古诗词 - 中国最美古诗词

答鲁印山见贺新居之作

东亭故宅昔曾过，旋著新花剪旧莎。dōng tíng gù zhái xī céng guò，xuán zhù xīn huā jiǎn jiù shā。帘远颇宜低度曲，门宽兼得大张罗。lián yuǎn pǒ yí dī dù qū，mén kuān jiān dé dà zhāng luó。鸠巢唤妇真成拙，瓜屋随身也觉多。jiū cháo huàn fù zhēn chéng zhuō，guā wū suí shēn yě jué duō。试问柳浪湖上柳，几回秋草几春波。shì wèn liǔ làng hú shàng liǔ，jǐ huí qiū cǎo jǐ chūn bō。

别江郎

明：袁宏道

江郎貌奇崛，文字多古质。jiāng láng mào qí jué，wén zì duō gǔ zhì。十三读父书，十五梦先笔。shí sān dú fù shū，shí wǔ mèng xiān bǐ。父母怜爱之，保护常在膝。fù mǔ lián ài zhī，bǎo hù cháng zài xī。何不从我游，扁舟访二室。hé bù cóng wǒ yóu，biǎn zhōu fǎng èr shì。

雪夜感怀同黄道元作

明：袁宏道

孤馆寂无人，童仆三两辈。gū guǎn jì wú rén，tóng pū sān liǎng bèi。白势压山来，云冷天憔悴。bái shì yā shān lái，yún lěng tiān qiáo cuì。灯寒字欲青，炉死灰相对。dēng hán zì yù qīng，lú sǐ huī xiāng duì。流火掣空飞，错落如星碎。liú huǒ chè kōng fēi，cuò luò rú xīng suì。可惜行乐场，都被微官碍。kě xī xíng lè chǎng，dōu bèi wēi guān ài。歌喉络飞蛛，谁家佳姊妹。gē hóu luò fēi zhū，shuí jiā jiā zǐ mèi。

别黄道元信笔题扇上

明：袁宏道

千里负空囊，蹇足投吴令。qiān lǐ fù kōng náng，jiǎn zú tóu wú lìng。客子既数奇，主人复善病。kè zi jì shù qí，zhǔ rén fù shàn bìng。薄俗异临邛，好事乏程郑。báo sú yì lín qióng，hǎo shì fá chéng zhèng。逆居垂半载，无化知名姓。nì jū chuí bàn zài，wú huà zhī míng xìng。乞饭随白足，佣经皈大圣。qǐ fàn suí bái zú，yōng jīng guī dà shèng。未免无鱼歌，能不驯龙性。wèi miǎn wú yú gē，néng bù xùn lóng xìng。贫者士之常，达岂文章命。pín zhě shì zhī cháng，dá qǐ wén zhāng mìng。舌在即王侯，文成之歌咏。shé zài jí wáng hóu，wén chéng zhī gē yǒng。去矣莫徘徊，无官谁相敬。qù yǐ mò pái huái，wú guān shuí xiāng jìng。

艳歌

明：袁宏道

鹊尾唾兰烟，灰冷烟不灭。què wěi tuò lán yān，huī lěng yān bù miè。东风多少愁，吹落谢豹血。dōng fēng duō shǎo chóu，chuī luò xiè bào xuè。郎寄鲳鱼子，妾寄西施舌。láng jì chāng yú zi，qiè jì xī shī shé。花开不待人，青春忍相别。huā kāi bù dài rén，qīng chūn rěn xiāng bié。

仲春十八日宿上天竺

明：袁宏道

三步一号呼，十步一礼拜。sān bù yī hào hū，shí bù yī lǐ bài。万人齐仰瞻，菩萨今何在。wàn rén qí yǎng zhān，pú sà jīn hé zài。欲寻真大士，当入众生界。yù xún zhēn dà shì，dāng rù zhòng shēng jiè。试观海潮音，不离浙江外。shì guān hǎi cháo yīn，bù lí zhè jiāng wài。

仲春十八日宿上天竺

明：袁宏道

若以色见我，是人行邪道。ruò yǐ sè jiàn wǒ，shì rén xíng xié dào。饶他紫金身，只是泥与草。ráo tā zǐ jīn shēn，zhǐ shì ní yǔ cǎo。朝来白照面，三十二种好。cháo lái bái zhào miàn，sān shí èr zhǒng hǎo。终日忙波波，忘却自家宝。zhōng rì máng bō bō，wàng què zì jiā bǎo。

山阴道

明：袁宏道

钱塘艳若花，山阴芊如草。qián táng yàn ruò huā，shān yīn qiān rú cǎo。六朝以上人，不闻西湖好。liù cháo yǐ shàng rén，bù wén xī hú hǎo。平生王献之，酷爱山阴道。píng shēng wáng xiàn zhī，kù ài shān yīn dào。彼此俱清奇，输他得名早。bǐ cǐ jù qīng qí，shū tā dé míng zǎo。

雾中望山

明：袁宏道

雾是酲山酒，雾重山如醉。wù shì chéng shān jiǔ，wù zhòng shān rú zuì。登高气不清，万象争规避。dēng gāo qì bù qīng，wàn xiàng zhēng guī bì。日无光而毛，天不昏而睡。rì wú guāng ér máo，tiān bù hūn ér shuì。云影叠飞沙，风花洒空泪。yún yǐng dié fēi shā，fēng huā sǎ kōng lèi。

