古诗词 - 中国最美古诗词

祀马将军竹枝辞

倒指于今四百年，竹间祠宇尚依然。dào zhǐ yú jīn sì bǎi nián，zhú jiān cí yǔ shàng yī rán。藤萝挂木长如旆，苔藓侵阶碧似钱。téng luó guà mù zhǎng rú pèi，tái xiǎn qīn jiē bì shì qián。

高高真是与云齐，直到青霄不用梯。gāo gāo zhēn shì yǔ yún qí，zhí dào qīng xiāo bù yòng tī。三阁连延须在下，层城突兀亦居低。sān gé lián yán xū zài xià，céng chéng tū wù yì jū dī。俯看落雨自天半，平视流星从屋西。fǔ kàn luò yǔ zì tiān bàn，píng shì liú xīng cóng wū xī。好是嫔嫱游翠辇，却如仙子驾青霓。hǎo shì pín qiáng yóu cuì niǎn，què rú xiān zi jià qīng ní。

层城观

宋：马之纯

人世佳期惟七夕，星躔至巧是天孙。rén shì jiā qī wéi qī xī，xīng chán zhì qiǎo shì tiān sūn。直从楼上将身乞，所欠云间着手扪。zhí cóng lóu shàng jiāng shēn qǐ，suǒ qiàn yún jiān zhe shǒu mén。闻得鹊声云报喜，看来蛛网似传言。wén dé què shēng yún bào xǐ，kàn lái zhū wǎng shì chuán yán。工夫只是凭心手，此外冥茫不足论。gōng fū zhǐ shì píng xīn shǒu，cǐ wài míng máng bù zú lùn。

古华林苑

宋：马之纯

当时园上想欢娱，不见当时见画图。dāng shí yuán shàng xiǎng huān yú，bù jiàn dāng shí jiàn huà tú。缥缈神仙来绛阙，分明人世有蓬壶。piāo miǎo shén xiān lái jiàng quē，fēn míng rén shì yǒu péng hú。庭花唱断风生砌，莲荡归来月满湖。tíng huā chàng duàn fēng shēng qì，lián dàng guī lái yuè mǎn hú。万点华灯星似缀，明朝簪珥得青芜。wàn diǎn huá dēng xīng shì zhuì，míng cháo zān ěr dé qīng wú。

古芳林苑

宋：马之纯

昔日曾为府署来，谁人都把插桃栽。xī rì céng wèi fǔ shǔ lái，shuí rén dōu bǎ chā táo zāi。不闻华屋笙箫响，但见芳林锦绣堆。bù wén huá wū shēng xiāo xiǎng，dàn jiàn fāng lín jǐn xiù duī。几度刘郎来观里，半年阮客住天台。jǐ dù liú láng lái guān lǐ，bàn nián ruǎn kè zhù tiān tái。如今此地知何在，桑柘成阴拨不开。rú jīn cǐ dì zhī hé zài，sāng zhè chéng yīn bō bù kāi。

古南苑

宋：马之纯

当时南苑最新奇，胜似其他东复西。dāng shí nán yuàn zuì xīn qí，shèng shì qí tā dōng fù xī。多少园亭行不到，从横石径动成迷。duō shǎo yuán tíng xíng bù dào，cóng héng shí jìng dòng chéng mí。香风十里荷花荡，翠影千行柳树堤。xiāng fēng shí lǐ hé huā dàng，cuì yǐng qiān xíng liǔ shù dī。伊被何人曾借住，端如误入武陵溪。yī bèi hé rén céng jiè zhù，duān rú wù rù wǔ líng xī。

咏台城

宋：马之纯

吴时后苑晋宫城，见得当时似玉京。wú shí hòu yuàn jìn gōng chéng，jiàn dé dāng shí shì yù jīng。往事茫茫同水远，长郊渺渺与云平。wǎng shì máng máng tóng shuǐ yuǎn，zhǎng jiāo miǎo miǎo yǔ yún píng。珠玑常向耕锄得，禁御今为陌路行。zhū jī cháng xiàng gēng chú dé，jìn yù jīn wèi mò lù xíng。只有月华还似旧，徘徊花上听寒更。zhǐ yǒu yuè huá hái shì jiù，pái huái huā shàng tīng hán gèng。

石麒麟

宋：马之纯

石虎石羊还石人，此间独有石麒麟。shí hǔ shí yáng hái shí rén，cǐ jiān dú yǒu shí qí lín。定应侧近藏陵墓，仗此威灵护鬼神。dìng yīng cè jìn cáng líng mù，zhàng cǐ wēi líng hù guǐ shén。一石琢成高且大，两头相望俨如真。yī shí zuó chéng gāo qiě dà，liǎng tóu xiāng wàng yǎn rú zhēn。参天宰木知何在，今与渔樵作四邻。cān tiān zǎi mù zhī hé zài，jīn yǔ yú qiáo zuò sì lín。

