古诗词 - 中国最美古诗词

诗词作者名句古籍

秋雨益凉写兴

秋气萧萧暑已归，晚云更送雨霏微。qiū qì xiāo xiāo shǔ yǐ guī，wǎn yún gèng sòng yǔ fēi wēi。床收珍簟敷菅席，笥叠纤絺换熟衣。chuáng shōu zhēn diàn fū jiān xí，sì dié xiān chī huàn shú yī。遣醉纵横驰笔阵，乘闲谈笑解棋围。qiǎn zuì zòng héng chí bǐ zhèn，chéng xián tán xiào jiě qí wéi。出门未免流年叹，又见湖边木叶飞。chū mén wèi miǎn liú nián tàn，yòu jiàn hú biān mù yè fēi。

陆游（1125—1210），字务观，号放翁。汉族，越州山阴（今浙江绍兴）人，南宋著名诗人。少时受家庭爱国思想熏陶，高宗时应礼部试，为秦桧所黜。孝宗时赐进士出身。中年入蜀，投身军旅生活，官至宝章阁待制。晚年退居家乡。创作诗歌今存九千多首，内容极为丰富。著有《剑南诗稿》、《渭南文集》、《南唐书》、《老学庵笔记》等。陆游的作品>>

猜您喜欢

偶过浣花感旧游戏作

忆昔初为锦城客，醉骑骏马桃花色。yì xī chū wèi jǐn chéng kè，zuì qí jùn mǎ táo huā sè。玉人携手上江楼，一笑钩帘赏微雪。yù rén xié shǒu shàng jiāng lóu，yī xiào gōu lián shǎng wēi xuě。宝钗换酒忽径去，三日楼中香未灭。bǎo chāi huàn jiǔ hū jìng qù，sān rì lóu zhōng xiāng wèi miè。市人不识呼酒仙，异事惊传一城说。shì rén bù shí hū jiǔ xiān，yì shì jīng chuán yī chéng shuō。至今西壁馀小草，过眼年光如电掣。zhì jīn xī bì yú xiǎo cǎo，guò yǎn nián guāng rú diàn chè。正月锦江春水生，花枝缺处小舟横。zhèng yuè jǐn jiāng chūn shuǐ shēng，huā zhī quē chù xiǎo zhōu héng。闲倚胡床吹玉笛，东风十里断肠声。xián yǐ hú chuáng chuī yù dí，dōng fēng shí lǐ duàn cháng shēng。

夜读唐诸人诗多赋烽火者因记在山南时登城观塞上传烽追赋一首

我昔游梁州，军中方罢战。wǒ xī yóu liáng zhōu，jūn zhōng fāng bà zhàn。登城看烽火，川迥风裂面。dēng chéng kàn fēng huǒ，chuān jiǒng fēng liè miàn。青荧并骆谷，隐翳连鄠县。qīng yíng bìng luò gǔ，yǐn yì lián hù xiàn。月黑望愈明，雨急灭复见。yuè hēi wàng yù míng，yǔ jí miè fù jiàn。初疑云罅星，又似山际电。chū yí yún xià xīng，yòu shì shān jì diàn。岂无酒满尊，对此不能咽。qǐ wú jiǔ mǎn zūn，duì cǐ bù néng yàn。低头愧虎韔，零落白羽箭。dī tóu kuì hǔ chàng，líng luò bái yǔ jiàn。何时复关中，却照甘泉殿。hé shí fù guān zhōng，què zhào gān quán diàn。

平明出小东门观梅

知心多别离，慰眼易零落。zhī xīn duō bié lí，wèi yǎn yì líng luò。东风吹梅花，烂漫照城郭。dōng fēng chuī méi huā，làn màn zhào chéng guō。晴日千堆雪，偏宜马上看。qíng rì qiān duī xuě，piān yí mǎ shàng kàn。逢迎无几日，不惜犯春寒。féng yíng wú jǐ rì，bù xī fàn chūn hán。明年花发时，我在两京道。míng nián huā fā shí，wǒ zài liǎng jīng dào。花香固无尽，我亦未遽老。huā xiāng gù wú jǐn，wǒ yì wèi jù lǎo。脱帽发如漆，看花心未灰。tuō mào fā rú qī，kàn huā xīn wèi huī。平戎那得妨持酒，会有诗传剑外来。píng róng nà dé fáng chí jiǔ，huì yǒu shī chuán jiàn wài lái。

