古诗词 - 中国最美古诗词

青玉案·其四

缟衣仙子来何处。gǎo yī xiān zi lái hé chù。咫尺近、桃源路。zhǐ chǐ jìn táo yuán lù。说是武陵溪畔住。shuō shì wǔ líng xī pàn zhù。玉纤微露。yù xiān wēi lù。金莲稳步。jīn lián wěn bù。只恐莺花妒。zhǐ kǒng yīng huā dù。邂逅刘郎垂一顾。xiè hòu liú láng chuí yī gù。何事匆匆便归去。hé shì cōng cōng biàn guī qù。临别叮咛频属付。lín bié dīng níng pín shǔ fù。柳亭花馆，月窗云户。liǔ tíng huā guǎn，yuè chuāng yún hù。休把春辜负。xiū bǎ chūn gū fù。

南浦

宋：孔夷

风悲画角，听《单于》、三弄落谯门。fēng bēi huà jiǎo，tīng dān yú sān nòng luò qiáo mén。投宿骎骎征骑，飞雪满孤村。tóu sù qīn qīn zhēng qí，fēi xuě mǎn gū cūn。酒市渐阑灯火，正敲窗、乱叶舞纷纷。jiǔ shì jiàn lán dēng huǒ，zhèng qiāo chuāng luàn yè wǔ fēn fēn。送数声惊雁，乍离烟水，嘹唳度寒云。sòng shù shēng jīng yàn，zhà lí yān shuǐ，liáo lì dù hán yún。好在半胧溪月，到如今、无处不消魂。hǎo zài bàn lóng xī yuè，dào rú jīn wú chù bù xiāo hún。故国梅花归梦，愁损绿罗裙。gù guó méi huā guī mèng，chóu sǔn lǜ luó qún。为问暗香闲艳，也相思、万点付啼痕。wèi wèn àn xiāng xián yàn，yě xiāng sī wàn diǎn fù tí hén。算翠屏应是，两眉馀恨倚黄昏。suàn cuì píng yīng shì，liǎng méi yú hèn yǐ huáng hūn。

惜馀春慢/选冠子

宋：孔夷

弄月馀花，团风轻絮，露湿池塘春草。nòng yuè yú huā，tuán fēng qīng xù，lù shī chí táng chūn cǎo。莺莺恋友，燕燕将雏，惆怅睡残清晓。yīng yīng liàn yǒu，yàn yàn jiāng chú，chóu chàng shuì cán qīng xiǎo。还似初相见时，携手旗亭，酒香梅小。hái shì chū xiāng jiàn shí，xié shǒu qí tíng，jiǔ xiāng méi xiǎo。向登临长是，伤春滋味，泪弹多少。xiàng dēng lín zhǎng shì，shāng chūn zī wèi，lèi dàn duō shǎo。因甚却、轻许风流，终非长久，又说分飞烦恼。yīn shén què qīng xǔ fēng liú，zhōng fēi zhǎng jiǔ，yòu shuō fēn fēi fán nǎo。罗衣瘦损，绣被香消，那更乱红如扫。luó yī shòu sǔn，xiù bèi xiāng xiāo，nà gèng luàn hóng rú sǎo。门外无穷路岐，天若有情，和天须老。mén wài wú qióng lù qí，tiān ruò yǒu qíng，hé tiān xū lǎo。念高唐归梦，凄凉何处，水流云绕。niàn gāo táng guī mèng，qī liáng hé chù，shuǐ liú yún rào。

水龙吟·其三

宋：孔夷

岁穷风雪飘零，望迷万里云垂冻。suì qióng fēng xuě piāo líng，wàng mí wàn lǐ yún chuí dòng。红绡碎剪，凝酥繁缀，烟深霜重。hóng xiāo suì jiǎn，níng sū fán zhuì，yān shēn shuāng zhòng。疏影沈波，暗香和月，横斜浮动。shū yǐng shěn bō，àn xiāng hé yuè，héng xié fú dòng。怅别来，欲把芳菲寄远，还羌管、吹三弄。chàng bié lái，yù bǎ fāng fēi jì yuǎn，hái qiāng guǎn chuī sān nòng。寂寞玉人睡起，污残妆、不胜姣凤。jì mò yù rén shuì qǐ，wū cán zhuāng bù shèng jiāo fèng。盈盈山馆，纷纷客路，相思谁共。yíng yíng shān guǎn，fēn fēn kè lù，xiāng sī shuí gòng。才与风流，赋称清艳，多情唯宋。cái yǔ fēng liú，fù chēng qīng yàn，duō qíng wéi sòng。算襄王，枉被梨花瘦损，又成春梦。suàn xiāng wáng，wǎng bèi lí huā shòu sǔn，yòu chéng chūn mèng。

