jīng wù。飞云来献凉雨。fēi yún lái xiàn liáng yǔ。

玉簟凉

宋：史达祖

秋是愁乡。qiū shì chóu xiāng。自锦瑟断弦，有泪如江。zì jǐn sè duàn xián，yǒu lèi rú jiāng。平生花里活，奈旧梦难忘。píng shēng huā lǐ huó，nài jiù mèng nán wàng。蓝桥云树正绿，料抱月、几夜眠香。lán qiáo yún shù zhèng lǜ，liào bào yuè jǐ yè mián xiāng。河汉阻，但凤音传恨，阑影敲凉。hé hàn zǔ，dàn fèng yīn chuán hèn，lán yǐng qiāo liáng。新妆。xīn zhuāng。莲娇试晓，梅瘦破春，因甚却扇临窗。lián jiāo shì xiǎo，méi shòu pò chūn，yīn shén què shàn lín chuāng。红巾衔翠翼，早弱水茫茫。hóng jīn xián cuì yì，zǎo ruò shuǐ máng máng。柔指各自未剪，问此去、莫负王昌。róu zhǐ gè zì wèi jiǎn，wèn cǐ qù mò fù wáng chāng。芳信准，更敢寻、红杏西厢。fāng xìn zhǔn，gèng gǎn xún hóng xìng xī xiāng。

隔浦莲近拍·荷花

宋：史达祖

洛神一醉未醒。luò shén yī zuì wèi xǐng。俯鉴窥红影。fǔ jiàn kuī hóng yǐng。万绿森相卫，西风静、不放冷。wàn lǜ sēn xiāng wèi，xī fēng jìng bù fàng lěng。侵晓鸥梦稳。qīn xiǎo ōu mèng wěn。非尘境。fēi chén jìng。棹月香千顷。zhào yuè xiāng qiān qǐng。锦机靓。jǐn jī jìng。亭亭不语，多应嗔赋玉井。tíng tíng bù yǔ，duō yīng chēn fù yù jǐng。西湖游子，惯识雨愁烟恨。xī hú yóu zi，guàn shí yǔ chóu yān hèn。只恐吴娃暗折赠。zhǐ kǒng wú wá àn zhé zèng。耿耿。gěng gěng。柔丝容易萦损。róu sī róng yì yíng sǔn。

鹊桥仙·七夕舟中

宋：史达祖

河深鹊冷，云高鸾远，水佩风裳缥缈。hé shēn què lěng，yún gāo luán yuǎn，shuǐ pèi fēng shang piāo miǎo。却推离恨下人间，第一个、黄昏过了。què tuī lí hèn xià rén jiān，dì yī gè huáng hūn guò le。舟行有恨，愁来无限，去去长安渐杳。zhōu xíng yǒu hèn，chóu lái wú xiàn，qù qù zhǎng ān jiàn yǎo。应将巧思入相思，觉泪比、银湾较少。yīng jiāng qiǎo sī rù xiāng sī，jué lèi bǐ yín wān jiào shǎo。

湘江静

宋：史达祖

暮草堆青云浸浦。mù cǎo duī qīng yún jìn pǔ。记匆匆、倦篙曾驻。jì cōng cōng juàn gāo céng zhù。渔榔四起，沙鸥未落，怕愁沾诗句。yú láng sì qǐ，shā ōu wèi luò，pà chóu zhān shī jù。碧袖一声歌，石城怨、西风随去。bì xiù yī shēng gē，shí chéng yuàn xī fēng suí qù。沧波荡晚，菰蒲弄秋，还重到、断魂处。cāng bō dàng wǎn，gū pú nòng qiū，hái zhòng dào duàn hún chù。酒易醒，思正苦。jiǔ yì xǐng，sī zhèng kǔ。想空山、桂香悬树。xiǎng kōng shān guì xiāng xuán shù。三年梦冷，孤吟意短，屡烟钟津鼓。sān nián mèng lěng，gū yín yì duǎn，lǚ yān zhōng jīn gǔ。屐齿厌登临，移橙后、几番凉雨。jī chǐ yàn dēng lín，yí chéng hòu jǐ fān liáng yǔ。潘郎渐老，风流顿减，闲居未赋。pān láng jiàn lǎo，fēng liú dùn jiǎn，xián jū wèi fù。

