古诗词 - 中国最美古诗词

鹧鸪天·有客慨然谈功名，因追念少年时事，戏作

壮岁旌旗拥万夫，锦襜突骑渡江初。zhuàng suì jīng qí yōng wàn fū，jǐn chān tū qí dù jiāng chū。燕兵夜娖银胡䩮，汉箭朝飞金仆姑。yàn bīng yè chuò yín hú lù，hàn jiàn cháo fēi jīn pū gū。追往事，叹今吾，春风不染白髭须。zhuī wǎng shì，tàn jīn wú，chūn fēng bù rǎn bái zī xū。却将万字平戎策，换得东家种树书！què jiāng wàn zì píng róng cè，huàn dé dōng jiā zhǒng shù shū！

念奴娇·登建康赏心亭呈史留守致道

宋：辛弃疾

我来吊古，上危楼，赢得闲愁千斛。wǒ lái diào gǔ，shàng wēi lóu，yíng dé xián chóu qiān hú。虎踞龙蟠何处是？只有兴亡满目。hǔ jù lóng pán hé chù shì？zhǐ yǒu xīng wáng mǎn mù。柳外斜阳，水边归鸟，陇上吹乔木。liǔ wài xié yáng，shuǐ biān guī niǎo，lǒng shàng chuī qiáo mù。片帆西去，一声谁喷霜竹？piàn fān xī qù，yī shēng shuí pēn shuāng zhú？却忆安石风流，东山岁晚，泪落哀筝曲。què yì ān shí fēng liú，dōng shān suì wǎn，lèi luò āi zhēng qū。儿辈功名都付与，长日惟消棋局。ér bèi gōng míng dōu fù yǔ，zhǎng rì wéi xiāo qí jú。宝镜难寻，碧云将暮，谁劝杯中绿？江头风怒，朝来波浪翻屋。bǎo jìng nán xún，bì yún jiāng mù，shuí quàn bēi zhōng lǜ？jiāng tóu fēng nù，cháo lái bō làng fān wū。

瑞鹧鸪·乙丑奉祠归，舟次馀干赋

宋：辛弃疾

江头日日打头风，憔悴归来邴曼容。jiāng tóu rì rì dǎ tóu fēng，qiáo cuì guī lái bǐng màn róng。郑贾正应求死鼠，叶公岂是好真龙。zhèng jiǎ zhèng yīng qiú sǐ shǔ，yè gōng qǐ shì hǎo zhēn lóng。孰居无事陪犀首，未办求封遇万松。shú jū wú shì péi xī shǒu，wèi bàn qiú fēng yù wàn sōng。却笑千年曹孟德，梦中相对也龙钟。què xiào qiān nián cáo mèng dé，mèng zhōng xiāng duì yě lóng zhōng。

鹧鸪天·送廓之秋试

宋：辛弃疾

白苎新袍入嫩凉，春蚕食叶响回廊，禹门已准桃花浪，月殿先收桂子香。bái zhù xīn páo rù nèn liáng，chūn cán shí yè xiǎng huí láng，yǔ mén yǐ zhǔn táo huā làng，yuè diàn xiān shōu guì zi xiāng。鹏北海，凤朝阳，又携书剑路茫茫。péng běi hǎi，fèng cháo yáng，yòu xié shū jiàn lù máng máng。明年此日青云去，却笑人间举子忙。míng nián cǐ rì qīng yún qù，què xiào rén jiān jǔ zi máng。

贺新郎·用韵题赵晋臣敷文积翠岩，余谓当筑陂于其前

宋：辛弃疾

拄杖重来约。zhǔ zhàng zhòng lái yuē。对东风、洞庭张乐，满空《箫》《勺》。duì dōng fēng dòng tíng zhāng lè，mǎn kōng xiāo sháo。巨海拔犀头角出，来向此山高阁。jù hǎi bá xī tóu jiǎo chū，lái xiàng cǐ shān gāo gé。尚依旧、争前又却。shàng yī jiù zhēng qián yòu què。老我伤怀登临际，问何方、可以平哀乐？唯是酒，万金药。lǎo wǒ shāng huái dēng lín jì，wèn hé fāng kě yǐ píng āi lè？wéi shì jiǔ，wàn jīn yào。劝君且作横空鹗。quàn jūn qiě zuò héng kōng è。便休论、人间腥腐，纷纷乌攫。biàn xiū lùn rén jiān xīng fǔ，fēn fēn wū jué。九万里风斯在下，翻覆云头雨脚。jiǔ wàn lǐ fēng sī zài xià，fān fù yún tóu yǔ jiǎo。快直上、昆仑濯发。kuài zhí shàng kūn lún zhuó fā。好卧长虹陂十里，是谁言、听取双黄鹤。hǎo wò zhǎng hóng bēi shí lǐ，shì shuí yán tīng qǔ shuāng huáng hè。推翠影，浸云壑。tuī cuì yǐng，jìn yún hè。