青门饮·寄宠人

宋：时彦

胡马嘶风，汉旗翻雪，彤云又吐，一竿残照。hú mǎ sī fēng，hàn qí fān xuě，tóng yún yòu tǔ，yī gān cán zhào。古木连空，乱山无数，行尽暮沙衰草。gǔ mù lián kōng，luàn shān wú shù，xíng jǐn mù shā shuāi cǎo。星斗横幽馆，夜无眠灯花空老。xīng dòu héng yōu guǎn，yè wú mián dēng huā kōng lǎo。雾浓香鸭，冰凝泪烛，霜天难晓。wù nóng xiāng yā，bīng níng lèi zhú，shuāng tiān nán xiǎo。长记小妆才了，一杯未尽，离怀多少。zhǎng jì xiǎo zhuāng cái le，yī bēi wèi jǐn，lí huái duō shǎo。醉里秋波，梦中朝雨，都是醒时烦恼。zuì lǐ qiū bō，mèng zhōng cháo yǔ，dōu shì xǐng shí fán nǎo。料有牵情处，忍思量耳边曾道：甚时跃马归来，认得迎门轻笑。liào yǒu qiān qíng chù，rěn sī liàng ěr biān céng dào shén shí yuè mǎ guī lái，rèn dé yíng mén qīng xiào。

眼儿媚

宋：王赏

凌寒低亚出墙枝。líng hán dī yà chū qiáng zhī。孤瘦雪霜姿。gū shòu xuě shuāng zī。岁华已晚，暗香幽艳，自与时违。suì huá yǐ wǎn，àn xiāng yōu yàn，zì yǔ shí wéi。化工放出江头路，沙水冷相宜。huà gōng fàng chū jiāng tóu lù，shā shuǐ lěng xiāng yí。东风自此，别开红紫，是处芳菲。dōng fēng zì cǐ，bié kāi hóng zǐ，shì chù fāng fēi。

江神子·晚泊分水

宋：黄铢

秋风袅袅夕阳红。qiū fēng niǎo niǎo xī yáng hóng。晚烟浓。wǎn yān nóng。暮云重。mù yún zhòng。万叠青山，山外叫孤鸿。wàn dié qīng shān，shān wài jiào gū hóng。独上高楼三百尺，凭玉楯，睇层空。dú shàng gāo lóu sān bǎi chǐ，píng yù dùn，dì céng kōng。人间日月去匆匆。rén jiān rì yuè qù cōng cōng。碧梧桐。bì wú tóng。又西风。yòu xī fēng。北去南来，销尽几英雄。běi qù nán lái，xiāo jǐn jǐ yīng xióng。掷下玉尊天外去，多少事，不言中。zhì xià yù zūn tiān wài qù，duō shǎo shì，bù yán zhōng。

菩萨蛮·夜宿崇安县第三铺闻吹箫

宋：黄铢

海山翠叠青螺浅。hǎi shān cuì dié qīng luó qiǎn。暮云散尽天容远。mù yún sàn jǐn tiān róng yuǎn。匹马度江皋。pǐ mǎ dù jiāng gāo。北风生怒号。běi fēng shēng nù hào。解鞍栖倦翮。jiě ān qī juàn hé。皓月空庭白。hào yuè kōng tíng bái。何处小阑干。hé chù xiǎo lán gàn。玉箫吹夜寒。yù xiāo chuī yè hán。

