古诗词 - 中国最美古诗词

郊居与八弟无斁读书

坐狂得世捐，作官故不了。zuò kuáng dé shì juān，zuò guān gù bù le。十年未弛负，半世不黔灶。shí nián wèi chí fù，bàn shì bù qián zào。居然颜玉雪，及是鬓蓬葆。jū rán yán yù xuě，jí shì bìn péng bǎo。碧山已焚鱼，白水初种稻。bì shān yǐ fén yú，bái shuǐ chū zhǒng dào。瓜区可深隐，圭窦便却扫。guā qū kě shēn yǐn，guī dòu biàn què sǎo。之子怀世资，行修名誉好。zhī zi huái shì zī，xíng xiū míng yù hǎo。避人本愉恬，坐我亦枯槁。bì rén běn yú tián，zuò wǒ yì kū gǎo。顷求田野处，政以城郭扰。qǐng qiú tián yě chù，zhèng yǐ chéng guō rǎo。常时啜仳别，幸尔晏言笑。cháng shí chuài pǐ bié，xìng ěr yàn yán xiào。如兰岂异臭，覆瓿本均好。rú lán qǐ yì chòu，fù bù běn jūn hǎo。不惩范釜尘，尚作韩编盗。bù chéng fàn fǔ chén，shàng zuò hán biān dào。斫轮元戒疾，纻絮非病少。zhuó lún yuán jiè jí，zhù xù fēi bìng shǎo。莞尔劝之休，怡然守而嫪。guǎn ěr quàn zhī xiū，yí rán shǒu ér lào。翻思南迁久，祇幸北归早。fān sī nán qiān jiǔ，qí xìng běi guī zǎo。三已令奚愠，四至卿诚巧。sān yǐ lìng xī yùn，sì zhì qīng chéng qiǎo。所欣颠木檗，莫羡姣人瞭。suǒ xīn diān mù bò，mò xiàn jiāo rén liǎo。同气靡间言，它人阙忠告。tóng qì mí jiān yán，tā rén quē zhōng gào。贫居无酒肉，穷巷有探讨。pín jū wú jiǔ ròu，qióng xiàng yǒu tàn tǎo。葵作饱蓬蓬，茗浇忧悄悄。kuí zuò bǎo péng péng，míng jiāo yōu qiāo qiāo。长闲味更永，竞进念已剿。zhǎng xián wèi gèng yǒng，jìng jìn niàn yǐ jiǎo。目鸿天苍苍，梦蝶日杲杲。mù hóng tiān cāng cāng，mèng dié rì gǎo gǎo。蘅皋美新雨，藜杖邈高蹈。héng gāo měi xīn yǔ，lí zhàng miǎo gāo dǎo。营斋直新径，创槛俯幽沼。yíng zhāi zhí xīn jìng，chuàng kǎn fǔ yōu zhǎo。架以我园檀，茨之子官草。jià yǐ wǒ yuán tán，cí zhī zi guān cǎo。优游聊卒岁，邂逅可同调。yōu yóu liáo zú suì，xiè hòu kě tóng diào。佩玉子终翔，菟裘我方老。pèi yù zi zhōng xiáng，tú qiú wǒ fāng lǎo。囊中餐玉法，枥上追风骠。náng zhōng cān yù fǎ，lì shàng zhuī fēng biāo。能知面不腼，未用心如搅。néng zhī miàn bù miǎn，wèi yòng xīn rú jiǎo。平生夔契慕，晚岁瞿聃妙。píng shēng kuí qì mù，wǎn suì qú dān miào。但欲入林深，子来应问道。dàn yù rù lín shēn，zi lái yīng wèn dào。

晁补之

晁补之（公元1053年—公元1110年），字无咎，号归来子，汉族，济州巨野（今属山东巨野县）人，北宋时期著名文学家。为“苏门四学士”（另有北宋诗人黄庭坚、秦观、张耒）之一。曾任吏部员外郎、礼部郎中。工书画，能诗词，善属文。与张耒并称“晁张”。其散文语言凝练、流畅，风格近柳宗元。诗学陶渊明。其词格调豪爽，语言清秀晓畅，近苏轼。但其诗词流露出浓厚的消极归隐思想。著有《鸡肋集》、《晁氏琴趣外篇》等。晁补之的作品>>

猜您喜欢