古诗词 - 中国最美古诗词

挽唐如晦二首

法护何妨短，元龙故自豪。fǎ hù hé fáng duǎn，yuán lóng gù zì háo。交情如水淡，义气与秋高。jiāo qíng rú shuǐ dàn，yì qì yǔ qiū gāo。贫不沾三釜，年方见二毛。pín bù zhān sān fǔ，nián fāng jiàn èr máo。魂兮如可返，通饮读离骚。hún xī rú kě fǎn，tōng yǐn dú lí sāo。

夜闻风声归思浩然

宋：邓剡

西风响高树，乡梦去帆前。xī fēng xiǎng gāo shù，xiāng mèng qù fān qián。稚子衡门下，先茔乱叶边。zhì zi héng mén xià，xiān yíng luàn yè biān。老来多一出，归去恰经年。lǎo lái duō yī chū，guī qù qià jīng nián。海燕巢何晚，秋期落尔先。hǎi yàn cháo hé wǎn，qiū qī luò ěr xiān。

挽李行甫

宋：邓剡

倘使平生马少游，不将乡里博封侯。tǎng shǐ píng shēng mǎ shǎo yóu，bù jiāng xiāng lǐ bó fēng hóu。肯缘儿辈断屐齿，谁忆平生醉杖头。kěn yuán ér bèi duàn jī chǐ，shuí yì píng shēng zuì zhàng tóu。老去焉知尧壤力，乱来初识楚天忧。lǎo qù yān zhī yáo rǎng lì，luàn lái chū shí chǔ tiān yōu。新坟似与欧阡近，许见衣冠夜月游。xīn fén shì yǔ ōu qiān jìn，xǔ jiàn yī guān yè yuè yóu。

报先寺

宋：邓剡

我是人间未了僧，苍崖如梦昔经行。wǒ shì rén jiān wèi le sēng，cāng yá rú mèng xī jīng xíng。炉中香愿犹馀烬，石上精魂又一生。lú zhōng xiāng yuàn yóu yú jìn，shí shàng jīng hún yòu yī shēng。绝嶂猿啼惊犬吠，四山屏合护钟声。jué zhàng yuán tí jīng quǎn fèi，sì shān píng hé hù zhōng shēng。何当缘业人间满，孤拥秋衾坐五更。hé dāng yuán yè rén jiān mǎn，gū yōng qiū qīn zuò wǔ gèng。

避乱至乌岩山赠承节赵公

宋：邓剡

流水桃花又避秦，诛茅西崦结为邻。liú shuǐ táo huā yòu bì qín，zhū máo xī yān jié wèi lín。如公尚友浮丘伯，顾我早师梅子真。rú gōng shàng yǒu fú qiū bó，gù wǒ zǎo shī méi zi zhēn。棋酒从容新里社，衣冠萧散古遗民。qí jiǔ cóng róng xīn lǐ shè，yī guān xiāo sàn gǔ yí mín。他年史传收芳迹，应许牵联作隐人。tā nián shǐ chuán shōu fāng jì，yīng xǔ qiān lián zuò yǐn rén。

砻山

宋：邓剡

斜阳客如画，路转丛薄间。xié yáng kè rú huà，lù zhuǎn cóng báo jiān。惊禽忽冲起，似石投前山。jīng qín hū chōng qǐ，shì shí tóu qián shān。

午坐后亭

宋：邓剡

隔帘迟日午风微，社燕惊寒未肯归。gé lián chí rì wǔ fēng wēi，shè yàn jīng hán wèi kěn guī。读了丹经成默坐，时时一片杏花飞。dú le dān jīng chéng mò zuò，shí shí yī piàn xìng huā fēi。

跋刘敏叔画杨诚斋先生探梅图

宋：邓剡

夜起诗翁吟骨健，雪寒梅瘦月初生。yè qǐ shī wēng yín gǔ jiàn，xuě hán méi shòu yuè chū shēng。谁教霜月闲描画，景物和人成五清。shuí jiào shuāng yuè xián miáo huà，jǐng wù hé rén chéng wǔ qīng。

挽文文山

宋：邓剡

忆公泪悬河，九地无处泻。yì gōng lèi xuán hé，jiǔ dì wú chù xiè。想公骑赤龙，请命苍梧野。xiǎng gōng qí chì lóng，qǐng mìng cāng wú yě。世人醉生死，翻笑独醒者。shì rén zuì shēng sǐ，fān xiào dú xǐng zhě。焉知千载英，精爽皎不夜。yān zhī qiān zài yīng，jīng shuǎng jiǎo bù yè。义士无废兴，时运有代谢。yì shì wú fèi xīng，shí yùn yǒu dài xiè。念昔丧乱初，公骑使君马。niàn xī sàng luàn chū，gōng qí shǐ jūn mǎ。奋袂起勤王，忼慨泪盈把。fèn mèi qǐ qín wáng，kāng kǎi lèi yíng bǎ。须臾三万众，如自九天下。xū yú sān wàn zhòng，rú zì jiǔ tiān xià。灯棋书檄交，笑语杂悲咤。dēng qí shū xí jiāo，xiào yǔ zá bēi zhà。捧土障洪河，一绳维大厦。pěng tǔ zhàng hóng hé，yī shéng wéi dà shà。至哉朝宗性，百折终不舍。zhì zāi cháo zōng xìng，bǎi zhé zhōng bù shě。身北冠自南，血碧心肯化。shēn běi guān zì nán，xuè bì xīn kěn huà。颜钩凛忠劲，杜诗蔚骚雅。yán gōu lǐn zhōng jìn，dù shī wèi sāo yǎ。晋阳骨肉冤，东市刀兵解。jìn yáng gǔ ròu yuān，dōng shì dāo bīng jiě。精诚揭天日，气魄动夷夏。jīng chéng jiē tiān rì，qì pò dòng yí xià。丈夫如此何，一死尤足怕。zhàng fū rú cǐ hé，yī sǐ yóu zú pà。田横老宾客，白发馀息假。tián héng lǎo bīn kè，bái fā yú xī jiǎ。有时梦岩电，意悟当飘洒。yǒu shí mèng yán diàn，yì wù dāng piāo sǎ。非无中丞传，杀青自谁写。fēi wú zhōng chéng chuán，shā qīng zì shuí xiě。魂归哀江南，千秋俎乡社。hún guī āi jiāng nán，qiān qiū zǔ xiāng shè。

