古诗词 - 中国最美古诗词

酴醾四首

霜蕤薰碧醥，气味已相传。shuāng ruí xūn bì piǎo，qì wèi yǐ xiāng chuán。终以香为累，无人解倒悬。zhōng yǐ xiāng wèi lèi，wú rén jiě dào xuán。

鞭粳红入臼，剪菜玉登盘。biān jīng hóng rù jiù，jiǎn cài yù dēng pán。是处喜相挽，我来如许难。shì chù xǐ xiāng wǎn，wǒ lái rú xǔ nán。沙清才㶁㶁，陟翠入磻磻。shā qīng cái guó guó，zhì cuì rù pán pán。勃窣乾坤里，伊谁不自安。bó sū qián kūn lǐ，yī shuí bù zì ān。

过邺中

宋：刘子翚

逐鹿营营一梦惊，事随流水去无声。zhú lù yíng yíng yī mèng jīng，shì suí liú shuǐ qù wú shēng。黄沙日傍荒台落，绿树人穿废苑行。huáng shā rì bàng huāng tái luò，lǜ shù rén chuān fèi yuàn xíng。遗恨分香怜晚节，胜游飞盖想高情。yí hèn fēn xiāng lián wǎn jié，shèng yóu fēi gài xiǎng gāo qíng。我来不暇论兴废，一点西山入眼明。wǒ lái bù xiá lùn xīng fèi，yī diǎn xī shān rù yǎn míng。

金陵怀古

宋：刘子翚

荒城莽莽蔽荆榛，虎踞龙蟠迹已陈。huāng chéng mǎng mǎng bì jīng zhēn，hǔ jù lóng pán jì yǐ chén。赤壁战争江照晚，青楼歌舞鸟鸣春。chì bì zhàn zhēng jiāng zhào wǎn，qīng lóu gē wǔ niǎo míng chūn。十年王气雄图尽，一叠寒笳客恨新。shí nián wáng qì xióng tú jǐn，yī dié hán jiā kè hèn xīn。折屐风流犹可想，只今高卧岂无人。zhé jī fēng liú yóu kě xiǎng，zhǐ jīn gāo wò qǐ wú rén。

会兵

宋：刘子翚

羽檄西来趣会兵，秋风胡虏更纵横。yǔ xí xī lái qù huì bīng，qiū fēng hú lǔ gèng zòng héng。烽明石岭塞垣迥，马渡分河波浪生。fēng míng shí lǐng sāi yuán jiǒng，mǎ dù fēn hé bō làng shēng。使者谩传苏武节，君王频幸亚夫营。shǐ zhě mán chuán sū wǔ jié，jūn wáng pín xìng yà fū yíng。百年信誓明如日，何事纷纷起战争。bǎi nián xìn shì míng rú rì，hé shì fēn fēn qǐ zhàn zhēng。

别安子允

宋：刘子翚

得酒犹堪慰倦游，长亭直为故人留。dé jiǔ yóu kān wèi juàn yóu，zhǎng tíng zhí wèi gù rén liú。烟尘几处兵犹斗，风雨一年春又休。yān chén jǐ chù bīng yóu dòu，fēng yǔ yī nián chūn yòu xiū。尚记虎头初掷笔，终怜猿臂未封侯。shàng jì hǔ tóu chū zhì bǐ，zhōng lián yuán bì wèi fēng hóu。离歌唱落榆关月，可是君心耐得愁。lí gē chàng luò yú guān yuè，kě shì jūn xīn nài dé chóu。

次韵卢赞元喜雪

宋：刘子翚

六花初逐晓风繁，五裤那忧岁晚寒。liù huā chū zhú xiǎo fēng fán，wǔ kù nà yōu suì wǎn hán。杖屦客迷村径远，笙歌人在小楼看。zhàng jù kè mí cūn jìng yuǎn，shēng gē rén zài xiǎo lóu kàn。也知近郭梅将动，只恐行春路未干。yě zhī jìn guō méi jiāng dòng，zhǐ kǒng xíng chūn lù wèi gàn。授简梁园休惜醉，银台列烛妓围宽。shòu jiǎn liáng yuán xiū xī zuì，yín tái liè zhú jì wéi kuān。

访士特举和六四叔诗因次韵

宋：刘子翚

闻道归舟泊浅沙，篮舆出郭日初斜。wén dào guī zhōu pō qiǎn shā，lán yú chū guō rì chū xié。新传赋咏来梁苑，旧识芝兰向谢家。xīn chuán fù yǒng lái liáng yuàn，jiù shí zhī lán xiàng xiè jiā。遣兴只凭樽有酒，感时愁见树飞花。qiǎn xīng zhǐ píng zūn yǒu jiǔ，gǎn shí chóu jiàn shù fēi huā。相逢未款还相别，回首长亭鬓欲华。xiāng féng wèi kuǎn hái xiāng bié，huí shǒu zhǎng tíng bìn yù huá。

