古诗词 - 中国最美古诗词

诗古诗词品读经典 · 传承文明

诗词作者名句古籍

清平乐

三花一叶，比似前时别。sān huā yī yè，bǐ shì qián shí bié。烟水茫茫无处说，冷却西湖风月。yān shuǐ máng máng wú chù shuō，lěng què xī hú fēng yuè。贞芳只合深山，红尘了不相关。zhēn fāng zhǐ hé shēn shān，hóng chén le bù xiāng guān。留得许多清影，幽香不到人间。liú dé xǔ duō qīng yǐng，yōu xiāng bù dào rén jiān。

张炎（1248年－1320年），字叔夏，号玉田，晚年号乐笑翁。祖籍陕西凤翔。六世祖张俊，宋朝著名将领。父张枢，“西湖吟社”重要成员，妙解音律，与著名词人周密相交。张炎是勋贵之后，前半生居于临安，生活优裕，而宋亡以后则家道中落，晚年漂泊落拓。著有《山中白云词》，存词302首。张炎另一重要的贡献在于创作了中国最早的词论专著《词源》，总结整理了宋末雅词一派的主要艺术思想与成就，其中以“清空”，“骚雅”为主要主张。张炎的作品>>

猜您喜欢

声声慢·西湖别本作与王碧山泛舟鉴曲，王蕺

晴光转树，晓气分岚，何人野渡横舟。qíng guāng zhuǎn shù，xiǎo qì fēn lán，hé rén yě dù héng zhōu。断柳枯蝉，凉意正满西州。duàn liǔ kū chán，liáng yì zhèng mǎn xī zhōu。匆匆载花载酒，便无情、也自风流。cōng cōng zài huā zài jiǔ，biàn wú qíng yě zì fēng liú。芳昼短，奈不堪深夜，秉烛来游。fāng zhòu duǎn，nài bù kān shēn yè，bǐng zhú lái yóu。谁识山中朝暮，向白云一笑，今古无愁。shuí shí shān zhōng cháo mù，xiàng bái yún yī xiào，jīn gǔ wú chóu。散发吟商，此兴万里悠悠。sàn fā yín shāng，cǐ xīng wàn lǐ yōu yōu。清狂未应似我，倚高寒、隔水呼鸥。qīng kuáng wèi yīng shì wǒ，yǐ gāo hán gé shuǐ hū ōu。须待月，许多清、都付与秋。xū dài yuè，xǔ duō qīng dōu fù yǔ qiū。

木兰花慢·为静春赋

幽栖身懒动，邃庭悄、日偏长。yōu qī shēn lǎn dòng，suì tíng qiāo rì piān zhǎng。甚不隐山林，不喧车马，不断生香。shén bù yǐn shān lín，bù xuān chē mǎ，bù duàn shēng xiāng。澄心淡然止水，笑东风、引得落花忙。chéng xīn dàn rán zhǐ shuǐ，xiào dōng fēng yǐn dé luò huā máng。慵对鱼翻暗藻，闲留莺管垂杨。yōng duì yú fān àn zǎo，xián liú yīng guǎn chuí yáng。徜徉。cháng yáng。净几明窗。jìng jǐ míng chuāng。穿窈窕、染芬芳。chuān yǎo tiǎo rǎn fēn fāng。看白鹤无声，苍云息影，物外行藏。kàn bái hè wú shēng，cāng yún xī yǐng，wù wài xíng cáng。桃源去尘更远，问当年、何事识渔郎。táo yuán qù chén gèng yuǎn，wèn dāng nián hé shì shí yú láng。争似重门昼掩，自看生意池塘。zhēng shì zhòng mén zhòu yǎn，zì kàn shēng yì chí táng。

玉蝴蝶·赋玉绣球花

留得一团和气，此花开尽，春已规圆。liú dé yī tuán hé qì，cǐ huā kāi jǐn，chūn yǐ guī yuán。虚白窗深，恍讶碧落星悬。xū bái chuāng shēn，huǎng yà bì luò xīng xuán。扬芳丛、低翻雪羽，凝素艳、争簇冰蝉。yáng fāng cóng dī fān xuě yǔ，níng sù yàn zhēng cù bīng chán。向西园。xiàng xī yuán。几回错认，明月秋千。jǐ huí cuò rèn，míng yuè qiū qiān。欲觅生香何处，盈盈一水，空对娟娟。yù mì shēng xiāng hé chù，yíng yíng yī shuǐ，kōng duì juān juān。待折归来，倩谁偷解玉连环。dài zhé guī lái，qiàn shuí tōu jiě yù lián huán。试结取、鸳鸯锦带，好移傍、鹦鹉珠帘。shì jié qǔ yuān yāng jǐn dài，hǎo yí bàng yīng wǔ zhū lián。晚阶前。wǎn jiē qián。落梅无数，因甚啼鹃。luò méi wú shù，yīn shén tí juān。