鹧鸪天·欲上高楼去避愁

宋：辛弃疾

欲上高楼去避愁，愁还随我上高楼。yù shàng gāo lóu qù bì chóu，chóu hái suí wǒ shàng gāo lóu。经行几处江山改，多少亲朋尽白头。jīng xíng jǐ chù jiāng shān gǎi，duō shǎo qīn péng jǐn bái tóu。归休去，去归休，不成人总要封侯？浮云出处元无定，得似浮云也自由。guī xiū qù，qù guī xiū，bù chéng rén zǒng yào fēng hóu？fú yún chū chù yuán wú dìng，dé shì fú yún yě zì yóu。

山鬼谣

宋：辛弃疾

问何年、此山来此？西风落日无语。wèn hé nián cǐ shān lái cǐ？xī fēng luò rì wú yǔ。看君似是羲皇上，直作太初名汝。kàn jūn shì shì xī huáng shàng，zhí zuò tài chū míng rǔ。溪上路，算只有、红尘不到今犹古。xī shàng lù，suàn zhǐ yǒu hóng chén bù dào jīn yóu gǔ。一杯谁举？笑我醉呼君，崔嵬未起，山鸟覆杯去。yī bēi shuí jǔ？xiào wǒ zuì hū jūn，cuī wéi wèi qǐ，shān niǎo fù bēi qù。须记取：昨夜龙湫风雨，门前石浪掀舞。xū jì qǔ zuó yè lóng jiǎo fēng yǔ，mén qián shí làng xiān wǔ。四更山鬼吹灯啸，惊倒世间儿女。sì gèng shān guǐ chuī dēng xiào，jīng dào shì jiān ér nǚ。依约处，还问我：清游杖屨公良苦。yī yuē chù，hái wèn wǒ qīng yóu zhàng jù gōng liáng kǔ。神交心许。shén jiāo xīn xǔ。待万里携君，鞭笞鸾凤，诵我《远游》赋。dài wàn lǐ xié jūn，biān chī luán fèng，sòng wǒ yuǎn yóu fù。

兰陵王

宋：辛弃疾

恨之极，恨极销磨不得。苌弘事、人道后来，其血三年化为碧。郑人缓也泣：「吾父攻儒助墨。十年梦、沈痛化余，秋柏之间既为实。」相思重相忆，被怨结中肠，潜动精魄。望夫江上岩岩立。嗟一念中变，后期长绝。君看启母愤所激，又俄倾为石。难敌。最多力。甚一忿沉渊，精气为物，依然困斗牛磨角。便影入山骨，至今雕琢。寻思人间，只合化，梦中蝶。

木兰花慢·中秋饮酒将旦，客谓前人诗词有赋待月，无送月者，因用《天问》体赋

宋：辛弃疾

可怜今夕月，向何处，去悠悠？是别有人间，那边才见，光影东头？是天外。kě lián jīn xī yuè，xiàng hé chù，qù yōu yōu？shì bié yǒu rén jiān，nà biān cái jiàn，guāng yǐng dōng tóu？shì tiān wài。空汗漫，但长风浩浩送中秋？飞镜无根谁系？姮娥不嫁谁留？kōng hàn màn，dàn zhǎng fēng hào hào sòng zhōng qiū？fēi jìng wú gēn shuí xì？héng é bù jià shuí liú？谓经海底问无由，恍惚使人愁。wèi jīng hǎi dǐ wèn wú yóu，huǎng hū shǐ rén chóu。怕万里长鲸，纵横触破，玉殿琼楼。pà wàn lǐ zhǎng jīng，zòng héng chù pò，yù diàn qióng lóu。虾蟆故堪浴水，问云何玉兔解沉浮？若道都齐无恙，云何渐渐如钩？xiā má gù kān yù shuǐ，wèn yún hé yù tù jiě chén fú？ruò dào dōu qí wú yàng，yún hé jiàn jiàn rú gōu？

阮郎归·耒阳道中为张处父推官赋

宋：辛弃疾

山前灯火欲黄昏，山头来去云。shān qián dēng huǒ yù huáng hūn，shān tóu lái qù yún。鹧鸪声里数家村，潇湘逢故人。zhè gū shēng lǐ shù jiā cūn，xiāo xiāng féng gù rén。挥羽扇，整纶巾，少年鞍马尘。huī yǔ shàn，zhěng lún jīn，shǎo nián ān mǎ chén。如今憔悴赋《招魂》，儒冠多误身。rú jīn qiáo cuì fù zhāo hún，rú guān duō wù shēn。