渔家傲·朱晦翁示欧公鼓子词戏作一首

宋：黄铢

永日离忧千万绪。yǒng rì lí yōu qiān wàn xù。雪舟远泛清漳浦。xuě zhōu yuǎn fàn qīng zhāng pǔ。珍重故人寒夜语。zhēn zhòng gù rén hán yè yǔ。挥玉麈。huī yù zhǔ。沈沈画阁凝香雾。shěn shěn huà gé níng xiāng wù。风砌落花留不住。fēng qì luò huā liú bù zhù。红蜂翠蝶闲飞舞。hóng fēng cuì dié xián fēi wǔ。明日柳营江上路。míng rì liǔ yíng jiāng shàng lù。云起处。yún qǐ chù。苍山万叠人归去。cāng shān wàn dié rén guī qù。

水龙吟·次韵林圣予惜春

宋：晁补之

问春何苦匆匆，带风伴雨如驰骤。wèn chūn hé kǔ cōng cōng，dài fēng bàn yǔ rú chí zhòu。幽葩细萼，小园低槛，壅培未就。yōu pā xì è，xiǎo yuán dī kǎn，yōng péi wèi jiù。吹尽繁红，占春长久，不如垂柳。chuī jǐn fán hóng，zhàn chūn zhǎng jiǔ，bù rú chuí liǔ。算春长不老，人愁春老，愁只是、人间有。suàn chūn zhǎng bù lǎo，rén chóu chūn lǎo，chóu zhǐ shì rén jiān yǒu。春恨十常八九，忍轻孤、芳醪经口。chūn hèn shí cháng bā jiǔ，rěn qīng gū fāng láo jīng kǒu。那知自是、桃花结子，不因春瘦。nà zhī zì shì táo huā jié zi，bù yīn chūn shòu。世上功名，老来风味，春归时候。shì shàng gōng míng，lǎo lái fēng wèi，chūn guī shí hòu。最多情犹有，尊前青眼，相逢依旧。zuì duō qíng yóu yǒu，zūn qián qīng yǎn，xiāng féng yī jiù。

忆少年·别历下

宋：晁补之

无穷官柳，无情画舸，无根行客。wú qióng guān liǔ，wú qíng huà gě，wú gēn xíng kè。南山尚相送，只高城人隔。nán shān shàng xiāng sòng，zhǐ gāo chéng rén gé。罨画园林溪绀碧，算重来、尽成陈迹。yǎn huà yuán lín xī gàn bì，suàn zhòng lái jǐn chéng chén jì。刘郎鬓如此，况桃花颜色。liú láng bìn rú cǐ，kuàng táo huā yán sè。

洞仙歌·泗州中秋作

宋：晁补之

青烟幂处，碧海飞金镜。qīng yān mì chù，bì hǎi fēi jīn jìng。永夜闲阶卧桂影。yǒng yè xián jiē wò guì yǐng。露凉时，零乱多少寒螀，神京远，惟有蓝桥路近。lù liáng shí，líng luàn duō shǎo hán jiāng，shén jīng yuǎn，wéi yǒu lán qiáo lù jìn。水晶帘不下，云母屏开，冷浸佳人淡脂粉。shuǐ jīng lián bù xià，yún mǔ píng kāi，lěng jìn jiā rén dàn zhī fěn。待都将许多明，付与金尊，投晓共流霞倾尽。dài dōu jiāng xǔ duō míng，fù yǔ jīn zūn，tóu xiǎo gòng liú xiá qīng jǐn。更携取胡床上南楼，看玉做人间，素秋千顷。gèng xié qǔ hú chuáng shàng nán lóu，kàn yù zuò rén jiān，sù qiū qiān qǐng。

摸鱼儿·东皋寓居

宋：晁补之

买陂塘、旋栽杨柳，依稀淮岸江浦。mǎi bēi táng xuán zāi yáng liǔ，yī xī huái àn jiāng pǔ。东皋嘉雨新痕涨，沙觜鹭来鸥聚。dōng gāo jiā yǔ xīn hén zhǎng，shā zī lù lái ōu jù。堪爱处，最好是、一川夜月光流渚。kān ài chù，zuì hǎo shì yī chuān yè yuè guāng liú zhǔ。无人独舞。wú rén dú wǔ。任翠幄张天，柔茵藉地，酒尽未能去。rèn cuì wò zhāng tiān，róu yīn jí dì，jiǔ jǐn wèi néng qù。青绫被，莫忆金闺故步。qīng líng bèi，mò yì jīn guī gù bù。儒冠曾把身误。rú guān céng bǎ shēn wù。弓刀千骑成何事，荒了邵平瓜圃。gōng dāo qiān qí chéng hé shì，huāng le shào píng guā pǔ。君试觑，满青镜、星星鬓影今如许。jūn shì qù，mǎn qīng jìng xīng xīng bìn yǐng jīn rú xǔ。功名浪语。gōng míng làng yǔ。便似得班超，封侯万里，归计恐迟暮。biàn shì dé bān chāo，fēng hóu wàn lǐ，guī jì kǒng chí mù。

