古诗词 - 中国最美古诗词

浣溪沙·过熊男公夜话

炊稻烟阑煮笋香。chuī dào yān lán zhǔ sǔn xiāng。溪流萦岫半斜阳。xī liú yíng xiù bàn xié yáng。闲宵不觉剪灯长。xián xiāo bù jué jiǎn dēng zhǎng。鱼计向春元得水，蝶魂入梦不惊霜。yú jì xiàng chūn yuán dé shuǐ，dié hún rù mèng bù jīng shuāng。无劳濠上讯蒙庄。wú láo háo shàng xùn méng zhuāng。

浣溪沙·即景

明：王夫之

幸草犹馀几段残。xìng cǎo yóu yú jǐ duàn cán。烧痕斜插野鸡斑。shāo hén xié chā yě jī bān。灰堆无数米家山。huī duī wú shù mǐ jiā shān。双眼瞢腾疑梦觉，一天晴雨两阑珊。shuāng yǎn méng téng yí mèng jué，yī tiān qíng yǔ liǎng lán shān。不愁也索带愁看。bù chóu yě suǒ dài chóu kàn。

浣溪沙·望归雁

明：王夫之

病眼遥天认不真。bìng yǎn yáo tiān rèn bù zhēn。一双双影未全分。yī shuāng shuāng yǐng wèi quán fēn。空花摇曳乱春云。kōng huā yáo yè luàn chūn yún。香篆欲消拖蔂尾，平波初皱起鱼鳞。xiāng zhuàn yù xiāo tuō léi wěi，píng bō chū zhòu qǐ yú lín。乌丝阑染素笺纹。wū sī lán rǎn sù jiān wén。

霜天晓角·怀旧

明：王夫之

平湖春水。píng hú chūn shuǐ。日落扁舟舣。rì luò biǎn zhōu yǐ。话到伤心深处，双泪落、青樽里。huà dào shāng xīn shēn chù，shuāng lèi luò qīng zūn lǐ。天不。tiān bù。留愁绪。liú chóu xù。拚遣愁人死。pàn qiǎn chóu rén sǐ。刚有一丝春怨，又花落、鹃声止。gāng yǒu yī sī chūn yuàn，yòu huā luò juān shēng zhǐ。

菩萨鬘早春

明：王夫之

梅花绽锦催寒去。méi huā zhàn jǐn cuī hán qù。霜花铺粉留寒住。shuāng huā pù fěn liú hán zhù。去住两悽然。qù zhù liǎng qī rán。衰翁惜岁年。shuāi wēng xī suì nián。烧根红茁草。shāo gēn hóng zhuó cǎo。巳报春生早。sì bào chūn shēng zǎo。莫惹晓莺啼。mò rě xiǎo yīng tí。啼时花乱飞。tí shí huā luàn fēi。

添字昭君怨秋怀

明：王夫之

谁染千山乌桕，欺杀一株衰柳。shuí rǎn qiān shān wū jiù，qī shā yī zhū shuāi liǔ。微霜何似镜中霜，万丝长。wēi shuāng hé shì jìng zhōng shuāng，wàn sī zhǎng。蜡屐从今几两，冰级当年屡上。là jī cóng jīn jǐ liǎng，bīng jí dāng nián lǚ shàng。夜阑星汉耿清空，挂残虹。yè lán xīng hàn gěng qīng kōng，guà cán hóng。

添字昭君怨春怀

明：王夫之

茸草偏生南浦，桃叶半遮芳树。rōng cǎo piān shēng nán pǔ，táo yè bàn zhē fāng shù。东风何用苦相催，缓缓来。dōng fēng hé yòng kǔ xiāng cuī，huǎn huǎn lái。刚倩柳绵黏住，又被落红勾去。gāng qiàn liǔ mián nián zhù，yòu bèi luò hóng gōu qù。麟洲闻有返魂香，海天长。lín zhōu wén yǒu fǎn hún xiāng，hǎi tiān zhǎng。

减字木兰花·冬尽

明：王夫之

烟笼残月。yān lóng cán yuè。遮屋五更霜似雪。zhē wū wǔ gèng shuāng shì xuě。小爱东窗。xiǎo ài dōng chuāng。逗漏玻瓈数点黄。dòu lòu bō lí shù diǎn huáng。梅风疏缓。méi fēng shū huǎn。冻蝶乍苏幽砌暖。dòng dié zhà sū yōu qì nuǎn。生怕春生。shēng pà chūn shēng。生雨生风困早莺。shēng yǔ shēng fēng kùn zǎo yīng。

