古诗词 - 中国最美古诗词

望夫石二首

夫不归来误妾身，望夫心未化为尘。fū bù guī lái wù qiè shēn，wàng fū xīn wèi huà wèi chén。归来不见生前面，空向山头哭石人。guī lái bù jiàn shēng qián miàn，kōng xiàng shān tóu kū shí rén。

箳篂三载诵贤侯，折柳邮亭菊又秋。píng xīng sān zài sòng xián hóu，zhé liǔ yóu tíng jú yòu qiū。无翼解随云北去，有心长注海东流。wú yì jiě suí yún běi qù，yǒu xīn zhǎng zhù hǎi dōng liú。千崖雨意留行旆，七里滩头送去舟。qiān yá yǔ yì liú xíng pèi，qī lǐ tān tóu sòng qù zhōu。早为苍生题福笔，尚回麾节顾沧洲。zǎo wèi cāng shēng tí fú bǐ，shàng huí huī jié gù cāng zhōu。

挽徐子愚母

宋：何梦桂

萱花落尽北堂空，龙颔碑铭百尺丰。xuān huā luò jǐn běi táng kōng，lóng hàn bēi míng bǎi chǐ fēng。鄹纥晚婚无徵在，孟光不嫁有梁鸿。zōu gē wǎn hūn wú zhēng zài，mèng guāng bù jià yǒu liáng hóng。一官得子荣身后，四世看孙满眼中。yī guān dé zi róng shēn hòu，sì shì kàn sūn mǎn yǎn zhōng。三酹生刍人似玉，故丘狐首此封崇。sān lèi shēng chú rén shì yù，gù qiū hú shǒu cǐ fēng chóng。

挽方中立同舍

宋：何梦桂

回首炉亭梦已非，英雄老尽壮心违。huí shǒu lú tíng mèng yǐ fēi，yīng xióng lǎo jǐn zhuàng xīn wéi。钧天云散苍龙堕，华表风寒白鹤归。jūn tiān yún sàn cāng lóng duò，huá biǎo fēng hán bái hè guī。往事悠悠川水逝，故人落落曙星稀。wǎng shì yōu yōu chuān shuǐ shì，gù rén luò luò shǔ xīng xī。乐天无子留孙在，多少龙门客泪挥。lè tiān wú zi liú sūn zài，duō shǎo lóng mén kè lèi huī。

又代人

宋：何梦桂

一曲哀歌老泪垂，英雄不偶数孤奇。yī qū āi gē lǎo lèi chuí，yīng xióng bù ǒu shù gū qí。百年事堕槐安国，半世名成荐福碑。bǎi nián shì duò huái ān guó，bàn shì míng chéng jiàn fú bēi。无禄逮亲生自憾，有孙表墓死何悲。wú lù dǎi qīn shēng zì hàn，yǒu sūn biǎo mù sǐ hé bēi。黄门靖节均生死，清议无情更属谁。huáng mén jìng jié jūn shēng sǐ，qīng yì wú qíng gèng shǔ shuí。

送阮梅仙

宋：何梦桂

佐邑三年吏隐仙，声名留照锦江边。zuǒ yì sān nián lì yǐn xiān，shēng míng liú zhào jǐn jiāng biān。才高不受青衫束，官小聊将彩仗悬。cái gāo bù shòu qīng shān shù，guān xiǎo liáo jiāng cǎi zhàng xuán。流沫吕梁游十仞，抟风溟海上三千。liú mò lǚ liáng yóu shí rèn，tuán fēng míng hǎi shàng sān qiān。沙头双玉难为别，一曲离歌约暮年。shā tóu shuāng yù nán wèi bié，yī qū lí gē yuē mù nián。

赠电目相士

宋：何梦桂

知君说相压南州，相我空贻白发羞。zhī jūn shuō xiāng yā nán zhōu，xiāng wǒ kōng yí bái fā xiū。但得羊裘归钓泽，安知燕颔去封侯。dàn dé yáng qiú guī diào zé，ān zhī yàn hàn qù fēng hóu。穷通有分都休问，出处难言已自谋。qióng tōng yǒu fēn dōu xiū wèn，chū chù nán yán yǐ zì móu。一笑相看出山去，逢人莫道见壶丘。yī xiào xiāng kàn chū shān qù，féng rén mò dào jiàn hú qiū。

挽汝南袁君

宋：何梦桂

一曲哀歌行道难，满堂试听一潸然。yī qū āi gē xíng dào nán，mǎn táng shì tīng yī shān rán。两儿青紫开荣路，五世曾玄送暮年。liǎng ér qīng zǐ kāi róng lù，wǔ shì céng xuán sòng mù nián。乔木受风危易撼，孤舟排浪险终全。qiáo mù shòu fēng wēi yì hàn，gū zhōu pái làng xiǎn zhōng quán。故丘狐首君无憾，寒食年年洒墓阡。gù qiū hú shǒu jūn wú hàn，hán shí nián nián sǎ mù qiān。

