古诗词 - 中国最美古诗词

好事近·其二冰花

万瓦雪花浮，应是化工融结。wàn wǎ xuě huā fú，yīng shì huà gōng róng jié。仍看牡丹初绽，有层层千叶。réng kàn mǔ dān chū zhàn，yǒu céng céng qiān yè。镂冰剪水更鲜明，说道真奇绝。lòu bīng jiǎn shuǐ gèng xiān míng，shuō dào zhēn qí jué。来报主人佳兆，庆我公还阙。lái bào zhǔ rén jiā zhào，qìng wǒ gōng hái quē。

辛巳冬闻德音

宋：张孝祥

鞑靼奚家款附多，王师直到白沟河。dá dá xī jiā kuǎn fù duō，wáng shī zhí dào bái gōu hé。守江诸将遥分阃，绝漠残胡竞倒戈。shǒu jiāng zhū jiāng yáo fēn kǔn，jué mò cán hú jìng dào gē。翠跸春行天动色，牙樯宵济海无波。cuì bì chūn xíng tiān dòng sè，yá qiáng xiāo jì hǎi wú bō。小儒不得参戎事，赋赋新诗续雅歌。xiǎo rú bù dé cān róng shì，fù fù xīn shī xù yǎ gē。

和曾裘父韵送老人赴镇九江

宋：张孝祥

边箭收声江不波，庐山高处与天摩。biān jiàn shōu shēng jiāng bù bō，lú shān gāo chù yǔ tiān mó。向来只作青鞋计，此去无如紫诏何。xiàng lái zhǐ zuò qīng xié jì，cǐ qù wú rú zǐ zhào hé。尘满庾楼烦剪拂，经馀莲社更摩挲。chén mǎn yǔ lóu fán jiǎn fú，jīng yú lián shè gèng mó sā。文成本自筹帷幄，不数黥彭战伐多。wén chéng běn zì chóu wéi wò，bù shù qíng péng zhàn fá duō。

上丁斋宿

宋：张孝祥

青衿陪祀忆初年，老矣斋居重慨然。qīng jīn péi sì yì chū nián，lǎo yǐ zhāi jū zhòng kǎi rán。俎豆不知鹅鹳事，牲牢空荐犬羊膻。zǔ dòu bù zhī é guàn shì，shēng láo kōng jiàn quǎn yáng shān。北来被发车连野，东去乘槎浪接天。běi lái bèi fā chē lián yě，dōng qù chéng chá làng jiē tiān。汲汲两宫常旰食，受膰归去泪如川。jí jí liǎng gōng cháng gàn shí，shòu fán guī qù lèi rú chuān。

和总得居士康乐亭韵

宋：张孝祥

尚忆池塘梦阿连，当时此意惜无传。shàng yì chí táng mèng ā lián，dāng shí cǐ yì xī wú chuán。薪车不障洪河决，乔木终随故国颠。xīn chē bù zhàng hóng hé jué，qiáo mù zhōng suí gù guó diān。柳下煅工真得道，竹林酒友谩称贤。liǔ xià duàn gōng zhēn dé dào，zhú lín jiǔ yǒu mán chēng xián。先生义慨云天薄，千载参渠活句禅。xiān shēng yì kǎi yún tiān báo，qiān zài cān qú huó jù chán。

寄张真父舍人

宋：张孝祥

玉佩琼琚出近班，仙槎从此到人间。yù pèi qióng jū chū jìn bān，xiān chá cóng cǐ dào rén jiān。聊须海内无双士，往镇坤维百二关。liáo xū hǎi nèi wú shuāng shì，wǎng zhèn kūn wéi bǎi èr guān。御府应留霜简看，乡人休羡锦衣还。yù fǔ yīng liú shuāng jiǎn kàn，xiāng rén xiū xiàn jǐn yī hái。呜呼国步艰危日，补衮悬知欠仲山。wū hū guó bù jiān wēi rì，bǔ gǔn xuán zhī qiàn zhòng shān。

寄张真父舍人

宋：张孝祥

投分平生不数人，忆陪文馆笑谈新。tóu fēn píng shēng bù shù rén，yì péi wén guǎn xiào tán xīn。资中宰树看成拱，荆府诗筒迹又陈。zī zhōng zǎi shù kàn chéng gǒng，jīng fǔ shī tǒng jì yòu chén。已恨别离空岁月，那知解后亦参辰。yǐ hèn bié lí kōng suì yuè，nà zhī jiě hòu yì cān chén。古来命驾须千里，薄宦区区愧此身。gǔ lái mìng jià xū qiān lǐ，báo huàn qū qū kuì cǐ shēn。

中秋观月齐云楼用孙昌符韵

宋：张孝祥

玉宇无尘夜气清，银河彻底素波明。yù yǔ wú chén yè qì qīng，yín hé chè dǐ sù bō míng。人应好月同千里，身在高楼近五城。rén yīng hǎo yuè tóng qiān lǐ，shēn zài gāo lóu jìn wǔ chéng。丹桂定知怜我老，绿尊何惜为君倾。dān guì dìng zhī lián wǒ lǎo，lǜ zūn hé xī wèi jūn qīng。建章鳷鹊当年梦，便欲凭空上玉京。jiàn zhāng zhī què dāng nián mèng，biàn yù píng kōng shàng yù jīng。

