古诗词 - 中国最美古诗词

送广东夏廉宪

当宁念远氓，涂炭日以极。dāng níng niàn yuǎn máng，tú tàn rì yǐ jí。诏柬在廷臣，往振风纪职。zhào jiǎn zài tíng chén，wǎng zhèn fēng jì zhí。佥曰御史某，秉德刚且直。qiān yuē yù shǐ mǒu，bǐng dé gāng qiě zhí。属耳按江右，风声甚辉赫。shǔ ěr àn jiāng yòu，fēng shēng shén huī hè。兵政既以举，吏弊亦以革。bīng zhèng jì yǐ jǔ，lì bì yì yǐ gé。谣言闻远近，公论推第一。yáo yán wén yuǎn jìn，gōng lùn tuī dì yī。无如斯人可，拜手答明敕。wú rú sī rén kě，bài shǒu dá míng chì。天子曰命哉，超授三品秩。tiān zi yuē mìng zāi，chāo shòu sān pǐn zhì。天语重丁宁，纶命光舄奕。tiān yǔ zhòng dīng níng，lún mìng guāng xì yì。百僚无间言，相见咸唶唶。bǎi liáo wú jiān yán，xiāng jiàn xián zé zé。而我岭南人，喜幸倍千百。ér wǒ lǐng nán rén，xǐ xìng bèi qiān bǎi。预为乡人喜，从此得苏息。yù wèi xiāng rén xǐ，cóng cǐ dé sū xī。特恩许乘传，陛辞行有日。tè ēn xǔ chéng chuán，bì cí xíng yǒu rì。走也官禁近，早有半面识。zǒu yě guān jìn jìn，zǎo yǒu bàn miàn shí。中心久有怀，临分忍缄默。zhōng xīn jiǔ yǒu huái，lín fēn rěn jiān mò。聊为陈本末，幸与垂采择。liáo wèi chén běn mò，xìng yǔ chuí cǎi zé。惟兹东广地，富丽自古昔。wéi zī dōng guǎng dì，fù lì zì gǔ xī。秦初巳内附，汉后益广斥。qín chū sì nèi fù，hàn hòu yì guǎng chì。东西数千里，十郡六十邑。dōng xī shù qiān lǐ，shí jùn liù shí yì。卫所错其间，小大五十七。wèi suǒ cuò qí jiān，xiǎo dà wǔ shí qī。忆昔全盛时，承平久宁谧。yì xī quán shèng shí，chéng píng jiǔ níng mì。家家有盖藏，人人各安适。jiā jiā yǒu gài cáng，rén rén gè ān shì。土著少流徙，世业足资给。tǔ zhù shǎo liú xǐ，shì yè zú zī gěi。士族尚诗礼，农家务耕织。shì zú shàng shī lǐ，nóng jiā wù gēng zhī。先期输赋税，俯首供力役。xiān qī shū fù shuì，fǔ shǒu gōng lì yì。民不受棰楚，兵不识锋镝。mín bù shòu chuí chǔ，bīng bù shí fēng dī。行旅不赍粮，远出不待吉。xíng lǚ bù jī liáng，yuǎn chū bù dài jí。昏夜绝剽窃，歉岁无行乞。hūn yè jué piāo qiè，qiàn suì wú xíng qǐ。况复天气暄，地利多所获。kuàng fù tiān qì xuān，dì lì duō suǒ huò。三冬著苎衣，五月收新植。sān dōng zhù zhù yī，wǔ yuè shōu xīn zhí。山畬少污莱，水田有潮汐。shān shē shǎo wū lái，shuǐ tián yǒu cháo xī。舟游泛沧茫，火种烧屴崱。zhōu yóu fàn cāng máng，huǒ zhǒng shāo lì zè。晓包趁墟饭，晴著登山屐。xiǎo bāo chèn xū fàn，qíng zhù dēng shān jī。海错富蚌蚬，家畜剩豚鴄。hǎi cuò fù bàng xiǎn，jiā chù shèng tún pǐ。文木生山林，珍货来番舶。