古诗词 - 中国最美古诗词

正气歌

天地有正气，杂然赋流形。tiān dì yǒu zhèng qì，zá rán fù liú xíng。下则为河岳，上则为日星。xià zé wèi hé yuè，shàng zé wèi rì xīng。于人曰浩然，沛乎塞苍冥。yú rén yuē hào rán，pèi hū sāi cāng míng。皇路当清夷，含和吐明庭。huáng lù dāng qīng yí，hán hé tǔ míng tíng。时穷节乃见，一一垂丹青。shí qióng jié nǎi jiàn，yī yī chuí dān qīng。在齐太史简，在晋董狐笔。zài qí tài shǐ jiǎn，zài jìn dǒng hú bǐ。在秦张良椎，在汉苏武节。zài qín zhāng liáng chuí，zài hàn sū wǔ jié。为严将军头，为嵇侍中血。wèi yán jiāng jūn tóu，wèi jī shì zhōng xuè。为张睢阳齿，为颜常山舌。wèi zhāng suī yáng chǐ，wèi yán cháng shān shé。或为辽东帽，清操厉冰雪。huò wèi liáo dōng mào，qīng cāo lì bīng xuě。或为出师表，鬼神泣壮烈。huò wèi chū shī biǎo，guǐ shén qì zhuàng liè。或为渡江楫，慷慨吞胡羯。huò wèi dù jiāng jí，kāng kǎi tūn hú jié。或为击贼笏，逆竖头破裂。huò wèi jī zéi hù，nì shù tóu pò liè。是气所磅礴，凛烈万古存。shì qì suǒ bàng bó，lǐn liè wàn gǔ cún。当其贯日月，生死安足论。dāng qí guàn rì yuè，shēng sǐ ān zú lùn。地维赖以立，天柱赖以尊。dì wéi lài yǐ lì，tiān zhù lài yǐ zūn。三纲实系命，道义为之根。sān gāng shí xì mìng，dào yì wèi zhī gēn。嗟予遘阳九，隶也实不力。jiē yǔ gòu yáng jiǔ，lì yě shí bù lì。楚囚缨其冠，传车送穷北。chǔ qiú yīng qí guān，chuán chē sòng qióng běi。鼎镬甘如饴，求之不可得。dǐng huò gān rú yí，qiú zhī bù kě dé。阴房阗鬼火，春院閟天黑。yīn fáng tián guǐ huǒ，chūn yuàn bì tiān hēi。牛骥同一皁，鸡栖凤凰食。niú jì tóng yī zào，jī qī fèng huáng shí。一朝蒙雾露，分作沟中瘠。yī cháo méng wù lù，fēn zuò gōu zhōng jí。如此再寒暑，百疠自辟易。rú cǐ zài hán shǔ，bǎi lì zì pì yì。哀哉沮洳场，为我安乐国。āi zāi jǔ rù chǎng，wèi wǒ ān lè guó。岂有他缪巧，阴阳不能贼。qǐ yǒu tā móu qiǎo，yīn yáng bù néng zéi。顾此耿耿存，仰视浮云白。gù cǐ gěng gěng cún，yǎng shì fú yún bái。悠悠我心悲，苍天曷有极。yōu yōu wǒ xīn bēi，cāng tiān hé yǒu jí。哲人日已远，典刑在夙昔。zhé rén rì yǐ yuǎn，diǎn xíng zài sù xī。风檐展书读，古道照颜色。fēng yán zhǎn shū dú，gǔ dào zhào yán sè。

文天祥

文天祥（1236.6.6－1283.1.9），字履善，又字宋瑞，自号文山，浮休道人。汉族，吉州庐陵（今江西吉安县）人，南宋末大臣，文学家，民族英雄。宝祐四年（1256年）进士，官到右丞相兼枢密史。被派往元军的军营中谈判，被扣留。后脱险经高邮嵇庄到泰县塘湾，由南通南归，坚持抗元。祥光元年（1278年）兵败被张弘范俘虏，在狱中坚持斗争三年多，后在柴市从容就义。著有《过零丁洋》、《文山诗集》、《指南录》、《指南后录》、《正气歌》等作品。文天祥的作品>>

猜您喜欢