贺家池

明：袁宏道

昔闻八百里，今来八百亩。xī wén bā bǎi lǐ，jīn lái bā bǎi mǔ。为问袁阿宏，何如贺监不。wèi wèn yuán ā hóng，hé rú hè jiān bù。黄冠吾愿学，其如多八口。huáng guān wú yuàn xué，qí rú duō bā kǒu。形体作仆奴，礼法成枷钮。xíng tǐ zuò pū nú，lǐ fǎ chéng jiā niǔ。幸尔略知识，效颦辞五斗。xìng ěr lüè zhī shí，xiào pín cí wǔ dòu。强作舒眉诗，学饮宽肠酒。qiáng zuò shū méi shī，xué yǐn kuān cháng jiǔ。所以不脱然，为身非我有。suǒ yǐ bù tuō rán，wèi shēn fēi wǒ yǒu。恩爱毒其躬，父母掣其肘。ēn ài dú qí gōng，fù mǔ chè qí zhǒu。未免愧古人，青山空矫首。wèi miǎn kuì gǔ rén，qīng shān kōng jiǎo shǒu。

禹穴

明：袁宏道

窆石立如人，鼻穿腰半折。biǎn shí lì rú rén，bí chuān yāo bàn zhé。不看碑头字，那知是禹穴。bù kàn bēi tóu zì，nà zhī shì yǔ xué。栏楯半摧残，古文尽磨灭。lán dùn bàn cuī cán，gǔ wén jǐn mó miè。山高仰瘦容，松老添孙鬣。shān gāo yǎng shòu róng，sōng lǎo tiān sūn liè。古屋闭狐妖，香台蹲豹迹。gǔ wū bì hú yāo，xiāng tái dūn bào jì。

第一泄

明：袁宏道

踏人肩而行，次第乃得过。tà rén jiān ér xíng，cì dì nǎi dé guò。射眼风丝飞，置足山毛破。shè yǎn fēng sī fēi，zhì zú shān máo pò。局身缒草移，定踹盘泥坐。jú shēn zhuì cǎo yí，dìng chuài pán ní zuò。五水势高低，千峰身顿挫。wǔ shuǐ shì gāo dī，qiān fēng shēn dùn cuò。路荒雨气腥，树老班皮裹。lù huāng yǔ qì xīng，shù lǎo bān pí guǒ。度岭羡猿轻，投崖愁虎饿。dù lǐng xiàn yuán qīng，tóu yá chóu hǔ è。常恐决性命，归来始相贺。cháng kǒng jué xìng mìng，guī lái shǐ xiāng hè。

志别种山阁作

明：袁宏道

楚国一段云，落地无根蒂。chǔ guó yī duàn yún，luò dì wú gēn dì。偶尔置膻风，吹作尘霾气。ǒu ěr zhì shān fēng，chuī zuò chén mái qì。道逢三鹓雏，衔我入云际。dào féng sān yuān chú，xián wǒ rù yún jì。携手上仙山，长啸起天寐。xié shǒu shàng xiān shān，zhǎng xiào qǐ tiān mèi。苍竿画古云，踏破春峦翠。cāng gān huà gǔ yún，tà pò chūn luán cuì。迂谷访长眉，空山顿龙辔。yū gǔ fǎng zhǎng méi，kōng shān dùn lóng pèi。胥潮隔湘祠，路满一鹏翅。xū cháo gé xiāng cí，lù mǎn yī péng chì。天长吴楚波，羁影入遥睇。tiān zhǎng wú chǔ bō，jī yǐng rù yáo dì。知心如冰焰，前程若神谜。zhī xīn rú bīng yàn，qián chéng ruò shén mí。君看露上枝，无心也垂泪。jūn kàn lù shàng zhī，wú xīn yě chuí lèi。

湘湖

明：袁宏道

而我游湘湖，恰值湖水小。ér wǒ yóu xiāng hú，qià zhí hú shuǐ xiǎo。湘湖旧有名，敢道湖不好。xiāng hú jiù yǒu míng，gǎn dào hú bù hǎo。辟彼如花人，必须眉黛姣。pì bǐ rú huā rén，bì xū méi dài jiāo。一旦决洪流，山宁不枯老。yī dàn jué hóng liú，shān níng bù kū lǎo。白鲤曝腮鳞，渔刀蔽深草。bái lǐ pù sāi lín，yú dāo bì shēn cǎo。水少已不堪，何况酒更少。shuǐ shǎo yǐ bù kān，hé kuàng jiǔ gèng shǎo。

孟生为尊慈索诗信笔题四韵

明：袁宏道

少年读孟书，长大更聪明。shǎo nián dú mèng shū，zhǎng dà gèng cōng míng。他日逢滕子，井田行不行。tā rì féng téng zi，jǐng tián xíng bù xíng。十年奉慈教，督子若先生。shí nián fèng cí jiào，dū zi ruò xiān shēng。将萱比轲母，知君未嫌轻。jiāng xuān bǐ kē mǔ，zhī jūn wèi xián qīng。

湖上别同方子公赋

明：袁宏道

宁作西湖奴，不作吴宫主。níng zuò xī hú nú，bù zuò wú gōng zhǔ。死亦当埋兹，粉香渍丘土。sǐ yì dāng mái zī，fěn xiāng zì qiū tǔ。一住二三月，天食供穷窭。yī zhù èr sān yuè，tiān shí gōng qióng jù。万五千树花，百二十回舞。wàn wǔ qiān shù huā，bǎi èr shí huí wǔ。花为结子忙，人为别花苦。huā wèi jié zi máng，rén wèi bié huā kǔ。辟彼一天云，时地吹作雨。pì bǐ yī tiān yún，shí dì chuī zuò yǔ。彼此俱黑头，一夜添霜缕。bǐ cǐ jù hēi tóu，yī yè tiān shuāng lǚ。