水调歌头·咏怀

明：王夫之

钓竿落吾手，意不在鱼边。diào gān luò wú shǒu，yì bù zài yú biān。六鳌何处，一艇缥渺凌孤烟。liù áo hé chù，yī tǐng piāo miǎo líng gū yān。耐可乘流直上，不避回风吹转，蹴破浪花圆。nài kě chéng liú zhí shàng，bù bì huí fēng chuī zhuǎn，cù pò làng huā yuán。一曲棹歌里，星斗落帆前。yī qū zhào gē lǐ，xīng dòu luò fān qián。白蘋洲，芳草渡，扣哀弦。bái píng zhōu，fāng cǎo dù，kòu āi xián。落花细数，坐久目送荇丝牵。luò huā xì shù，zuò jiǔ mù sòng xìng sī qiān。出入无肠国里，烂漫无愁天上，鼎鼎度华年。chū rù wú cháng guó lǐ，làn màn wú chóu tiān shàng，dǐng dǐng dù huá nián。唯有千丝雪，镜里自相怜。wéi yǒu qiān sī xuě，jìng lǐ zì xiāng lián。

黄莺儿·苦雨

明：王夫之

昏昏昏晓忘春曙。hūn hūn hūn xiǎo wàng chūn shǔ。几尺幽窗，半掩苍苔，一抹青山，平铺飞絮。jǐ chǐ yōu chuāng，bàn yǎn cāng tái，yī mǒ qīng shān，píng pù fēi xù。似酒醒乍扶头，镫灺难留炷。shì jiǔ xǐng zhà fú tóu，dèng xiè nán liú zhù。沈沈天海蒙蒙，早把韶光，暗里消去。shěn shěn tiān hǎi méng méng，zǎo bǎ sháo guāng，àn lǐ xiāo qù。拚与。pàn yǔ。白鸟荡银波，清猿隐高树。bái niǎo dàng yín bō，qīng yuán yǐn gāo shù。芭蕉几叶，莫有绿肥，轻寒依然勒住。bā jiāo jǐ yè，mò yǒu lǜ féi，qīng hán yī rán lēi zhù。想流水小桥东，密筱浓阴处。xiǎng liú shuǐ xiǎo qiáo dōng，mì xiǎo nóng yīn chù。应有怨老莺声，细把闲愁诉。yīng yǒu yuàn lǎo yīng shēng，xì bǎ xián chóu sù。

高阳台·蛛丝落叶

明：王夫之

拚却无情，更谁厮惹，西风檐角萧萧。pàn què wú qíng，gèng shuí sī rě，xī fēng yán jiǎo xiāo xiāo。留看人闲，斜阳一晌光摇。liú kàn rén xián，xié yáng yī shǎng guāng yáo。蘋花应笑归期误，又争知、孤绪无聊。píng huā yīng xiào guī qī wù，yòu zhēng zhī gū xù wú liáo。被殢人，轻蝶憨憨，片影相撩。bèi tì rén，qīng dié hān hān，piàn yǐng xiāng liāo。天涯一梦迢迢，任露侵衰草，月冷危桥。tiān yá yī mèng tiáo tiáo，rèn lù qīn shuāi cǎo，yuè lěng wēi qiáo。便随尘土，离魂不倩人招。biàn suí chén tǔ，lí hún bù qiàn rén zhāo。前时难忆藏鸦处，有归飞、孤雁低邀。qián shí nán yì cáng yā chù，yǒu guī fēi gū yàn dī yāo。望谁为，并刀一剪，剪断情苗。wàng shuí wèi，bìng dāo yī jiǎn，jiǎn duàn qíng miáo。

念奴娇·咏蝶

明：王夫之

流莺啼遍，唤不醒芍药，丛中双蝶。liú yīng tí biàn，huàn bù xǐng sháo yào，cóng zhōng shuāng dié。待把红香留住稳，无待雨狂风劣。dài bǎ hóng xiāng liú zhù wěn，wú dài yǔ kuáng fēng liè。流水浮萍，垂杨飞絮，都是闲枝节。liú shuǐ fú píng，chuí yáng fēi xù，dōu shì xián zhī jié。殷勤为甚，飘零了不孤怯。yīn qín wèi shén，piāo líng le bù gū qiè。纵好绣带云裳，来回弄影，荡芳情一捻。zòng hǎo xiù dài yún shang，lái huí nòng yǐng，dàng fāng qíng yī niǎn。日暮帘垂归燕语，池上晚风猎猎。rì mù lián chuí guī yàn yǔ，chí shàng wǎn fēng liè liè。渺渺天涯，归魂何处，便是烟花劫。miǎo miǎo tiān yá，guī hún hé chù，biàn shì yān huā jié。无人说与，阳关梦里三叠。wú rén shuō yǔ，yáng guān mèng lǐ sān dié。

