古诗词 - 中国最美古诗词

蒙文中县丞以诗送苦笋走笔六首为谢

豹皮羊角食无冤，烦助先生苜蓿盘。bào pí yáng jiǎo shí wú yuān，fán zhù xiān shēng mù xu pán。便敕佐饔淹苦酒，春馀调笔要多酸。biàn chì zuǒ yōng yān kǔ jiǔ，chūn yú diào bǐ yào duō suān。

从此何忧家事关，明年粒米厌区寰。cóng cǐ hé yōu jiā shì guān，míng nián lì mǐ yàn qū huán。腰青不见飞花女，头白先看对面山。yāo qīng bù jiàn fēi huā nǚ，tóu bái xiān kàn duì miàn shān。弦冻未应停绿绮，胶彊仍喜彀黄间。xián dòng wèi yīng tíng lǜ qǐ，jiāo jiàng réng xǐ gòu huáng jiān。平铺万顷茅檐冷，欲问城居几日还。píng pù wàn qǐng máo yán lěng，yù wèn chéng jū jǐ rì hái。

依韵和工部兄雪五首

宋：葛胜仲

门似柴桑画亦关，歘惊阊阖堕人寰。mén shì chái sāng huà yì guān，chuā jīng chāng hé duò rén huán。郊原那异熬波海，垄阜浑疑聚米山。jiāo yuán nà yì áo bō hǎi，lǒng fù hún yí jù mǐ shān。望远恨无楼百尺，逃寒阻共屋三间。wàng yuǎn hèn wú lóu bǎi chǐ，táo hán zǔ gòng wū sān jiān。阿兄诗句清奇甚，格律都高汉以还。ā xiōng shī jù qīng qí shén，gé lǜ dōu gāo hàn yǐ hái。

依韵和工部兄雪五首

宋：葛胜仲

偶兹穷腊憩乡关，无蒂花飞遍海寰。ǒu zī qióng là qì xiāng guān，wú dì huā fēi biàn hǎi huán。粉饰门闱疑省户，云屯观阙想神山。fěn shì mén wéi yí shěng hù，yún tún guān quē xiǎng shén shān。飘狂不绝三冬里，积厚遥追二纪间。piāo kuáng bù jué sān dōng lǐ，jī hòu yáo zhuī èr jì jiān。闻说旗亭增酒价，沈酣准拟典衣还。wén shuō qí tíng zēng jiǔ jià，shěn hān zhǔn nǐ diǎn yī hái。

菁山梅花盛开予独未之知十一月二十二日周元举察院饷数枝以诗三首为谢

宋：葛胜仲

香雪常开小雪天，孤芳今占六花前。xiāng xuě cháng kāi xiǎo xuě tiān，gū fāng jīn zhàn liù huā qián。欲从玉女互争秀，不分青腰夸擅权。yù cóng yù nǚ hù zhēng xiù，bù fēn qīng yāo kuā shàn quán。见事自知秦相缓，著鞭甘被祖生先。jiàn shì zì zhī qín xiāng huǎn，zhù biān gān bèi zǔ shēng xiān。左轓不要宜春郡，应恋南枝映水鲜。zuǒ fān bù yào yí chūn jùn，yīng liàn nán zhī yìng shuǐ xiān。

菁山梅花盛开予独未之知十一月二十二日周元举察院饷数枝以诗三首为谢

宋：葛胜仲

冬早寒轻测测天，疏枝明秀忽来前。dōng zǎo hán qīng cè cè tiān，shū zhī míng xiù hū lái qián。土酥结色神仙种，冰麝分香造化权。tǔ sū jié sè shén xiān zhǒng，bīng shè fēn xiāng zào huà quán。三白共惊千树发，一年都占百花先。sān bái gòng jīng qiān shù fā，yī nián dōu zhàn bǎi huā xiān。巡檐索与冰姿笑，准拟携壶更击鲜。xún yán suǒ yǔ bīng zī xiào，zhǔn nǐ xié hú gèng jī xiān。

菁山梅花盛开予独未之知十一月二十二日周元举察院饷数枝以诗三首为谢

宋：葛胜仲

山头云物冻吴天，几树寒英唤我前。shān tóu yún wù dòng wú tiān，jǐ shù hán yīng huàn wǒ qián。老不禁愁聊索笑，病方止酒暂从权。lǎo bù jìn chóu liáo suǒ xiào，bìng fāng zhǐ jiǔ zàn cóng quán。松篁傲雪堪为伴，桃李酣春未敢先。sōng huáng ào xuě kān wèi bàn，táo lǐ hān chūn wèi gǎn xiān。习隐菁山真不恶，吟鞍十里看芳鲜。xí yǐn jīng shān zhēn bù è，yín ān shí lǐ kàn fāng xiān。

次韵耿守咏雪

宋：葛胜仲

低云晻暧与天同，剪水飞空候应冬。dī yún àn ài yǔ tiān tóng，jiǎn shuǐ fēi kōng hòu yīng dōng。沴气潜消烦燮理，欢谣蔼布荷明农。lì qì qián xiāo fán xiè lǐ，huān yáo ǎi bù hé míng nóng。漾舟访友乘清兴，授简延宾继旧踪。yàng zhōu fǎng yǒu chéng qīng xīng，shòu jiǎn yán bīn jì jiù zōng。岁好定知丰五稼，仓箱行庆亩收钟。suì hǎo dìng zhī fēng wǔ jià，cāng xiāng xíng qìng mǔ shōu zhōng。

