古诗词 - 中国最美古诗词

寄题刘巨卿家六咏诣斋

宋：杨万里

山林与朝市，隐处俱未是。shān lín yǔ cháo shì，yǐn chù jù wèi shì。只个西枝西，默坐且求志。zhǐ gè xī zhī xī，mò zuò qiě qiú zhì。

寄题刘巨卿家六咏诣斋

宋：杨万里

其大弥九苍，其小贮一壶。qí dà mí jiǔ cāng，qí xiǎo zhù yī hú。静观性中天，大小竟何如。jìng guān xìng zhōng tiān，dà xiǎo jìng hé rú。

寄题刘巨卿家六咏诣斋

宋：杨万里

薰风自南来，万象皆披襟。xūn fēng zì nán lái，wàn xiàng jiē pī jīn。老子本不热，看他度青林。lǎo zi běn bù rè，kàn tā dù qīng lín。

阿兄作云巢，阿弟作月窗。ā xiōng zuò yún cháo，ā dì zuò yuè chuāng。乾坤清气只云月，一家两手并取将。qián kūn qīng qì zhǐ yún yuè，yī jiā liǎng shǒu bìng qǔ jiāng。作巢不用木，只架云为屋。zuò cháo bù yòng mù，zhǐ jià yún wèi wū。作窗不用棂，只掇月为庭。zuò chuāng bù yòng líng，zhǐ duō yuè wèi tíng。兜罗绵上住兄子，银色界中著吾弟。dōu luó mián shàng zhù xiōng zi，yín sè jiè zhōng zhù wú dì。阿兄云向笔下生，阿弟月向诗中明。ā xiōng yún xiàng bǐ xià shēng，ā dì yuè xiàng shī zhōng míng。弟兄云月两清绝，云月何曾有分别。dì xiōng yún yuè liǎng qīng jué，yún yuè hé céng yǒu fēn bié。不知云月入胸中，为复胸中有云月。bù zhī yún yuè rù xiōng zhōng，wèi fù xiōng zhōng yǒu yún yuè。

二月十日留子西材翁二弟晚酌

宋：杨万里

丁流迷沉一小炷，聚作香云散香雾。dīng liú mí chén yī xiǎo zhù，jù zuò xiāng yún sàn xiāng wù。清尊相属对花前，政是一年春好处。qīng zūn xiāng shǔ duì huā qián，zhèng shì yī nián chūn hǎo chù。海棠初试川样妆，垂丝新出濯锦江。hǎi táng chū shì chuān yàng zhuāng，chuí sī xīn chū zhuó jǐn jiāng。杏花欲落桃李拆，牡丹未拆已国香。xìng huā yù luò táo lǐ chāi，mǔ dān wèi chāi yǐ guó xiāng。酒行莫忙且一盏，一盏一番一行散。jiǔ xíng mò máng qiě yī zhǎn，yī zhǎn yī fān yī xíng sàn。遍行九径却重行，莫遣一花不相见。biàn xíng jiǔ jìng què zhòng xíng，mò qiǎn yī huā bù xiāng jiàn。酒教少酌花多看，看尽千花却深劝。jiǔ jiào shǎo zhuó huā duō kàn，kàn jǐn qiān huā què shēn quàn。今宵无月不须灯，千树李花如昼明。jīn xiāo wú yuè bù xū dēng，qiān shù lǐ huā rú zhòu míng。