念奴娇·对镜

明：王夫之

闲愁自昔，到如今当得，雪欺霜负。xián chóu zì xī，dào rú jīn dāng dé，xuě qī shuāng fù。云亚天低抬不起，随意白衣苍狗。yún yà tiān dī tái bù qǐ，suí yì bái yī cāng gǒu。剑跃双龙，笔摇五岳，也是闲筋斗。jiàn yuè shuāng lóng，bǐ yáo wǔ yuè，yě shì xián jīn dòu。蝶黏蛛网，丝毫动得还否。dié nián zhū wǎng，sī háo dòng dé hái fǒu。别有一线霏微，轻丝杪忽，系蟠泥秋藕。bié yǒu yī xiàn fēi wēi，qīng sī miǎo hū，xì pán ní qiū ǒu。一恁败荷凋叶尽，自有玉香灵透。yī nèn bài hé diāo yè jǐn，zì yǒu yù xiāng líng tòu。眉下双岩，电光犹射，独运枯杨肘。méi xià shuāng yán，diàn guāng yóu shè，dú yùn kū yáng zhǒu。无情日月，也须如此消受。wú qíng rì yuè，yě xū rú cǐ xiāo shòu。

水龙吟

明：王夫之

轻舠直上潇湘五。qīng dāo zhí shàng xiāo xiāng wǔ。湖载取风光去。hú zài qǔ fēng guāng qù。兰汤初浴，绛罗轻解，鸡头剥乳。lán tāng chū yù，jiàng luó qīng jiě，jī tóu bō rǔ。腻粉肌丰，苞香乍破，芳心暗吐。nì fěn jī fēng，bāo xiāng zhà pò，fāng xīn àn tǔ。待笑他、石家赪面杨家，病齿虽天冶还。dài xiào tā shí jiā chēng miàn yáng jiā，bìng chǐ suī tiān yě hái。含醋曾倩绿窗，深护全、不教香泥微污。hán cù céng qiàn lǜ chuāng，shēn hù quán bù jiào xiāng ní wēi wū。莫愁秋老侬家，自有杏金丹驻。mò chóu qiū lǎo nóng jiā，zì yǒu xìng jīn dān zhù。唯应少府，无妻空老，长怜樊素。wéi yīng shǎo fǔ，wú qī kōng lǎo，zhǎng lián fán sù。愿年年、岁岁相期，解佩蘋花洲渚。yuàn nián nián suì suì xiāng qī，jiě pèi píng huā zhōu zhǔ。

瑞鹤仙·寿李为好

明：王夫之

早觉秋清也，是年华通，闰露晶莹。zǎo jué qiū qīng yě，shì nián huá tōng，rùn lù jīng yíng。也霏微香浅。yě fēi wēi xiāng qiǎn。处知月中金，粟遥飞英。chù zhī yuè zhōng jīn，sù yáo fēi yīng。也双星炯。yě shuāng xīng jiǒng。也良宵、映人闲永。yě liáng xiāo yìng rén xián yǒng。也祝其、人如玉颉，颃姑射在瑶京。yě zhù qí rén rú yù jié，háng gū shè zài yáo jīng。也轻。yě qīng。也邺侯仙，骨凌虚上，御风泠也。yě yè hóu xiān，gǔ líng xū shàng，yù fēng líng yě。梦鹤迥也。mèng hè jiǒng yě。何知蚁，梦醒也。hé zhī yǐ，mèng xǐng yě。笑向来蛮触，交争何事，冷看闲看定也。xiào xiàng lái mán chù，jiāo zhēng hé shì，lěng kàn xián kàn dìng yě。尽海波、干度桑田，吾心静也。jǐn hǎi bō gàn dù sāng tián，wú xīn jìng yě。

水龙吟·莲子二首

明：王夫之

平湖渺渺波无际。píng hú miǎo miǎo bō wú jì。难认旧时青盖。nán rèn jiù shí qīng gài。荻絮横飞，蓼红斜眩，秋光无赖。dí xù héng fēi，liǎo hóng xié xuàn，qiū guāng wú lài。拚不含愁，据香密裹，泠泠珠佩。pàn bù hán chóu，jù xiāng mì guǒ，líng líng zhū pèi。伴江妃、泪颗盈盈，怕谁厮恼，幽房里、深深缀。bàn jiāng fēi lèi kē yíng yíng，pà shuí sī nǎo，yōu fáng lǐ shēn shēn zhuì。十斛明珠谁买。shí hú míng zhū shuí mǎi。空望眼、悬愁碧海。kōng wàng yǎn xuán chóu bì hǎi。露冷昆明，霜凋玉井，兰舟罢采。lù lěng kūn míng，shuāng diāo yù jǐng，lán zhōu bà cǎi。自抱冰魂，海枯石烂，千年不坏。zì bào bīng hún，hǎi kū shí làn，qiān nián bù huài。莫抛掷、一点孤心，苦留得、秋容在。mò pāo zhì yī diǎn gū xīn，kǔ liú dé qiū róng zài。