鹧鸪天·送人

宋：辛弃疾

唱彻《阳关》泪未干，功名馀事且加餐。chàng chè yáng guān lèi wèi gàn，gōng míng yú shì qiě jiā cān。浮天水送无穷树，带雨云埋一半山。fú tiān shuǐ sòng wú qióng shù，dài yǔ yún mái yī bàn shān。今古恨，几千般，只应离合是悲欢？江头未是风波恶，别有人间行路难！jīn gǔ hèn，jǐ qiān bān，zhǐ yīng lí hé shì bēi huān？jiāng tóu wèi shì fēng bō è，bié yǒu rén jiān xíng lù nán！

沁园春·将止酒，戒酒杯使勿近

宋：辛弃疾

杯汝来前！老子今朝，点检形骸。bēi rǔ lái qián！lǎo zi jīn cháo，diǎn jiǎn xíng hái。甚长年抱渴，咽如焦釜；于今喜睡，气似奔雷。shén zhǎng nián bào kě，yàn rú jiāo fǔ；yú jīn xǐ shuì，qì shì bēn léi。汝说「刘伶，古今达者，醉后何妨死便埋」。rǔ shuō liú líng，gǔ jīn dá zhě，zuì hòu hé fáng sǐ biàn mái。浑如此，叹汝于知己，真少恩哉！hún rú cǐ，tàn rǔ yú zhī jǐ，zhēn shǎo ēn zāi！更凭歌舞为媒。gèng píng gē wǔ wèi méi。算合作人间鸩毒猜。suàn hé zuò rén jiān zhèn dú cāi。况怨无小大，生于所爱；物无美恶，过则为灾。kuàng yuàn wú xiǎo dà，shēng yú suǒ ài；wù wú měi è，guò zé wèi zāi。与汝成言，勿留亟退，吾力犹能肆汝杯。yǔ rǔ chéng yán，wù liú jí tuì，wú lì yóu néng sì rǔ bēi。杯再拜，道「麾之即去，招亦须来。bēi zài bài，dào huī zhī jí qù，zhāo yì xū lái。」

生查子·独游西岩

宋：辛弃疾

青山招不来，偃蹇谁怜汝？岁晚太寒生，唤我溪边住。qīng shān zhāo bù lái，yǎn jiǎn shuí lián rǔ？suì wǎn tài hán shēng，huàn wǒ xī biān zhù。山头明月来，本在天高处。shān tóu míng yuè lái，běn zài tiān gāo chù。夜夜入青溪，听读《离骚》去。yè yè rù qīng xī，tīng dú lí sāo qù。

归朝欢·题赵晋臣敷文积翠岩

宋：辛弃疾

我笑共工缘底怒，触断峨峨天一柱。wǒ xiào gòng gōng yuán dǐ nù，chù duàn é é tiān yī zhù。补天又笑女娲忙，却将此石投闲处。bǔ tiān yòu xiào nǚ wā máng，què jiāng cǐ shí tóu xián chù。野烟荒草路。yě yān huāng cǎo lù。先生拄杖来看汝。xiān shēng zhǔ zhàng lái kàn rǔ。倚苍苔，摩挲试问，千古几风雨？yǐ cāng tái，mó sā shì wèn，qiān gǔ jǐ fēng yǔ？长被儿童敲火苦，时有牛羊磨角去。zhǎng bèi ér tóng qiāo huǒ kǔ，shí yǒu niú yáng mó jiǎo qù。霍然千丈翠岩屏，锵然一滴甘泉乳。huò rán qiān zhàng cuì yán píng，qiāng rán yī dī gān quán rǔ。结亭三四五。jié tíng sān sì wǔ。会相暖热携歌舞。huì xiāng nuǎn rè xié gē wǔ。细思量：古来寒士，不遇有时遇。xì sī liàng gǔ lái hán shì，bù yù yǒu shí yù。

水调歌头

宋：辛弃疾

我饮不须劝，正怕酒尊空。wǒ yǐn bù xū quàn，zhèng pà jiǔ zūn kōng。别离亦复何恨？此别恨匆匆。bié lí yì fù hé hèn？cǐ bié hèn cōng cōng。头上貂蝉贵客，苑外麒麟高冢，人世竟谁雄？一笑出门去，千里落花风。tóu shàng diāo chán guì kè，yuàn wài qí lín gāo zhǒng，rén shì jìng shuí xióng？yī xiào chū mén qù，qiān lǐ luò huā fēng。孙刘辈，能使我，不为公。sūn liú bèi，néng shǐ wǒ，bù wèi gōng。余发种种如是，此事付渠侬。yú fā zhǒng zhǒng rú shì，cǐ shì fù qú nóng。但觉平生湖海，除了醉吟风月，此外百无功。dàn jué píng shēng hú hǎi，chú le zuì yín fēng yuè，cǐ wài bǎi wú gōng。毫发皆帝力，更乞鑑湖东。háo fā jiē dì lì，gèng qǐ jiàn hú dōng。

