古诗词 - 中国最美古诗词

诗词作者名句古籍

山老吟

不行山下地，唯种山上田。bù xíng shān xià dì，wéi zhǒng shān shàng tián。腰斧斫旅松，手飘汲家泉。yāo fǔ zhuó lǚ sōng，shǒu piāo jí jiā quán。讵知文字力，莫记日月迁。jù zhī wén zì lì，mò jì rì yuè qiān。蟠木为我身，始得全天年。pán mù wèi wǒ shēn，shǐ dé quán tiān nián。

孟郊，(751～814)，唐代诗人。字东野。汉族，湖州武康（今浙江德清）人，祖籍平昌（今山东临邑东北），先世居洛阳（今属河南）。唐代著名诗人。现存诗歌500多首，以短篇的五言古诗最多，代表作有《游子吟》。有“诗囚”之称，又与贾岛齐名，人称“郊寒岛瘦”。元和九年，在阌乡(今河南灵宝)因病去世。张籍私谥为贞曜先生。孟郊的作品>>

猜您喜欢

教坊歌儿

十岁小小儿，能歌得朝天。shí suì xiǎo xiǎo ér，néng gē dé cháo tiān。六十孤老人，能诗独临川。liù shí gū lǎo rén，néng shī dú lín chuān。去年西京寺，众伶集讲筵。qù nián xī jīng sì，zhòng líng jí jiǎng yán。能嘶竹枝词，供养绳床禅。néng sī zhú zhī cí，gōng yǎng shéng chuáng chán。能诗不如歌，怅望三百篇。néng shī bù rú gē，chàng wàng sān bǎi piān。

访疾

冷气入疮痛，夜来痛如何。lěng qì rù chuāng tòng，yè lái tòng rú hé。疮从公怒生，岂以私恨多。chuāng cóng gōng nù shēng，qǐ yǐ sī hèn duō。公怒亦非道，怒消乃天和。gōng nù yì fēi dào，nù xiāo nǎi tiān hé。古有焕辉句，嵇康闲婆娑。gǔ yǒu huàn huī jù，jī kāng xián pó suō。请君吟啸之，正气庶不讹。qǐng jūn yín xiào zhī，zhèng qì shù bù é。

酒德

酒是古明镜，辗开小人心。jiǔ shì gǔ míng jìng，niǎn kāi xiǎo rén xīn。醉见异举止，醉闻异声音。zuì jiàn yì jǔ zhǐ，zuì wén yì shēng yīn。酒功如此多，酒屈亦以深。jiǔ gōng rú cǐ duō，jiǔ qū yì yǐ shēn。罪人免罪酒，如此可为箴。zuì rén miǎn zuì jiǔ，rú cǐ kě wèi zhēn。

冬日

老人行人事，百一不及周。lǎo rén xíng rén shì，bǎi yī bù jí zhōu。冻马四蹄吃，陟卓难自收。dòng mǎ sì tí chī，zhì zhuó nán zì shōu。短景仄飞过，午光不上头。duǎn jǐng zè fēi guò，wǔ guāng bù shàng tóu。少壮日与辉，衰老日与愁。shǎo zhuàng rì yǔ huī，shuāi lǎo rì yǔ chóu。日愁疑在日，岁箭迸如雠。rì chóu yí zài rì，suì jiàn bèng rú chóu。万事有何味，一生虚自囚。wàn shì yǒu hé wèi，yī shēng xū zì qiú。不知文字利，到死空遨游。bù zhī wén zì lì，dào sǐ kōng áo yóu。

饥雪吟

饥乌夜相啄，疮声互悲鸣。jī wū yè xiāng zhuó，chuāng shēng hù bēi míng。冰肠一直刀，天杀无曲情。bīng cháng yī zhí dāo，tiān shā wú qū qíng。大雪压梧桐，折柴堕峥嵘。dà xuě yā wú tóng，zhé chái duò zhēng róng。安知鸾凤巢，不与枭鸢倾。ān zhī luán fèng cháo，bù yǔ xiāo yuān qīng。下有幸灾儿，拾遗多新争。xià yǒu xìng zāi ér，shí yí duō xīn zhēng。但求彼失所，但夸此经营。dàn qiú bǐ shī suǒ，dàn kuā cǐ jīng yíng。君子亦拾遗，拾遗非拾名。jūn zi yì shí yí，shí yí fēi shí míng。将补鸾凤巢，免与枭鸢并。jiāng bǔ luán fèng cháo，miǎn yǔ xiāo yuān bìng。因为饥雪吟，至晓竟不平。yīn wèi jī xuě yín，zhì xiǎo jìng bù píng。

偷诗

饿犬齰枯骨，自吃馋饥涎。è quǎn zé kū gǔ，zì chī chán jī xián。今文与古文，各各称可怜。jīn wén yǔ gǔ wén，gè gè chēng kě lián。亦如婴儿食，饧桃口旋旋。yì rú yīng ér shí，táng táo kǒu xuán xuán。唯有一点味，岂见逃景延。wéi yǒu yī diǎn wèi，qǐ jiàn táo jǐng yán。绳床独坐翁，默览有所传。shéng chuáng dú zuò wēng，mò lǎn yǒu suǒ chuán。终当罢文字，别著逍遥篇。zhōng dāng bà wén zì，bié zhù xiāo yáo piān。从来文字净，君子不以贤。cóng lái wén zì jìng，jūn zi bù yǐ xián。