楼上醉书

丈夫不虚生世间，本意灭虏收河山。zhàng fū bù xū shēng shì jiān，běn yì miè lǔ shōu hé shān。岂知蹭蹬不称意，八年梁益凋朱颜。qǐ zhī cèng dēng bù chēng yì，bā nián liáng yì diāo zhū yán。三更抚枕忽大叫，梦中夺得松亭关。sān gèng fǔ zhěn hū dà jiào，mèng zhōng duó dé sōng tíng guān。中原机会叹屡失，明日茵席留馀潸。zhōng yuán jī huì tàn lǚ shī，míng rì yīn xí liú yú shān。益州官楼酒如海，我来解旗论日买。yì zhōu guān lóu jiǔ rú hǎi，wǒ lái jiě qí lùn rì mǎi。酒酣博簺为欢娱，信手枭卢喝成采。jiǔ hān bó sài wèi huān yú，xìn shǒu xiāo lú hē chéng cǎi。牛背烂烂电目光，狂杀自谓元非狂。niú bèi làn làn diàn mù guāng，kuáng shā zì wèi yuán fēi kuáng。故都九庙臣敢忘，祖宗神灵在帝旁。gù dōu jiǔ miào chén gǎn wàng，zǔ zōng shén líng zài dì páng。

初春出游

春风初来满刀州，江水照人如泼油。chūn fēng chū lái mǎn dāo zhōu，jiāng shuǐ zhào rén rú pō yóu。犊车芳草南陌头，家家倾赀事遨游。dú chē fāng cǎo nán mò tóu，jiā jiā qīng zī shì áo yóu。万里桥西系黄骝，为君一登散花楼。wàn lǐ qiáo xī xì huáng liú，wèi jūn yī dēng sàn huā lóu。半年长斋废觥筹，兴来忽典千金裘。bàn nián zhǎng zhāi fèi gōng chóu，xīng lái hū diǎn qiān jīn qiú。小桃婀娜弄芳柔，红兰茁芽满春洲。xiǎo táo ē nà nòng fāng róu，hóng lán zhuó yá mǎn chūn zhōu。垆边女儿不解愁，斗草才罢还藏钩。lú biān nǚ ér bù jiě chóu，dòu cǎo cái bà hái cáng gōu。可怜世人自拘囚，盎中乾坤舞蜉蝣。kě lián shì rén zì jū qiú，àng zhōng qián kūn wǔ fú yóu。百年苦短去日遒，问君安用万户侯。bǎi nián kǔ duǎn qù rì qiú，wèn jūn ān yòng wàn hù hóu。

江路见杏花

我行浣花村，红杏红于染。wǒ xíng huàn huā cūn，hóng xìng hóng yú rǎn。数树照南陂，一林藏北崦。shù shù zhào nán bēi，yī lín cáng běi yān。虽惭岭梅高，繁丽岂易贬。suī cán lǐng méi gāo，fán lì qǐ yì biǎn。雨丝飞复止，云叶低未敛。yǔ sī fēi fù zhǐ，yún yè dī wèi liǎn。似嫌风日紧，护此燕脂点。shì xián fēng rì jǐn，hù cǐ yàn zhī diǎn。身闲得纵观，无语吾所歉。shēn xián dé zòng guān，wú yǔ wú suǒ qiàn。

张园海棠

洛阳春信久不通，姚魏开落战尘中。luò yáng chūn xìn jiǔ bù tōng，yáo wèi kāi luò zhàn chén zhōng。扬州千叶昔曾见，已叹造化无馀功。yáng zhōu qiān yè xī céng jiàn，yǐ tàn zào huà wú yú gōng。西来始见海棠盛，成都第一推燕宫。xī lái shǐ jiàn hǎi táng shèng，chéng dōu dì yī tuī yàn gōng。池台扫除凡木尽，天地眩转花光红。chí tái sǎo chú fán mù jǐn，tiān dì xuàn zhuǎn huā guāng hóng。庆云堕空不飞去，时有绛雪萦微风。qìng yún duò kōng bù fēi qù，shí yǒu jiàng xuě yíng wēi fēng。蜂蝶成团出无路，我亦狂走迷西东。fēng dié chéng tuán chū wú lù，wǒ yì kuáng zǒu mí xī dōng。此园低树犹三丈，锦绣却在青天上。cǐ yuán dī shù yóu sān zhàng，jǐn xiù què zài qīng tiān shàng。不须更着刀尺裁，乞与齐奴开步障。bù xū gèng zhe dāo chǐ cái，qǐ yǔ qí nú kāi bù zhàng。