望海潮

宋：晁补之

人间花老，天涯春去，扬州别是风光。rén jiān huā lǎo，tiān yá chūn qù，yáng zhōu bié shì fēng guāng。红药万株，佳名千种，天然浩态狂香。hóng yào wàn zhū，jiā míng qiān zhǒng，tiān rán hào tài kuáng xiāng。尊贵御衣黄。zūn guì yù yī huáng。未便教西洛，独占花王。wèi biàn jiào xī luò，dú zhàn huā wáng。困倚东风，汉宫谁敢斗新妆。kùn yǐ dōng fēng，hàn gōng shuí gǎn dòu xīn zhuāng。年年高会维阳。nián nián gāo huì wéi yáng。看家夸绝艳，人诧奇芳。kàn jiā kuā jué yàn，rén chà qí fāng。结蕊当屏，联葩就幄，红遮绿绕华堂。jié ruǐ dāng píng，lián pā jiù wò，hóng zhē lǜ rào huá táng。花百映交相。huā bǎi yìng jiāo xiāng。更秉菅观洧，幽意难忘。gèng bǐng jiān guān wěi，yōu yì nán wàng。罢酒风亭，梦魂惊恐在仙乡。bà jiǔ fēng tíng，mèng hún jīng kǒng zài xiān xiāng。

盐角儿·亳社观梅

宋：晁补之

开时似雪，谢时似雪，花中奇绝。kāi shí shì xuě，xiè shí shì xuě，huā zhōng qí jué。香非在蕊，香非在萼，骨中香彻。xiāng fēi zài ruǐ，xiāng fēi zài è，gǔ zhōng xiāng chè。占溪风，留溪月，堪羞损、山桃如血。zhàn xī fēng，liú xī yuè，kān xiū sǔn shān táo rú xuè。直饶更、疏疏淡淡，终有一般情别。zhí ráo gèng shū shū dàn dàn，zhōng yǒu yī bān qíng bié。

临江仙·绿暗汀州三月暮

宋：晁补之

绿暗汀洲三月暮，落花风静帆收。lǜ àn tīng zhōu sān yuè mù，luò huā fēng jìng fān shōu。垂杨低映木兰舟。chuí yáng dī yìng mù lán zhōu。半篙春水滑，一段夕阳愁。bàn gāo chūn shuǐ huá，yī duàn xī yáng chóu。灞水桥东回首处，美人新上帘钩。bà shuǐ qiáo dōng huí shǒu chù，měi rén xīn shàng lián gōu。青鸾无计入红楼。qīng luán wú jì rù hóng lóu。行云归楚峡，飞梦到扬州。xíng yún guī chǔ xiá，fēi mèng dào yáng zhōu。

豆叶黄

宋：晁补之

蒹葭苍，豆叶黄。jiān jiā cāng，dòu yè huáng。南村不见冈，北村十顷彊。nán cūn bù jiàn gāng，běi cūn shí qǐng jiàng。东家车满箱，西家未上场。dōng jiā chē mǎn xiāng，xī jiā wèi shàng chǎng。豆叶黄，野离离。dòu yè huáng，yě lí lí。鼠窟之，兔入畦。shǔ kū zhī，tù rù qí。豕母从豚儿，豕啼豚咿咿，衔角复衔萁。shǐ mǔ cóng tún ér，shǐ tí tún yī yī，xián jiǎo fù xián qí。豆叶黄，谷又熟。dòu yè huáng，gǔ yòu shú。翁媪衰，餔糜粥。wēng ǎo shuāi，bù mí zhōu。豆叶黄，叶黄不独豆。dòu yè huáng，yè huáng bù dú dòu。白黍堪作酒，瓠大枣红皱。bái shǔ kān zuò jiǔ，hù dà zǎo hóng zhòu。豆叶黄，穰穰何膴膴。dòu yè huáng，ráng ráng hé hū hū。腰镰独健妇，大男往何许。yāo lián dú jiàn fù，dà nán wǎng hé xǔ。官家教弓刀，要汝杀贼去。guān jiā jiào gōng dāo，yào rǔ shā zéi qù。