唐多令·寿邵素心席间赋

一片赤城霞。yī piàn chì chéng xiá。无心恋海涯。wú xīn liàn hǎi yá。远飞来、乔木人家。yuǎn fēi lái qiáo mù rén jiā。且向琴书深处隐，终胜似、听琵琶。qiě xiàng qín shū shēn chù yǐn，zhōng shèng shì tīng pí pá。休近七香车。xiū jìn qī xiāng chē。年华已破瓜。nián huá yǐ pò guā。怕依然、刘阮桃花。pà yī rán liú ruǎn táo huā。欲问长生何处好，金鼎内、转丹砂。yù wèn zhǎng shēng hé chù hǎo，jīn dǐng nèi zhuǎn dān shā。

国香·赋兰

空谷幽人。kōng gǔ yōu rén。曳冰簪雾带，古色生春。yè bīng zān wù dài，gǔ sè shēng chūn。结根未同萧艾，独抱孤贞。jié gēn wèi tóng xiāo ài，dú bào gū zhēn。自分生涯淡薄，隐蓬蒿、甘老山林。zì fēn shēng yá dàn báo，yǐn péng hāo gān lǎo shān lín。风烟伴憔悴，冷落吴宫，草暗花深。fēng yān bàn qiáo cuì，lěng luò wú gōng，cǎo àn huā shēn。霁痕消蕙雪，向崖阴饮露，应是知心。jì hén xiāo huì xuě，xiàng yá yīn yǐn lù，yīng shì zhī xīn。所思何处，愁满楚水湘云。suǒ sī hé chù，chóu mǎn chǔ shuǐ xiāng yún。肯信遗芳千古，尚依依、泽畔行吟。kěn xìn yí fāng qiān gǔ，shàng yī yī zé pàn xíng yín。香痕已成梦，短操谁弹，月冷瑶琴。xiāng hén yǐ chéng mèng，duǎn cāo shuí dàn，yuè lěng yáo qín。

探春慢

列屋烘炉，深门响竹，催残客里时序。liè wū hōng lú，shēn mén xiǎng zhú，cuī cán kè lǐ shí xù。投老情怀，薄游滋味，消得几多凄楚。tóu lǎo qíng huái，báo yóu zī wèi，xiāo dé jǐ duō qī chǔ。听雁听风雨，更听过、数声柔橹。tīng yàn tīng fēng yǔ，gèng tīng guò shù shēng róu lǔ。暗将一点归心，试托醉乡分付。àn jiāng yī diǎn guī xīn，shì tuō zuì xiāng fēn fù。借问西楼在否。jiè wèn xī lóu zài fǒu。休忘了盈盈，端正窥户。xiū wàng le yíng yíng，duān zhèng kuī hù。铁马春冰，柳蛾晴雪，次第满城箫鼓。tiě mǎ chūn bīng，liǔ é qíng xuě，cì dì mǎn chéng xiāo gǔ。闲见谁家月，浑不记、旧游何处。xián jiàn shuí jiā yuè，hún bù jì jiù yóu hé chù。伴我微吟，恰有梅花一树。bàn wǒ wēi yín，qià yǒu méi huā yī shù。

烛影摇红·答邵素心

隔水呼舟，采香何处追游好。gé shuǐ hū zhōu，cǎi xiāng hé chù zhuī yóu hǎo。一年春事二分花，犹有花多少。yī nián chūn shì èr fēn huā，yóu yǒu huā duō shǎo。容易繁华过了。róng yì fán huá guò le。趁园林、飞红未扫。chèn yuán lín fēi hóng wèi sǎo。旧酲新醉，几日不来，绿阴芳草。jiù chéng xīn zuì，jǐ rì bù lái，lǜ yīn fāng cǎo。

