古诗词 - 中国最美古诗词

诗词作者名句古籍

宿青草湖

洞庭犹在目，青草续为名。dòng tíng yóu zài mù，qīng cǎo xù wèi míng。宿桨依农事，邮签报水程。sù jiǎng yī nóng shì，yóu qiān bào shuǐ chéng。寒冰争倚薄，云月递微明。hán bīng zhēng yǐ báo，yún yuè dì wēi míng。湖雁双双起，人来故北征。hú yàn shuāng shuāng qǐ，rén lái gù běi zhēng。

杜甫（712－770），字子美，自号少陵野老，世称“杜工部”、“杜少陵”等，汉族，河南府巩县（今河南省巩义市）人，唐代伟大的现实主义诗人，杜甫被世人尊为“诗圣”，其诗被称为“诗史”。杜甫与李白合称“李杜”，为了跟另外两位诗人李商隐与杜牧即“小李杜”区别开来，杜甫与李白又合称“大李杜”。他忧国忧民，人格高尚，他的约1400余首诗被保留了下来，诗艺精湛，在中国古典诗歌中备受推崇，影响深远。759-766年间曾居成都，后世有杜甫草堂纪念。杜甫的作品>>

猜您喜欢

病后遇王倚饮赠歌

麟角凤觜世莫识，煎胶续弦奇自见。lín jiǎo fèng zī shì mò shí，jiān jiāo xù xián qí zì jiàn。尚看王生抱此怀，在于甫也何由羡。shàng kàn wáng shēng bào cǐ huái，zài yú fǔ yě hé yóu xiàn。且遇王生慰畴昔，素知贱子甘贫贱。qiě yù wáng shēng wèi chóu xī，sù zhī jiàn zi gān pín jiàn。酷见冻馁不足耻，多病沈年苦无健。kù jiàn dòng něi bù zú chǐ，duō bìng shěn nián kǔ wú jiàn。王生怪我颜色恶，答云伏枕艰难遍。wáng shēng guài wǒ yán sè è，dá yún fú zhěn jiān nán biàn。疟疠三秋孰可忍，寒热百日相交战。nüè lì sān qiū shú kě rěn，hán rè bǎi rì xiāng jiāo zhàn。头白眼暗坐有胝，肉黄皮皱命如线。tóu bái yǎn àn zuò yǒu zhī，ròu huáng pí zhòu mìng rú xiàn。惟生哀我未平复，为我力致美殽膳。wéi shēng āi wǒ wèi píng fù，wèi wǒ lì zhì měi xiáo shàn。遣人向市赊香粳，唤妇出房亲自馔。qiǎn rén xiàng shì shē xiāng jīng，huàn fù chū fáng qīn zì zhuàn。长安冬菹酸且绿，金城土酥静如练。zhǎng ān dōng jū suān qiě lǜ，jīn chéng tǔ sū jìng rú liàn。兼求富豪且割鲜，密沽斗酒谐终宴。jiān qiú fù háo qiě gē xiān，mì gū dòu jiǔ xié zhōng yàn。故人情义晚谁似，令我手脚轻欲漩。gù rén qíng yì wǎn shuí shì，lìng wǒ shǒu jiǎo qīng yù xuán。老马为驹信不虚，当时得意况深眷。lǎo mǎ wèi jū xìn bù xū，dāng shí dé yì kuàng shēn juàn。但使残年饱吃饭，只愿无事常相见。dàn shǐ cán nián bǎo chī fàn，zhǐ yuàn wú shì cháng xiāng jiàn。

