古诗词 - 中国最美古诗词

诗词作者名句古籍

秋雨益凉写兴

秋气萧萧暑已归，晚云更送雨霏微。qiū qì xiāo xiāo shǔ yǐ guī，wǎn yún gèng sòng yǔ fēi wēi。床收珍簟敷菅席，笥叠纤絺换熟衣。chuáng shōu zhēn diàn fū jiān xí，sì dié xiān chī huàn shú yī。遣醉纵横驰笔阵，乘闲谈笑解棋围。qiǎn zuì zòng héng chí bǐ zhèn，chéng xián tán xiào jiě qí wéi。出门未免流年叹，又见湖边木叶飞。chū mén wèi miǎn liú nián tàn，yòu jiàn hú biān mù yè fēi。

陆游（1125—1210），字务观，号放翁。汉族，越州山阴（今浙江绍兴）人，南宋著名诗人。少时受家庭爱国思想熏陶，高宗时应礼部试，为秦桧所黜。孝宗时赐进士出身。中年入蜀，投身军旅生活，官至宝章阁待制。晚年退居家乡。创作诗歌今存九千多首，内容极为丰富。著有《剑南诗稿》、《渭南文集》、《南唐书》、《老学庵笔记》等。陆游的作品>>

猜您喜欢

陇头水

陇头十月天雨霜，壮士夜枕绿沈枪。lǒng tóu shí yuè tiān yǔ shuāng，zhuàng shì yè zhěn lǜ shěn qiāng。卧闻陇水思故乡，三更起坐泪数行。wò wén lǒng shuǐ sī gù xiāng，sān gèng qǐ zuò lèi shù xíng。我语壮士勉自彊，男儿堕地志四方。wǒ yǔ zhuàng shì miǎn zì jiàng，nán ér duò dì zhì sì fāng。裹尸马革固其常，岂若妇女不下堂。guǒ shī mǎ gé gù qí cháng，qǐ ruò fù nǚ bù xià táng。生逢和亲最可伤，岁辇金絮输胡羌。shēng féng hé qīn zuì kě shāng，suì niǎn jīn xù shū hú qiāng。夜视太白收光芒，报国欲死无战场。yè shì tài bái shōu guāng máng，bào guó yù sǐ wú zhàn chǎng。

雪歌

黑云黯黯如翻鸦，急霰飒飒疑投沙。hēi yún àn àn rú fān yā，jí xiàn sà sà yí tóu shā。初闻万窍号地籁，已见六出飞天花。chū wén wàn qiào hào dì lài，yǐ jiàn liù chū fēi tiān huā。宁论异事吠群犬，且喜和气连千家。níng lùn yì shì fèi qún quǎn，qiě xǐ hé qì lián qiān jiā。穿帘投隙矜妩媚，平坑塞谷迷谽谺。chuān lián tóu xì jīn wǔ mèi，píng kēng sāi gǔ mí hān xiā。遥遥林塔出玉笋，渺渺江路蟠修蛇。yáo yáo lín tǎ chū yù sǔn，miǎo miǎo jiāng lù pán xiū shé。扣门方拟贳邻酒，篝火更欲寻僧茶。kòu mén fāng nǐ shì lín jiǔ，gōu huǒ gèng yù xún sēng chá。悬知朝士集阙角，靴声入贺趋正衙。xuán zhī cháo shì jí quē jiǎo，xuē shēng rù hè qū zhèng yá。吾衰久矣尚何说，所幸一稔均幽遐。wú shuāi jiǔ yǐ shàng hé shuō，suǒ xìng yī rěn jūn yōu xiá。

病中作二首

老躯百病集，颓然仰天呼。lǎo qū bǎi bìng jí，tuí rán yǎng tiān hū。汝病勿怨天，药石幸可扶。rǔ bìng wù yuàn tiān，yào shí xìng kě fú。寓形天地间，疾病谁能无。yù xíng tiān dì jiān，jí bìng shuí néng wú。不从酒色来，病自无根株。bù cóng jiǔ sè lái，bìng zì wú gēn zhū。但使元气在，虽剧行当苏。dàn shǐ yuán qì zài，suī jù xíng dāng sū。哀哉忿欲子，永弃元化炉。āi zāi fèn yù zi，yǒng qì yuán huà lú。