断碑

宋：马之纯

百尺丰碑立路南，尽停车马试来看。bǎi chǐ fēng bēi lì lù nán，jǐn tíng chē mǎ shì lái kàn。不知神道是谁墓，为问康王何代官。bù zhī shén dào shì shuí mù，wèi wèn kāng wáng hé dài guān。初谓流传须永永，安知磨灭已漫漫。chū wèi liú chuán xū yǒng yǒng，ān zhī mó miè yǐ màn màn。姓名不足标青史，休把将来碇石看。xìng míng bù zú biāo qīng shǐ，xiū bǎ jiāng lái dìng shí kàn。

钟山

宋：马之纯

石城为虎此为龙，都邑无如此地雄。shí chéng wèi hǔ cǐ wèi lóng，dōu yì wú rú cǐ dì xióng。万壑千岩皆拱北，三江七泽尽朝东。wàn hè qiān yán jiē gǒng běi，sān jiāng qī zé jǐn cháo dōng。埋金依旧祥光现，凿浦仍前地脉通。mái jīn yī jiù xiáng guāng xiàn，záo pǔ réng qián dì mài tōng。吴晋六朝尝已验，如今留钥比关中。wú jìn liù cháo cháng yǐ yàn，rú jīn liú yào bǐ guān zhōng。

石头城

宋：马之纯

几年闻说石头城，初谓坚牢似削成。jǐ nián wén shuō shí tóu chéng，chū wèi jiān láo shì xuē chéng。只是一拳如卓望，初非四面有楼棚。zhǐ shì yī quán rú zhuó wàng，chū fēi sì miàn yǒu lóu péng。依山最好防车骑，举眼何防瞰贼营。yī shān zuì hǎo fáng chē qí，jǔ yǎn hé fáng kàn zéi yíng。为问区区徒自守，何如席卷向宸京。wèi wèn qū qū tú zì shǒu，hé rú xí juǎn xiàng chén jīng。

幕府山

宋：马之纯

当初一马过江来，幕府权宜向此开。dāng chū yī mǎ guò jiāng lái，mù fǔ quán yí xiàng cǐ kāi。万里封疆吾旧物，一时宾客尔多才。wàn lǐ fēng jiāng wú jiù wù，yī shí bīn kè ěr duō cái。建台此事虽堪羡，掩泣其人更可哀。jiàn tái cǐ shì suī kān xiàn，yǎn qì qí rén gèng kě āi。相视不曾言及此，欲教天意此时回。xiāng shì bù céng yán jí cǐ，yù jiào tiān yì cǐ shí huí。

灵和殿前蜀柳

宋：马之纯

此柳栽从蜀郡移，宫中诸柳不能垂。cǐ liǔ zāi cóng shǔ jùn yí，gōng zhōng zhū liǔ bù néng chuí。只缘草木根灵异，非是乾坤雨露私。zhǐ yuán cǎo mù gēn líng yì，fēi shì qián kūn yǔ lù sī。轻似行云清似水，软于吹絮细于丝。qīng shì xíng yún qīng shì shuǐ，ruǎn yú chuī xù xì yú sī。风流可爱如何比，最是风生月上时。fēng liú kě ài rú hé bǐ，zuì shì fēng shēng yuè shàng shí。

天阙山

宋：马之纯

不知象魏欲何为，布政颁条总在兹。bù zhī xiàng wèi yù hé wèi，bù zhèng bān tiáo zǒng zài zī。凡有往来须仰视，庶几众庶可周知。fán yǒu wǎng lái xū yǎng shì，shù jǐ zhòng shù kě zhōu zhī。后来江左当新造，好向城隅踵旧规。hòu lái jiāng zuǒ dāng xīn zào，hǎo xiàng chéng yú zhǒng jiù guī。却指牛头作天阙，此言多少被人嗤。què zhǐ niú tóu zuò tiān quē，cǐ yán duō shǎo bèi rén chī。

清暑殿

宋：马之纯

见说当持百尺梁，四围修竹翠云长。jiàn shuō dāng chí bǎi chǐ liáng，sì wéi xiū zhú cuì yún zhǎng。正当盛暑都无热，不有薰风亦自凉。zhèng dāng shèng shǔ dōu wú rè，bù yǒu xūn fēng yì zì liáng。那与人间同日月，直疑天上两阴阳。nà yǔ rén jiān tóng rì yuè，zhí yí tiān shàng liǎng yīn yáng。有时更取龙皮浸，凛凛如飞六月霜。yǒu shí gèng qǔ lóng pí jìn，lǐn lǐn rú fēi liù yuè shuāng。

梅梁殿

宋：马之纯

太极初时欠一梁，漂流偶见石城傍。tài jí chū shí qiàn yī liáng，piāo liú ǒu jiàn shí chéng bàng。曾闻禹庙还如此，可见川祇欲效祥。céng wén yǔ miào hái rú cǐ，kě jiàn chuān qí yù xiào xiáng。不但千年无朽蠹，能令满殿有芬香。bù dàn qiān nián wú xiǔ dù，néng lìng mǎn diàn yǒu fēn xiāng。要将盛事传来世，画出梅花十丈长。yào jiāng shèng shì chuán lái shì，huà chū méi huā shí zhàng zhǎng。