古诗词 - 中国最美古诗词

满江红

拂拭残碑，敕飞字，依稀堪读。fú shì cán bēi，chì fēi zì，yī xī kān dú。慨当初，倚飞何重，后来何酷。kǎi dāng chū，yǐ fēi hé zhòng，hòu lái hé kù。果是功成身合死，可怜事去言难赎。guǒ shì gōng chéng shēn hé sǐ，kě lián shì qù yán nán shú。最无辜，堪恨更堪悲，风波狱。zuì wú gū，kān hèn gèng kān bēi，fēng bō yù。岂不念，疆圻蹙；岂不恤，徽钦辱。qǐ bù niàn，jiāng qí cù；qǐ bù xù，huī qīn rǔ。但徽钦既返，此身何属。dàn huī qīn jì fǎn，cǐ shēn hé shǔ。千载休谈南渡错，当时自怕中原复。qiān zài xiū tán nán dù cuò，dāng shí zì pà zhōng yuán fù。笑区区、一桧亦何能，逢其欲。xiào qū qū yī guì yì hé néng，féng qí yù。

念奴娇·中秋对月

明：文徵明

桂花浮玉，正月满天街，夜凉如洗。guì huā fú yù，zhèng yuè mǎn tiān jiē，yè liáng rú xǐ。风泛须眉并骨寒，人在水晶宫里。fēng fàn xū méi bìng gǔ hán，rén zài shuǐ jīng gōng lǐ。蛟龙偃蹇，观阙嵯峨，缥缈笙歌沸。jiāo lóng yǎn jiǎn，guān quē cuó é，piāo miǎo shēng gē fèi。霜华满地，欲跨彩云飞起。shuāng huá mǎn dì，yù kuà cǎi yún fēi qǐ。记得去年今夕，酾酒溪亭，淡月云来去。jì dé qù nián jīn xī，shāi jiǔ xī tíng，dàn yuè yún lái qù。千里江山昨梦非，转眼秋光如许。qiān lǐ jiāng shān zuó mèng fēi，zhuǎn yǎn qiū guāng rú xǔ。青雀西来，嫦娥报我，道佳期近矣。qīng què xī lái，cháng é bào wǒ，dào jiā qī jìn yǐ。寄言俦侣，莫负广寒沈醉。jì yán chóu lǚ，mò fù guǎng hán shěn zuì。

青玉案

明：文徵明

庭下石榴花乱吐，满地绿阴亭午。tíng xià shí liú huā luàn tǔ，mǎn dì lǜ yīn tíng wǔ。午睡觉来时自语，悠扬魂梦，黯然情绪，蝴蝶过墙去。wǔ shuì jué lái shí zì yǔ，yōu yáng hún mèng，àn rán qíng xù，hú dié guò qiáng qù。骎骎娇眼开仍殢，悄无人至还凝伫。qīn qīn jiāo yǎn kāi réng tì，qiāo wú rén zhì hái níng zhù。团扇不摇风自举，盈盈翠竹，纤纤白苎。tuán shàn bù yáo fēng zì jǔ，yíng yíng cuì zhú，xiān xiān bái zhù。不受些儿暑。bù shòu xiē ér shǔ。

卜算子

明：文徵明

酒醒夜堂凉，雨过湘帘卷。jiǔ xǐng yè táng liáng，yǔ guò xiāng lián juǎn。时见流萤度短墙，乍近依然远。shí jiàn liú yíng dù duǎn qiáng，zhà jìn yī rán yuǎn。欲睡更迟徊，徙倚阑干遍。yù shuì gèng chí huái，xǐ yǐ lán gàn biàn。不觉西楼阙月斜，寂寞桐阴转。bù jué xī lóu quē yuè xié，jì mò tóng yīn zhuǎn。

南乡子

明：文徵明

香暖透春肌，满眼新娇睡起迟。xiāng nuǎn tòu chūn jī，mǎn yǎn xīn jiāo shuì qǐ chí。燕子不来三月尽，依依，手撚残花玉一枝。yàn zi bù lái sān yuè jǐn，yī yī，shǒu niǎn cán huā yù yī zhī。风袅鬓云垂，无限闲愁隐翠眉。fēng niǎo bìn yún chuí，wú xiàn xián chóu yǐn cuì méi。好梦不成春自去，相思，只有青团扇子知。hǎo mèng bù chéng chūn zì qù，xiāng sī，zhǐ yǒu qīng tuán shàn zi zhī。