湖城东遇孟云卿复归刘颢宅宿宴饮散因为醉歌

疾风吹尘暗河县，行子隔手不相见。jí fēng chuī chén àn hé xiàn，xíng zi gé shǒu bù xiāng jiàn。湖城城南一开眼，驻马偶识云卿面。hú chéng chéng nán yī kāi yǎn，zhù mǎ ǒu shí yún qīng miàn。向非刘颢为地主，懒回鞭辔成高宴。xiàng fēi liú hào wèi dì zhǔ，lǎn huí biān pèi chéng gāo yàn。刘侯叹我携客来，置酒张灯促华馔。liú hóu tàn wǒ xié kè lái，zhì jiǔ zhāng dēng cù huá zhuàn。且将款曲终今夕，休语艰难尚酣战。qiě jiāng kuǎn qū zhōng jīn xī，xiū yǔ jiān nán shàng hān zhàn。照室红炉促曙光，萦窗素月垂文练。zhào shì hóng lú cù shǔ guāng，yíng chuāng sù yuè chuí wén liàn。天开地裂长安陌，寒尽春生洛阳殿。tiān kāi dì liè zhǎng ān mò，hán jǐn chūn shēng luò yáng diàn。岂知驱车复同轨，可惜刻漏随更箭。qǐ zhī qū chē fù tóng guǐ，kě xī kè lòu suí gèng jiàn。人生会合不可常，庭树鸡鸣泪如线。rén shēng huì hé bù kě cháng，tíng shù jī míng lèi rú xiàn。

阌乡姜七少府设脍戏赠长歌

姜侯设脍当严冬，昨日今日皆天风。jiāng hóu shè kuài dāng yán dōng，zuó rì jīn rì jiē tiān fēng。河冻未渔不易得，凿冰恐侵河伯宫。hé dòng wèi yú bù yì dé，záo bīng kǒng qīn hé bó gōng。饔人受鱼鲛人手，洗鱼磨刀鱼眼红。yōng rén shòu yú jiāo rén shǒu，xǐ yú mó dāo yú yǎn hóng。无声细下飞碎雪，有骨已剁觜春葱。wú shēng xì xià fēi suì xuě，yǒu gǔ yǐ duò zī chūn cōng。偏劝腹腴愧年少，软炊香饭缘老翁。piān quàn fù yú kuì nián shǎo，ruǎn chuī xiāng fàn yuán lǎo wēng。落砧何曾白纸湿，放箸未觉金盘空。luò zhēn hé céng bái zhǐ shī，fàng zhù wèi jué jīn pán kōng。新欢便饱姜侯德，清觞异味情屡极。xīn huān biàn bǎo jiāng hóu dé，qīng shāng yì wèi qíng lǚ jí。东归贪路自觉难，欲别上马身无力。dōng guī tān lù zì jué nán，yù bié shàng mǎ shēn wú lì。可怜为人好心事，于我见子真颜色。kě lián wèi rén hǎo xīn shì，yú wǒ jiàn zi zhēn yán sè。不恨我衰子贵时，怅望且为今相忆。bù hèn wǒ shuāi zi guì shí，chàng wàng qiě wèi jīn xiāng yì。

戏赠阌乡秦少公

去年行宫当太白，朝回君是同舍客。qù nián xíng gōng dāng tài bái，cháo huí jūn shì tóng shě kè。同心不减骨肉亲，每语见许文章伯。tóng xīn bù jiǎn gǔ ròu qīn，měi yǔ jiàn xǔ wén zhāng bó。今日时清两京道，相逢苦觉人情好。jīn rì shí qīng liǎng jīng dào，xiāng féng kǔ jué rén qíng hǎo。昨夜邀欢乐更无，多才依旧能潦倒。zuó yè yāo huān lè gèng wú，duō cái yī jiù néng lǎo dào。