病中作二首

牧羊知治民，解牛得养生。mù yáng zhī zhì mín，jiě niú dé yǎng shēng。一理傥造微，何事不可明。yī lǐ tǎng zào wēi，hé shì bù kě míng。我老抱病久，颇窥古人情。wǒ lǎo bào bìng jiǔ，pǒ kuī gǔ rén qíng。唐尧授四时，帝道所以成。táng yáo shòu sì shí，dì dào suǒ yǐ chéng。周家七百年，王业本农耕。zhōu jiā qī bǎi nián，wáng yè běn nóng gēng。造端无甚奇，至今称太平。zào duān wú shén qí，zhì jīn chēng tài píng。人生正如此，默默要无营。rén shēng zhèng rú cǐ，mò mò yào wú yíng。心君但高拱，万物安能撄。xīn jūn dàn gāo gǒng，wàn wù ān néng yīng。

北望

中原堕胡尘，北望但莽莽。zhōng yuán duò hú chén，běi wàng dàn mǎng mǎng。耆年死已尽，童稚日夜长。qí nián sǐ yǐ jǐn，tóng zhì rì yè zhǎng。羊裘左其衽，宁复记畴曩。yáng qiú zuǒ qí rèn，níng fù jì chóu nǎng。岂无豪俊士，愤气塞穹壤。qǐ wú háo jùn shì，fèn qì sāi qióng rǎng。我欲友斯人，悲诧寄遐想。wǒ yù yǒu sī rén，bēi chà jì xiá xiǎng。梦行黄河滨，云开见仙掌。mèng xíng huáng hé bīn，yún kāi jiàn xiān zhǎng。

上元夜作

百年古谓风前烛，我逾七十饭不足。bǎi nián gǔ wèi fēng qián zhú，wǒ yú qī shí fàn bù zú。亦知生世无工拙，久向人间耐荣辱。yì zhī shēng shì wú gōng zhuō，jiǔ xiàng rén jiān nài róng rǔ。今年上元灯满城，十里东风度丝竹。jīn nián shàng yuán dēng mǎn chéng，shí lǐ dōng fēng dù sī zhú。蓬窗湿薪不御寒，独取残书伴儿读。péng chuāng shī xīn bù yù hán，dú qǔ cán shū bàn ér dú。忽然得意见古人，半碗冻齑甘胜肉。hū rán dé yì jiàn gǔ rén，bàn wǎn dòng jī gān shèng ròu。书生盖棺事未定，论著傥存终见录。shū shēng gài guān shì wèi dìng，lùn zhù tǎng cún zhōng jiàn lù。富贵无名岂胜数，意气空能骄世俗。fù guì wú míng qǐ shèng shù，yì qì kōng néng jiāo shì sú。君不见拄天拄地邢君牙，不如诗人穷瞎张太祝。jūn bù jiàn zhǔ tiān zhǔ dì xíng jūn yá，bù rú shī rén qióng xiā zhāng tài zhù。

长歌行

不羡骑鹤上青天，不羡峨冠明主前。bù xiàn qí hè shàng qīng tiān，bù xiàn é guān míng zhǔ qián。但愿少赊死，得见平胡年。dàn yuàn shǎo shē sǐ，dé jiàn píng hú nián。一朝胡运衰，送死桑干川。yī cháo hú yùn shuāi，sòng sǐ sāng gàn chuān。胡星澹无光，龙庭为飞烟。hú xīng dàn wú guāng，lóng tíng wèi fēi yān。西琛过葱岭，东戍逾朝鲜。xī chēn guò cōng lǐng，dōng shù yú cháo xiān。巍巍天王都，九鼎奠涧瀍。wēi wēi tiān wáng dōu，jiǔ dǐng diàn jiàn chán。万国朝未央，玉帛来联翩。wàn guó cháo wèi yāng，yù bó lái lián piān。黄头汝小丑，污我王会篇。huáng tóu rǔ xiǎo chǒu，wū wǒ wáng huì piān。尽诛非无名，不足烦戈鋋。jǐn zhū fēi wú míng，bù zú fán gē chán。还汝以旧职，牧羊辽海边。hái rǔ yǐ jiù zhí，mù yáng liáo hǎi biān。