风入松

明：文徵明

近来无奈病淹留，十日废梳头。jìn lái wú nài bìng yān liú，shí rì fèi shū tóu。避风帘幕何曾卷，翛然处、古鼎香浮。bì fēng lián mù hé céng juǎn，xiāo rán chù gǔ dǐng xiāng fú。兴至闲书棐几，困来时覆茶瓯。xīng zhì xián shū fěi jǐ，kùn lái shí fù chá ōu。新凉如水簟纹流，六月类清秋。xīn liáng rú shuǐ diàn wén liú，liù yuè lèi qīng qiū。手抛团扇拈书册，无情绪、欲展还休。shǒu pāo tuán shàn niān shū cè，wú qíng xù yù zhǎn hái xiū。最是诗成酒醒，月明时度南楼。zuì shì shī chéng jiǔ xǐng，yuè míng shí dù nán lóu。

风入松

明：文徵明

简汤子重，汤居碧凤坊西斋睡起雨蒙蒙，双燕语帘栊。jiǎn tāng zi zhòng，tāng jū bì fèng fāng xī zhāi shuì qǐ yǔ méng méng，shuāng yàn yǔ lián lóng。平生行乐都成梦，难忘处、碧凤坊中。píng shēng xíng lè dōu chéng mèng，nán wàng chù bì fèng fāng zhōng。酒散风生棋局，诗成月在梧桐。jiǔ sàn fēng shēng qí jú，shī chéng yuè zài wú tóng。近来多病不相逢，高兴若为同。jìn lái duō bìng bù xiāng féng，gāo xīng ruò wèi tóng。清樽白苎交新夏，应辜负、绿树阴浓。qīng zūn bái zhù jiāo xīn xià，yīng gū fù lǜ shù yīn nóng。凭仗柴门莫掩，兴来拟扣墙东。píng zhàng chái mén mò yǎn，xīng lái nǐ kòu qiáng dōng。

风入松·行春桥望月

明：文徵明

夜凉斜倚赤阑桥，天远碧烟消。yè liáng xié yǐ chì lán qiáo，tiān yuǎn bì yān xiāo。酒醒忽见花间影，轻云散、月在林梢。jiǔ xǐng hū jiàn huā jiān yǐng，qīng yún sàn yuè zài lín shāo。野火青山隐隐，渔歌绿水迢迢。yě huǒ qīng shān yǐn yǐn，yú gē lǜ shuǐ tiáo tiáo。当年曾此醉清宵，共棹木兰桡。dāng nián céng cǐ zuì qīng xiāo，gòng zhào mù lán ráo。白头重蹋行春路，同游伴、半已难招。bái tóu zhòng tà xíng chūn lù，tóng yóu bàn bàn yǐ nán zhāo。夜静单衫露冷，玉人何处吹箫。yè jìng dān shān lù lěng，yù rén hé chù chuī xiāo。

满江红

明：文徵明

漠漠轻阴，正梅子、弄黄时节。mò mò qīng yīn，zhèng méi zi nòng huáng shí jié。最恼是、欲晴还雨，乍寒又热。zuì nǎo shì yù qíng hái yǔ，zhà hán yòu rè。燕子梨花都过也，小楼无那伤春别。yàn zi lí huā dōu guò yě，xiǎo lóu wú nà shāng chūn bié。傍阑干、欲语更沉吟，终难说。bàng lán gàn yù yǔ gèng chén yín，zhōng nán shuō。一点点，杨花雪；一片片，榆钱荚。yī diǎn diǎn，yáng huā xuě；yī piàn piàn，yú qián jiá。渐西垣日隐，晚凉清绝。jiàn xī yuán rì yǐn，wǎn liáng qīng jué。池面盈盈清浅水，柳梢淡淡黄昏月。chí miàn yíng yíng qīng qiǎn shuǐ，liǔ shāo dàn dàn huáng hūn yuè。是何人、吹彻玉参差，情凄切。shì hé rén chuī chè yù cān chà，qíng qī qiè。

点绛唇·琵琶

明：陆锡明

三尺冰弦，夜深弹破青天窍。sān chǐ bīng xián，yè shēn dàn pò qīng tiān qiào。意中人杳，只有清光到。yì zhōng rén yǎo，zhǐ yǒu qīng guāng dào。芦荻萧萧，都入相思调。lú dí xiāo xiāo，dōu rù xiāng sī diào。愁怀抱。chóu huái bào。嫦娥心照，诉与伊知道。cháng é xīn zhào，sù yǔ yī zhī dào。

望江南

明：徐?