水龙吟·莲子二首

明：王夫之

白蘋红蓼秋江岸。bái píng hóng liǎo qiū jiāng àn。早有蜻蜓斜睨。zǎo yǒu qīng tíng xié nì。须褪蜂黄，乳含菽玉，恹恹倦起。xū tuì fēng huáng，rǔ hán shū yù，yān yān juàn qǐ。乍历金风，谁知渐老，蜜房深闭。zhà lì jīn fēng，shuí zhī jiàn lǎo，mì fáng shēn bì。应只似、天宝鸡坊皂衣，人在空记得霓。yīng zhǐ shì tiān bǎo jī fāng zào yī，rén zài kōng jì dé ní。裳事零零玉露，含愁漫、阁住泪珠难坠。shang shì líng líng yù lù，hán chóu màn gé zhù lèi zhū nán zhuì。无情忍见蹴碎，菱花啄残菰米。wú qíng rěn jiàn cù suì，líng huā zhuó cán gū mǐ。自惜残香，又逢劈破，辰离烟水。zì xī cán xiāng，yòu féng pī pò，chén lí yān shuǐ。问多情、碧藕抽丝，可得经时重系。wèn duō qíng bì ǒu chōu sī，kě dé jīng shí zhòng xì。

春云怨春雨

明：王夫之

一宵风雨。yī xiāo fēng yǔ。将小窗曙色，朦胧勒住。jiāng xiǎo chuāng shǔ sè，méng lóng lēi zhù。惊起数声啼鸟，多在碧烟深重处。jīng qǐ shù shēng tí niǎo，duō zài bì yān shēn zhòng chù。肥绿欺人，瘦红欲尽，流水无情向南浦。féi lǜ qī rén，shòu hóng yù jǐn，liú shuǐ wú qíng xiàng nán pǔ。红药多憨，翠胎未吐，还遣花期误。hóng yào duō hān，cuì tāi wèi tǔ，hái qiǎn huā qī wù。问春拟向何方去。wèn chūn nǐ xiàng hé fāng qù。怕芳草天涯，萋萋非故。pà fāng cǎo tiān yá，qī qī fēi gù。记得年时踏青路。jì dé nián shí tà qīng lù。燕子重来，梦里楼高，望迷烟树。yàn zi zhòng lái，mèng lǐ lóu gāo，wàng mí yān shù。桃叶难凭，流莺不管，自绾柳丝低诉。táo yè nán píng，liú yīng bù guǎn，zì wǎn liǔ sī dī sù。

喜迁莺·元夕

明：王夫之

龟纹云展，逗月影、照人清善。guī wén yún zhǎn，dòu yuè yǐng zhào rén qīng shàn。徼幸春光，等闲换郤，银海玉山万片。jiǎo xìng chūn guāng，děng xián huàn xì，yín hǎi yù shān wàn piàn。不道残梅，香尽似惜柳条绿浅。bù dào cán méi，xiāng jǐn shì xī liǔ tiáo lǜ qiǎn。更念我一茎瘦骨，风丝欲剪缱绻。gèng niàn wǒ yī jīng shòu gǔ，fēng sī yù jiǎn qiǎn quǎn。笑年年岁岁，长伴韶华转。xiào nián nián suì suì，zhǎng bàn sháo huá zhuǎn。野烧烘朱，疏星炫采，一点山镫光颤。yě shāo hōng zhū，shū xīng xuàn cǎi，yī diǎn shān dèng guāng chàn。良夜人闲似此，莫问琼壸近远。liáng yè rén xián shì cǐ，mò wèn qióng kǔn jìn yuǎn。痴来自笑衰翁，受用东风消遣。chī lái zì xiào shuāi wēng，shòu yòng dōng fēng xiāo qiǎn。

归朝欢春晚

明：王夫之

不道春光消不得，风风雨雨落红积。bù dào chūn guāng xiāo bù dé，fēng fēng yǔ yǔ luò hóng jī。馀芳一片尚嫣然，倡条冶叶谁相识。yú fāng yī piàn shàng yān rán，chàng tiáo yě yè shuí xiāng shí。幽情还自惜，向他时，断虹残雨，留取韶华迹。yōu qíng hái zì xī，xiàng tā shí，duàn hóng cán yǔ，liú qǔ sháo huá jì。游丝袅袅娇无力，难凭远觅春消息。yóu sī niǎo niǎo jiāo wú lì，nán píng yuǎn mì chūn xiāo xī。也知春只在天涯，杜鹃莫诉春归急。yě zhī chūn zhǐ zài tiān yá，dù juān mò sù chūn guī jí。柳带烟如织，从容绾住东流疾。liǔ dài yān rú zhī，cóng róng wǎn zhù dōng liú jí。任桃花路杳，天台不道仙源隔。rèn táo huā lù yǎo，tiān tái bù dào xiān yuán gé。