wén mù shēng shān lín，zhēn huò lái fān bó。荔奴然火树，橘柚垂金实。lì nú rán huǒ shù，jú yòu chuí jīn shí。间右食素封，田圃盛嘉植。jiān yòu shí sù fēng，tián pǔ shèng jiā zhí。爱身宁破产，终讼羞珥笔。ài shēn níng pò chǎn，zhōng sòng xiū ěr bǐ。遐迩总安恬，公私举丰殖。xiá ěr zǒng ān tián，gōng sī jǔ fēng zhí。溯彼廿年前，长吏恣胸臆。sù bǐ niàn nián qián，zhǎng lì zì xiōng yì。厚利动其中，甘言诱其侧。hòu lì dòng qí zhōng，gān yán yòu qí cè。欺彼民柔愚，藐兹地遐僻。qī bǐ mín róu yú，miǎo zī dì xiá pì。遂决礼义防，大肆搏噬力。suì jué lǐ yì fáng，dà sì bó shì lì。把臂褫其衣，抉口夺之食。bǎ bì chǐ qí yī，jué kǒu duó zhī shí。溪壑填不满，气燄扑难熄。xī hè tián bù mǎn，qì yàn pū nán xī。上下相师成，前后递沿袭。shàng xià xiāng shī chéng，qián hòu dì yán xí。岂云无鹰鹯，方自为蟊螣。qǐ yún wú yīng zhān，fāng zì wèi máo tè。天门远万里，无地诉冤抑。tiān mén yuǎn wàn lǐ，wú dì sù yuān yì。致令仁厚性，化作凶险质。zhì lìng rén hòu xìng，huà zuò xiōng xiǎn zhì。弄兵潢池中，延息苟旦夕。nòng bīng huáng chí zhōng，yán xī gǒu dàn xī。外邪寻即除，中虚遂成疾。wài xié xún jí chú，zhōng xū suì chéng jí。蠢兹洞中猺，窥伺乘间隙。chǔn zī dòng zhōng yáo，kuī cì chéng jiān xì。始惟掠近地，稍稍出复匿。shǐ wéi lüè jìn dì，shāo shāo chū fù nì。迹彼素脆懦，顿异戎与貊。jì bǐ sù cuì nuò，dùn yì róng yǔ mò。制伏本非艰，而我狃安逸。zhì fú běn fēi jiān，ér wǒ niǔ ān yì。武冑耻言兵，文吏讳申贼。wǔ zhòu chǐ yán bīng，wén lì huì shēn zéi。纵虎出薄林，延鬼入居宅。zòng hǔ chū báo lín，yán guǐ rù jū zhái。路有横草虞，关无一夫扼。lù yǒu héng cǎo yú，guān wú yī fū è。长驱卷村落，乘夜盗城壁。zhǎng qū juǎn cūn luò，chéng yè dào chéng bì。岂彼智有馀，乃我法不立。qǐ bǐ zhì yǒu yú，nǎi wǒ fǎ bù lì。岁岁转猖披，边境遭轥轹。suì suì zhuǎn chāng pī，biān jìng zāo lìn lì。胁从日渐多，徒类日增益。xié cóng rì jiàn duō，tú lèi rì zēng yì。居民就流散，人烟渺萧瑟。jū mín jiù liú sàn，rén yān miǎo xiāo sè。巳身不自恤，何暇问家室。sì shēn bù zì xù，hé xiá wèn jiā shì。田芜乏犊耕，井渫无人汲。tián wú fá dú gēng，jǐng xiè wú rén jí。万家春草青，一望秋地赤。wàn jiā chūn cǎo qīng，yī wàng qiū dì chì。禾麻种殆绝，鸡犬声亦寂。hé má zhǒng dài jué，jī quǎn shēng yì jì。昏雨鬼火青，凉月死骨白。hūn yǔ guǐ huǒ qīng，liáng yuè sǐ gǔ bái。内地幸苟免，因之困供亿。nèi dì xìng gǒu miǎn，yīn zhī kùn gōng yì。相扇咸弗靖，濡沬聊戢戢。