挽文魁母齐魏国夫人三首

宋：邓剡

客谈剪髻德，邻识断机心。kè tán jiǎn jì dé，lín shí duàn jī xīn。梭壁风云早，谖春雨露深。suō bì fēng yún zǎo，xuān chūn yǔ lù shēn。安舆神物相，归旐路足钦。ān yú shén wù xiāng，guī zhào lù zú qīn。滂母犹难比，生儿振古今。pāng mǔ yóu nán bǐ，shēng ér zhèn gǔ jīn。

挽文魁母齐魏国夫人三首

宋：邓剡

色养从予季，全忠付伯兮。sè yǎng cóng yǔ jì，quán zhōng fù bó xī。一心陵事汉，数语贾兴齐。yī xīn líng shì hàn，shù yǔ jiǎ xīng qí。海岭太多幸，崦嵫日遽西。hǎi lǐng tài duō xìng，yān zī rì jù xī。犹怜兼国命，鸾诰湿金泥。yóu lián jiān guó mìng，luán gào shī jīn ní。

挽文魁母齐魏国夫人三首

宋：邓剡

两公兄弟我，我亦母夫人。liǎng gōng xiōng dì wǒ，wǒ yì mǔ fū rén。侍疾番禺药，行封海道纶。shì jí fān yú yào，xíng fēng hǎi dào lún。孤穷空后死，俯仰欲谁亲。gū qióng kōng hòu sǐ，fǔ yǎng yù shuí qīn。不尽西州泪，陶阡杳去尘。bù jǐn xī zhōu lèi，táo qiān yǎo qù chén。

鹧鸪

宋：邓剡

行不得也哥哥。xíng bù dé yě gē gē。瘦妻弱子羸牸驮，天长地阔多网罗。shòu qī ruò zi léi zì tuó，tiān zhǎng dì kuò duō wǎng luó。南音渐少北音多，肉飞不起可奈何。nán yīn jiàn shǎo běi yīn duō，ròu fēi bù qǐ kě nài hé。行不得也哥哥。xíng bù dé yě gē gē。

步月

宋：邓剡

皓月流华光，微霄暧虚碧。hào yuè liú huá guāng，wēi xiāo ài xū bì。空庭四无人，及此美□夕。kōng tíng sì wú rén，jí cǐ měi xī。霏微弄香雾，淡荡舒玉色。fēi wēi nòng xiāng wù，dàn dàng shū yù sè。离离花影斜，梢梢兰露滴。lí lí huā yǐng xié，shāo shāo lán lù dī。颓然意忘倦，欲起还自惜。tuí rán yì wàng juàn，yù qǐ hái zì xī。春情谅难得，后夜空相忆。chūn qíng liàng nán dé，hòu yè kōng xiāng yì。

步月

宋：邓剡

盈盈当春月，含情隔幽棂。yíng yíng dāng chūn yuè，hán qíng gé yōu líng。好怀不自制，起坐可一庭。hǎo huái bù zì zhì，qǐ zuò kě yī tíng。娟娟吐微云，迢迢映华星。juān juān tǔ wēi yún，tiáo tiáo yìng huá xīng。不寝步芳阴，裴回惜娉娉。bù qǐn bù fāng yīn，péi huí xī pīng pīng。百虫未敢怨，卉木正葱青。bǎi chóng wèi gǎn yuàn，huì mù zhèng cōng qīng。馀光散草露，乃复似秋萤。yú guāng sàn cǎo lù，nǎi fù shì qiū yíng。

晓径

宋：邓剡

晓风吹众绿，中含露气清。xiǎo fēng chuī zhòng lǜ，zhōng hán lù qì qīng。振袂起行散，逍遥觉身轻。zhèn mèi qǐ xíng sàn，xiāo yáo jué shēn qīng。爱彼薝卜香，淡然无世情。ài bǐ zhān bo xiāng，dàn rán wú shì qíng。依稀庞家女，提篮映篱行。yī xī páng jiā nǚ，tí lán yìng lí xíng。虽无膏沐意，皓质玉雪明。suī wú gāo mù yì，hào zhì yù xuě míng。相看味禅悦，何必话无生。xiāng kàn wèi chán yuè，hé bì huà wú shēng。