古诗词 - 中国最美古诗词

答鲁印山见贺新居之作

东亭故宅昔曾过，旋著新花剪旧莎。dōng tíng gù zhái xī céng guò，xuán zhù xīn huā jiǎn jiù shā。帘远颇宜低度曲，门宽兼得大张罗。lián yuǎn pǒ yí dī dù qū，mén kuān jiān dé dà zhāng luó。鸠巢唤妇真成拙，瓜屋随身也觉多。jiū cháo huàn fù zhēn chéng zhuō，guā wū suí shēn yě jué duō。试问柳浪湖上柳，几回秋草几春波。shì wèn liǔ làng hú shàng liǔ，jǐ huí qiū cǎo jǐ chūn bō。

放言效白

明：袁宏道

抺却浓岚作羽衫，抚松终日坐枯岩。mèi què nóng lán zuò yǔ shān，fǔ sōng zhōng rì zuò kū yán。盗悲老氏折衡斗，马谢庄生祱辔衔。dào bēi lǎo shì zhé héng dòu，mǎ xiè zhuāng shēng shuì pèi xián。青凤下来传古字，白云飞去护仙缄。qīng fèng xià lái chuán gǔ zì，bái yún fēi qù hù xiān jiān。芝田数亩那耕得，收拾山中木柄欃。zhī tián shù mǔ nà gēng dé，shōu shí shān zhōng mù bǐng chán。

卷中见亡友王官谷姓字感赋

明：袁宏道

残墨犹香落姓名，孤缸清夜泪充横。cán mò yóu xiāng luò xìng míng，gū gāng qīng yè lèi chōng héng。公然墨发人将去，毕竟青山约未成。gōng rán mò fā rén jiāng qù，bì jìng qīng shān yuē wèi chéng。心事如冰见底里，交游于我快平生。xīn shì rú bīng jiàn dǐ lǐ，jiāo yóu yú wǒ kuài píng shēng。柳浪湖上深更月，料得诗魂近水行。liǔ làng hú shàng shēn gèng yuè，liào dé shī hún jìn shuǐ xíng。

卷中见亡友王官谷姓字感赋

明：袁宏道

云霞拟置别堂春，其奈些儿露水身。yún xiá nǐ zhì bié táng chūn，qí nài xiē ér lù shuǐ shēn。碧柳典来求古佛，青鬟嫁去事高真。bì liǔ diǎn lái qiú gǔ fú，qīng huán jià qù shì gāo zhēn。一生书画皆偿债，数亩琅玕也卖人。yī shēng shū huà jiē cháng zhài，shù mǔ láng gān yě mài rén。湖石迤南栀子北，哭君此地最伤神。hú shí yí nán zhī zi běi，kū jūn cǐ dì zuì shāng shén。

苦雪戏作

明：袁宏道

十日不曾开木扉，弓风苦欲弄残威。shí rì bù céng kāi mù fēi，gōng fēng kǔ yù nòng cán wēi。辜他媚媚明明节，只作团团絮絮飞。gū tā mèi mèi míng míng jié，zhǐ zuò tuán tuán xù xù fēi。琴客己闻将鹤煮，诗翁又诉打花稀。qín kè jǐ wén jiāng hè zhǔ，shī wēng yòu sù dǎ huā xī。山人欲取画中意，故著红衫戴笠归。shān rén yù qǔ huà zhōng yì，gù zhù hóng shān dài lì guī。

新买得画舫将以为庵因作舟居诗

明：袁宏道

拟将船舫作庵居，载月凭风信所如。nǐ jiāng chuán fǎng zuò ān jū，zài yuè píng fēng xìn suǒ rú。鱼鸟教他为侍史，云烟呼我作尚书。yú niǎo jiào tā wèi shì shǐ，yún yān hū wǒ zuò shàng shū。居如老蠹身藏木，行似蜗牛首戴庐。jū rú lǎo dù shēn cáng mù，xíng shì wō niú shǒu dài lú。下无卓锥上片瓦，致身今口在空虚。xià wú zhuó zhuī shàng piàn wǎ，zhì shēn jīn kǒu zài kōng xū。

新买得画舫将以为庵因作舟居诗

明：袁宏道

囊中随意贮青蚨，歌吹虽喧不可无。náng zhōng suí yì zhù qīng fú，gē chuī suī xuān bù kě wú。隐逸也须添故事，江山真合点狂夫。yǐn yì yě xū tiān gù shì，jiāng shān zhēn hé diǎn kuáng fū。随身恰似天宫殿，寓目皆披水画图。suí shēn qià shì tiān gōng diàn，yù mù jiē pī shuǐ huà tú。甲子不须颁凤历，但看莲发与莲枯。jiǎ zi bù xū bān fèng lì，dàn kàn lián fā yǔ lián kū。

新买得画舫将以为庵因作舟居诗

明：袁宏道

五湖不是学玄真，且喜素衣不上尘。wǔ hú bù shì xué xuán zhēn，qiě xǐ sù yī bù shàng chén。家移碧缬绫中任，身是屏风画里人。jiā yí bì xié líng zhōng rèn，shēn shì píng fēng huà lǐ rén。闲追船子咨行脚，老倩中峰作近邻。xián zhuī chuán zi zī xíng jiǎo，lǎo qiàn zhōng fēng zuò jìn lín。一衲蒙头万事已，无怀民与葛天民。yī nà méng tóu wàn shì yǐ，wú huái mín yǔ gé tiān mín。

