古诗词 - 中国最美古诗词

诗词作者名句古籍

竹枝歌六首

蜀山消雪蜀江深，郎来妾去斗歌吟。shǔ shān xiāo xuě shǔ jiāng shēn，láng lái qiè qù dòu gē yín。峡中自古多情地，楚王神女在山阴。xiá zhōng zì gǔ duō qíng dì，chǔ wáng shén nǚ zài shān yīn。

高启（1336－1373）汉族，江苏苏州人，元末明初著名诗人，与杨基、张羽、徐贲被誉为“吴中四杰”，当时论者把他们比作“明初四杰”，又与王行等号“北郭十友”。字季迪，号槎轩，平江路（明改苏州府）长洲县（今江苏省苏州市）人；洪武初，以荐参修《元史》，授翰林院国史编修官，受命教授诸王。擢户部右侍郎。苏州知府魏观在张士诚宫址改修府治，获罪被诛。高启曾为之作《上梁文》，有“龙蟠虎踞”四字，被疑为歌颂张士诚，连坐腰斩。有《高太史大全集》、《凫藻集》等。高启的作品>>

猜您喜欢

吴趋行

仆本吴乡士，请歌《吴趋行》。pū běn wú xiāng shì，qǐng gē wú qū xíng。吴中实豪都，胜丽古所名。wú zhōng shí háo dōu，shèng lì gǔ suǒ míng。五湖汹巨泽，八门洞高城。wǔ hú xiōng jù zé，bā mén dòng gāo chéng。飞观被山起，游舰沸川横。fēi guān bèi shān qǐ，yóu jiàn fèi chuān héng。土物既繁雄，民风亦和平。tǔ wù jì fán xióng，mín fēng yì hé píng。泰伯德让在，言游文学成。tài bó dé ràng zài，yán yóu wén xué chéng。长沙启伯基，异梦表休祯。zhǎng shā qǐ bó jī，yì mèng biǎo xiū zhēn。旧阀凡几家，奕代产才英。jiù fá fán jǐ jiā，yì dài chǎn cái yīng。遭时各建事，徇义或腾声。zāo shí gè jiàn shì，xùn yì huò téng shēng。财赋甲南州，词华并西京。cái fù jiǎ nán zhōu，cí huá bìng xī jīng。兹邦信多美，粗举难备称。zī bāng xìn duō měi，cū jǔ nán bèi chēng。愿君听此曲，此曲匪夸盈。yuàn jūn tīng cǐ qū，cǐ qū fěi kuā yíng。