玲珑四犯

宋：史达祖

雨入愁边，翠树晚，无人风叶如剪。yǔ rù chóu biān，cuì shù wǎn，wú rén fēng yè rú jiǎn。竹尾通凉，却怕小帘低卷。zhú wěi tōng liáng，què pà xiǎo lián dī juǎn。孤坐便怯诗悭，念后赏、旧曾题遍。gū zuò biàn qiè shī qiān，niàn hòu shǎng jiù céng tí biàn。更暗尘、偷锁鸾影，心事屡羞团扇。gèng àn chén tōu suǒ luán yǐng，xīn shì lǚ xiū tuán shàn。卖花门馆生秋草，怅弓弯、几时重见。mài huā mén guǎn shēng qiū cǎo，chàng gōng wān jǐ shí zhòng jiàn。前欢尽属风流梦，天共朱楼远。qián huān jǐn shǔ fēng liú mèng，tiān gòng zhū lóu yuǎn。闻道秀骨病多，难自任、从来恩怨。wén dào xiù gǔ bìng duō，nán zì rèn cóng lái ēn yuàn。料也和、前度金笼鹦鹉，说人情浅。liào yě hé qián dù jīn lóng yīng wǔ，shuō rén qíng qiǎn。

玲珑四犯·京口寄所思

宋：史达祖

阔甚吴天，顿放得、江南离绪多少。kuò shén wú tiān，dùn fàng dé jiāng nán lí xù duō shǎo。一雨为秋，凉气小窗先到。yī yǔ wèi qiū，liáng qì xiǎo chuāng xiān dào。轻梦听彻风蒲，又散入、楚空清晓。qīng mèng tīng chè fēng pú，yòu sàn rù chǔ kōng qīng xiǎo。问世间、愁在何处，不离澹烟衰草。wèn shì jiān chóu zài hé chù，bù lí dàn yān shuāi cǎo。簟纹独浸芙蓉影，想凄凄、欠郎偎抱。diàn wén dú jìn fú róng yǐng，xiǎng qī qī qiàn láng wēi bào。即今卧得云衣冷，山月仍相照。jí jīn wò dé yún yī lěng，shān yuè réng xiāng zhào。方悔翠袖，易分难聚，有玉香花笑。fāng huǐ cuì xiù，yì fēn nán jù，yǒu yù xiāng huā xiào。待雁来、先寄新词归去，且教知道。dài yàn lái xiān jì xīn cí guī qù，qiě jiào zhī dào。

浪淘沙·令

宋：史达祖

一带古苔墙。yī dài gǔ tái qiáng。多听寒螀。duō tīng hán jiāng。箧中针线早销香。qiè zhōng zhēn xiàn zǎo xiāo xiāng。燕尾宝刀窗下梦，谁剪秋裳。yàn wěi bǎo dāo chuāng xià mèng，shuí jiǎn qiū shang。宫漏莫添长。gōng lòu mò tiān zhǎng。空费思量。kōng fèi sī liàng。鸳鸯难得再成双。yuān yāng nán dé zài chéng shuāng。昨夜楚山花簟里，波影先凉。zuó yè chǔ shān huā diàn lǐ，bō yǐng xiān liáng。

浪淘沙令

宋：史达祖

醉月小红楼。zuì yuè xiǎo hóng lóu。锦瑟箜篌。jǐn sè kōng hóu。夜来风雨晓来收。yè lái fēng yǔ xiǎo lái shōu。几点落花饶柳絮，同为春愁。jǐ diǎn luò huā ráo liǔ xù，tóng wèi chūn chóu。寄信问晴鸥。jì xìn wèn qíng ōu。谁在芳洲。shuí zài fāng zhōu。绿波宁处有兰舟。lǜ bō níng chù yǒu lán zhōu。独对旧时携手地，情思悠悠。dú duì jiù shí xié shǒu dì，qíng sī yōu yōu。