挽汝南袁君

宋：何梦桂

黄金不铸百年身，世变相劘白发亲。huáng jīn bù zhù bǎi nián shēn，shì biàn xiāng mó bái fā qīn。龙角墓碑生古藓，砥如亭路落缁尘。lóng jiǎo mù bēi shēng gǔ xiǎn，dǐ rú tíng lù luò zī chén。明时事业留诸子，前代衣冠见似人。míng shí shì yè liú zhū zi，qián dài yī guān jiàn shì rén。得失鸡虫都莫问，故丘抔土是全真。dé shī jī chóng dōu mò wèn，gù qiū póu tǔ shì quán zhēn。

挽汝南袁君

宋：何梦桂

桐木山西送落晖，百年耆旧数他谁。tóng mù shān xī sòng luò huī，bǎi nián qí jiù shù tā shuí。畏途几历青泥险，往事惟馀白发知。wèi tú jǐ lì qīng ní xiǎn，wǎng shì wéi yú bái fā zhī。今代衣冠遗此老，前朝簪笏付吾儿。jīn dài yī guān yí cǐ lǎo，qián cháo zān hù fù wú ér。明朝归葬西邙路，五世哀思百尺碑。míng cháo guī zàng xī máng lù，wǔ shì āi sī bǎi chǐ bēi。

挽检院吴对山

宋：何梦桂

岝崿山前吊隐君，招魂九些泪沾巾。zuò è shān qián diào yǐn jūn，zhāo hún jiǔ xiē lèi zhān jīn。风云失势丹心死，天地无情白发新。fēng yún shī shì dān xīn sǐ，tiān dì wú qíng bái fā xīn。西洛衣冠遗一老，东篱诗酒是全人。xī luò yī guān yí yī lǎo，dōng lí shī jiǔ shì quán rén。盖棺事了应无愧，消得新阡号逸民。gài guān shì le yīng wú kuì，xiāo dé xīn qiān hào yì mín。

挽南坡章知县章运使子家则堂志

宋：何梦桂

丰碑二绝照新阡，节义成名得象贤。fēng bēi èr jué zhào xīn qiān，jié yì chéng míng dé xiàng xián。善政人能书宰邑，宽恩民尚诵公田。shàn zhèng rén néng shū zǎi yì，kuān ēn mín shàng sòng gōng tián。家翁不负心传印，冢嗣能忘手泽编。jiā wēng bù fù xīn chuán yìn，zhǒng sì néng wàng shǒu zé biān。仕学一生行未了，后来好为拂青毡。shì xué yī shēng xíng wèi le，hòu lái hǎo wèi fú qīng zhān。

挽邵青溪二章

宋：何梦桂

尊酒生刍吊旧游，白髭老泪故山秋。zūn jiǔ shēng chú diào jiù yóu，bái zī lǎo lèi gù shān qiū。百年勋业黄粱枕，一代文章白玉楼。bǎi nián xūn yè huáng liáng zhěn，yī dài wén zhāng bái yù lóu。豪杰雕零天地老，山河牢落古今愁。háo jié diāo líng tiān dì lǎo，shān hé láo luò gǔ jīn chóu。行人不歃青溪水，付与闲翁对白鸥。xíng rén bù shà qīng xī shuǐ，fù yǔ xián wēng duì bái ōu。

挽邵青溪二章

宋：何梦桂

贞元一曲泪沾巾，耆旧今能有几存。zhēn yuán yī qū lèi zhān jīn，qí jiù jīn néng yǒu jǐ cún。斗酒只鸡空酹冢，缟衣匹马尚招魂。dòu jiǔ zhǐ jī kōng lèi zhǒng，gǎo yī pǐ mǎ shàng zhāo hún。百年身后事终定，千古眼前谁共论。bǎi nián shēn hòu shì zhōng dìng，qiān gǔ yǎn qián shuí gòng lùn。试问故侯瓜熟未，青门犹自有儿孙。shì wèn gù hóu guā shú wèi，qīng mén yóu zì yǒu ér sūn。

山居即事

宋：何梦桂

分得南窗与世违，坐消白昼乐清时。fēn dé nán chuāng yǔ shì wéi，zuò xiāo bái zhòu lè qīng shí。楼头秋意一声笛，镜里岁华双鬓丝。lóu tóu qiū yì yī shēng dí，jìng lǐ suì huá shuāng bìn sī。绿水放教通竹径，清风招不下梧枝。lǜ shuǐ fàng jiào tōng zhú jìng，qīng fēng zhāo bù xià wú zhī。心期自得难为说，白鸟青山是己知。xīn qī zì dé nán wèi shuō，bái niǎo qīng shān shì jǐ zhī。

赠旧同舍王景阳

宋：何梦桂

何许相逢客路岐，相看须鬓各成丝。hé xǔ xiāng féng kè lù qí，xiāng kàn xū bìn gè chéng sī。两年衰病苦牢落，千里故人伤别离。liǎng nián shuāi bìng kǔ láo luò，qiān lǐ gù rén shāng bié lí。江月不遗流水逝，天风未起老桑知。jiāng yuè bù yí liú shuǐ shì，tiān fēng wèi qǐ lǎo sāng zhī。人生百岁先朝露，惟有贞名死不隳。rén shēng bǎi suì xiān cháo lù，wéi yǒu zhēn míng sǐ bù huī。