古诗词 - 中国最美古诗词

大宋中兴颂

缅维圣宋，昔在中叶。miǎn wéi shèng sòng，xī zài zhōng yè。四方多虞，万里喋血。sì fāng duō yú，wàn lǐ dié xuè。大臣持谋，兴师肆伐。dà chén chí móu，xīng shī sì fá。将臣持兵，日献戎捷。jiāng chén chí bīng，rì xiàn róng jié。皇帝曰吁，黩武无烈。huáng dì yuē xū，dú wǔ wú liè。糜我赤子，膏我斧钺。mí wǒ chì zi，gāo wǒ fǔ yuè。孰与休师，一戟不折。shú yǔ xiū shī，yī jǐ bù zhé。因垒而降，舞干而悦。yīn lěi ér jiàng，wǔ gàn ér yuè。闭我玉关，归师解甲。bì wǒ yù guān，guī shī jiě jiǎ。犁我春田，销兵铸铁。lí wǒ chūn tián，xiāo bīng zhù tiě。使命交通，相望不绝。shǐ mìng jiāo tōng，xiāng wàng bù jué。爱惜两朝，前师圣说。ài xī liǎng cháo，qián shī shèng shuō。昭陵之仁，嘉祐之业。zhāo líng zhī rén，jiā yòu zhī yè。念昔兴师，堂陛卼臲。niàn xī xīng shī，táng bì wù niè。发言盈庭，更訾元蔑。fā yán yíng tíng，gèng zī yuán miè。佩剑彼此，孰予孰决。pèi jiàn bǐ cǐ，shú yǔ shú jué。庙谋一定，群议沮折。miào móu yī dìng，qún yì jǔ zhé。袖手何言，瞠目卷舌。xiù shǒu hé yán，chēng mù juǎn shé。草木苍苍，始有芽蘖。cǎo mù cāng cāng，shǐ yǒu yá niè。尽育恢胎，咸归坱圠。jǐn yù huī tāi，xián guī yǎng yà。灞上棘门，环卫拱列。bà shàng jí mén，huán wèi gǒng liè。罔敢擅师，始制君节。wǎng gǎn shàn shī，shǐ zhì jūn jié。万夫属鞬，拜舞君阙。wàn fū shǔ jiān，bài wǔ jūn quē。乃命叔孙，诹日绵蕝。nǎi mìng shū sūn，zōu rì mián jué。蒐讲阙遗，悉究悉设。sōu jiǎng quē yí，xī jiū xī shè。皇帝孝思，上与天合。huáng dì xiào sī，shàng yǔ tiān hé。冀获一真，如响必答。jì huò yī zhēn，rú xiǎng bì dá。翠舆南旋，红鸾秉翣。cuì yú nán xuán，hóng luán bǐng shà。长乐钟闻，皇情允惬。zhǎng lè zhōng wén，huáng qíng yǔn qiè。我歌思齐，舆情激越。wǒ gē sī qí，yú qíng jī yuè。皇帝之祀，咸秩罔缺。huáng dì zhī sì，xián zhì wǎng quē。合祭于郊，爰胾茧栗。hé jì yú jiāo，yuán zì jiǎn lì。苍璧前陈，大裘始挈。cāng bì qián chén，dà qiú shǐ qiè。我歌思文，以告丰洁。wǒ gē sī wén，yǐ gào fēng jié。大庆御朝，王春正月。dà qìng yù cháo，wáng chūn zhèng yuè。禹会涂山，万玉交戛。yǔ huì tú shān，wàn yù jiāo jiá。汉朝诸侯，图籍是阅。hàn cháo zhū hóu，tú jí shì yuè。兵戈澒洞，士气销詟。bīng gē hòng dòng，shì qì xiāo zhé。俎豆不陈，军旅是急。zǔ dòu bù chén，jūn lǚ shì jí。大起廱泮，儒士鼓箧。dà qǐ yōng pàn，rú shì gǔ qiè。韦带缟衣，骈冠累屧。wéi dài gǎo yī，pián guān lèi xiè。论秀蒸髦，尾尾岌岌。lùn xiù zhēng máo，wěi wěi jí jí。农流于兵，病不生活。nóng liú yú bīng，bìng bù shēng huó。茫茫千塍，蒿藜是没。máng máng qiān chéng，hāo lí shì méi。皇帝慨然，亲耕陇畷。huáng dì kǎi rán，qīn gēng lǒng zhuì。耕根之车，飞檐䡾䡾。gēng gēn zhī chē，fēi yán niè niè。宣和之轨，明道之辙。xuān hé zhī guǐ，míng dào zhī zhé。圣心恳到，三推未辍。shèng xīn kěn dào，sān tuī wèi chuò。父老曰嘻，归告我邑。fù lǎo yuē xī，guī gào wǒ yì。俾尔粳稌，屯云积雪。bǐ ěr jīng tú，tún yún jī xuě。凡此大功，具载史牒。fán cǐ dà gōng，jù zài shǐ dié。用告神明，以报夔契。yòng gào shén míng，yǐ bào kuí qì。帝坐法宫，礼备乐阕。dì zuò fǎ gōng，lǐ bèi lè què。兽舞凤鸣，八音不夺。shòu wǔ fèng míng，bā yīn bù duó。皇威所覃，雷动风发。huáng wēi suǒ tán，léi dòng fēng fā。南面垂衣，大壮帝室。nán miàn chuí yī，dà zhuàng dì shì。曰皋曰雉，鼛鼓弗及。yuē gāo yuē zhì，gāo gǔ fú jí。苍龙之阙，上摩星日。cāng lóng zhī quē，shàng mó xīng rì。万目顾瞻，葱葱郁郁。wàn mù gù zhān，cōng cōng yù yù。澎澎海潮，吴会来集。pēng pēng hǎi cháo，wú huì lái jí。天子万年，风翔喜溢。tiān zi wàn nián，fēng xiáng xǐ yì。孰磨苍崖，孰秉史笔。shú mó cāng yá，shú bǐng shǐ bǐ。天子曰都，是任良弼。tiān zi yuē dōu，shì rèn liáng bì。圣有至言，维德之一。shèng yǒu zhì yán，wéi dé zhī yī。是用作歌，以告万国。shì yòng zuò gē，yǐ gào wàn guó。

周紫芝

周紫芝（1082-1155），南宋文学家。字少隐，号竹坡居士，宣城（今安徽宣州市）人。绍兴进士。高宗绍兴十五年，为礼、兵部架阁文字。高宗绍兴十七年（1147）为右迪功郎敕令所删定官。历任枢密院编修官、右司员外郎。绍兴二十一年（1151）出知兴国军（治今湖北阳新），后退隐庐山。交游的人物主要有李之仪、吕好问吕本中父子、葛立方以及秦桧等，曾向秦桧父子献谀诗。约卒于绍兴末年。著有《太仓稊米集》、《竹坡诗话》、《竹坡词》。有子周畴。周紫芝的作品>>

猜您喜欢