李鄠县丈人胡马行

丈人骏马名胡骝，前年避胡过金牛。zhàng rén jùn mǎ míng hú liú，qián nián bì hú guò jīn niú。回鞭却走见天子，朝饮汉水暮灵州。huí biān què zǒu jiàn tiān zi，cháo yǐn hàn shuǐ mù líng zhōu。自矜胡骝奇绝代，乘出千人万人爱。zì jīn hú liú qí jué dài，chéng chū qiān rén wàn rén ài。一闻说尽急难材，转益愁向驽骀辈。yī wén shuō jǐn jí nán cái，zhuǎn yì chóu xiàng nú dài bèi。头上锐耳批秋竹，脚下高蹄削寒玉。tóu shàng ruì ěr pī qiū zhú，jiǎo xià gāo tí xuē hán yù。始知神龙别有种，不比俗马空多肉。shǐ zhī shén lóng bié yǒu zhǒng，bù bǐ sú mǎ kōng duō ròu。洛阳大道时再清，累日喜得俱东行。luò yáng dà dào shí zài qīng，lèi rì xǐ dé jù dōng xíng。凤臆龙鬐未易识，侧身注目长风生。fèng yì lóng qí wèi yì shí，cè shēn zhù mù zhǎng fēng shēng。

义鹘

阴崖有苍鹰，养子黑柏颠。yīn yá yǒu cāng yīng，yǎng zi hēi bǎi diān。白蛇登其巢，吞噬恣朝餐。bái shé dēng qí cháo，tūn shì zì cháo cān。雄飞远求食，雌者鸣辛酸。xióng fēi yuǎn qiú shí，cí zhě míng xīn suān。力强不可制，黄口无半存。lì qiáng bù kě zhì，huáng kǒu wú bàn cún。其父从西归，翻身入长烟。qí fù cóng xī guī，fān shēn rù zhǎng yān。斯须领健鹘，痛愤寄所宣。sī xū lǐng jiàn gǔ，tòng fèn jì suǒ xuān。斗上捩孤影，噭哮来九天。dòu shàng liè gū yǐng，jiào xiāo lái jiǔ tiān。修鳞脱远枝，巨颡坼老拳。xiū lín tuō yuǎn zhī，jù sǎng chè lǎo quán。高空得蹭蹬，短草辞蜿蜒。gāo kōng dé cèng dēng，duǎn cǎo cí wān yán。折尾能一掉，饱肠皆已穿。zhé wěi néng yī diào，bǎo cháng jiē yǐ chuān。生虽灭众雏，死亦垂千年。shēng suī miè zhòng chú，sǐ yì chuí qiān nián。物情有报复，快意贵目前。wù qíng yǒu bào fù，kuài yì guì mù qián。兹实鸷鸟最，急难心炯然。zī shí zhì niǎo zuì，jí nán xīn jiǒng rán。功成失所往，用舍何其贤。gōng chéng shī suǒ wǎng，yòng shě hé qí xián。近经潏水湄，此事樵夫传。jìn jīng yù shuǐ méi，cǐ shì qiáo fū chuán。飘萧觉素发，凛欲冲儒冠。piāo xiāo jué sù fā，lǐn yù chōng rú guān。人生许与分，只在顾盼间。rén shēng xǔ yǔ fēn，zhǐ zài gù pàn jiān。聊为义鹘行，用激壮士肝。liáo wèi yì gǔ xíng，yòng jī zhuàng shì gān。

画鹘行

高堂见生鹘，飒爽动秋骨。gāo táng jiàn shēng gǔ，sà shuǎng dòng qiū gǔ。初惊无拘挛，何得立突兀。chū jīng wú jū luán，hé dé lì tū wù。乃知画师妙，功刮造化窟。nǎi zhī huà shī miào，gōng guā zào huà kū。写作神骏姿，充君眼中物。xiě zuò shén jùn zī，chōng jūn yǎn zhōng wù。鸟鹊满樛枝，轩然恐其出。niǎo què mǎn jiū zhī，xuān rán kǒng qí chū。侧脑看青霄，宁为众禽没。cè nǎo kàn qīng xiāo，níng wèi zhòng qín méi。长翮如刀剑，人寰可超越。zhǎng hé rú dāo jiàn，rén huán kě chāo yuè。乾坤空峥嵘，粉墨且萧瑟。qián kūn kōng zhēng róng，fěn mò qiě xiāo sè。缅思云沙际，自有烟雾质。miǎn sī yún shā jì，zì yǒu yān wù zhì。吾今意何伤，顾步独纡郁。wú jīn yì hé shāng，gù bù dú yū yù。

