古诗词 - 中国最美古诗词

出塞·春寒有感

莺未老。yīng wèi lǎo。花谢东风扫。huā xiè dōng fēng sǎo。秋千人倦彩绳闲，又被清明过了。qiū qiān rén juàn cǎi shéng xián，yòu bèi qīng míng guò le。日长减破夜长眠，别听笙箫吹晓。rì zhǎng jiǎn pò yè zhǎng mián，bié tīng shēng xiāo chuī xiǎo。锦笺封与怨春诗，寄与归云缥缈。jǐn jiān fēng yǔ yuàn chūn shī，jì yǔ guī yún piāo miǎo。

谒金门·和陈提幹

宋：辛弃疾

山共水，美满一千馀里。shān gòng shuǐ，měi mǎn yī qiān yú lǐ。不避晓行并早起，此情都为你。bù bì xiǎo xíng bìng zǎo qǐ，cǐ qíng dōu wèi nǐ。不怕与人尤殢，只怕被人调戏。bù pà yǔ rén yóu tì，zhǐ pà bèi rén diào xì。因甚无个阿鹊地，没工夫说里。yīn shén wú gè ā què dì，méi gōng fū shuō lǐ。

好事近·春日郊游

宋：辛弃疾

春动酒旗风，野店芳醪留客。chūn dòng jiǔ qí fēng，yě diàn fāng láo liú kè。系马水边幽寺，有梨花如雪。xì mǎ shuǐ biān yōu sì，yǒu lí huā rú xuě。山僧欲看醉魂醒，茗碗泛香白。shān sēng yù kàn zuì hún xǐng，míng wǎn fàn xiāng bái。微记碧苔归路，袅一鞭春色。wēi jì bì tái guī lù，niǎo yī biān chūn sè。

贺新郎·和吴明可给事安抚

宋：辛弃疾

世路风波恶。shì lù fēng bō è。喜清时、边夫袖手，□将帷幄。xǐ qīng shí biān fū xiù shǒu，jiāng wéi wò。正値春光二三月，两两燕穿帘幕。zhèng zhí chūn guāng èr sān yuè，liǎng liǎng yàn chuān lián mù。又怕个、江南花落。yòu pà gè jiāng nán huā luò。与客携壶连夜饮，任蟾光、飞上阑干角。yǔ kè xié hú lián yè yǐn，rèn chán guāng fēi shàng lán gàn jiǎo。何时唱，从军乐。hé shí chàng，cóng jūn lè。归欤已赋居岩壑。guī yú yǐ fù jū yán hè。悟人世、正类春蚕，自相缠缚。wù rén shì zhèng lèi chūn cán，zì xiāng chán fù。眼畔昏鸦千万点，□欠归来野鹤。yǎn pàn hūn yā qiān wàn diǎn，qiàn guī lái yě hè。都不恋、黑头黄阁。dōu bù liàn hēi tóu huáng gé。一咏一觞成底事，庆康宁、天赋何须药。yī yǒng yī shāng chéng dǐ shì，qìng kāng níng tiān fù hé xū yào。金盏大，为君酌。jīn zhǎn dà，wèi jūn zhuó。

水调歌头·和马叔度游月波楼

宋：辛弃疾

客子久不到，好景为君留。kè zi jiǔ bù dào，hǎo jǐng wèi jūn liú。西楼着意吟赏，何必问更筹？唤起一天明月，照我满怀冰雪，浩荡百川流。xī lóu zhe yì yín shǎng，hé bì wèn gèng chóu？huàn qǐ yī tiān míng yuè，zhào wǒ mǎn huái bīng xuě，hào dàng bǎi chuān liú。鲸饮未吞海，剑气已横秋。jīng yǐn wèi tūn hǎi，jiàn qì yǐ héng qiū。野光浮，天宇迥，物华幽。yě guāng fú，tiān yǔ jiǒng，wù huá yōu。中州遗恨，不知今夜几人愁？谁念英雄老矣？不道功名蕞尔，决策尚悠悠。zhōng zhōu yí hèn，bù zhī jīn yè jǐ rén chóu？shuí niàn yīng xióng lǎo yǐ？bù dào gōng míng zuì ěr，jué cè shàng yōu yōu。此事费分说，来日且扶头！cǐ shì fèi fēn shuō，lái rì qiě fú tóu！