分韵赋古松得青字

宋：刘子翚

风韵飕飗远更清，苍髯瘦甲耸亭亭。fēng yùn sōu liú yuǎn gèng qīng，cāng rán shòu jiǎ sǒng tíng tíng。连根欲斗岩峦力，一盖常涵雨露青。lián gēn yù dòu yán luán lì，yī gài cháng hán yǔ lù qīng。曾映月明留鹤宿，近经雷霹带龙腥。céng yìng yuè míng liú hè sù，jìn jīng léi pī dài lóng xīng。衰残愧我无仙骨，愿采流膏慰暮龄。shuāi cán kuì wǒ wú xiān gǔ，yuàn cǎi liú gāo wèi mù líng。

双庙

宋：刘子翚

无复连云战鼓悲，英风凛凛在双祠。wú fù lián yún zhàn gǔ bēi，yīng fēng lǐn lǐn zài shuāng cí。气吞骄虏方张日，恨满孤城欲破时。qì tūn jiāo lǔ fāng zhāng rì，hèn mǎn gū chéng yù pò shí。幽鸟自啼檐际树，夕阳空照路傍碑。yōu niǎo zì tí yán jì shù，xī yáng kōng zhào lù bàng bēi。平生不作脂韦意，倚棹哀吟两鬓丝。píng shēng bù zuò zhī wéi yì，yǐ zhào āi yín liǎng bìn sī。

程婴墓

宋：刘子翚

停车莽苍认孤坟，烈烈英标尚想存。tíng chē mǎng cāng rèn gū fén，liè liè yīng biāo shàng xiǎng cún。已脱遗孤安赵氏，更轻一死报公孙。yǐ tuō yí gū ān zhào shì，gèng qīng yī sǐ bào gōng sūn。荒林雀噪风常急，古道人稀日自昏。huāng lín què zào fēng cháng jí，gǔ dào rén xī rì zì hūn。惆怅九原如可作，欲凭楚些为招魂。chóu chàng jiǔ yuán rú kě zuò，yù píng chǔ xiē wèi zhāo hún。

宫亭湖

宋：刘子翚

近湖黯黯气常寒，指点宫亭渺莽间。jìn hú àn àn qì cháng hán，zhǐ diǎn gōng tíng miǎo mǎng jiān。素色夜浮全楚月，绿光春浸十州山。sù sè yè fú quán chǔ yuè，lǜ guāng chūn jìn shí zhōu shān。醉思天末骑鲸去，老怯风头听雁还。zuì sī tiān mò qí jīng qù，lǎo qiè fēng tóu tīng yàn hái。柔橹声中知禹烈，愧无椽笔画孱颜。róu lǔ shēng zhōng zhī yǔ liè，kuì wú chuán bǐ huà càn yán。

酴醾

宋：刘子翚

颠风急雨退花晨，翠叶银苞照眼新。diān fēng jí yǔ tuì huā chén，cuì yè yín bāo zhào yǎn xīn。高架攀缘虽得地，长条盘屈总由人。gāo jià pān yuán suī dé dì，zhǎng tiáo pán qū zǒng yóu rén。横钗素朵开犹小，扑酒馀香韵绝伦。héng chāi sù duǒ kāi yóu xiǎo，pū jiǔ yú xiāng yùn jué lún。唯有金沙颜色好，年年相伴殿残春。wéi yǒu jīn shā yán sè hǎo，nián nián xiāng bàn diàn cán chūn。

海棠花

宋：刘子翚

幽姿淑态弄春晴，梅借风流柳借轻。yōu zī shū tài nòng chūn qíng，méi jiè fēng liú liǔ jiè qīng。初种直教围野水，半开长是近清明。chū zhǒng zhí jiào wéi yě shuǐ，bàn kāi zhǎng shì jìn qīng míng。几经夜雨香犹在，染尽烟脂画不成。jǐ jīng yè yǔ xiāng yóu zài，rǎn jǐn yān zhī huà bù chéng。诗老无心为题拂，至今惆怅似含情。shī lǎo wú xīn wèi tí fú，zhì jīn chóu chàng shì hán qíng。

刘处士坟山礼亭

宋：刘子翚

风马云车怅莫寻，祠亭空锁古原阴。fēng mǎ yún chē chàng mò xún，cí tíng kōng suǒ gǔ yuán yīn。豆觞三献礼经事，霜露四时人子心。dòu shāng sān xiàn lǐ jīng shì，shuāng lù sì shí rén zi xīn。世尽浮云同渺渺，名高拱木共森森。shì jǐn fú yún tóng miǎo miǎo，míng gāo gǒng mù gòng sēn sēn。平生积善身徒老，赖有家儿敌万金。píng shēng jī shàn shēn tú lǎo，lài yǒu jiā ér dí wàn jīn。

梅花

宋：刘子翚

玉骨绡裳韵太孤，天教飞雪伴清癯。yù gǔ xiāo shang yùn tài gū，tiān jiào fēi xuě bàn qīng qú。林寒疏蕊半开落，野迥暗香疑有无。lín hán shū ruǐ bàn kāi luò，yě jiǒng àn xiāng yí yǒu wú。庾岭风光仍似旧，汉宫铅粉莫相污。yǔ lǐng fēng guāng réng shì jiù，hàn gōng qiān fěn mò xiāng wū。惊心不必临空树，一白流空春便徂。jīng xīn bù bì lín kōng shù，yī bái liú kōng chūn biàn cú。