木兰花慢·丹谷园

万花深处隐，安一点、世尘无。wàn huā shēn chù yǐn，ān yī diǎn shì chén wú。步翠麓幽寻，白云自在，流水萦纡。bù cuì lù yōu xún，bái yún zì zài，liú shuǐ yíng yū。携歌缓游细赏，倩何人、重写辋川图。xié gē huǎn yóu xì shǎng，qiàn hé rén zhòng xiě wǎng chuān tú。迟日香生草木，淡风声和琴书。chí rì xiāng shēng cǎo mù，dàn fēng shēng hé qín shū。安居。ān jū。歌引巾车。gē yǐn jīn chē。童放鹤、我知鱼。tóng fàng hè wǒ zhī yú。看静里闲中，醒来醉后，乐意偏殊。kàn jìng lǐ xián zhōng，xǐng lái zuì hòu，lè yì piān shū。桃源带春去远，有园林、如此更何如。táo yuán dài chūn qù yuǎn，yǒu yuán lín rú cǐ gèng hé rú。回首丹光满谷，恍然却是蓬壶。huí shǒu dān guāng mǎn gǔ，huǎng rán què shì péng hú。

意难忘

风月吴娃。fēng yuè wú wá。柳阴中认得，第二香车。liǔ yīn zhōng rèn dé，dì èr xiāng chē。春深妆减艳，波转影流花。chūn shēn zhuāng jiǎn yàn，bō zhuǎn yǐng liú huā。莺语滑，透纹纱。yīng yǔ huá，tòu wén shā。有低唱人夸。yǒu dī chàng rén kuā。怕误却，周郎醉眼，倚扇佯遮。pà wù què，zhōu láng zuì yǎn，yǐ shàn yáng zhē。底须拍碎红牙。dǐ xū pāi suì hóng yá。听曲终奏雅，可是堪嗟。tīng qū zhōng zòu yǎ，kě shì kān jiē。无人知此意，明月又谁家。wú rén zhī cǐ yì，míng yuè yòu shuí jiā。尘滚滚，老年华。chén gǔn gǔn，lǎo nián huá。付情在琵琶。fù qíng zài pí pá。更叹我，黄芦苦竹，万里天涯。gèng tàn wǒ，huáng lú kǔ zhú，wàn lǐ tiān yá。

清波引横舟是时以湖湘廉使归

江涛如许。jiāng tāo rú xǔ。更一夜听风听雨。gèng yī yè tīng fēng tīng yǔ。短篷容与。duǎn péng róng yǔ。盘礴那堪数。pán bó nà kān shù。弭节澄江树。mǐ jié chéng jiāng shù。不为莼鲈归去。bù wèi chún lú guī qù。怕教冷落芦花，谁招得旧鸥鹭。pà jiào lěng luò lú huā，shuí zhāo dé jiù ōu lù。寒汀古溆。hán tīng gǔ xù。尽日无人唤渡。jǐn rì wú rén huàn dù。此中清楚。cǐ zhōng qīng chǔ。寄情在谭麈。jì qíng zài tán zhǔ。难觅真闲处。nán mì zhēn xián chù。肯被水云留住。kěn bèi shuǐ yún liú zhù。泠然棹入川流，去天尺五。líng rán zhào rù chuān liú，qù tiān chǐ wǔ。

壶中天·其一·养拙园夜饮

瘦筇访隐，正繁阴闲锁，一壶幽绿。shòu qióng fǎng yǐn，zhèng fán yīn xián suǒ，yī hú yōu lǜ。乔木苍寒图画古，窈窕行人韦曲。qiáo mù cāng hán tú huà gǔ，yǎo tiǎo xíng rén wéi qū。鹤响天高，水流花净，笑语通华屋。hè xiǎng tiān gāo，shuǐ liú huā jìng，xiào yǔ tōng huá wū。虚堂松外，夜深凉气吹烛。xū táng sōng wài，yè shēn liáng qì chuī zhú。乐事杨柳楼心，瑶台月下，有生香堪掬。lè shì yáng liǔ lóu xīn，yáo tái yuè xià，yǒu shēng xiāng kān jū。谁理商声帘外悄，萧瑟悬珰鸣玉。shuí lǐ shāng shēng lián wài qiāo，xiāo sè xuán dāng míng yù。一笑难逢，四愁休赋，任我云边宿。yī xiào nán féng，sì chóu xiū fù，rèn wǒ yún biān sù。倚阑歌罢，露萤飞上秋竹。yǐ lán gē bà，lù yíng fēi shàng qiū zhú。