渔家傲·湖州幕官作舫室

宋：辛弃疾

风月小斋模画舫，绿窗朱户江湖样。fēng yuè xiǎo zhāi mó huà fǎng，lǜ chuāng zhū hù jiāng hú yàng。酒是短桡歌是桨。jiǔ shì duǎn ráo gē shì jiǎng。和情放，醉乡稳到无风浪。hé qíng fàng，zuì xiāng wěn dào wú fēng làng。自有拍浮千斛酿，从教日日蒲桃涨。zì yǒu pāi fú qiān hú niàng，cóng jiào rì rì pú táo zhǎng。门外独醒人也访。mén wài dú xǐng rén yě fǎng。同俯仰，赏心却在鸱夷上。tóng fǔ yǎng，shǎng xīn què zài chī yí shàng。

水调歌头·巩采若寿

宋：辛弃疾

泰岳倚空碧，汶水卷云寒。tài yuè yǐ kōng bì，wèn shuǐ juǎn yún hán。萃兹山水奇秀，列宿下人寰。cuì zī shān shuǐ qí xiù，liè sù xià rén huán。八世家传素业，一举手攀丹桂，依约笑谈间。bā shì jiā chuán sù yè，yī jǔ shǒu pān dān guì，yī yuē xiào tán jiān。宾幕佐储副，和气满长安。bīn mù zuǒ chǔ fù，hé qì mǎn zhǎng ān。分虎符，来近甸，自金銮。fēn hǔ fú，lái jìn diān，zì jīn luán。政平讼简无事，酒社与诗坛。zhèng píng sòng jiǎn wú shì，jiǔ shè yǔ shī tán。曾看沙隄归去，应使神京再复，款曲问家山。céng kàn shā dī guī qù，yīng shǐ shén jīng zài fù，kuǎn qū wèn jiā shān。玉佩揖空阔，碧雾翳苍鸾。yù pèi yī kōng kuò，bì wù yì cāng luán。

霜天晓角·赤壁

宋：辛弃疾

雪堂迁客，不得文章力。xuě táng qiān kè，bù dé wén zhāng lì。赋写曹刘兴废，千古事、泯陈迹。fù xiě cáo liú xīng fèi，qiān gǔ shì mǐn chén jì。望中矶岸赤，直下江涛白。wàng zhōng jī àn chì，zhí xià jiāng tāo bái。半夜一声长啸，悲天地、为予窄。bàn yè yī shēng zhǎng xiào，bēi tiān dì wèi yǔ zhǎi。

苏武慢·雪

宋：辛弃疾

帐暖金丝，杯乾云液，战退夜□飂?。zhàng nuǎn jīn sī，bēi qián yún yè，zhàn tuì yè liù lì。障泥系马，扫路迎宾，先借落花春色。zhàng ní xì mǎ，sǎo lù yíng bīn，xiān jiè luò huā chūn sè。歌竹传觞，探梅得句，人在玉楼琼室。gē zhú chuán shāng，tàn méi dé jù，rén zài yù lóu qióng shì。唤吴姬学舞，风流轻转，弄娇无力。huàn wú jī xué wǔ，fēng liú qīng zhuǎn，nòng jiāo wú lì。尘世换、老尽青山，铺成明月，瑞物已深三尺。chén shì huàn lǎo jǐn qīng shān，pù chéng míng yuè，ruì wù yǐ shēn sān chǐ。丰登意绪，婉娩光阴，都作暮寒堆积。fēng dēng yì xù，wǎn miǎn guāng yīn，dōu zuò mù hán duī jī。回首驱羊旧节，入蔡奇兵，等闲陈迹。huí shǒu qū yáng jiù jié，rù cài qí bīng，děng xián chén jì。总无如现在，尊前一笑，坐中赢得。zǒng wú rú xiàn zài，zūn qián yī xiào，zuò zhōng yíng dé。

绿头鸭·七夕

宋：辛弃疾

叹飘零。tàn piāo líng。离多会少堪惊。lí duō huì shǎo kān jīng。又争如、天人有信，不同浮世难凭。yòu zhēng rú tiān rén yǒu xìn，bù tóng fú shì nán píng。占秋初、桂花散采，向夜久、银汉无声。zhàn qiū chū guì huā sàn cǎi，xiàng yè jiǔ yín hàn wú shēng。凤驾催云，红帷卷月，泠泠一水会双星。fèng jià cuī yún，hóng wéi juǎn yuè，líng líng yī shuǐ huì shuāng xīng。素杼冷，临风休织，深诉隔年诚。sù zhù lěng，lín fēng xiū zhī，shēn sù gé nián chéng。飞光浅，青童语款，丹鹊桥平。fēi guāng qiǎn，qīng tóng yǔ kuǎn，dān què qiáo píng。看人间、争求新巧，纷纷女伴欢迎。kàn rén jiān zhēng qiú xīn qiǎo，fēn fēn nǚ bàn huān yíng。避灯时、彩丝未整，拜月处、蛛网先成。bì dēng shí cǎi sī wèi zhěng，bài yuè chù zhū wǎng xiān chéng。谁念监州，萧条官舍，烛摇秋扇坐中庭。shuí niàn jiān zhōu，xiāo tiáo guān shě，zhú yáo qiū shàn zuò zhōng tíng。笑此夕、金钗无据，遗恨满蓬瀛。xiào cǐ xī jīn chāi wú jù，yí hèn mǎn péng yíng。敧高枕，梧桐听雨，如是天明。jī gāo zhěn，wú tóng tīng yǔ，rú shì tiān míng。