齐天乐·白发

宋：史达祖

秋风早入潘郎鬓，斑斑遽惊如许。qiū fēng zǎo rù pān láng bìn，bān bān jù jīng rú xǔ。暖雪侵梳，晴丝拂领，栽满愁城深处。nuǎn xuě qīn shū，qíng sī fú lǐng，zāi mǎn chóu chéng shēn chù。瑶簪谩妒。yáo zān mán dù。便羞插宫花，自怜衰暮。biàn xiū chā gōng huā，zì lián shuāi mù。尚想春情，旧吟凄断茂陵女。shàng xiǎng chūn qíng，jiù yín qī duàn mào líng nǚ。人间公道惟此，叹朱颜也恁，容易堕去。rén jiān gōng dào wéi cǐ，tàn zhū yán yě nèn，róng yì duò qù。涅了重缁，搔来更短，方悔风流相误。niè le zhòng zī，sāo lái gèng duǎn，fāng huǐ fēng liú xiāng wù。郎潜几缕。láng qián jǐ lǚ。渐疏了铜驼，俊游俦侣。jiàn shū le tóng tuó，jùn yóu chóu lǚ。纵有黟黟，奈何诗思苦。zòng yǒu yī yī，nài hé shī sī kǔ。

齐天乐·秋兴

宋：史达祖

阑干只在鸥飞处，年年怕吟秋兴。lán gàn zhǐ zài ōu fēi chù，nián nián pà yín qiū xīng。断浦沈云，空山挂雨，中有诗愁千顷。duàn pǔ shěn yún，kōng shān guà yǔ，zhōng yǒu shī chóu qiān qǐng。波声未定。bō shēng wèi dìng。望舟尾拖凉，渡头笼暝。wàng zhōu wěi tuō liáng，dù tóu lóng míng。正好登临，有人歌罢翠帘冷。zhèng hǎo dēng lín，yǒu rén gē bà cuì lián lěng。悠然魂堕故里，奈闲情未了，还被吹醒。yōu rán hún duò gù lǐ，nài xián qíng wèi le，hái bèi chuī xǐng。拜月虚檐，听蛩坏砌，谁复能怜娇俊。bài yuè xū yán，tīng qióng huài qì，shuí fù néng lián jiāo jùn。忧心耿耿。yōu xīn gěng gěng。寄桐叶芳题，冷枫新咏。jì tóng yè fāng tí，lěng fēng xīn yǒng。莫遣秋声，树头喧夜永。mò qiǎn qiū shēng，shù tóu xuān yè yǒng。

齐天乐·赋橙

宋：史达祖

犀纹隐隐莺黄嫩，篱落翠深偷见。xī wén yǐn yǐn yīng huáng nèn，lí luò cuì shēn tōu jiàn。细雨重移，新霜试摘，佳处一年秋晚。xì yǔ zhòng yí，xīn shuāng shì zhāi，jiā chù yī nián qiū wǎn。荆江未远。jīng jiāng wèi yuǎn。想橘友荒凉，木奴嗟怨。xiǎng jú yǒu huāng liáng，mù nú jiē yuàn。就说风流，草泥来趁蟹螯健。jiù shuō fēng liú，cǎo ní lái chèn xiè áo jiàn。并刀寒映素手，醉魂沈夜饮，曾倩排遣。bìng dāo hán yìng sù shǒu，zuì hún shěn yè yǐn，céng qiàn pái qiǎn。沆瀣含酸，金罂裹玉，蔌蔌吴盐轻点。hàng xiè hán suān，jīn yīng guǒ yù，sù sù wú yán qīng diǎn。瑶姬齿软。yáo jī chǐ ruǎn。待惜取团圆，莫教分散。dài xī qǔ tuán yuán，mò jiào fēn sàn。入手温存，帕罗香自满。rù shǒu wēn cún，pà luó xiāng zì mǎn。