暗香·送杜景斋归永嘉

猗兰声歇。yī lán shēng xiē。抱孤琴思远，几番弹彻。bào gū qín sī yuǎn，jǐ fān dàn chè。洗耳无人，寂寂行歌古时月。xǐ ěr wú rén，jì jì xíng gē gǔ shí yuè。一笑东风又急。yī xiào dōng fēng yòu jí。黯消凝、恨听啼鴂。àn xiāo níng hèn tīng tí jué。想少陵、还叹飘零，遣兴在吟箧。xiǎng shǎo líng hái tàn piāo líng，qiǎn xīng zài yín qiè。愁绝。chóu jué。更离别。gèng lí bié。待款语迟留，赋归心切。dài kuǎn yǔ chí liú，fù guī xīn qiè。故园梦接。gù yuán mèng jiē。花影闲门掩春蝶。huā yǐng xián mén yǎn chūn dié。重访山中旧隐，有羁怀、未须轻说。zhòng fǎng shān zhōng jiù yǐn，yǒu jī huái wèi xū qīng shuō。莫相忘，堤上柳、此时共折。mò xiāng wàng，dī shàng liǔ cǐ shí gòng zhé。

壶中天·赋秀野园清晖堂别本作为陆义斋赋清其二晖山堂

穿幽透密，傍园林宴乐，清时钟鼓。chuān yōu tòu mì，bàng yuán lín yàn lè，qīng shí zhōng gǔ。帘隔波纹分昼影，融得一壶春聚。lián gé bō wén fēn zhòu yǐng，róng dé yī hú chūn jù。篆径通花，花多迷径，难省来时路。zhuàn jìng tōng huā，huā duō mí jìng，nán shěng lái shí lù。缓寻深静，野云松下无数。huǎn xún shēn jìng，yě yún sōng xià wú shù。空翠暗湿荷衣，夷犹舒啸，日涉成佳趣。kōng cuì àn shī hé yī，yí yóu shū xiào，rì shè chéng jiā qù。香雪因风晴更落，知是山中何树。xiāng xuě yīn fēng qíng gèng luò，zhī shì shān zhōng hé shù。响石横琴，悬崖拥槛，待月慵归去。xiǎng shí héng qín，xuán yá yōng kǎn，dài yuè yōng guī qù。忽来诗思，水田飞下白鹭。hū lái shī sī，shuǐ tián fēi xià bái lù。

一萼红·束季博园池，在平江文庙前

舣孤篷。yǐ gū péng。正丛篁护碧，流水曲池通。zhèng cóng huáng hù bì，liú shuǐ qū chí tōng。伛偻穿岩，纡盘寻径，忽见倒影凌空。yǔ lóu chuān yán，yū pán xún jìng，hū jiàn dào yǐng líng kōng。拥一片、花阴无地，细看来、犹带古春风。yōng yī piàn huā yīn wú dì，xì kàn lái yóu dài gǔ chūn fēng。胜事园林，旧家陶谢，诗酒相逢。shèng shì yuán lín，jiù jiā táo xiè，shī jiǔ xiāng féng。眼底烟霞无数，料神仙即我，何处崆峒。yǎn dǐ yān xiá wú shù，liào shén xiān jí wǒ，hé chù kōng dòng。清气分来，生香不断，洞户自有云封。qīng qì fēn lái，shēng xiāng bù duàn，dòng hù zì yǒu yún fēng。认奇字、摩挲峭石，聚万景、只在此山中。rèn qí zì mó sā qiào shí，jù wàn jǐng zhǐ zài cǐ shān zhōng。人倚虚阑唤鹤，月白千峰。rén yǐ xū lán huàn hè，yuè bái qiān fēng。

霜叶飞悼澄江吴立斋南塘、不碍、云山，皆其亭名

故园空杳。gù yuán kōng yǎo。霜风劲、南塘吹断瑶草。shuāng fēng jìn nán táng chuī duàn yáo cǎo。已无清气碍云山，奈此时怀抱。yǐ wú qīng qì ài yún shān，nài cǐ shí huái bào。尚记得、修门赋晓。shàng jì dé xiū mén fù xiǎo。杜陵花竹归来早。dù líng huā zhú guī lái zǎo。傍雅亭幽榭，惯款语英游，好怀无限欢笑。bàng yǎ tíng yōu xiè，guàn kuǎn yǔ yīng yóu，hǎo huái wú xiàn huān xiào。不见换羽移商，杏梁尘远，可怜都付残照。bù jiàn huàn yǔ yí shāng，xìng liáng chén yuǎn，kě lián dōu fù cán zhào。坐中泣下最谁多，叹赏音人少。zuò zhōng qì xià zuì shuí duō，tàn shǎng yīn rén shǎo。怅一夜、梅花顿老。chàng yī yè méi huā dùn lǎo。今年因甚无诗到。jīn nián yīn shén wú shī dào。待唤起清魂□，说与凄凉，定应愁了。dài huàn qǐ qīng hún，shuō yǔ qī liáng，dìng yīng chóu le。

总294条«‹4 5 678 9 10 ›»