乌夜啼·戏赠籍中人

宋：辛弃疾

江头三月清明，柳风轻。jiāng tóu sān yuè qīng míng，liǔ fēng qīng。巴峡谁知还是、洛阳城。bā xiá shuí zhī hái shì luò yáng chéng。春寂寂，娇滴滴，笑盈盈。chūn jì jì，jiāo dī dī，xiào yíng yíng。一段乌丝阑上、记多情。yī duàn wū sī lán shàng jì duō qíng。

品令·迢迢征路

宋：辛弃疾

迢迢征路，又小舸、金陵去。tiáo tiáo zhēng lù，yòu xiǎo gě jīn líng qù。西风黄叶，淡烟衰草，平沙将暮。xī fēng huáng yè，dàn yān shuāi cǎo，píng shā jiāng mù。回首高城，一步远如一步。huí shǒu gāo chéng，yī bù yuǎn rú yī bù。江边朱户，忍追忆、分携处。jiāng biān zhū hù，rěn zhuī yì fēn xié chù。今宵山馆，怎生禁得，许多愁绪。jīn xiāo shān guǎn，zěn shēng jìn dé，xǔ duō chóu xù。辛苦罗巾，揾取几行泪雨。xīn kǔ luó jīn，wèn qǔ jǐ xíng lèi yǔ。

好事近·医者索酬劳

宋：辛弃疾

医者索酬劳，那得许多钱物。yī zhě suǒ chóu láo，nà dé xǔ duō qián wù。只有一个整整，也盒盘盛得。zhǐ yǒu yī gè zhěng zhěng，yě hé pán shèng dé。下官歌舞转凄惶，剩得几枝笛。xià guān gē wǔ zhuǎn qī huáng，shèng dé jǐ zhī dí。觑著这般火色，告妈妈将息。qù zhù zhè bān huǒ sè，gào mā mā jiāng xī。

金菊对芙蓉·重阳

宋：辛弃疾

远水生光，遥山耸翠，霁烟深锁梧桐。yuǎn shuǐ shēng guāng，yáo shān sǒng cuì，jì yān shēn suǒ wú tóng。正零瀼玉露，淡荡金风。zhèng líng ráng yù lù，dàn dàng jīn fēng。东篱菊有黄花吐，对映水、几簇芙蓉。dōng lí jú yǒu huáng huā tǔ，duì yìng shuǐ jǐ cù fú róng。重阳佳致，可堪此景，酒酽花浓。zhòng yáng jiā zhì，kě kān cǐ jǐng，jiǔ yàn huā nóng。追念景物无穷。zhuī niàn jǐng wù wú qióng。叹年少胸襟，忒煞英雄。tàn nián shǎo xiōng jīn，tè shā yīng xióng。把黄英红萼，甚物堪同。bǎ huáng yīng hóng è，shén wù kān tóng。除非腰佩黄金印，座中拥、红粉娇容。chú fēi yāo pèi huáng jīn yìn，zuò zhōng yōng hóng fěn jiāo róng。此时方称情怀，尽拚一饮千钟。cǐ shí fāng chēng qíng huái，jǐn pàn yī yǐn qiān zhōng。

好事近·西湖

宋：辛弃疾

日日过西湖，冷浸一天寒玉。rì rì guò xī hú，lěng jìn yī tiān hán yù。山色虽言如画，想画时难邈。shān sè suī yán rú huà，xiǎng huà shí nán miǎo。前弦后管夹歌钟，才断又重续。qián xián hòu guǎn jiā gē zhōng，cái duàn yòu zhòng xù。相次藕花开也，几兰舟飞逐。xiāng cì ǒu huā kāi yě，jǐ lán zhōu fēi zhú。

