古诗词 - 中国最美古诗词

诗词作者名句古籍

蔷薇

色染女真黄，露凝天水碧。sè rǎn nǚ zhēn huáng，lù níng tiān shuǐ bì。花开日月长，朝暮阅两国。huā kāi rì yuè zhǎng，cháo mù yuè liǎng guó。

刘因（1249～1293）元代著名理学家、诗人。字梦吉，号静修。初名骃，字梦骥。雄州容城（今河北容城县）人。3 岁识字，6岁能诗，10岁能文，落笔惊人。年刚20，才华出众，性不苟合。家贫教授生徒，皆有成就。因爱诸葛亮“静以修身”之语，题所居为“静修”。元世祖至元十九年(1282)应召入朝，为承德郎、右赞善大夫。不久借口母病辞官归。母死后居丧在家。至元二十八年，忽必烈再度遣使召刘因为官，他以疾辞。死后追赠翰林学士、资政大夫、上护军、追封“容城郡公”，谥“文靖”。明朝，县官乡绅为刘因建祠堂。刘因的作品>>

猜您喜欢

世上

世上悠悠尽自争，眼中隐隐放教平。shì shàng yōu yōu jǐn zì zhēng，yǎn zhōng yǐn yǐn fàng jiào píng。飞蝇触鼻人争怒，落叶临头我谩惊。fēi yíng chù bí rén zhēng nù，luò yè lín tóu wǒ mán jīng。既有阳秋暗消长，何须青白太分明。jì yǒu yáng qiū àn xiāo zhǎng，hé xū qīng bái tài fēn míng。蒺藜原上清霜重，辛苦十年跣足行。jí lí yuán shàng qīng shuāng zhòng，xīn kǔ shí nián xiǎn zú xíng。

老大

老大情怀随处乐，幽闲气味逐时添。lǎo dà qíng huái suí chù lè，yōu xián qì wèi zhú shí tiān。平生长物不入室，一日百钱辄下帘。píng shēng zhǎng wù bù rù shì，yī rì bǎi qián zhé xià lián。题品云山宁有讳，收罗风月不妨廉。tí pǐn yún shān níng yǒu huì，shōu luó fēng yuè bù fáng lián。客来恐说闲兴废，茶罢呼棋信手拈。kè lái kǒng shuō xián xīng fèi，chá bà hū qí xìn shǒu niān。

山石

山石那容玉独坚，人生磨灭殆天怜。shān shí nà róng yù dú jiān，rén shēng mó miè dài tiān lián。画蛇最戒足无用，书马常忧尾不全。huà shé zuì jiè zú wú yòng，shū mǎ cháng yōu wěi bù quán。谁见虎须真可捋，自惭鸡肋岂胜拳。shuí jiàn hǔ xū zhēn kě lǚ，zì cán jī lē qǐ shèng quán。误人莫向娄师德，不领春生未唾前。wù rén mò xiàng lóu shī dé，bù lǐng chūn shēng wèi tuò qián。

夏日即事

迂疏争笑近清狂，多病筋骸可预防。yū shū zhēng xiào jìn qīng kuáng，duō bìng jīn hái kě yù fáng。久乏园蔬因种药，不留窗纸为抄方。jiǔ fá yuán shū yīn zhǒng yào，bù liú chuāng zhǐ wèi chāo fāng。闲从鸟雀分晴昼，静与蛩螀共晚凉。xián cóng niǎo què fēn qíng zhòu，jìng yǔ qióng jiāng gòng wǎn liáng。莫道幽人好标置，北窗自古有羲皇。mò dào yōu rén hǎo biāo zhì，běi chuāng zì gǔ yǒu xī huáng。

平昔

平昔襟期镜屡看，而今涉世愿高年。píng xī jīn qī jìng lǚ kàn，ér jīn shè shì yuàn gāo nián。自怜不唾青城地，共笑仍忧杞国天。zì lián bù tuò qīng chéng dì，gòng xiào réng yōu qǐ guó tiān。履影无伤犹不忍，吹齑虽误亦当然。lǚ yǐng wú shāng yóu bù rěn，chuī jī suī wù yì dāng rán。人间万事思空遍，依旧西窗理断编。rén jiān wàn shì sī kōng biàn，yī jiù xī chuāng lǐ duàn biān。

人情

人情云雨九疑山，世路风涛八节滩。rén qíng yún yǔ jiǔ yí shān，shì lù fēng tāo bā jié tān。共说长安如日近，岂知蜀道比天难。gòng shuō zhǎng ān rú rì jìn，qǐ zhī shǔ dào bǐ tiān nán。浮航莫笑腰舟渡，坎井终当系木观。fú háng mò xiào yāo zhōu dù，kǎn jǐng zhōng dāng xì mù guān。会取登高有良法，此身何地不平宽。huì qǔ dēng gāo yǒu liáng fǎ，cǐ shēn hé dì bù píng kuān。

夜雨

梦觉呼童问几更，未应先作不平鸣。mèng jué hū tóng wèn jǐ gèng，wèi yīng xiān zuò bù píng míng。山深六月有秋意，夜静满城惟雨声。shān shēn liù yuè yǒu qiū yì，yè jìng mǎn chéng wéi yǔ shēng。四海虚名此身愧，百年浮世寸心惊。sì hǎi xū míng cǐ shēn kuì，bǎi nián fú shì cùn xīn jīng。谁教檐溜如愁思，欲断还连直到明。shuí jiào yán liū rú chóu sī，yù duàn hái lián zhí dào míng。