水龙吟·别吴兴至松江作

宋：晁补之

水晶宫绕千家，卞山倒影双溪里。shuǐ jīng gōng rào qiān jiā，biàn shān dào yǐng shuāng xī lǐ。白蘋洲渚，诗成春晚，当年此地。bái píng zhōu zhǔ，shī chéng chūn wǎn，dāng nián cǐ dì。行遍瑶台，弄英携手，月婵娟际。xíng biàn yáo tái，nòng yīng xié shǒu，yuè chán juān jì。算多情小杜，风流未睹，空肠断、枝间子。suàn duō qíng xiǎo dù，fēng liú wèi dǔ，kōng cháng duàn zhī jiān zi。一似君恩赐与，贺家湖、千峰凝翠。yī shì jūn ēn cì yǔ，hè jiā hú qiān fēng níng cuì。黄粱未熟，红旌已远，南柯旧事。huáng liáng wèi shú，hóng jīng yǐ yuǎn，nán kē jiù shì。常恐重来，夜阑相对，也疑非是。cháng kǒng zhòng lái，yè lán xiāng duì，yě yí fēi shì。向松陵回首，平芜尽处，在青山外。xiàng sōng líng huí shǒu，píng wú jǐn chù，zài qīng shān wài。

洞仙歌

宋：晁补之

当时我醉，美人颜色，如花堪悦。dāng shí wǒ zuì，měi rén yán sè，rú huā kān yuè。今日美人去，恨天涯离别。jīn rì měi rén qù，hèn tiān yá lí bié。青楼朱箔，婵娟蟾桂，三五初圆，伤二八、还又缺。qīng lóu zhū bó，chán juān chán guì，sān wǔ chū yuán，shāng èr bā hái yòu quē。空伫立，一望不见心绝。kōng zhù lì，yī wàng bù jiàn xīn jué。心绝。xīn jué。顿成凄凉，千里音尘，一梦欢娱，推枕惊巫山远，洒泪对湘江阔。dùn chéng qī liáng，qiān lǐ yīn chén，yī mèng huān yú，tuī zhěn jīng wū shān yuǎn，sǎ lèi duì xiāng jiāng kuò。美人不见，愁人看花，心乱含愁，奏绿绮、弦清切。měi rén bù jiàn，chóu rén kàn huā，xīn luàn hán chóu，zòu lǜ qǐ xián qīng qiè。何处有知音，此恨难说。hé chù yǒu zhī yīn，cǐ hèn nán shuō。怨歌未阕。yuàn gē wèi què。恐暮雨收、行云歇。kǒng mù yǔ shōu xíng yún xiē。窗梅发。chuāng méi fā。乍似睹、芳容冰洁。zhà shì dǔ fāng róng bīng jié。

夜合花

宋：晁补之

百紫千红，占春多少，共推绝世花王。bǎi zǐ qiān hóng，zhàn chūn duō shǎo，gòng tuī jué shì huā wáng。西都万户，擅名不为姚黄。xī dōu wàn hù，shàn míng bù wèi yáo huáng。漫肠断巫阳。màn cháng duàn wū yáng。对沉香亭北新妆。duì chén xiāng tíng běi xīn zhuāng。记清平调，词成进了，一梦仙乡。jì qīng píng diào，cí chéng jìn le，yī mèng xiān xiāng。天葩秀出无双。tiān pā xiù chū wú shuāng。倚朝晖，半如酣醉成狂。yǐ cháo huī，bàn rú hān zuì chéng kuáng。无言自省，檀心一点偷芳。wú yán zì shěng，tán xīn yī diǎn tōu fāng。念往事情伤。niàn wǎng shì qíng shāng。又新艳曾说滁阳。yòu xīn yàn céng shuō chú yáng。纵归来晚，君王殿后，别是风光。zòng guī lái wǎn，jūn wáng diàn hòu，bié shì fēng guāng。