新买得画舫将以为庵因作舟居诗

明：袁宏道

鸥邻鱼社作新知，才唱杨枝又竹枝。ōu lín yú shè zuò xīn zhī，cái chàng yáng zhī yòu zhú zhī。风打白蘋来夏口，雨深斑竹过湘祠。fēng dǎ bái píng lái xià kǒu，yǔ shēn bān zhú guò xiāng cí。不愁入目山无态，只怕磨心景要诗。bù chóu rù mù shān wú tài，zhǐ pà mó xīn jǐng yào shī。唤作朱公些子似，当窗只是欠西施。huàn zuò zhū gōng xiē zi shì，dāng chuāng zhǐ shì qiàn xī shī。

新买得画舫将以为庵因作舟居诗

明：袁宏道

峰峦曲折水湾环，时与游僧作往还。fēng luán qū zhé shuǐ wān huán，shí yǔ yóu sēng zuò wǎng hái。暂为书碑来禹庙，才因买橘上包山。zàn wèi shū bēi lái yǔ miào，cái yīn mǎi jú shàng bāo shān。心关网密聊成叹，梦被云牵偶不闲。xīn guān wǎng mì liáo chéng tàn，mèng bèi yún qiān ǒu bù xián。慎勿夸张竿水过，惹他桑孔算鱼蛮。shèn wù kuā zhāng gān shuǐ guò，rě tā sāng kǒng suàn yú mán。

新买得画舫将以为庵因作舟居诗

明：袁宏道

丝烟丝雨润江湄，又到花娇鸟嫩时。sī yān sī yǔ rùn jiāng méi，yòu dào huā jiāo niǎo nèn shí。杜宇一身皆口颊，垂杨通体是腰肢。dù yǔ yī shēn jiē kǒu jiá，chuí yáng tōng tǐ shì yāo zhī。闲观水态思吴壁，暗记方言证楚辞。xián guān shuǐ tài sī wú bì，àn jì fāng yán zhèng chǔ cí。鸂鶒太文凫太野，就中洁白是银鸶。xī chì tài wén fú tài yě，jiù zhōng jié bái shì yín sī。

新买得画舫将以为庵因作舟居诗

明：袁宏道

更无他物作遮阑，但得心忘梦亦安。gèng wú tā wù zuò zhē lán，dàn dé xīn wàng mèng yì ān。渭水一竿犹有待，严滩百尺也无端。wèi shuǐ yī gān yóu yǒu dài，yán tān bǎi chǐ yě wú duān。鱼龙直作鸡豚狎，荇藻却如蔓棘看。yú lóng zhí zuò jī tún xiá，xìng zǎo què rú màn jí kàn。莫把古人来比我，同床各梦不相干。mò bǎ gǔ rén lái bǐ wǒ，tóng chuáng gè mèng bù xiāng gàn。

新买得画舫将以为庵因作舟居诗

明：袁宏道

舟居元不即田功，稍与农家节令同。zhōu jū yuán bù jí tián gōng，shāo yǔ nóng jiā jié lìng tóng。纵小也妨月额雨，虽暄不用卯头风。zòng xiǎo yě fáng yuè é yǔ，suī xuān bù yòng mǎo tóu fēng。才闻摊税征渔户，又说抽丁报老翁。cái wén tān shuì zhēng yú hù，yòu shuō chōu dīng bào lǎo wēng。每被山民来借问，今年湖比几都丰。měi bèi shān mín lái jiè wèn，jīn nián hú bǐ jǐ dōu fēng。

新买得画舫将以为庵因作舟居诗

明：袁宏道

全家相次入烟云，老鹤稚鸥共一群。quán jiā xiāng cì rù yān yún，lǎo hè zhì ōu gòng yī qún。便与青山坚作誓，免劳白水更移文。biàn yǔ qīng shān jiān zuò shì，miǎn láo bái shuǐ gèng yí wén。澄江夜月连天泛，古涧寒声彻岁闻。chéng jiāng yè yuè lián tiān fàn，gǔ jiàn hán shēng chè suì wén。欲把姓名通远峤，函书先达武夷君。yù bǎ xìng míng tōng yuǎn jiào，hán shū xiān dá wǔ yí jūn。

新买得画舫将以为庵因作舟居诗

明：袁宏道

聊将幽思托芳菲，闲月闲花总息机。liáo jiāng yōu sī tuō fāng fēi，xián yuè xián huā zǒng xī jī。青草盖蹄黄犊喜，白波点尾翠禽飞。qīng cǎo gài tí huáng dú xǐ，bái bō diǎn wěi cuì qín fēi。江篱不作牢骚咏，神女全抛艳粉衣。jiāng lí bù zuò láo sāo yǒng，shén nǚ quán pāo yàn fěn yī。纵有志和难比我，我能容得鳜鱼肥。zòng yǒu zhì hé nán bǐ wǒ，wǒ néng róng dé guì yú féi。

期苏潜夫游玉泉竟月不至及至而余复以大人病疮归于其行也诗以讯之

明：袁宏道

江程才隔一牛鸣，人事参差奈此行。jiāng chéng cái gé yī niú míng，rén shì cān chà nài cǐ xíng。枉把青山来作梦，孤他白石上题名。wǎng bǎ qīng shān lái zuò mèng，gū tā bái shí shàng tí míng。花间废巷查遗迹，雪后崩崖战水声。huā jiān fèi xiàng chá yí jì，xuě hòu bēng yá zhàn shuǐ shēng。到日天台应寄讯，讲堂久矣待袁生。dào rì tiān tái yīng jì xùn，jiǎng táng jiǔ yǐ dài yuán shēng。