六月十六日夜南溪望月

宋：杨万里

溪水留我住，溪月愁我归。xī shuǐ liú wǒ zhù，xī yuè chóu wǒ guī。望后月更佳，昨宵未为奇。wàng hòu yuè gèng jiā，zuó xiāo wèi wèi qí。大都月色好，一岁能几时。dà dōu yuè sè hǎo，yī suì néng jǐ shí。人散长是早，月来长是迟。rén sàn zhǎng shì zǎo，yuè lái zhǎng shì chí。初出如大瓮，才露金半规。chū chū rú dà wèng，cái lù jīn bàn guī。不知独何急，下如有人推。bù zhī dú hé jí，xià rú yǒu rén tuī。忽然脱岭尖，行空安不危。hū rán tuō lǐng jiān，xíng kōng ān bù wēi。似爱溪水净，下浴青琉璃。shì ài xī shuǐ jìng，xià yù qīng liú lí。明珠径馀尺，沈在千顷陂。míng zhū jìng yú chǐ，shěn zài qiān qǐng bēi。我欲刺双手，就溪取团晖。wǒ yù cì shuāng shǒu，jiù xī qǔ tuán huī。白小忽乱跳，碎作万金徽。bái xiǎo hū luàn tiào，suì zuò wàn jīn huī。须臾波痕定，化为水银池。xū yú bō hén dìng，huà wèi shuǐ yín chí。夜久看未足，风露欺病肌。yè jiǔ kàn wèi zú，fēng lù qī bìng jī。我能尚小留，瘦藤歌式微。wǒ néng shàng xiǎo liú，shòu téng gē shì wēi。一笑顾群从，来夕肯集兹。yī xiào gù qún cóng，lái xī kěn jí zī。

送吉守赵山父移广东提刑

宋：杨万里

越台海山清更雄，曲江间出曲江公。yuè tái hǎi shān qīng gèng xióng，qū jiāng jiān chū qū jiāng gōng。宪台师表光且耿，濂溪留下濂溪井。xiàn tái shī biǎo guāng qiě gěng，lián xī liú xià lián xī jǐng。赵侯端是宋间平，妙年策名千佛经。zhào hóu duān shì sòng jiān píng，miào nián cè míng qiān fú jīng。阳春有脚来江城，银汉乘槎移使星。yáng chūn yǒu jiǎo lái jiāng chéng，yín hàn chéng chá yí shǐ xīng。岭上梅花莫迟发，先遣北枝迎玉节。lǐng shàng méi huā mò chí fā，xiān qiǎn běi zhī yíng yù jié。寄声多贺帽子峰，今岁峰头有霜雪。jì shēng duō hè mào zi fēng，jīn suì fēng tóu yǒu shuāng xuě。

题星子县黄宰世高问政堂

宋：杨万里

黄子侬故人，危子侬门生。huáng zi nóng gù rén，wēi zi nóng mén shēng。向来同登漱玉亭，银河洗面醉不醒。xiàng lái tóng dēng shù yù tíng，yín hé xǐ miàn zuì bù xǐng。四年二子不见面，过眼光阴掣飞电。sì nián èr zi bù jiàn miàn，guò yǎn guāng yīn chè fēi diàn。今晨忽得问政碑，黄子作堂危子词。jīn chén hū dé wèn zhèng bēi，huáng zi zuò táng wēi zi cí。危子笔力乃尔进，黄子佳政不须问。wēi zi bǐ lì nǎi ěr jìn，huáng zi jiā zhèng bù xū wèn。寄言二子各努力，古人也是人作得。jì yán èr zi gè nǔ lì，gǔ rén yě shì rén zuò dé。

丞相周公招王才臣中秋赏梅花寄以长句

宋：杨万里

素娥大作中秋节，一夜广寒桂花发。sù é dà zuò zhōng qiū jié，yī yè guǎng hán guì huā fā。天风吹堕绿野堂，夜半瑶阶丈深雪。tiān fēng chuī duò lǜ yě táng，yè bàn yáo jiē zhàng shēn xuě。梅仙不知天尚秋，只惊香雪点搔头。méi xiān bù zhī tiān shàng qiū，zhǐ jīng xiāng xuě diǎn sāo tóu。笑随玉妃照粉水，洗妆同入月中游。xiào suí yù fēi zhào fěn shuǐ，xǐ zhuāng tóng rù yuè zhōng yóu。晋公赏梅仍赏桂，独招子猷雪前醉。jìn gōng shǎng méi réng shǎng guì，dú zhāo zi yóu xuě qián zuì。明朝有客诉天公，不唤香山病居士。míng cháo yǒu kè sù tiān gōng，bù huàn xiāng shān bìng jū shì。

寄题开州史君陈师宋柴扉

宋：杨万里

屋是茅一把，门是柴一束。wū shì máo yī bǎ，mén shì chái yī shù。是间著宇宙，太仓半粒粟。shì jiān zhù yǔ zhòu，tài cāng bàn lì sù。吾闻陈家扉，样似陶家屋。wú wén chén jiā fēi，yàng shì táo jiā wū。孤松不须双，五柳何用六。gū sōng bù xū shuāng，wǔ liǔ hé yòng liù。竹篱东复东，添种数丛菊。zhú lí dōng fù dōng，tiān zhǒng shù cóng jú。剩肯蚤归来，盈尊酒初绿。shèng kěn zǎo guī lái，yíng zūn jiǔ chū lǜ。