姑苏台

金椎夜筑西山土，催作高台贮歌舞。jīn chuí yè zhù xī shān tǔ，cuī zuò gāo tái zhù gē wǔ。文身泽国构王基，却笑先人独何苦。wén shēn zé guó gòu wáng jī，què xiào xiān rén dú hé kǔ。铜铺玉槛盛繁华，幻作峰头一片霞。tóng pù yù kǎn shèng fán huá，huàn zuò fēng tóu yī piàn xiá。望处直穷三百里，役时应废几千家。wàng chù zhí qióng sān bǎi lǐ，yì shí yīng fèi jǐ qiān jiā。蟠空曲路迷仙仗，攀尽瑶梯才到上。pán kōng qū lù mí xiān zhàng，pān jǐn yáo tī cái dào shàng。外绕雕龙宛转栏，中施绣凤葳蕤帐。wài rào diāo lóng wǎn zhuǎn lán，zhōng shī xiù fèng wēi ruí zhàng。熏炉长爇郁金香，共道千龄乐未央。xūn lú zhǎng ruò yù jīn xiāng，gòng dào qiān líng lè wèi yāng。茂苑月来秋佩冷，洞庭雨过夏绡凉。mào yuàn yuè lái qiū pèi lěng，dòng tíng yǔ guò xià xiāo liáng。当窗众妓如仙女，扬袂迎风欲轻举。dāng chuāng zhòng jì rú xiān nǚ，yáng mèi yíng fēng yù qīng jǔ。人从天上见经过，鸟向云间惊笑语。rén cóng tiān shàng jiàn jīng guò，niǎo xiàng yún jiān jīng xiào yǔ。日暮横塘花尽开，卷帘台上望王来。rì mù héng táng huā jǐn kāi，juǎn lián tái shàng wàng wáng lái。宴舟初自观鱼返，猎骑还从射鹿回。yàn zhōu chū zì guān yú fǎn，liè qí hái cóng shè lù huí。从登不用持铍队，自列红妆侍高会。cóng dēng bù yòng chí pī duì，zì liè hóng zhuāng shì gāo huì。香传罗帕进黄柑，缕切鸾刀供玉鲙。xiāng chuán luó pà jìn huáng gān，lǚ qiè luán dāo gōng yù kuài。烛光远落太湖波，惊起鱼龙出没多。zhú guāng yuǎn luò tài hú bō，jīng qǐ yú lóng chū méi duō。城上乌啼河汉转，此时谁问夜如何。chéng shàng wū tí hé hàn zhuǎn，cǐ shí shuí wèn yè rú hé。管弦嘈嘈聒人耳，不闻兵来渡溪水。guǎn xián cáo cáo guā rén ěr，bù wén bīng lái dù xī shuǐ。欲携西子走登舟，醉倚画筵娇不起。yù xié xī zi zǒu dēng zhōu，zuì yǐ huà yán jiāo bù qǐ。瞑目无因到甬东，可怜一炬绮罗空。míng mù wú yīn dào yǒng dōng，kě lián yī jù qǐ luó kōng。献楣竟堕仇人计，赐剑应辜谏士忠。xiàn méi jìng duò chóu rén jì，cì jiàn yīng gū jiàn shì zhōng。客来试问遗宫路，物色荒凉总非故。kè lái shì wèn yí gōng lù，wù sè huāng liáng zǒng fēi gù。搴衣始信不虚言，满地荆榛见零露。qiān yī shǐ xìn bù xū yán，mǎn dì jīng zhēn jiàn líng lù。当年争夺苦劳机，却把江山付落晖。dāng nián zhēng duó kǔ láo jī，què bǎ jiāng shān fù luò huī。闻说越王台殿上，如今亦有鹧鸪飞。wén shuō yuè wáng tái diàn shàng，rú jīn yì yǒu zhè gū fēi。

百花洲

吴王在时百花开，画船载乐洲边来。wú wáng zài shí bǎi huā kāi，huà chuán zài lè zhōu biān lái。吴王去后百花落，歌吹无闻洲寂寞。wú wáng qù hòu bǎi huā luò，gē chuī wú wén zhōu jì mò。花开花落年年春，前后看花应几人。huā kāi huā luò nián nián chūn，qián hòu kàn huā yīng jǐ rén。但见枝枝映流水，不知片片堕行尘。dàn jiàn zhī zhī yìng liú shuǐ，bù zhī piàn piàn duò xíng chén。年来风雨荒台畔，日暮黄鹂肠欲断。nián lái fēng yǔ huāng tái pàn，rì mù huáng lí cháng yù duàn。岂唯世少看花人，纵来此地无花看。qǐ wéi shì shǎo kàn huā rén，zòng lái cǐ dì wú huā kàn。

响屟廊

君王厌丝竹，鸣屟时清耳。jūn wáng yàn sī zhú，míng xiè shí qīng ěr。独步六宫春，香尘不曾起。dú bù liù gōng chūn，xiāng chén bù céng qǐ。那知未旋踵，麋鹿游遗址。nà zhī wèi xuán zhǒng，mí lù yóu yí zhǐ。响沉明月中，迹泯荒苔里。xiǎng chén míng yuè zhōng，jì mǐn huāng tái lǐ。此夕意谁过，空廊有僧履。cǐ xī yì shuí guò，kōng láng yǒu sēng lǚ。