读书

两眼欲读天下书，力虽不迨志有馀。liǎng yǎn yù dú tiān xià shū，lì suī bù dài zhì yǒu yú。千载欲追圣人徒，慷慨自信宁免愚。qiān zài yù zhuī shèng rén tú，kāng kǎi zì xìn níng miǎn yú。置书不读谈虚无，谁其始为此创疽。zhì shū bù dú tán xū wú，shuí qí shǐ wèi cǐ chuàng jū。古时泽被禽与鱼，博施所以为唐虞。gǔ shí zé bèi qín yǔ yú，bó shī suǒ yǐ wèi táng yú。正使老释信不诬，为我未免近杨朱。zhèng shǐ lǎo shì xìn bù wū，wèi wǒ wèi miǎn jìn yáng zhū。高轩大旆塞路衢，台阁尊显来于于。gāo xuān dà pèi sāi lù qú，tái gé zūn xiǎn lái yú yú。安得禹皋日陈谟，沾濡四表无焦枯。ān dé yǔ gāo rì chén mó，zhān rú sì biǎo wú jiāo kū。坐令事业见真儒，老农不恨老耕锄。zuò lìng shì yè jiàn zhēn rú，lǎo nóng bù hèn lǎo gēng chú。

书志

往年出都门，誓墓志已决。wǎng nián chū dōu mén，shì mù zhì yǐ jué。况今蒲柳姿，俯仰及大耋。kuàng jīn pú liǔ zī，fǔ yǎng jí dà dié。妻孥厌寒饿，邻里笑迂拙。qī nú yàn hán è，lín lǐ xiào yū zhuō。悲歌行拾穗，幽愤卧啮雪。bēi gē xíng shí suì，yōu fèn wò niè xuě。千岁埋松根，阴风荡空穴。qiān suì mái sōng gēn，yīn fēng dàng kōng xué。肝心独不化，凝结变金铁。gān xīn dú bù huà，níng jié biàn jīn tiě。铸为上方剑，衅以佞臣血。zhù wèi shàng fāng jiàn，xìn yǐ nìng chén xuè。匣藏武库中，出参髦头列。xiá cáng wǔ kù zhōng，chū cān máo tóu liè。三尺粲星辰，万里静妖孽。sān chǐ càn xīng chén，wàn lǐ jìng yāo niè。君看此神奇，丑虏何足灭。jūn kàn cǐ shén qí，chǒu lǔ hé zú miè。

姜总管自筑墓舍名茧庵求诗

君不见赘翁退隐真皇时，茧室遗名星日垂。jūn bù jiàn zhuì wēng tuì yǐn zhēn huáng shí，jiǎn shì yí míng xīng rì chuí。虽无豪士千车送，不愧高人一锸随。suī wú háo shì qiān chē sòng，bù kuì gāo rén yī chā suí。又不见贞观故人有王显，抵老摧颓不作茧。yòu bù jiàn zhēn guān gù rén yǒu wáng xiǎn，dǐ lǎo cuī tuí bù zuò jiǎn。一时戏语今尚传，人生穷达谁能免。yī shí xì yǔ jīn shàng chuán，rén shēng qióng dá shuí néng miǎn。茧庵知君出游戏，寿过期颐乃常事。jiǎn ān zhī jūn chū yóu xì，shòu guò qī yí nǎi cháng shì。青松手种三千本，会看半空翻鼓吹。qīng sōng shǒu zhǒng sān qiān běn，huì kàn bàn kōng fān gǔ chuī。人老则衰君不然，快泻玉船鲸吸川。rén lǎo zé shuāi jūn bù rán，kuài xiè yù chuán jīng xī chuān。钓璜远祖应相似，八十方为筮仕年。diào huáng yuǎn zǔ yīng xiāng shì，bā shí fāng wèi shì shì nián。

一百五日行

一百五日东郊时，陂塘水满雨如丝。yī bǎi wǔ rì dōng jiāo shí，bēi táng shuǐ mǎn yǔ rú sī。人家青烟不禁火，俚俗岂复思子推。rén jiā qīng yān bù jìn huǒ，lǐ sú qǐ fù sī zi tuī。旧坟年多木已拱，新坟积土高累累。jiù fén nián duō mù yǐ gǒng，xīn fén jī tǔ gāo lèi lèi。老鸦飞鸣衔肉去，纸钱雨湿挂树枝。lǎo yā fēi míng xián ròu qù，zhǐ qián yǔ shī guà shù zhī。深松茂柏死自乐，地下应笑生人悲。shēn sōng mào bǎi sǐ zì lè，dì xià yīng xiào shēng rén bēi。眼中青山身后冢，此事决定君何疑。yǎn zhōng qīng shān shēn hòu zhǒng，cǐ shì jué dìng jūn hé yí。风吹云破日下照，小滩碎砾光陆离。fēng chuī yún pò rì xià zhào，xiǎo tān suì lì guāng lù lí。停车暂憩道傍舍，解囊且补残春诗。tíng chē zàn qì dào bàng shě，jiě náng qiě bǔ cán chūn shī。