燕归梁·楚梦吹成树外云

宋：史达祖

楚梦吹成树外云。chǔ mèng chuī chéng shù wài yún。乍雁影斜分。zhà yàn yǐng xié fēn。黄花心事一帘尘。huáng huā xīn shì yī lián chén。但频忆、小腰身。dàn pín yì xiǎo yāo shēn。今宵素壁冰弦冷，怕弹断、沈郎魂。jīn xiāo sù bì bīng xián lěng，pà dàn duàn shěn láng hún。秋衣因甚满愁痕。qiū yī yīn shén mǎn chóu hén。是干预、几黄昏。shì gàn yù jǐ huáng hūn。

齐天乐·湖上即席分韵得羽字

宋：史达祖

鸳鸯拂破蘋花影，低低趁凉飞去。yuān yāng fú pò píng huā yǐng，dī dī chèn liáng fēi qù。画里移舟，诗边就梦，叶叶碧云分雨。huà lǐ yí zhōu，shī biān jiù mèng，yè yè bì yún fēn yǔ。芳游自许。fāng yóu zì xǔ。过柳影闲波，水花平渚。guò liǔ yǐng xián bō，shuǐ huā píng zhǔ。见说西风，为人吹恨上瑶树。jiàn shuō xī fēng，wèi rén chuī hèn shàng yáo shù。阑干斜照未满，杏墙应望断，春翠偷聚。lán gàn xié zhào wèi mǎn，xìng qiáng yīng wàng duàn，chūn cuì tōu jù。浅约挼香，深盟捣月，谁是窗间青羽。qiǎn yuē ruá xiāng，shēn méng dǎo yuè，shuí shì chuāng jiān qīng yǔ。孤筝几柱。gū zhēng jǐ zhù。问因甚参差，暂成离阻。wèn yīn shén cān chà，zàn chéng lí zǔ。夜色空庭，待归听俊语。yè sè kōng tíng，dài guī tīng jùn yǔ。

燕归梁·独卧秋窗桂未香

宋：史达祖

独卧秋窗桂未香。dú wò qiū chuāng guì wèi xiāng。怕雨点飘凉。pà yǔ diǎn piāo liáng。玉人只在楚云傍。yù rén zhǐ zài chǔ yún bàng。也著泪、过昏黄。yě zhù lèi guò hūn huáng。西风今夜梧桐冷，断无梦、到鸳鸯。xī fēng jīn yè wú tóng lěng，duàn wú mèng dào yuān yāng。秋钲二十五声长。qiū zhēng èr shí wǔ shēng zhǎng。请各自，奈思量。qǐng gè zì，nài sī liàng。

齐天乐·中秋宿真定驿

宋：史达祖

西风来劝凉云去，天东放开金镜。xī fēng lái quàn liáng yún qù，tiān dōng fàng kāi jīn jìng。照野霜凝，入河桂湿，一一冰壶相映。zhào yě shuāng níng，rù hé guì shī，yī yī bīng hú xiāng yìng。殊方路永。shū fāng lù yǒng。更分破秋光，尽成悲境。gèng fēn pò qiū guāng，jǐn chéng bēi jìng。有客踌躇，古庭空自吊孤影。yǒu kè chóu chú，gǔ tíng kōng zì diào gū yǐng。江南朋旧在许，也能怜天际，诗思谁领。jiāng nán péng jiù zài xǔ，yě néng lián tiān jì，shī sī shuí lǐng。梦断刀头，书开虿尾，别有相思随定。mèng duàn dāo tóu，shū kāi chài wěi，bié yǒu xiāng sī suí dìng。忧心耿耿。yōu xīn gěng gěng。对风鹊残枝，露蛩荒井。duì fēng què cán zhī，lù qióng huāng jǐng。斟酌姮娥，九秋宫殿冷。zhēn zhuó héng é，jiǔ qiū gōng diàn lěng。

