古诗词 - 中国最美古诗词

梦礼僧伽大士

我观诸佛子，皆以妄自冥。wǒ guān zhū fú zi，jiē yǐ wàng zì míng。不知有无想，一切俱是妄。bù zhī yǒu wú xiǎng，yī qiè jù shì wàng。认有以为实，夫岂识无有。rèn yǒu yǐ wèi shí，fū qǐ shí wú yǒu。如人具诸欲，耳目与鼻舌。rú rén jù zhū yù，ěr mù yǔ bí shé。百体俱动作，动作皆有相。bǎi tǐ jù dòng zuò，dòng zuò jiē yǒu xiāng。耳欲以听声，有耳言可闻。ěr yù yǐ tīng shēng，yǒu ěr yán kě wén。弦匏与笙箫，皆具诸宫羽。xián páo yǔ shēng xiāo，jiē jù zhū gōng yǔ。虽然始一奏，有耳悉皆闻。suī rán shǐ yī zòu，yǒu ěr xī jiē wén。众生于是时，知声不知耳。zhòng shēng yú shì shí，zhī shēng bù zhī ěr。众音始一阕，寂静无有声。zhòng yīn shǐ yī què，jì jìng wú yǒu shēng。倾耳而听之，无一可闻者。qīng ěr ér tīng zhī，wú yī kě wén zhě。众生于是时，知耳不知声。zhòng shēng yú shì shí，zhī ěr bù zhī shēng。至于目视色，亦复如耳根。zhì yú mù shì sè，yì fù rú ěr gēn。知色为有形，乃以色为有。zhī sè wèi yǒu xíng，nǎi yǐ sè wèi yǒu。宁知本无色，何况于目睫。níng zhī běn wú sè，hé kuàng yú mù jié。乃至鼻闻臭，口舌所啖食。nǎi zhì bí wén chòu，kǒu shé suǒ dàn shí。百体诸毛发，意有所为者。bǎi tǐ zhū máo fā，yì yǒu suǒ wèi zhě。行步与坐卧，喘息及呼吸。xíng bù yǔ zuò wò，chuǎn xī jí hū xī。方其有为时，无一不为有。fāng qí yǒu wèi shí，wú yī bù wèi yǒu。诸为悉皆空，了无有一存。zhū wèi xī jiē kōng，le wú yǒu yī cún。心惟昨所为，恍惚如梦事。xīn wéi zuó suǒ wèi，huǎng hū rú mèng shì。我昔礼菩萨，是为真见者。wǒ xī lǐ pú sà，shì wèi zhēn jiàn zhě。譬如闻众声，认声为有响。pì rú wén zhòng shēng，rèn shēng wèi yǒu xiǎng。比其不及礼，菩萨那得见。bǐ qí bù jí lǐ，pú sà nà dé jiàn。譬如众声灭，初不闻馀音。pì rú zhòng shēng miè，chū bù wén yú yīn。始缘以妄情，乃复有见否。shǐ yuán yǐ wàng qíng，nǎi fù yǒu jiàn fǒu。亦如今所梦，见否理不殊。yì rú jīn suǒ mèng，jiàn fǒu lǐ bù shū。大士笑不言，吾亦无所说。dà shì xiào bù yán，wú yì wú suǒ shuō。有如舍利佛，默默对天女。yǒu rú shě lì fú，mò mò duì tiān nǚ。稽首作偈言，犹以言为痛。jī shǒu zuò jì yán，yóu yǐ yán wèi tòng。云何两无言，而入不二门。yún hé liǎng wú yán，ér rù bù èr mén。我与诸佛子，究竟得成道。wǒ yǔ zhū fú zi，jiū jìng dé chéng dào。

周紫芝

周紫芝（1082-1155），南宋文学家。字少隐，号竹坡居士，宣城（今安徽宣州市）人。绍兴进士。高宗绍兴十五年，为礼、兵部架阁文字。高宗绍兴十七年（1147）为右迪功郎敕令所删定官。历任枢密院编修官、右司员外郎。绍兴二十一年（1151）出知兴国军（治今湖北阳新），后退隐庐山。交游的人物主要有李之仪、吕好问吕本中父子、葛立方以及秦桧等，曾向秦桧父子献谀诗。约卒于绍兴末年。著有《太仓稊米集》、《竹坡诗话》、《竹坡词》。有子周畴。周紫芝的作品>>

猜您喜欢