自伤

朝雨暮雨梅子黄，东家西家鬻兰香。cháo yǔ mù yǔ méi zi huáng，dōng jiā xī jiā yù lán xiāng。白头老鳏哭空堂，不独悼死亦自伤。bái tóu lǎo guān kū kōng táng，bù dú dào sǐ yì zì shāng。齿如败屐鬓如霜，计此光景宁久长。chǐ rú bài jī bìn rú shuāng，jì cǐ guāng jǐng níng jiǔ zhǎng。扶杖欲起辄仆床，去死近如不隔墙。fú zhàng yù qǐ zhé pū chuáng，qù sǐ jìn rú bù gé qiáng。世间万事俱茫茫，惟有进德当自强。shì jiān wàn shì jù máng máng，wéi yǒu jìn dé dāng zì qiáng。往从二士饿首阳，千载骨朽犹芬芳。wǎng cóng èr shì è shǒu yáng，qiān zài gǔ xiǔ yóu fēn fāng。

送严居厚弃官归建阳溪庄

曼容不过六百石，渊明仅留八十日。màn róng bù guò liù bǎi shí，yuān míng jǐn liú bā shí rì。寥寥千载有两公，海内至今推绝识。liáo liáo qiān zài yǒu liǎng gōng，hǎi nèi zhì jīn tuī jué shí。放翁贪禄老始归，自今不作一钱直。fàng wēng tān lù lǎo shǐ guī，zì jīn bù zuò yī qián zhí。见人勇退辄欣慕，亟欲起拜忘衰疾。jiàn rén yǒng tuì zhé xīn mù，jí yù qǐ bài wàng shuāi jí。吾庐近在官道傍，门外未扫车马迹。wú lú jìn zài guān dào bàng，mén wài wèi sǎo chē mǎ jì。溪庄有地肯见分，会结茅斋傍青壁。xī zhuāng yǒu dì kěn jiàn fēn，huì jié máo zhāi bàng qīng bì。

病起游近村

老人摧颓绝造请，门设常关草生径。lǎo rén cuī tuí jué zào qǐng，mén shè cháng guān cǎo shēng jìng。一年三百六十日，三百五十九日病。yī nián sān bǎi liù shí rì，sān bǎi wǔ shí jiǔ rì bìng。一日不病出忘归，绕村处处扣柴扉。yī rì bù bìng chū wàng guī，rào cūn chù chù kòu chái fēi。水东溪友新酒熟，舍北园公菰菜肥。shuǐ dōng xī yǒu xīn jiǔ shú，shě běi yuán gōng gū cài féi。平生养气心不动，黜陟虽闻了如梦。píng shēng yǎng qì xīn bù dòng，chù zhì suī wén le rú mèng。从今病愈即相寻，共听糟床滴春瓮。cóng jīn bìng yù jí xiāng xún，gòng tīng zāo chuáng dī chūn wèng。

秋夜读书示儿子

久病少睡眠，往往中夕起。jiǔ bìng shǎo shuì mián，wǎng wǎng zhōng xī qǐ。呼灯取书读，不能尽数纸。hū dēng qǔ shū dú，bù néng jǐn shù zhǐ。喟然置之叹，生世后阙里。kuì rán zhì zhī tàn，shēng shì hòu quē lǐ。持蠡欲测海，遽复迫老死。chí lí yù cè hǎi，jù fù pò lǎo sǐ。人生各有业，唐虞本吾事。rén shēng gè yǒu yè，táng yú běn wú shì。诗书脱秦厄，天意固在此。shī shū tuō qín è，tiān yì gù zài cǐ。异端塞穹壤，作俑孰为始。yì duān sāi qióng rǎng，zuò yǒng shú wèi shǐ。神禹逝不还，吾其如洚水。shén yǔ shì bù hái，wú qí rú jiàng shuǐ。

总9213条«‹549 550 551552553 554 555 ›»