寄题吴仁杰架阁玩芳亭

宋：杨万里

洞庭波上木叶脱，巫山宅前野花发。dòng tíng bō shàng mù yè tuō，wū shān zhái qián yě huā fā。子规啼杀不见人，空令千载忆灵均。zi guī tí shā bù jiàn rén，kōng lìng qiān zài yì líng jūn。春兰九畹百亩蕙，自荣自落谁能佩。chūn lán jiǔ wǎn bǎi mǔ huì，zì róng zì luò shuí néng pèi。泽国东山最上头，有客玩芳杜若洲。zé guó dōng shān zuì shàng tóu，yǒu kè wán fāng dù ruò zhōu。扁舟夜上人鲊瓮，手掇骚人众芳种。biǎn zhōu yè shàng rén zhǎ wèng，shǒu duō sāo rén zhòng fāng zhǒng。归来梦到阆风台，灵均花草和露栽。guī lái mèng dào láng fēng tái，líng jūn huā cǎo hé lù zāi。寄言众芳未要开，更待诚斋老子来。jì yán zhòng fāng wèi yào kāi，gèng dài chéng zhāi lǎo zi lái。

饮酒

宋：杨万里

今日偶不饮，无事亦有思。jīn rì ǒu bù yǐn，wú shì yì yǒu sī。偶然举一杯，事至我不知。ǒu rán jǔ yī bēi，shì zhì wǒ bù zhī。岂独忘万事，此身亦如遗。qǐ dú wàng wàn shì，cǐ shēn yì rú yí。此酒本何物，秫先曲还随。cǐ jiǔ běn hé wù，shú xiān qū hái suí。饭秫祗醒眼，嚼曲无醉时。fàn shú zhī xǐng yǎn，jué qū wú zuì shí。秫曲偶相逢，清泉媒妁之。shú qū ǒu xiāng féng，qīng quán méi shuò zhī。不知独何神，幻出忘世姿。bù zhī dú hé shén，huàn chū wàng shì zī。庄周不须周，惠施不须施。zhuāng zhōu bù xū zhōu，huì shī bù xū shī。贵贱与死生，不齐元自齐。guì jiàn yǔ sǐ shēng，bù qí yuán zì qí。我本非搢绅，金华牧羊儿。wǒ běn fēi jìn shēn，jīn huá mù yáng ér。祗坐读诗礼，一出不得归。zhī zuò dú shī lǐ，yī chū bù dé guī。归来今四年，似早其实迟。guī lái jīn sì nián，shì zǎo qí shí chí。海中无蓬莱，蓬莱在酒池。hǎi zhōng wú péng lái，péng lái zài jiǔ chí。今夕一杯酒，乘风驾云旗。jīn xī yī bēi jiǔ，chéng fēng jià yún qí。犹遭世缘缚，未挂神武衣。yóu zāo shì yuán fù，wèi guà shén wǔ yī。

雪后领儿辈行散

宋：杨万里

今日意不惬，出游聊逍遥。jīn rì yì bù qiè，chū yóu liáo xiāo yáo。父子自为伴，何须外招邀。fù zi zì wèi bàn，hé xū wài zhāo yāo。过溪足小倦，临流坐危桥。guò xī zú xiǎo juàn，lín liú zuò wēi qiáo。回头顾吾庐，竹树翳草寮。huí tóu gù wú lú，zhú shù yì cǎo liáo。独有万花亭，岿然出山椒。dú yǒu wàn huā tíng，kuī rán chū shān jiāo。高陂泻溪水，环佩锵琼瑶。gāo bēi xiè xī shuǐ，huán pèi qiāng qióng yáo。飞流迸空起，平水和天摇。fēi liú bèng kōng qǐ，píng shuǐ hé tiān yáo。舂淙到潭底，势尽自浮漂。chōng cóng dào tán dǐ，shì jǐn zì fú piāo。蟹眼沸不停，雪山涌还消。xiè yǎn fèi bù tíng，xuě shān yǒng hái xiāo。近观绝汹汹，远听渐萧萧。jìn guān jué xiōng xiōng，yuǎn tīng jiàn xiāo xiāo。忽逢绿头公，携孥鼓丹桡。hū féng lǜ tóu gōng，xié nú gǔ dān ráo。喧呼苇间出，得意似见骄。xuān hū wěi jiān chū，dé yì shì jiàn jiāo。我行为小立，流鱼偶双跳。wǒ xíng wèi xiǎo lì，liú yú ǒu shuāng tiào。人物各自适，兹游定谁超。rén wù gè zì shì，zī yóu dìng shuí chāo。