晚雪吟

贫富喜雪晴，出门意皆饶。pín fù xǐ xuě qíng，chū mén yì jiē ráo。镜海见纤悉，冰天步飘飖。jìng hǎi jiàn xiān xī，bīng tiān bù piāo yáo。一一仙子行，家家尘声销。yī yī xiān zi xíng，jiā jiā chén shēng xiāo。小儿击玉指，大耋歌圣朝。xiǎo ér jī yù zhǐ，dà dié gē shèng cháo。睿气流不尽，瑞仙何夐寥。ruì qì liú bù jǐn，ruì xiān hé xiòng liáo。始知望幸色，终疑异礼招。shǐ zhī wàng xìng sè，zhōng yí yì lǐ zhāo。市井亦清洁，闾阎耸岧峣。shì jǐng yì qīng jié，lǘ yán sǒng tiáo yáo。苍生愿东顾，翠华仍西遥。cāng shēng yuàn dōng gù，cuì huá réng xī yáo。天念岂薄厚，宸衷多忧焦。tiān niàn qǐ báo hòu，chén zhōng duō yōu jiāo。忧焦致太平，以兹时比尧。yōu jiāo zhì tài píng，yǐ zī shí bǐ yáo。古耳有未通，新词有潜韶。gǔ ěr yǒu wèi tōng，xīn cí yǒu qián sháo。甘为酒伶摈，坐耻歌女娇。gān wèi jiǔ líng bìn，zuò chǐ gē nǚ jiāo。选音不易言，裁正逢今朝。xuǎn yīn bù yì yán，cái zhèng féng jīn cháo。今朝前古文，律异同一调。jīn cháo qián gǔ wén，lǜ yì tóng yī diào。愿于尧琯中，奏尽郁抑谣。yuàn yú yáo guǎn zhōng，zòu jǐn yù yì yáo。

自惜

倾尽眼中力，抄诗过与人。qīng jǐn yǎn zhōng lì，chāo shī guò yǔ rén。自悲风雅老，恐被巴竹嗔。zì bēi fēng yǎ lǎo，kǒng bèi bā zhú chēn。零落雪文字，分明镜精神。líng luò xuě wén zì，fēn míng jìng jīng shén。坐甘冰抱晚，永谢酒怀春。zuò gān bīng bào wǎn，yǒng xiè jiǔ huái chūn。徒有言言旧，惭无默默新。tú yǒu yán yán jiù，cán wú mò mò xīn。始惊儒教误，渐与佛乘亲。shǐ jīng rú jiào wù，jiàn yǔ fú chéng qīn。

老恨

无子抄文字，老吟多飘零。wú zi chāo wén zì，lǎo yín duō piāo líng。有时吐向床，枕席不解听。yǒu shí tǔ xiàng chuáng，zhěn xí bù jiě tīng。斗蚁甚微细，病闻亦清泠。dòu yǐ shén wēi xì，bìng wén yì qīng líng。小大不自识，自然天性灵。xiǎo dà bù zì shí，zì rán tiān xìng líng。

湖州取解述情

霅水徒清深，照影不照心。zhà shuǐ tú qīng shēn，zhào yǐng bù zhào xīn。白鹤未轻举，众鸟争浮沉。bái hè wèi qīng jǔ，zhòng niǎo zhēng fú chén。因兹挂帆去，遂作归山吟。yīn zī guà fān qù，suì zuò guī shān yín。

落第

晓月难为光，愁人难为肠。xiǎo yuè nán wèi guāng，chóu rén nán wèi cháng。谁言春物荣，独见叶上霜。shuí yán chūn wù róng，dú jiàn yè shàng shuāng。雕鹗失势病，鹪鹩假翼翔。diāo è shī shì bìng，jiāo liáo jiǎ yì xiáng。弃置复弃置，情如刀剑伤。qì zhì fù qì zhì，qíng rú dāo jiàn shāng。

咏怀

浊水心易倾，明波兴初发。zhuó shuǐ xīn yì qīng，míng bō xīng chū fā。思逢海底人，乞取蚌中月。sī féng hǎi dǐ rén，qǐ qǔ bàng zhōng yuè。此兴若未谐，此心终不歇。cǐ xīng ruò wèi xié，cǐ xīn zhōng bù xiē。

病起言怀

强行寻溪水，洗却残病姿。qiáng xíng xún xī shuǐ，xǐ què cán bìng zī。花景晼晚尽，麦风清泠吹。huā jǐng wǎn wǎn jǐn，mài fēng qīng líng chuī。交道贱来见，世情贫去知。jiāo dào jiàn lái jiàn，shì qíng pín qù zhī。高闲思楚逸，澹泊厌齐儿。gāo xián sī chǔ yì，dàn pō yàn qí ér。终伴碧山侣，结言青桂枝。zhōng bàn bì shān lǚ，jié yán qīng guì zhī。

秋夕贫居述怀

卧冷无远梦，听秋酸别情。wò lěng wú yuǎn mèng，tīng qiū suān bié qíng。高枝低枝风，千叶万叶声。gāo zhī dī zhī fēng，qiān yè wàn yè shēng。浅井不供饮，瘦田长废耕。qiǎn jǐng bù gōng yǐn，shòu tián zhǎng fèi gēng。今交非古交，贫语闻皆轻。jīn jiāo fēi gǔ jiāo，pín yǔ wén jiē qīng。

夜感自遣

夜学晓未休，苦吟神鬼愁。yè xué xiǎo wèi xiū，kǔ yín shén guǐ chóu。如何不自闲，心与身为雠。rú hé bù zì xián，xīn yǔ shēn wèi chóu。死辱片时痛，生辱长年羞。sǐ rǔ piàn shí tòng，shēng rǔ zhǎng nián xiū。清桂无直枝，碧江思旧游。qīng guì wú zhí zhī，bì jiāng sī jiù yóu。

总480条«‹5 6 789 10 11 ›»