走狗塘

春堤长，春草浅，此地吴王曾走犬。chūn dī zhǎng，chūn cǎo qiǎn，cǐ dì wú wáng céng zǒu quǎn。猎场四面围画旗，红炬照辇还宫迟。liè chǎng sì miàn wéi huà qí，hóng jù zhào niǎn hái gōng chí。割鲜夕宴谁共食，台上西子非樊姬。gē xiān xī yàn shuí gòng shí，tái shàng xī zi fēi fán jī。春苑年来草仍绿，韩卢已去多麋鹿。chūn yuàn nián lái cǎo réng lǜ，hán lú yǐ qù duō mí lù。君不见汉皇纵狗殊有功，逐兔直到乌江东。jūn bù jiàn hàn huáng zòng gǒu shū yǒu gōng，zhú tù zhí dào wū jiāng dōng。

香水溪

粉痕凝水春溶溶，暖香流出铜沟宫。fěn hén níng shuǐ chūn róng róng，nuǎn xiāng liú chū tóng gōu gōng。月明曾照美人浴，影与荷花相向红。yuè míng céng zhào měi rén yù，yǐng yǔ hé huā xiāng xiàng hóng。玉肌羞露谁能见，只有鸳鸯窥半面。yù jī xiū lù shuí néng jiàn，zhǐ yǒu yuān yāng kuī bàn miàn。绛绡围掩怯新凉，归卧芙蓉池上殿。jiàng xiāo wéi yǎn qiè xīn liáng，guī wò fú róng chí shàng diàn。空洗铅妆不洗妖，坐倾人国几良宵。kōng xǐ qiān zhuāng bù xǐ yāo，zuò qīng rén guó jǐ liáng xiāo。骊山更有汤泉在，千古愁魂一种销。lí shān gèng yǒu tāng quán zài，qiān gǔ chóu hún yī zhǒng xiāo。

越来溪

溪上山不改，溪边台已倾。xī shàng shān bù gǎi，xī biān tái yǐ qīng。越兵来处路，流水尚哀声。yuè bīng lái chù lù，liú shuǐ shàng āi shēng。昨日荷花生，今朝菱叶死。zuó rì hé huā shēng，jīn cháo líng yè sǐ。亡国不知谁，空令怨溪水。wáng guó bù zhī shuí，kōng lìng yuàn xī shuǐ。

采莲泾

青房戢多子，采得侬心喜。qīng fáng jí duō zi，cǎi dé nóng xīn xǐ。今夜水风凉，君王宿船里。jīn yè shuǐ fēng liáng，jūn wáng sù chuán lǐ。行处绿云迷，歌声一道齐。xíng chù lǜ yún mí，gē shēng yī dào qí。回头调越女，何似若耶溪？huí tóu diào yuè nǚ，hé shì ruò yé xī？

死亭湾

贫贱众所弃，岂惟愚妇人。pín jiàn zhòng suǒ qì，qǐ wéi yú fù rén。圭组何重轻，能令变交亲。guī zǔ hé zhòng qīng，néng lìng biàn jiāo qīn。翁子昔未逢，妻去耻负薪。wēng zi xī wèi féng，qī qù chǐ fù xīn。五十非晚贵，不能待终晨。wǔ shí fēi wǎn guì，bù néng dài zhōng chén。一旦谒帝阍，还家绣衣新。yī dàn yè dì hūn，hái jiā xiù yī xīn。邸吏惊赤绶，邦人候朱轮。dǐ lì jīng chì shòu，bāng rén hòu zhū lún。无颜见故夫，自杀此水滨。wú yán jiàn gù fū，zì shā cǐ shuǐ bīn。谁知孟德耀，元在尔东邻。shuí zhī mèng dé yào，yuán zài ěr dōng lín。