瘦马行

东郊瘦马使我伤，骨骼硉兀如堵墙。dōng jiāo shòu mǎ shǐ wǒ shāng，gǔ gé lù wù rú dǔ qiáng。绊之欲动转敧侧，此岂有意仍腾骧。bàn zhī yù dòng zhuǎn jī cè，cǐ qǐ yǒu yì réng téng xiāng。细看六印带官字，众道三军遗路旁。xì kàn liù yìn dài guān zì，zhòng dào sān jūn yí lù páng。皮乾剥落杂泥滓，毛暗萧条连雪霜。pí qián bō luò zá ní zǐ，máo àn xiāo tiáo lián xuě shuāng。去岁奔波逐馀寇，骅骝不惯不得将。qù suì bēn bō zhú yú kòu，huá liú bù guàn bù dé jiāng。士卒多骑内厩马，惆怅恐是病乘黄。shì zú duō qí nèi jiù mǎ，chóu chàng kǒng shì bìng chéng huáng。当时历块误一蹶，委弃非汝能周防。dāng shí lì kuài wù yī jué，wěi qì fēi rǔ néng zhōu fáng。见人惨澹若哀诉，失主错莫无晶光。jiàn rén cǎn dàn ruò āi sù，shī zhǔ cuò mò wú jīng guāng。天寒远放雁为伴，日暮不收乌啄疮。tiān hán yuǎn fàng yàn wèi bàn，rì mù bù shōu wū zhuó chuāng。谁家且养愿终惠，更试明年春草长。shuí jiā qiě yǎng yuàn zhōng huì，gèng shì míng nián chūn cǎo zhǎng。

夏日叹

夏日出东北，陵天经中街。xià rì chū dōng běi，líng tiān jīng zhōng jiē。朱光彻厚地，郁蒸何由开。zhū guāng chè hòu dì，yù zhēng hé yóu kāi。上苍久无雷，无乃号令乖。shàng cāng jiǔ wú léi，wú nǎi hào lìng guāi。雨降不濡物，良田起黄埃。yǔ jiàng bù rú wù，liáng tián qǐ huáng āi。飞鸟苦热死，池鱼涸其泥。fēi niǎo kǔ rè sǐ，chí yú hé qí ní。万人尚流冗，举目唯蒿莱。wàn rén shàng liú rǒng，jǔ mù wéi hāo lái。至今大河北，化作虎与豺。zhì jīn dà hé běi，huà zuò hǔ yǔ chái。浩荡想幽蓟，王师安在哉？hào dàng xiǎng yōu jì，wáng shī ān zài zāi？对食不能餐，我心殊未谐。duì shí bù néng cān，wǒ xīn shū wèi xié。眇然贞观初，难与数子偕。miǎo rán zhēn guān chū，nán yǔ shù zi xié。

夏夜叹

永日不可暮，炎蒸毒我肠。yǒng rì bù kě mù，yán zhēng dú wǒ cháng。安得万里风，飘飖吹我裳。ān dé wàn lǐ fēng，piāo yáo chuī wǒ shang。昊天出华月，茂林延疏光。hào tiān chū huá yuè，mào lín yán shū guāng。仲夏苦夜短，开轩纳微凉。zhòng xià kǔ yè duǎn，kāi xuān nà wēi liáng。虚明见纤毫，羽虫亦飞扬。xū míng jiàn xiān háo，yǔ chóng yì fēi yáng。物情无巨细，自适固其常。wù qíng wú jù xì，zì shì gù qí cháng。念彼荷戈士，穷年守边疆。niàn bǐ hé gē shì，qióng nián shǒu biān jiāng。何由一洗濯，执热互相望。hé yóu yī xǐ zhuó，zhí rè hù xiāng wàng。竟夕击刁斗，喧声连万方。jìng xī jī diāo dòu，xuān shēng lián wàn fāng。青紫虽被体，不如早还乡。qīng zǐ suī bèi tǐ，bù rú zǎo hái xiāng。北城悲笳发，鹳鹤号且翔。běi chéng bēi jiā fā，guàn hè hào qiě xiáng。况复烦促倦，激烈思时康。kuàng fù fán cù juàn，jī liè sī shí kāng。