和范舍人永康青城道中作

风驱雨压无浮埃，骖驔千骑东方来。fēng qū yǔ yā wú fú āi，cān diàn qiān qí dōng fāng lái。胜游公自辈王谢，净社我亦追宗雷。shèng yóu gōng zì bèi wáng xiè，jìng shè wǒ yì zhuī zōng léi。岷山楼上一徙倚，如地始辟天初开。mín shān lóu shàng yī xǐ yǐ，rú dì shǐ pì tiān chū kāi。廓然眼界三万里，山一蚁垤水一杯。kuò rán yǎn jiè sān wàn lǐ，shān yī yǐ dié shuǐ yī bēi。世间幻妄几变灭，正自不满吾曹咍。shì jiān huàn wàng jǐ biàn miè，zhèng zì bù mǎn wú cáo hāi。丈夫本愿布衣老，达士讵畏苍颜催。zhàng fū běn yuàn bù yī lǎo，dá shì jù wèi cāng yán cuī。君看神君岁食羊四万，处处弃骨高成堆。jūn kàn shén jūn suì shí yáng sì wàn，chù chù qì gǔ gāo chéng duī。西山老翁饱松麨，造物赋予何辽哉。xī shān lǎo wēng bǎo sōng chǎo，zào wù fù yǔ hé liáo zāi。

眉州驿舍睡起

平生百无能，一懒每自喜。píng shēng bǎi wú néng，yī lǎn měi zì xǐ。胡为八年间，逐食走万里。hú wèi bā nián jiān，zhú shí zǒu wàn lǐ。身如盘汞转，心似炉丹死。shēn rú pán gǒng zhuǎn，xīn shì lú dān sǐ。事君未免愧，富贵不如已。shì jūn wèi miǎn kuì，fù guì bù rú yǐ。雨馀古驿凉，昼寐无错履。yǔ yú gǔ yì liáng，zhòu mèi wú cuò lǚ。澹然得高卧，睡思极清美。dàn rán dé gāo wò，shuì sī jí qīng měi。心平了无梦，惊魇何自起。xīn píng le wú mèng，jīng yǎn hé zì qǐ。尚嫌漆园蝶，肯作南柯蚁。shàng xián qī yuán dié，kěn zuò nán kē yǐ。斜阳生木影，龙蛇满窗纸。xié yáng shēng mù yǐng，lóng shé mǎn chuāng zhǐ。煎茶倘已熟，一笑问童子。jiān chá tǎng yǐ shú，yī xiào wèn tóng zi。

送范舍人还朝

平生嗜酒不为味，聊欲醉中遗万事。píng shēng shì jiǔ bù wèi wèi，liáo yù zuì zhōng yí wàn shì。酒醒客散独悽然，枕上屡挥忧国泪。jiǔ xǐng kè sàn dú qī rán，zhěn shàng lǚ huī yōu guó lèi。君如高光那可负，东都儿童作胡语。jūn rú gāo guāng nà kě fù，dōng dōu ér tóng zuò hú yǔ。常时念此气生瘿，况送公归觐明主。cháng shí niàn cǐ qì shēng yǐng，kuàng sòng gōng guī jìn míng zhǔ。皇天震怒贼得长，三年胡星失光芒。huáng tiān zhèn nù zéi dé zhǎng，sān nián hú xīng shī guāng máng。旄头下扫在旦暮，嗟此大议知谁当。máo tóu xià sǎo zài dàn mù，jiē cǐ dà yì zhī shuí dāng。公归上前勉画策，先取关中次河北。gōng guī shàng qián miǎn huà cè，xiān qǔ guān zhōng cì hé běi。尧舜尚不有百蛮，此贼何能穴中国。yáo shùn shàng bù yǒu bǎi mán，cǐ zéi hé néng xué zhōng guó。黄扉甘泉多故人，定知不作白头新。huáng fēi gān quán duō gù rén，dìng zhī bù zuò bái tóu xīn。因公并寄千万意，早为神州清虏尘。yīn gōng bìng jì qiān wàn yì，zǎo wèi shén zhōu qīng lǔ chén。

过鱼蛇市小寺

六月苦多雨，肩舆走江村。liù yuè kǔ duō yǔ，jiān yú zǒu jiāng cūn。过市居人集，陟险兵子喧。guò shì jū rén jí，zhì xiǎn bīng zi xuān。日昳休野寺，汛扫开北轩。rì dié xiū yě sì，xùn sǎo kāi běi xuān。雾气如苍虬，夭矫出洞门。wù qì rú cāng qiú，yāo jiǎo chū dòng mén。溪清见白石，纠结菖蒲根。xī qīng jiàn bái shí，jiū jié chāng pú gēn。游鱼去甚健，投饵弃不吞。yóu yú qù shén jiàn，tóu ěr qì bù tūn。嗟予独何为，贪禄忘故园。jiē yǔ dú hé wèi，tān lù wàng gù yuán。驰驱不自恤，面有风沙痕。chí qū bù zì xù，miàn yǒu fēng shā hén。俯仰二十年，竟孤明主恩。fǔ yǎng èr shí nián，jìng gū míng zhǔ ēn。寄谢众君子，努力苏元元。jì xiè zhòng jūn zi，nǔ lì sū yuán yuán。