城上角，吹动薜萝烟。chéng shàng jiǎo，chuī dòng bì luó yān。别意难忘灯下约，归期空向梦中传。bié yì nán wàng dēng xià yuē，guī qī kōng xiàng mèng zhōng chuán。消息杳如年。xiāo xī yǎo rú nián。孤馆客，今夕不成眠。gū guǎn kè，jīn xī bù chéng mián。万井寒砧敲夜月，数声黄叶坠秋天。wàn jǐng hán zhēn qiāo yè yuè，shù shēng huáng yè zhuì qiū tiān。人在碧云边。rén zài bì yún biān。

惜分飞·和陈霞栖韵

明：杨仪

月户花阶凡几度，尽把芳尊嘱付。yuè hù huā jiē fán jǐ dù，jǐn bǎ fāng zūn zhǔ fù。转眼浓华故，鸾胶总被秦娘误。zhuǎn yǎn nóng huá gù，luán jiāo zǒng bèi qín niáng wù。榆荚杨花曾入赋，也解漫天飞舞。yú jiá yáng huā céng rù fù，yě jiě màn tiān fēi wǔ。梦觉西堂午，琵琶声断闻鹦鹉。mèng jué xī táng wǔ，pí pá shēng duàn wén yīng wǔ。

桃源忆故人访周汝寺

明：杨仪

单衣晓怯东风冷，忽过湖波千顷。dān yī xiǎo qiè dōng fēng lěng，hū guò hú bō qiān qǐng。山色倒侵溪影，一路随孤艇。shān sè dào qīn xī yǐng，yī lù suí gū tǐng。美人室远飞云迥，遥忆小堂春永。měi rén shì yuǎn fēi yún jiǒng，yáo yì xiǎo táng chūn yǒng。睡起碧纱人静，隔竹敲新茗。shuì qǐ bì shā rén jìng，gé zhú qiāo xīn míng。

满江红·春情

明：季孟莲

燕子何时，衔去了、旧年人约。yàn zi hé shí，xián qù le jiù nián rén yuē。镇帘栊、恹恹春睡，东风遍恶。zhèn lián lóng yān yān chūn shuì，dōng fēng biàn è。夜雨忽添窗外草，晓晴乱惹楼头鹊。yè yǔ hū tiān chuāng wài cǎo，xiǎo qíng luàn rě lóu tóu què。算赢来、一段好相思，何曾学。suàn yíng lái yī duàn hǎo xiāng sī，hé céng xué。而今事，当初错；别时泪，空流落。ér jīn shì，dāng chū cuò；bié shí lèi，kōng liú luò。怕归来重问，有词难却。pà guī lái zhòng wèn，yǒu cí nán què。天远梦随骢马倦，昼长人并风筝弱。tiān yuǎn mèng suí cōng mǎ juàn，zhòu zhǎng rén bìng fēng zhēng ruò。望河桥、万柳织黄烟，愁遮幕。wàng hé qiáo wàn liǔ zhī huáng yān，chóu zhē mù。

曲游春·和查伊璜客珠江「元」韵

明：陆钰

问牡丹开未。wèn mǔ dān kāi wèi。正乳燕身轻，雏莺声细。zhèng rǔ yàn shēn qīng，chú yīng shēng xì。共听《霓裳》，看为雨为云，胡天胡帝。gòng tīng ní shang，kàn wèi yǔ wèi yún，hú tiān hú dì。与君行乐处，经回首、依稀都记。yǔ jūn xíng lè chù，jīng huí shǒu yī xī dōu jì。携来丝竹东山，几度尊前杖底。xié lái sī zhú dōng shān，jǐ dù zūn qián zhàng dǐ。鼙鼓东南动地。pí gǔ dōng nán dòng dì。见下濑楼船，旌旗无际。jiàn xià lài lóu chuán，jīng qí wú jì。未免关情，对楚岭春风，吴江秋水。wèi miǎn guān qíng，duì chǔ lǐng chūn fēng，wú jiāng qiū shuǐ。暗洒英雄泪。àn sǎ yīng xióng lèi。更莫问、年来心事。gèng mò wèn nián lái xīn shì。又是午梦惊残，歌声乍起。yòu shì wǔ mèng jīng cán，gē shēng zhà qǐ。