毛公坛

欲观汉坛符，东上缥缈峰。yù guān hàn tán fú，dōng shàng piāo miǎo fēng。葛花坠寒露，夕饮清心胸。gé huā zhuì hán lù，xī yǐn qīng xīn xiōng。月出太湖水，鹤鸣空涧松。yuè chū tài hú shuǐ，hè míng kōng jiàn sōng。真境久寂寥，苍苔遁灵踪。zhēn jìng jiǔ jì liáo，cāng tái dùn líng zōng。尝闻绿毛叟，变化犹神龙。cháng wén lǜ máo sǒu，biàn huà yóu shén lóng。世人岂得见，偶许樵夫逢。shì rén qǐ dé jiàn，ǒu xǔ qiáo fū féng。攀阴力易疲，探玄志难从。pān yīn lì yì pí，tàn xuán zhì nán cóng。归出白云外，空闻仙观钟。guī chū bái yún wài，kōng wén xiān guān zhōng。

圣姑庙

湖心涌出鼋头山，白波翠岛非人寰。hú xīn yǒng chū yuán tóu shān，bái bō cuì dǎo fēi rén huán。清虚宜作水仙府，鳞堂荷屋居其间。qīng xū yí zuò shuǐ xiān fǔ，lín táng hé wū jū qí jiān。渊都群灵孰为主，烟鬓翛然一神女。yuān dōu qún líng shú wèi zhǔ，yān bìn xiāo rán yī shén nǚ。柔姿谁敢狎相亲，笑叱鼍龙起雷雨。róu zī shuí gǎn xiá xiāng qīn，xiào chì tuó lóng qǐ léi yǔ。玉骨蝉轻蜕几秋，世缘已断静无愁。yù gǔ chán qīng tuì jǐ qiū，shì yuán yǐ duàn jìng wú chóu。采兰每约湘滨会，拾翠时陪汉上游。cǎi lán měi yuē xiāng bīn huì，shí cuì shí péi hàn shàng yóu。水禽翔鸣卫芝盖，长在苍茫杳冥外。shuǐ qín xiáng míng wèi zhī gài，zhǎng zài cāng máng yǎo míng wài。鲛人献绡裁作衣，螺女供珠缀为佩。jiāo rén xiàn xiāo cái zuò yī，luó nǚ gōng zhū zhuì wèi pèi。花落闲祠谢古春，莲帏瑶席掩香尘。huā luò xián cí xiè gǔ chūn，lián wéi yáo xí yǎn xiāng chén。空山夜夜星河远，芳渚年年蘅杜新。kōng shān yè yè xīng hé yuǎn，fāng zhǔ nián nián héng dù xīn。霞舒雾卷凝光彩，笑语无闻复谁待。xiá shū wù juǎn níng guāng cǎi，xiào yǔ wú wén fù shuí dài。泠风几度引舟回，宛似蓬莱隔烟海。líng fēng jǐ dù yǐn zhōu huí，wǎn shì péng lái gé yān hǎi。猿叫枫林鱼跃波，桂旗翻翠暮寒多。yuán jiào fēng lín yú yuè bō，guì qí fān cuì mù hán duō。女巫伫望飞裙度，独奏空侯引曼歌。nǚ wū zhù wàng fēi qún dù，dú zòu kōng hóu yǐn màn gē。椒觞奠罢沉玄璧，鸟没遥天湛空碧。jiāo shāng diàn bà chén xuán bì，niǎo méi yáo tiān zhàn kōng bì。遗情不结楚台云，世人何处寻踪迹。yí qíng bù jié chǔ tái yún，shì rén hé chù xún zōng jì。

干将墓

干将善铸剑，剑成终杀身。gàn jiāng shàn zhù jiàn，jiàn chéng zhōng shā shēn。吴伯亦遂亡，神物岂不神。wú bó yì suì wáng，shén wù qǐ bù shén。始知服诸侯，威武不及仁。shǐ zhī fú zhū hóu，wēi wǔ bù jí rén。徒劳冶金铁，精光动星辰。tú láo yě jīn tiě，jīng guāng dòng xīng chén。莫邪应同埋，荒草千古春。mò xié yīng tóng mái，huāng cǎo qiān gǔ chūn。青蛇冢间出，犹欲恐耕人。qīng shé zhǒng jiān chū，yóu yù kǒng gēng rén。