月当厅

宋：史达祖

白璧旧带秦城梦，因谁拜下，杨柳楼心。bái bì jiù dài qín chéng mèng，yīn shuí bài xià，yáng liǔ lóu xīn。正是夜分，鱼钥不动香深。zhèng shì yè fēn，yú yào bù dòng xiāng shēn。时有露萤自照，占风裳、可喜影麸金。shí yǒu lù yíng zì zhào，zhàn fēng shang kě xǐ yǐng fū jīn。坐来久，都将凉意，尽付沉吟。zuò lái jiǔ，dōu jiāng liáng yì，jǐn fù chén yín。残云事绪无人舍，恨匆匆、药娥归去难寻。cán yún shì xù wú rén shě，hèn cōng cōng yào é guī qù nán xún。缀取雾窗，会唱几拍清音。zhuì qǔ wù chuāng，huì chàng jǐ pāi qīng yīn。犹有老来印愁处，冷光应念雪翻簪。yóu yǒu lǎo lái yìn chóu chù，lěng guāng yīng niàn xuě fān zān。空独对、西风紧，弄一片桐阴。kōng dú duì xī fēng jǐn，nòng yī piàn tóng yīn。

满江红·中秋夜潮

宋：史达祖

万水归阴，故潮信、盈虚因月。wàn shuǐ guī yīn，gù cháo xìn yíng xū yīn yuè。偏只到、凉秋半破，斗成双绝。piān zhǐ dào liáng qiū bàn pò，dòu chéng shuāng jué。有物揩磨金镜净，何人拿攫银河决。yǒu wù kāi mó jīn jìng jìng，hé rén ná jué yín hé jué。想子胥、今夜见嫦娥，沈冤雪。xiǎng zi xū jīn yè jiàn cháng é，shěn yuān xuě。光直下，蛟龙穴。guāng zhí xià，jiāo lóng xué。声直上，蟾蜍窟。shēng zhí shàng，chán chú kū。对望中天地，洞然如刷。duì wàng zhōng tiān dì，dòng rán rú shuā。激气已能驱粉黛，举杯便可吞吴越。jī qì yǐ néng qū fěn dài，jǔ bēi biàn kě tūn wú yuè。待明朝、说似与儿曹，心应折。dài míng cháo shuō shì yǔ ér cáo，xīn yīng zhé。

恋绣衾·吴梅初试涧谷春

宋：史达祖

吴梅初试涧谷春。wú méi chū shì jiàn gǔ chūn。夜幽幽、江雁叫云。yè yōu yōu jiāng yàn jiào yún。人正在、孤窗底，被浓愁、醺破醉魂。rén zhèng zài gū chuāng dǐ，bèi nóng chóu xūn pò zuì hún。雨窗只剩残灯影，伴罗衣、无限泪痕。yǔ chuāng zhǐ shèng cán dēng yǐng，bàn luó yī wú xiàn lèi hén。瘦骨怕、红绵冷，说年时、斗帐夜分。shòu gǔ pà hóng mián lěng，shuō nián shí dòu zhàng yè fēn。

满江红·书怀

宋：史达祖

好领青衫，全不向、诗书中得。hǎo lǐng qīng shān，quán bù xiàng shī shū zhōng dé。还也费、区区造物，许多心力。hái yě fèi qū qū zào wù，xǔ duō xīn lì。未暇买田清颍尾，尚须索米长安陌。wèi xiá mǎi tián qīng yǐng wěi，shàng xū suǒ mǐ zhǎng ān mò。有当时、黄卷满前头，多惭德。yǒu dāng shí huáng juǎn mǎn qián tóu，duō cán dé。思往事，嗟儿剧。sī wǎng shì，jiē ér jù。怜牛后，怀鸡肋。lián niú hòu，huái jī lē。奈棱棱虎豹，九重九隔。nài léng léng hǔ bào，jiǔ zhòng jiǔ gé。三径就荒秋自好，一钱不直贫相逼。sān jìng jiù huāng qiū zì hǎo，yī qián bù zhí pín xiāng bī。对黄花、常待不吟诗，诗成癖。duì huáng huā cháng dài bù yín shī，shī chéng pǐ。