上冢

乡邻见戏说儿童，日日相邀社酒同。xiāng lín jiàn xì shuō ér tóng，rì rì xiāng yāo shè jiǔ tóng。故国无家仍是客，病躯未老错呼翁。gù guó wú jiā réng shì kè，bìng qū wèi lǎo cuò hū wēng。里胥验帖徵游户，县长闻名谒下风。lǐ xū yàn tiē zhēng yóu hù，xiàn zhǎng wén míng yè xià fēng。欲向溪南访乔木，不禁烟雨正空蒙。yù xiàng xī nán fǎng qiáo mù，bù jìn yān yǔ zhèng kōng méng。

夏日饮山亭

借住郊园旧有缘，绿阴清昼静中便。jiè zhù jiāo yuán jiù yǒu yuán，lǜ yīn qīng zhòu jìng zhōng biàn。空钩意钓鱼亦乐，高枕卧游山自前。kōng gōu yì diào yú yì lè，gāo zhěn wò yóu shān zì qián。露引松香来酒盏，雨催花气润吟笺。lù yǐn sōng xiāng lái jiǔ zhǎn，yǔ cuī huā qì rùn yín jiān。人来每问农桑事，考证床头种树篇。rén lái měi wèn nóng sāng shì，kǎo zhèng chuáng tóu zhǒng shù piān。

偶得

自觉筋骸老渐顽，曾经坚脊度危关。zì jué jīn hái lǎo jiàn wán，céng jīng jiān jí dù wēi guān。清霜烈日留身后，秀气春风拂坐间。qīng shuāng liè rì liú shēn hòu，xiù qì chūn fēng fú zuò jiān。自有颓波如底柱，莫教秋色避南山。zì yǒu tuí bō rú dǐ zhù，mò jiào qiū sè bì nán shān。云鹏税驾今无地，羡杀江鸥尽日闲。yún péng shuì jià jīn wú dì，xiàn shā jiāng ōu jǐn rì xián。

次韵叩泮宫

误我儒冠一不成，剑华摇落动江城。wù wǒ rú guān yī bù chéng，jiàn huá yáo luò dòng jiāng chéng。心飞北阙知天远，梦入南荒觉地倾。xīn fēi běi quē zhī tiān yuǎn，mèng rù nán huāng jué dì qīng。磊落中原千古鹿，淋漓沧海一杯鲸。lěi luò zhōng yuán qiān gǔ lù，lín lí cāng hǎi yī bēi jīng。太平自有诸公在，谁向南阳问孔明。tài píng zì yǒu zhū gōng zài，shuí xiàng nán yáng wèn kǒng míng。

与客会饮野亭

遥岑一碧淡相依，野态行云共意迟。yáo cén yī bì dàn xiāng yī，yě tài xíng yún gòng yì chí。多病留侯宁复伟，长身诸葛但如痴。duō bìng liú hóu níng fù wěi，zhǎng shēn zhū gé dàn rú chī。相思千里尊酒尽，永啸一声小鸟悲。xiāng sī qiān lǐ zūn jiǔ jǐn，yǒng xiào yī shēng xiǎo niǎo bēi。风袖翩翩似何处？fēng xiù piān piān shì hé chù？青林西北雨来时。qīng lín xī běi yǔ lái shí。

过徐桥

老岸石阑曙色分，只疑身是入山云。lǎo àn shí lán shǔ sè fēn，zhǐ yí shēn shì rù shān yún。十年往事不回顾，百里清泉如可闻。shí nián wǎng shì bù huí gù，bǎi lǐ qīng quán rú kě wén。人世谁教有长路，坤灵终亦化尘氛。rén shì shuí jiào yǒu zhǎng lù，kūn líng zhōng yì huà chén fēn。兴亡更遣陂塘在，几欲悲歌酒未醺。xīng wáng gèng qiǎn bēi táng zài，jǐ yù bēi gē jiǔ wèi xūn。

白沟

宝符藏山自可攻，儿孙谁是出群雄？bǎo fú cáng shān zì kě gōng，ér sūn shuí shì chū qún xióng？幽燕不照中天月，丰沛空歌海内风。yōu yàn bù zhào zhōng tiān yuè，fēng pèi kōng gē hǎi nèi fēng。赵普元无四方志，澶渊堪笑百年功。zhào pǔ yuán wú sì fāng zhì，chán yuān kān xiào bǎi nián gōng。白沟移向江淮去，止罪宣和恐未公。bái gōu yí xiàng jiāng huái qù，zhǐ zuì xuān hé kǒng wèi gōng。

登武遂城

神州英气郁高寒，臂断争教不再连。shén zhōu yīng qì yù gāo hán，bì duàn zhēng jiào bù zài lián。千古伤心有开运，几人临死问幽燕。qiān gǔ shāng xīn yǒu kāi yùn，jǐ rén lín sǐ wèn yōu yàn。平生卧榻今如此，百万私钱亦可怜。píng shēng wò tà jīn rú cǐ，bǎi wàn sī qián yì kě lián。咫尺白沟已南北，区区铜马为谁坚？zhǐ chǐ bái gōu yǐ nán běi，qū qū tóng mǎ wèi shuí jiān？

总190条‹1 2 345 6 7 ›»