中涂小歇

宋：杨万里

山僮问游何许村，莫问何许但出门。shān tóng wèn yóu hé xǔ cūn，mò wèn hé xǔ dàn chū mén。脚根倦时且小歇，山色佳处须细看。jiǎo gēn juàn shí qiě xiǎo xiē，shān sè jiā chù xū xì kàn。道逢田父遮侬住，说与前头看山去。dào féng tián fù zhē nóng zhù，shuō yǔ qián tóu kàn shān qù。寄下君家老瓦盆，它日重游却来取。jì xià jūn jiā lǎo wǎ pén，tā rì zhòng yóu què lái qǔ。

岁暮归自城中一病垂死病起遣闷四首

宋：杨万里

索居独寡欢，巾车入城闉。suǒ jū dú guǎ huān，jīn chē rù chéng yīn。亲旧久不见，一见交相欣。qīn jiù jiǔ bù jiàn，yī jiàn jiāo xiāng xīn。挽衣招我饮，惟恐我出门。wǎn yī zhāo wǒ yǐn，wéi kǒng wǒ chū mén。不招我亦往，不留我亦存。bù zhāo wǒ yì wǎng，bù liú wǒ yì cún。殷勤复如许，不住我岂真。yīn qín fù rú xǔ，bù zhù wǒ qǐ zhēn。是时梅始花，吹香落金尊。shì shí méi shǐ huā，chuī xiāng luò jīn zūn。酒冽肴果富，咀啜俱芳珍。jiǔ liè yáo guǒ fù，jǔ chuài jù fāng zhēn。丞相我知己，太守吾故人。chéng xiāng wǒ zhī jǐ，tài shǒu wú gù rén。言非汰尘杂，尘杂不入言。yán fēi tài chén zá，chén zá bù rù yán。初谈圣贤髓，终谈天地根。chū tán shèng xián suǐ，zhōng tán tiān dì gēn。而况衔杯酒，不乐复何云。ér kuàng xián bēi jiǔ，bù lè fù hé yún。

岁暮归自城中一病垂死病起遣闷四首

宋：杨万里

出郭云尚明，及郊日忽暮。chū guō yún shàng míng，jí jiāo rì hū mù。不思日晷短，却信云色误。bù sī rì guǐ duǎn，què xìn yún sè wù。骏奔六七里，逢店破亦住。jùn bēn liù qī lǐ，féng diàn pò yì zhù。浇愁幸残尊，照睡聊短炬。jiāo chóu xìng cán zūn，zhào shuì liáo duǎn jù。荒鸡唤野梦，晨起念速步。huāng jī huàn yě mèng，chén qǐ niàn sù bù。升车乃复下，故疾动中腑。shēng chē nǎi fù xià，gù jí dòng zhōng fǔ。昏眩懔欲绝，低徊不能去。hūn xuàn lǐn yù jué，dī huái bù néng qù。僮仆强我归，偶不陨中路。tóng pū qiáng wǒ guī，ǒu bù yǔn zhōng lù。老至犹倚强，疾在自不悟。lǎo zhì yóu yǐ qiáng，jí zài zì bù wù。及慈一委顿，去死仅寸许。jí cí yī wěi dùn，qù sǐ jǐn cùn xǔ。人生信浮脆，可笑何足惧。rén shēng xìn fú cuì，kě xiào hé zú jù。所惧弃官晚，行乐今已遽。suǒ jù qì guān wǎn，xíng lè jīn yǐ jù。