曲游春·再叠韵

明：陆钰

渌酒曾笋未？羡肉脆丝清，宫浮商细。lù jiǔ céng sǔn wèi？xiàn ròu cuì sī qīng，gōng fú shāng xì。塞耳休听，任佗雄南越，秦称西帝。sāi ěr xiū tīng，rèn tuó xióng nán yuè，qín chēng xī dì。青史兴衰处，尽简阅、纷纶难记。qīng shǐ xīng shuāi chù，jǐn jiǎn yuè fēn lún nán jì。不如倚杖临风，一任醉□花底。bù rú yǐ zhàng lín fēng，yī rèn zuì huā dǐ。芳草斜阳藉地。fāng cǎo xié yáng jí dì。看远树天边，归舟云际。kàn yuǎn shù tiān biān，guī zhōu yún jì。曲里新声，怨羌笛关山，陇西流水。qū lǐ xīn shēng，yuàn qiāng dí guān shān，lǒng xī liú shuǐ。又湿青衫泪。yòu shī qīng shān lèi。那更惜、阑珊春事。nà gèng xī lán shān chūn shì。却看杨柳梢头，一轮月起。què kàn yáng liǔ shāo tóu，yī lún yuè qǐ。

曲游春·三叠韵

明：陆钰

晓日还升未？正虬箭犹传，兽烟初细。xiǎo rì hái shēng wèi？zhèng qiú jiàn yóu chuán，shòu yān chū xì。鸣鸟闲关，痛精卫炎姬，子规川帝。míng niǎo xián guān，tòng jīng wèi yán jī，zi guī chuān dì。千载人何处。qiān zài rén hé chù。笑符谶、何劳悬记。xiào fú chèn hé láo xuán jì。欣然更拓云蓝，自写新词窗底。xīn rán gèng tuò yún lán，zì xiě xīn cí chuāng dǐ。窗外光阴遍地。chuāng wài guāng yīn biàn dì。才画角飘残，一声天际。cái huà jiǎo piāo cán，yī shēng tiān jì。竖子成名，念英雄难问，夕阳流水。shù zi chéng míng，niàn yīng xióng nán wèn，xī yáng liú shuǐ。独下新亭泪。dú xià xīn tíng lèi。尽寂寞、闲居无事。jǐn jì mò xián jū wú shì。谁论江左夷吾，关西伯起。shuí lùn jiāng zuǒ yí wú，guān xī bó qǐ。

浪淘沙·松径挂斜晖

明：陆钰

松径挂斜晖。sōng jìng guà xié huī。闲叩禅扉。xián kòu chán fēi。故人踪迹久离违。gù rén zōng jì jiǔ lí wéi。握手夕阳西下路，未忍言归。wò shǒu xī yáng xī xià lù，wèi rěn yán guī。此地是耶非。cǐ dì shì yé fēi。千载依依。qiān zài yī yī。采香径外越来溪。cǎi xiāng jìng wài yuè lái xī。碧繶缃绚今尚在，歌舞全稀。bì yì xiāng xuàn jīn shàng zài，gē wǔ quán xī。

浪淘沙·高阁俯行云

明：陆钰

高阁俯行云。gāo gé fǔ xíng yún。我一相闻。wǒ yī xiāng wén。主人几榻迥无尘。zhǔ rén jǐ tà jiǒng wú chén。世外兴亡弹指劫，一著输君。shì wài xīng wáng dàn zhǐ jié，yī zhù shū jūn。回首太湖濆。huí shǒu tài hú fén。断霭纷纷。duàn ǎi fēn fēn。扁舟应笑馆娃人。biǎn zhōu yīng xiào guǎn wá rén。比拟子阳西蜀事，话到残曛。bǐ nǐ zi yáng xī shǔ shì，huà dào cán xūn。

满江红

明：吴朏

雨抹荷池，添艳了、闹红稠绿。yǔ mǒ hé chí，tiān yàn le nào hóng chóu lǜ。更带着、牵鱼藻鉴，浮波凫玉。gèng dài zhe qiān yú zǎo jiàn，fú bō fú yù。榴朵辞枝焚碧藓，蝉声送远翻新曲。liú duǒ cí zhī fén bì xiǎn，chán shēng sòng yuǎn fān xīn qū。向幽轩、一枕梦惊回，风敲竹。xiàng yōu xuān yī zhěn mèng jīng huí，fēng qiāo zhú。丝雨霁，轻凉足；残照短，纤红续。sī yǔ jì，qīng liáng zú；cán zhào duǎn，xiān hóng xù。渐云遮津口，烟黏山麓。jiàn yún zhē jīn kǒu，yān nián shān lù。凉月照人心似水，此身拟向清虚蹴。liáng yuè zhào rén xīn shì shuǐ，cǐ shēn nǐ xiàng qīng xū cù。记广寒、庭畔素衣中，曾相熟。jì guǎng hán tíng pàn sù yī zhōng，céng xiāng shú。