立秋后题

日月不相饶，节序昨夜隔。rì yuè bù xiāng ráo，jié xù zuó yè gé。玄蝉无停号，秋燕已如客。xuán chán wú tíng hào，qiū yàn yǐ rú kè。平生独往愿，惆怅年半百。píng shēng dú wǎng yuàn，chóu chàng nián bàn bǎi。罢官亦由人，何事拘形役。bà guān yì yóu rén，hé shì jū xíng yì。

贻阮隐居

陈留风俗衰，人物世不数。chén liú fēng sú shuāi，rén wù shì bù shù。塞上得阮生，迥继先父祖。sāi shàng dé ruǎn shēng，jiǒng jì xiān fù zǔ。贫知静者性，自益毛发古。pín zhī jìng zhě xìng，zì yì máo fā gǔ。车马入邻家，蓬蒿翳环堵。chē mǎ rù lín jiā，péng hāo yì huán dǔ。清诗近道要，识子用心苦。qīng shī jìn dào yào，shí zi yòng xīn kǔ。寻我草径微，褰裳蹋寒雨。xún wǒ cǎo jìng wēi，qiān shang tà hán yǔ。更议居远村，避喧甘猛虎。gèng yì jū yuǎn cūn，bì xuān gān měng hǔ。足明箕颍客，荣贵如粪土。zú míng jī yǐng kè，róng guì rú fèn tǔ。

遣兴三首

下马古战场，四顾但茫然。xià mǎ gǔ zhàn chǎng，sì gù dàn máng rán。风悲浮云去，黄叶坠我前。fēng bēi fú yún qù，huáng yè zhuì wǒ qián。朽骨穴蝼蚁，又为蔓草缠。xiǔ gǔ xué lóu yǐ，yòu wèi màn cǎo chán。故老行叹息，今人尚开边。gù lǎo xíng tàn xī，jīn rén shàng kāi biān。汉虏互胜负，封疆不常全。hàn lǔ hù shèng fù，fēng jiāng bù cháng quán。安得廉耻将，三军同晏眠。ān dé lián chǐ jiāng，sān jūn tóng yàn mián。

遣兴三首

高秋登塞山，南望马邑州。gāo qiū dēng sāi shān，nán wàng mǎ yì zhōu。降虏东击胡，壮健尽不留。jiàng lǔ dōng jī hú，zhuàng jiàn jǐn bù liú。穹庐莽牢落，上有行云愁。qióng lú mǎng láo luò，shàng yǒu xíng yún chóu。老弱哭道路，愿闻甲兵休。lǎo ruò kū dào lù，yuàn wén jiǎ bīng xiū。邺中事反覆，死人积如丘。yè zhōng shì fǎn fù，sǐ rén jī rú qiū。诸将已茅土，载驱谁与谋。zhū jiāng yǐ máo tǔ，zài qū shuí yǔ móu。

遣兴三首

丰年孰云迟，甘泽不在早。fēng nián shú yún chí，gān zé bù zài zǎo。耕田秋雨足，禾黍已映道。gēng tián qiū yǔ zú，hé shǔ yǐ yìng dào。春苗九月交，颜色同日老。chūn miáo jiǔ yuè jiāo，yán sè tóng rì lǎo。劝汝衡门士，忽悲尚枯槁。quàn rǔ héng mén shì，hū bēi shàng kū gǎo。时来展材力，先后无丑好。shí lái zhǎn cái lì，xiān hòu wú chǒu hǎo。但讶鹿皮翁，忘机对芳草。dàn yà lù pí wēng，wàng jī duì fāng cǎo。

总1357条«‹60 61 626364 65 66 ›»