岁暮归自城中一病垂死病起遣闷四首

宋：杨万里

食罢游东园，慨然伤我怀。shí bà yóu dōng yuán，kǎi rán shāng wǒ huái。昨日卧病时，自谓不复来。zuó rì wò bìng shí，zì wèi bù fù lái。入门大风起，万松声顿哀。rù mén dà fēng qǐ，wàn sōng shēng dùn āi。病骨念不堪，欲行重徘徊。bìng gǔ niàn bù kān，yù xíng zhòng pái huái。裴徊南斋前，小倦坐苔阶。péi huái nán zhāi qián，xiǎo juàn zuò tái jiē。斋前花不多，亦有两古梅。zhāi qián huā bù duō，yì yǒu liǎng gǔ méi。似知我至此，顷刻忽尽开。shì zhī wǒ zhì cǐ，qǐng kè hū jǐn kāi。多情梅间竹，偃风特奇哉。duō qíng méi jiān zhú，yǎn fēng tè qí zāi。不知喜风舞，为复怯风回。bù zhī xǐ fēng wǔ，wèi fù qiè fēng huí。万象皆迎春，我独老病催。wàn xiàng jiē yíng chūn，wǒ dú lǎo bìng cuī。明日能来否，且归拨炉灰。míng rì néng lái fǒu，qiě guī bō lú huī。

岁暮归自城中一病垂死病起遣闷四首

宋：杨万里

病起行不得，坐久情不舒。bìng qǐ xíng bù dé，zuò jiǔ qíng bù shū。倔强妻子前，欲扶羞索扶。jué qiáng qī zi qián，yù fú xiū suǒ fú。且呼斑竹君，寸步与我俱。qiě hū bān zhú jūn，cùn bù yǔ wǒ jù。远行亦未决，聊复循庭除。yuǎn xíng yì wèi jué，liáo fù xún tíng chú。平地谁云觉，陟降即少徐。píng dì shuí yún jué，zhì jiàng jí shǎo xú。平生四方志，八极视若无。píng shēng sì fāng zhì，bā jí shì ruò wú。西飞折若木，东厉骑鲸鱼。xī fēi zhé ruò mù，dōng lì qí jīng yú。即今卧藜床，一起还九嘘。jí jīn wò lí chuáng，yī qǐ hái jiǔ xū。力惫志犹在，床头寻湛卢。lì bèi zhì yóu zài，chuáng tóu xún zhàn lú。

送黄岩老通判全州

宋：杨万里

潇湘之山可当一枝笔，潇湘之水可充一砚滴。xiāo xiāng zhī shān kě dāng yī zhī bǐ，xiāo xiāng zhī shuǐ kě chōng yī yàn dī。白石得官斑竹林，天锡笔砚供醉吟。bái shí dé guān bān zhú lín，tiān xī bǐ yàn gōng zuì yín。好将湘山点湘水，洒满青天一张纸。hǎo jiāng xiāng shān diǎn xiāng shuǐ，sǎ mǎn qīng tiān yī zhāng zhǐ。台家旁搜清庙珍，奇珍堕在湘水滨。tái jiā páng sōu qīng miào zhēn，qí zhēn duò zài xiāng shuǐ bīn。乌衣枢相今水镜，手提一道人材柄。wū yī shū xiāng jīn shuǐ jìng，shǒu tí yī dào rén cái bǐng。外台况复有三贤，看即吹嘘送上天。wài tái kuàng fù yǒu sān xián，kàn jí chuī xū sòng shàng tiān。归来肯过诚斋里，分似锦囊新句子。guī lái kěn guò chéng zhāi lǐ，fēn shì jǐn náng xīn jù zi。

小池荷叶雨声

宋：杨万里

午梦西湖泛烟水，画船撑入荷花底。wǔ mèng xī hú fàn yān shuǐ，huà chuán chēng rù hé huā dǐ。雨声一阵打疏篷，惊开睡眼初䰒松。yǔ shēng yī zhèn dǎ shū péng，jīng kāi shuì yǎn chū méng sōng。乃是池荷跳急雨，散了真珠又还聚。nǎi shì chí hé tiào jí yǔ，sàn le zhēn zhū yòu hái jù。幸然聚作水银泓，泻入清波无觅处。xìng rán jù zuò shuǐ yín hóng，xiè rù qīng bō wú mì chù。