卜算子·饮酒不写书

宋：辛弃疾

一饮动连宵，一醉长三日。yī yǐn dòng lián xiāo，yī zuì zhǎng sān rì。废尽寒温不写书，富贵何由得。fèi jǐn hán wēn bù xiě shū，fù guì hé yóu dé。请看冢中人，冢似当年笔。qǐng kàn zhǒng zhōng rén，zhǒng shì dāng nián bǐ。万札千书只恁休，且进杯中物。wàn zhá qiān shū zhǐ nèn xiū，qiě jìn bēi zhōng wù。

水龙吟·老来曾识渊明

宋：辛弃疾

老来曾识渊明，梦中一见参差是。lǎo lái céng shí yuān míng，mèng zhōng yī jiàn cān chà shì。觉来幽恨，停觞不御，欲歌还止。jué lái yōu hèn，tíng shāng bù yù，yù gē hái zhǐ。白发西风，折腰五斗，不应堪此。bái fā xī fēng，zhé yāo wǔ dòu，bù yīng kān cǐ。问北窗高卧，东篱自醉，应别有，归来意。wèn běi chuāng gāo wò，dōng lí zì zuì，yīng bié yǒu，guī lái yì。须信此翁未死，到如今凛然生气。xū xìn cǐ wēng wèi sǐ，dào rú jīn lǐn rán shēng qì。吾侪心事，古今长在，高山流水。wú chái xīn shì，gǔ jīn zhǎng zài，gāo shān liú shuǐ。富贵他年，直饶未免，也应无味。fù guì tā nián，zhí ráo wèi miǎn，yě yīng wú wèi。甚东山何事，当时也道，为苍生起。shén dōng shān hé shì，dāng shí yě dào，wèi cāng shēng qǐ。

鹧鸪天·读渊明诗不能去手，戏作小词以送之

宋：辛弃疾

晚岁躬耕不怨贫，只鸡斗酒聚比邻。wǎn suì gōng gēng bù yuàn pín，zhǐ jī dòu jiǔ jù bǐ lín。都无晋宋之间事，自是羲皇以上人。dōu wú jìn sòng zhī jiān shì，zì shì xī huáng yǐ shàng rén。千载后，百篇存，更无一字不清真。qiān zài hòu，bǎi piān cún，gèng wú yī zì bù qīng zhēn。若教王谢诸郎在，未抵柴桑陌上尘。ruò jiào wáng xiè zhū láng zài，wèi dǐ chái sāng mò shàng chén。

水调歌头·壬子三山被召，陈端仁给事饮饯席

宋：辛弃疾

长恨复长恨，裁作短歌行。zhǎng hèn fù zhǎng hèn，cái zuò duǎn gē xíng。何人为我楚舞，听我楚狂声？余既滋兰九畹，又树蕙之百亩，秋菊更餐英。hé rén wèi wǒ chǔ wǔ，tīng wǒ chǔ kuáng shēng？yú jì zī lán jiǔ wǎn，yòu shù huì zhī bǎi mǔ，qiū jú gèng cān yīng。门外沧浪水，可以濯吾缨。mén wài cāng làng shuǐ，kě yǐ zhuó wú yīng。一杯酒，问何似，身后名？人间万事，毫发常重泰山轻。yī bēi jiǔ，wèn hé shì，shēn hòu míng？rén jiān wàn shì，háo fā cháng zhòng tài shān qīng。悲莫悲生离别，乐莫乐新相识，儿女古今情。bēi mò bēi shēng lí bié，lè mò lè xīn xiāng shí，ér nǚ gǔ jīn qíng。富贵非吾事，归与白鸥盟。fù guì fēi wú shì，guī yǔ bái ōu méng。

踏莎行·庚戌中秋后二夕，带湖篆冈小酌

宋：辛弃疾

夜月楼台，秋香院宇。yè yuè lóu tái，qiū xiāng yuàn yǔ。笑吟吟地人来去。xiào yín yín dì rén lái qù。是谁秋到便凄凉？当年宋玉悲如许。shì shuí qiū dào biàn qī liáng？dāng nián sòng yù bēi rú xǔ。随分杯盘，等闲歌舞。suí fēn bēi pán，děng xián gē wǔ。问他有甚堪悲处？思量却也有悲时，重阳节近多风雨。wèn tā yǒu shén kān bēi chù？sī liàng què yě yǒu bēi shí，zhòng yáng jié jìn duō fēng yǔ。