石崇墓

虬须欲怒珊瑚折，步障围春锦云热。qiú xū yù nù shān hú zhé，bù zhàng wéi chūn jǐn yún rè。真珠换妾胜惊鸿，笑踏香尘如踏空。zhēn zhū huàn qiè shèng jīng hóng，xiào tà xiāng chén rú tà kōng。酒阑金谷莺花醉，家逐楼前舞裙坠。jiǔ lán jīn gǔ yīng huā zuì，jiā zhú lóu qián wǔ qún zhuì。财多买得东市愁，绮罗散尽余荒丘。cái duō mǎi dé dōng shì chóu，qǐ luó sàn jǐn yú huāng qiū。犹怜白首同归者，夜伴游魂封树下。yóu lián bái shǒu tóng guī zhě，yè bàn yóu hún fēng shù xià。

韩蕲王墓

宋室中兴日，将军武略优。sòng shì zhōng xīng rì，jiāng jūn wǔ lüè yōu。功宜超贾邓，名耻并张刘。gōng yí chāo jiǎ dèng，míng chǐ bìng zhāng liú。白马空前渡，黄龙竟北游。bái mǎ kōng qián dù，huáng lóng jìng běi yóu。誓擒诸部种，还报两宫仇。shì qín zhū bù zhǒng，hái bào liǎng gōng chóu。朝使颁金册，边人识锦裘。cháo shǐ bān jīn cè，biān rén shí jǐn qiú。跃戈冲野阵，横楫截江流。yuè gē chōng yě zhèn，héng jí jié jiāng liú。残虏亡魂走，中原指掌收。cán lǔ wáng hún zǒu，zhōng yuán zhǐ zhǎng shōu。未终藩阃寄，已惑庙堂谋。wèi zhōng fān kǔn jì，yǐ huò miào táng móu。坐散熊罴士，甘臣犬豕酋。zuò sàn xióng pí shì，gān chén quǎn shǐ qiú。和戎辞易屈，复汉志难酬。hé róng cí yì qū，fù hàn zhì nán chóu。阙耸吴山晓，陵荒巩树秋。quē sǒng wú shān xiǎo，líng huāng gǒng shù qiū。廉颇归未老，郭令罢谁留。lián pǒ guī wèi lǎo，guō lìng bà shuí liú。折槛言徒切，藏弓势可忧。zhé kǎn yán tú qiè，cáng gōng shì kě yōu。俄看星陨垒，永使陆沉舟。é kàn xīng yǔn lěi，yǒng shǐ lù chén zhōu。感慨思前代，凄凉吊古丘。gǎn kǎi sī qián dài，qī liáng diào gǔ qiū。剑花埋虎气，碑藓剥螭头。jiàn huā mái hǔ qì，bēi xiǎn bō chī tóu。石兽嘶风雨，山僧护楸。shí shòu sī fēng yǔ，shān sēng hù qiū。鼓旗何寂寂，简册漫悠悠。gǔ qí hé jì jì，jiǎn cè màn yōu yōu。父老悲犹在，英雄事已休。fù lǎo bēi yóu zài，yīng xióng shì yǐ xiū。栖霞岭前墓，闻说更堪愁。qī xiá lǐng qián mù，wén shuō gèng kān chóu。

吴女坟

鱼灯照艳魄，夜冷珠衣薄。yú dēng zhào yàn pò，yè lěng zhū yī báo。白玉土中埋，红兰霜后落。bái yù tǔ zhōng mái，hóng lán shuāng hòu luò。不乘台上凤，空舞桥边鹤。bù chéng tái shàng fèng，kōng wǔ qiáo biān hè。韩重未归来，泉宫秋寂寞。hán zhòng wèi guī lái，quán gōng qiū jì mò。

总785条«‹36 37 383940 41 42 ›»