xiāng shàn xián fú jìng，rú mèi liáo jí jí。方今尧舜朝，大臣总皋稷。fāng jīn yáo shùn cháo，dà chén zǒng gāo jì。万国俱时雍，一方独艰阨。wàn guó jù shí yōng，yī fāng dú jiān è。九重赫然怒，遣将捣其?。jiǔ zhòng hè rán nù，qiǎn jiāng dǎo qí zhé。天道信好还，王师本无敌。tiān dào xìn hǎo hái，wáng shī běn wú dí。鼎鱼姑假喘，穴蚁难藏迹。dǐng yú gū jiǎ chuǎn，xué yǐ nán cáng jì。行当见扫平，腥秽永荡涤。xíng dāng jiàn sǎo píng，xīng huì yǒng dàng dí。却愁火燃冈，罔辨玉与石。què chóu huǒ rán gāng，wǎng biàn yù yǔ shí。差尔岭徼人，罹此殊可惜。chà ěr lǐng jiǎo rén，lí cǐ shū kě xī。贾父来每晚，谢令去不亟。jiǎ fù lái měi wǎn，xiè lìng qù bù jí。由来非一朝，往者何嗟及。yóu lái fēi yī cháo，wǎng zhě hé jiē jí。幸兹天日开，光景方昭熠。xìng zī tiān rì kāi，guāng jǐng fāng zhāo yì。草木回生意，山川增秀色。cǎo mù huí shēng yì，shān chuān zēng xiù sè。福星离紫垣，甘雨随舟轼。fú xīng lí zǐ yuán，gān yǔ suí zhōu shì。指日下须江，持节镇南国。zhǐ rì xià xū jiāng，chí jié zhèn nán guó。先声一以闻，父老欢以泣。xiān shēng yī yǐ wén，fù lǎo huān yǐ qì。迎拜古道旁，应以手加额。yíng bài gǔ dào páng，yīng yǐ shǒu jiā é。愿言明使君，代天布仁德。yuàn yán míng shǐ jūn，dài tiān bù rén dé。为我招残魂，为我肉枯骼。wèi wǒ zhāo cán hún，wèi wǒ ròu kū gé。为我作保障，为我剪荆棘。wèi wǒ zuò bǎo zhàng，wèi wǒ jiǎn jīng jí。为我开喉吻，为我插羽翼。wèi wǒ kāi hóu wěn，wèi wǒ chā yǔ yì。医我眼前疮，除我腹中?。yī wǒ yǎn qián chuāng，chú wǒ fù zhōng。我寒衣以裘，我饥食以粒。wǒ hán yī yǐ qiú，wǒ jī shí yǐ lì。生者受我廛，死者与我椑。shēng zhě shòu wǒ chán，sǐ zhě yǔ wǒ bēi。一夫或失所，孰非使君责。yī fū huò shī suǒ，shú fēi shǐ jūn zé。使君今巳行，行行去须急。shǐ jūn jīn sì xíng，xíng xíng qù xū jí。齐民正倒悬，异类尚反仄。qí mín zhèng dào xuán，yì lèi shàng fǎn zè。如病望医师，如旱望雨泽。rú bìng wàng yī shī，rú hàn wàng yǔ zé。寄声报吾人，此公古难得。jì shēng bào wú rén，cǐ gōng gǔ nán dé。瘴海行将清，贪泉不能惑。zhàng hǎi xíng jiāng qīng，tān quán bù néng huò。伫看凋弊区，复作全盛域。zhù kàn diāo bì qū，fù zuò quán shèng yù。

丘浚

丘浚（1418～1495）明代著名政治家、理学家、史学家、经济学家和文学家，海南四大才子之一。字仲深，号深庵、玉峰、别号海山老人，琼州琼台（今属海南）人。景泰五年进士，历官经筵讲官、侍讲、侍讲学士、翰林学士、国子临祭酒、礼部侍郎、尚书、纂修《宪宗实录》总裁官、文渊阁大学士、户部尚书兼武英殿大学士等职。丘浚学问渊博，熟悉当代掌故，晚年右眼失明仍披览不辍，研究领域涉政治、经济、文学、医学等，著述甚丰，同海瑞合称为“海南双壁”。丘浚的作品>>

猜您喜欢