过修觉山不果登览

前日泛江时，雨昏失南山。qián rì fàn jiāng shí，yǔ hūn shī nán shān。今日迎我马，䰀鬌拥髻鬟。jīn rì yíng wǒ mǎ，wǒ tuǒ yōng jì huán。白塔映朱阁，间见青林间。bái tǎ yìng zhū gé，jiān jiàn qīng lín jiān。问我岂忘之，扬鞭亟西还。wèn wǒ qǐ wàng zhī，yáng biān jí xī hái。西还亦聊尔，行矣来凭栏。xī hái yì liáo ěr，xíng yǐ lái píng lán。扰扰红尘中，岂无一日闲。rǎo rǎo hóng chén zhōng，qǐ wú yī rì xián。会复赓此诗，大书榜其颜。huì fù gēng cǐ shī，dà shū bǎng qí yán。但恐厄风雨，清游天所悭。dàn kǒng è fēng yǔ，qīng yóu tiān suǒ qiān。

浣花

江头女儿双髻丫，常随阿母供桑麻。jiāng tóu nǚ ér shuāng jì yā，cháng suí ā mǔ gōng sāng má。当户夜织声咿哑，地炉豆䕸煎土茶。dāng hù yè zhī shēng yī yǎ，dì lú dòu jiē jiān tǔ chá。长成嫁与东西家，柴门相对不上车。zhǎng chéng jià yǔ dōng xī jiā，chái mén xiāng duì bù shàng chē。青裙竹笥何所嗟，插髻灿灿牵牛花。qīng qún zhú sì hé suǒ jiē，chā jì càn càn qiān niú huā。城中妖姝脸如霞，争嫁官人慕高华。chéng zhōng yāo shū liǎn rú xiá，zhēng jià guān rén mù gāo huá。青骊一出天之涯，年年伤春抱琵琶。qīng lí yī chū tiān zhī yá，nián nián shāng chūn bào pí pá。

登城

我登少城门，四顾天地接。wǒ dēng shǎo chéng mén，sì gù tiān dì jiē。大风正北起，号怒撼危堞。dà fēng zhèng běi qǐ，hào nù hàn wēi dié。九衢百万家，楼观争岌嶪。jiǔ qú bǎi wàn jiā，lóu guān zhēng jí yè。卧病气壅塞，放目意颇惬。wò bìng qì yōng sāi，fàng mù yì pǒ qiè。永怀河洛间，煌煌祖宗业。yǒng huái hé luò jiān，huáng huáng zǔ zōng yè。上天祐仁圣，万邦尽臣妾。shàng tiān yòu rén shèng，wàn bāng jǐn chén qiè。横流始靖康，赵魏血可蹀。héng liú shǐ jìng kāng，zhào wèi xuè kě dié。小胡宁远略，为国恃剽劫。xiǎo hú níng yuǎn lüè，wèi guó shì piāo jié。自量势难久，外很中已慑。zì liàng shì nán jiǔ，wài hěn zhōng yǐ shè。籍民备胜广，陛戟畏荆聂。jí mín bèi shèng guǎng，bì jǐ wèi jīng niè。谁能提万骑，大呼拥马鬣。shuí néng tí wàn qí，dà hū yōng mǎ liè。奇兵四面出，快若霜扫叶。qí bīng sì miàn chū，kuài ruò shuāng sǎo yè。植旗朝受降，驰驿夜奏捷。zhí qí cháo shòu jiàng，chí yì yè zòu jié。豺狼一朝空，狐兔何足猎。chái láng yī cháo kōng，hú tù hé zú liè。遗民世忠义，泣血受汗胁。yí mín shì zhōng yì，qì xuè shòu hàn xié。系箭射我诗，往檄五陵侠。xì jiàn shè wǒ shī，wǎng xí wǔ líng xiá。

秋日登仙游阁

马蹄连早暮，车尘细如雾。mǎ tí lián zǎo mù，chē chén xì rú wù。谁知此路边，高阁下风驭。shuí zhī cǐ lù biān，gāo gé xià fēng yù。颇传秋月夕，语笑联杖履。pǒ chuán qiū yuè xī，yǔ xiào lián zhàng lǚ。始知仙与人，混迹无异处。shǐ zhī xiān yǔ rén，hùn jì wú yì chù。我来想鸾鹤，稽首祈一顾。wǒ lái xiǎng luán hè，jī shǒu qí yī gù。飞仙不可见，惟与白云遇。fēi xiān bù kě jiàn，wéi yǔ bái yún yù。白云如有情，傍我栏角住。bái yún rú yǒu qíng，bàng wǒ lán jiǎo zhù。借问何山来，云惊却飞去。jiè wèn hé shān lái，yún jīng què fēi qù。

总9213条«‹501 502 503504505 506 507 ›»