景山寺居大风步月

宋：葛胜仲

溪边空谷偶来逃，散步虚廊破郁陶。xī biān kōng gǔ ǒu lái táo，sàn bù xū láng pò yù táo。庭户月华封玉雪，林峦风响汹波涛。tíng hù yuè huá fēng yù xuě，lín luán fēng xiǎng xiōng bō tāo。气寒秋尽衣裳薄，夜静山深殿阁高。qì hán qiū jǐn yī shang báo，yè jìng shān shēn diàn gé gāo。欲识羁怀愁几许，明朝揽镜看霜毛。yù shí jī huái chóu jǐ xǔ，míng cháo lǎn jìng kàn shuāng máo。

十二月十日泛舟以北风寒回棹

宋：葛胜仲

云山冬瘦露精神，整棹溪边试问津。yún shān dōng shòu lù jīng shén，zhěng zhào xī biān shì wèn jīn。悬坎带坻冰积厚，缘甍冒栋雪飞频。xuán kǎn dài chí bīng jī hòu，yuán méng mào dòng xuě fēi pín。出乘舴艋为龟手，归卧蜗牛分曲身。chū chéng zé měng wèi guī shǒu，guī wò wō niú fēn qū shēn。已觉乌蟾不能活，阳熙早晚定回春。yǐ jué wū chán bù néng huó，yáng xī zǎo wǎn dìng huí chūn。

正月二十六日雪后登子亭示道祖

宋：葛胜仲

淑景因阴苦未韶，峭寒于老不相饶。shū jǐng yīn yīn kǔ wèi sháo，qiào hán yú lǎo bù xiāng ráo。窃香风韵归梅萼，刻楮工夫到柳条。qiè xiāng fēng yùn guī méi è，kè chǔ gōng fū dào liǔ tiáo。万瓦雪消疑夜雨，一溪波涨误春潮。wàn wǎ xuě xiāo yí yè yǔ，yī xī bō zhǎng wù chūn cháo。连枝别后儿曹远，赖有吾人慰寂寥。lián zhī bié hòu ér cáo yuǎn，lài yǒu wú rén wèi jì liáo。

赠讲华严惠照大师

宋：葛胜仲

松陵讲舌看澜翻，滞论冰消瞬息间。sōng líng jiǎng shé kàn lán fān，zhì lùn bīng xiāo shùn xī jiān。觉性已明华藏海，退身聊遁莫釐山。jué xìng yǐ míng huá cáng hǎi，tuì shēn liáo dùn mò lí shān。识真久认鱼筌假，处静因求麈尾闲。shí zhēn jiǔ rèn yú quán jiǎ，chù jìng yīn qiú zhǔ wěi xián。我是殊庭仙隐吏，二年云水共跻攀。wǒ shì shū tíng xiān yǐn lì，èr nián yún shuǐ gòng jī pān。

赠深老

宋：葛胜仲

折床学子厌如云，卷席归栖震泽滨。zhé chuáng xué zi yàn rú yún，juǎn xí guī qī zhèn zé bīn。识了大千俱是幻，理穷馀二即非真。shí le dà qiān jù shì huàn，lǐ qióng yú èr jí fēi zhēn。已辞白社拘方侣，更笑红楼应制人。yǐ cí bái shè jū fāng lǚ，gèng xiào hóng lóu yīng zhì rén。弟子安心安已竟，不知若个是迷津。dì zi ān xīn ān yǐ jìng，bù zhī ruò gè shì mí jīn。

赠福胜院老僧有宣

宋：葛胜仲

诸方行尽已忘筌，宴坐归来水石边。zhū fāng xíng jǐn yǐ wàng quán，yàn zuò guī lái shuǐ shí biān。五叶承来真的嗣，七朝阅过到耆年。wǔ yè chéng lái zhēn de sì，qī cháo yuè guò dào qí nián。鸾音衮衮闲犹振，鹤骨昂昂高更坚。luán yīn gǔn gǔn xián yóu zhèn，hè gǔ áng áng gāo gèng jiān。我特叩门来问道，投针相值恐前缘。wǒ tè kòu mén lái wèn dào，tóu zhēn xiāng zhí kǒng qián yuán。

春日野步二首

宋：葛胜仲

一年春好是清明，万事都归笑矣行。yī nián chūn hǎo shì qīng míng，wàn shì dōu guī xiào yǐ xíng。卵色天容供远兴，縠纹波面惬闲情。luǎn sè tiān róng gōng yuǎn xīng，hú wén bō miàn qiè xián qíng。门生陪从无参佐，野服徜徉束佩缨。mén shēng péi cóng wú cān zuǒ，yě fú cháng yáng shù pèi yīng。午困乞浆先馈少，已无形梦不须惊。wǔ kùn qǐ jiāng xiān kuì shǎo，yǐ wú xíng mèng bù xū jīng。

春日野步二首

宋：葛胜仲

一春连雨少晴明，曳杖郊坰偶意行。yī chūn lián yǔ shǎo qíng míng，yè zhàng jiāo jiōng ǒu yì xíng。妩媚花枝空溅泪，风流柳色但牵情。wǔ mèi huā zhī kōng jiàn lèi，fēng liú liǔ sè dàn qiān qíng。长饥频觉带移眼，大笑何宁冠绝缨。zhǎng jī pín jué dài yí yǎn，dà xiào hé níng guān jué yīng。北极朝廷今咫尺，穰穰寇盗莫相惊。běi jí cháo tíng jīn zhǐ chǐ，ráng ráng kòu dào mò xiāng jīng。