题鲁如晦通隐

宋：张孝祥

先生早结社中莲，覆锦凭熊亦偶然。xiān shēng zǎo jié shè zhōng lián，fù jǐn píng xióng yì ǒu rán。不向江湖忘魏阙，故应山泽有儒仙。bù xiàng jiāng hú wàng wèi quē，gù yīng shān zé yǒu rú xiān。十洲便著登瀛士，三径难留避世贤。shí zhōu biàn zhù dēng yíng shì，sān jìng nán liú bì shì xián。我亦经营一丘壑，问公先乞小壶天。wǒ yì jīng yíng yī qiū hè，wèn gōng xiān qǐ xiǎo hú tiān。

同胡邦衡夜直

宋：张孝祥

慕用高名二十年，敢期丹地接周旋。mù yòng gāo míng èr shí nián，gǎn qī dān dì jiē zhōu xuán。先生义与云天薄，老去心如铁石坚。xiān shēng yì yǔ yún tiān báo，lǎo qù xīn rú tiě shí jiān。梦了琼崖身益壮，烟销金坞臭空传。mèng le qióng yá shēn yì zhuàng，yān xiāo jīn wù chòu kōng chuán。一尊莫惜空相属，宫漏穿花夜色鲜。yī zūn mò xī kōng xiāng shǔ，gōng lòu chuān huā yè sè xiān。

将如会稽寄曾吉甫

宋：张孝祥

起居一代文章老，阙寄音书恰二年。qǐ jū yī dài wén zhāng lǎo，quē jì yīn shū qià èr nián。诗债未还缘懒拙，官游如此竟危颠。shī zhài wèi hái yuán lǎn zhuō，guān yóu rú cǐ jìng wēi diān。会稽旧有探书穴，贺监应寻载酒船。huì jī jiù yǒu tàn shū xué，hè jiān yīng xún zài jiǔ chuán。我欲从公留十日，问公乞句手亲编。wǒ yù cóng gōng liú shí rì，wèn gōng qǐ jù shǒu qīn biān。

过昭亭哭二弟墓

宋：张孝祥

陌上春风久矣归，墓头衰草正迷离。mò shàng chūn fēng jiǔ yǐ guī，mù tóu shuāi cǎo zhèng mí lí。白头未抆三年泪，黄壤长埋短世悲。bái tóu wèi wěn sān nián lèi，huáng rǎng zhǎng mái duǎn shì bēi。忆昔追游常并辔，只今独往更题诗。yì xī zhuī yóu cháng bìng pèi，zhǐ jīn dú wǎng gèng tí shī。两儿二弟俱冥漠，顾影伶俜欲语谁。liǎng ér èr dì jù míng mò，gù yǐng líng pīng yù yǔ shuí。

赠邕州滕史君

宋：张孝祥

千骑东方白玉镳，十眉环坐紫檀槽。qiān qí dōng fāng bái yù biāo，shí méi huán zuò zǐ tán cáo。安南都护来鳌禁，建武将军握豹韬。ān nán dōu hù lái áo jìn，jiàn wǔ jiāng jūn wò bào tāo。瘴雨蛮烟惊鼓角，朔云边雪满旌旄。zhàng yǔ mán yān jīng gǔ jiǎo，shuò yún biān xuě mǎn jīng máo。夕烽不到甘泉殿，尺一徵还近赭袍。xī fēng bù dào gān quán diàn，chǐ yī zhēng hái jìn zhě páo。

齐山

宋：张孝祥

江山平远三千里，水石嵌空二百岩。jiāng shān píng yuǎn sān qiān lǐ，shuǐ shí qiàn kōng èr bǎi yán。地辟天开成洞府，峰回路转有精蓝。dì pì tiān kāi chéng dòng fǔ，fēng huí lù zhuǎn yǒu jīng lán。九华却立才堪倚，万井横陈我所监。jiǔ huá què lì cái kān yǐ，wàn jǐng héng chén wǒ suǒ jiān。欲赋齐山无杰句，梦中危壁尚巉巉。yù fù qí shān wú jié jù，mèng zhōng wēi bì shàng chán chán。

夜读五公楚东酬唱辄书其后呈龟龄

宋：张孝祥

同是清都紫府仙，帝教弹压楚山川。tóng shì qīng dōu zǐ fǔ xiān，dì jiào dàn yā chǔ shān chuān。星躔错落珠连纬，岳镇岧峣柱倚天。xīng chán cuò luò zhū lián wěi，yuè zhèn tiáo yáo zhù yǐ tiān。宫羽在县金奏合，骅骝参队宝花鲜。gōng yǔ zài xiàn jīn zòu hé，huá liú cān duì bǎo huā xiān。平生我亦诗成癖，却悔来迟不与编。píng shēng wǒ yì shī chéng pǐ，què huǐ lái chí bù yǔ biān。

荐福观何卿

宋：张孝祥

金华老子定臞仙，翰墨文章遍两川。jīn huá lǎo zi dìng qú xiān，hàn mò wén zhāng biàn liǎng chuān。遗迹已惊风落木，高名依旧日行天。yí jì yǐ jīng fēng luò mù，gāo míng yī jiù rì xíng tiān。人间易得朱颜老，寺壁空悬玉唾鲜。rén jiān yì dé zhū yán lǎo，sì bì kōng xuán yù tuò xiān。欲继三贤歌薤露，严诗杜集傥同编。yù jì sān xián gē xiè lù，yán shī dù jí tǎng tóng biān。