武陵春·走去走来三百里

宋：辛弃疾

走去走来三百里，五日以为期。zǒu qù zǒu lái sān bǎi lǐ，wǔ rì yǐ wèi qī。六日归时已是疑。liù rì guī shí yǐ shì yí。应是望多时。yīng shì wàng duō shí。鞭个马儿归去也，心急马行迟。biān gè mǎ ér guī qù yě，xīn jí mǎ xíng chí。不免相烦喜鹊儿。bù miǎn xiāng fán xǐ què ér。先报那人知。xiān bào nà rén zhī。

声声慢

宋：辛弃疾

开元盛日，天上栽花，月殿桂影重重。kāi yuán shèng rì，tiān shàng zāi huā，yuè diàn guì yǐng zhòng zhòng。十里芬芳，一枝金粟玲珑。shí lǐ fēn fāng，yī zhī jīn sù líng lóng。管弦凝碧池上，记当时、风月愁侬。guǎn xián níng bì chí shàng，jì dāng shí fēng yuè chóu nóng。翠华远，但江南草木，烟锁深宫。cuì huá yuǎn，dàn jiāng nán cǎo mù，yān suǒ shēn gōng。只为天姿冷澹，被西风酝酿，彻骨香浓。zhǐ wèi tiān zī lěng dàn，bèi xī fēng yùn niàng，chè gǔ xiāng nóng。枉学丹蕉，叶底偷染妖红。wǎng xué dān jiāo，yè dǐ tōu rǎn yāo hóng。道人取次装束，是自家、香底家风。dào rén qǔ cì zhuāng shù，shì zì jiā xiāng dǐ jiā fēng。又怕是，为凄凉、长在醉中。yòu pà shì，wèi qī liáng zhǎng zài zuì zhōng。

渔家傲

宋：辛弃疾

道德文章传几世，到君合上三台位。dào dé wén zhāng chuán jǐ shì，dào jūn hé shàng sān tái wèi。自是君家门户事。zì shì jūn jiā mén hù shì。当此际，龟山正抱西江水。dāng cǐ jì，guī shān zhèng bào xī jiāng shuǐ。三万六千排日醉，鬓毛只恁青青地。sān wàn liù qiān pái rì zuì，bìn máo zhǐ nèn qīng qīng dì。江里石头争献瑞。jiāng lǐ shí tóu zhēng xiàn ruì。分明是：中间有个“长生”字。fēn míng shì zhōng jiān yǒu gè zhǎng shēng zì。

满江红·江行，简杨济翁、周显先

宋：辛弃疾

过眼溪山，怪都似、旧时曾识。guò yǎn xī shān，guài dōu shì jiù shí céng shí。还记得、梦里行遍，江南江北。hái jì dé mèng lǐ xíng biàn，jiāng nán jiāng běi。佳处径须携杖去，能消几緉平生屐？笑尘劳、三十九年非，长为客！jiā chù jìng xū xié zhàng qù，néng xiāo jǐ liǎng píng shēng jī？xiào chén láo sān shí jiǔ nián fēi，zhǎng wèi kè！吴楚地，东南坼。wú chǔ dì，dōng nán chè。英雄事，曹刘敌。yīng xióng shì，cáo liú dí。被西风吹尽，了无陈迹。bèi xī fēng chuī jǐn，le wú chén jì。楼观才成人已去，旌旗未卷头先白。lóu guān cái chéng rén yǐ qù，jīng qí wèi juǎn tóu xiān bái。叹人间、哀乐转相寻，今犹昔。tàn rén jiān āi lè zhuǎn xiāng xún，jīn yóu xī。

西河·送钱仲耕自江西漕移守婺州

宋：辛弃疾

西江水，道似西江人泪。xī jiāng shuǐ，dào shì xī jiāng rén lèi。无情却解送行人，月明千里。wú qíng què jiě sòng xíng rén，yuè míng qiān lǐ。从今日日倚高楼，伤心烟树如荠。cóng jīn rì rì yǐ gāo lóu，shāng xīn yān shù rú jì。会君难，别君易。huì jūn nán，bié jūn yì。草草不如人意。cǎo cǎo bù rú rén yì。十年著破绣衣茸，种成桃李。shí nián zhù pò xiù yī rōng，zhǒng chéng táo lǐ。问君可是厌承明，东方鼓吹千骑。wèn jūn kě shì yàn chéng míng，dōng fāng gǔ chuī qiān qí。对梅花、更消一醉。duì méi huā gèng xiāo yī zuì。看明年、调鼎风味。kàn míng nián diào dǐng fēng wèi。老病自怜憔悴。lǎo bìng zì lián qiáo cuì。过吾庐定有，幽人相问：岁晚渊明归来未？guò wú lú dìng yǒu，yōu rén xiāng wèn suì wǎn yuān míng guī lái wèi？