古诗词 - 中国最美古诗词

次韵李参政

江左忧佛狸，荆州忌老瞒。jiāng zuǒ yōu fú lí，jīng zhōu jì lǎo mán。既虞薪下火，又耻泥中蟠。jì yú xīn xià huǒ，yòu chǐ ní zhōng pán。不虞复不耻，志士宁无叹。bù yú fù bù chǐ，zhì shì níng wú tàn。

次韵李参政

宋：魏了翁

大亨惟同人，小知仅私己。dà hēng wéi tóng rén，xiǎo zhī jǐn sī jǐ。皇皇万井封，耽耽百重陛。huáng huáng wàn jǐng fēng，dān dān bǎi zhòng bì。尔疴寔余恫，须知本同体。ěr kē shí yú dòng，xū zhī běn tóng tǐ。

次韵李参政

宋：魏了翁

南园鼎盛时，纷纷车马迹。nán yuán dǐng shèng shí，fēn fēn chē mǎ jì。须臾风景异，树老春寂历。xū yú fēng jǐng yì，shù lǎo chūn jì lì。盛衰那可常，此理最明白。shèng shuāi nà kě cháng，cǐ lǐ zuì míng bái。

次韵李参政

宋：魏了翁

世有傀儡棚，帐幕深遮围。shì yǒu guī lěi péng，zhàng mù shēn zhē wéi。衣冠巧装饰，观者迷是非。yī guān qiǎo zhuāng shì，guān zhě mí shì fēi。自谓真好手，不知若为归。zì wèi zhēn hǎo shǒu，bù zhī ruò wèi guī。

续和李参政

宋：魏了翁

阴阳互推移，气数有信屈。yīn yáng hù tuī yí，qì shù yǒu xìn qū。涧松发贞姿，庭梅睟生色。jiàn sōng fā zhēn zī，tíng méi suì shēng sè。虽无桃李容，桓桓保终吉。suī wú táo lǐ róng，huán huán bǎo zhōng jí。

续和李参政

宋：魏了翁

气力与运颓，十步九蹉跌。qì lì yǔ yùn tuí，shí bù jiǔ cuō diē。闻有用我者，掩耳忽不悦。wén yǒu yòng wǒ zhě，yǎn ěr hū bù yuè。吾非嵇康徒，道远未能涉。wú fēi jī kāng tú，dào yuǎn wèi néng shè。

续和李参政

宋：魏了翁

虚灵一寸心，攻者十七八。xū líng yī cùn xīn，gōng zhě shí qī bā。炯然无常存，精粗皆著察。jiǒng rán wú cháng cún，jīng cū jiē zhù chá。卫丘騋牝蕃，鲁囿牛羊茁。wèi qiū lái pìn fān，lǔ yòu niú yáng zhuó。

续和李参政

宋：魏了翁

古之求仁者，信道不蕲获。gǔ zhī qiú rén zhě，xìn dào bù qí huò。颜生何所乐，宁蹈饥寒厄。yán shēng hé suǒ lè，níng dǎo jī hán è。能知四勿功，六根本非贼。néng zhī sì wù gōng，liù gēn běn fēi zéi。

续和李参政

宋：魏了翁

严君闲有家，富之以其道。yán jūn xián yǒu jiā，fù zhī yǐ qí dào。几年困外御，囊空甑复倒。jǐ nián kùn wài yù，náng kōng zèng fù dào。家人良自勉，岁晏愿相保。jiā rén liáng zì miǎn，suì yàn yuàn xiāng bǎo。

续和李参政

宋：魏了翁

晋当胡运衰，厉世先黜陟。jìn dāng hú yùn shuāi，lì shì xiān chù zhì。当时望尘友，有识所愤疾。dāng shí wàng chén yǒu，yǒu shí suǒ fèn jí。云何祖士稚，不似刘越石。yún hé zǔ shì zhì，bù shì liú yuè shí。

续和李参政

宋：魏了翁

人心不可欺，好好而恶恶。rén xīn bù kě qī，hǎo hǎo ér è è。利欲怵迫之，本心月以落。lì yù chù pò zhī，běn xīn yuè yǐ luò。所以古之人，忧在晋其角。suǒ yǐ gǔ zhī rén，yōu zài jìn qí jiǎo。

荒烟散牛羊，落日下城市。huāng yān sàn niú yáng，luò rì xià chéng shì。天寒万木脱，岁晏群动弭。tiān hán wàn mù tuō，suì yàn qún dòng mǐ。西郊有孤芳，独唤春事起。xī jiāo yǒu gū fāng，dú huàn chūn shì qǐ。幽光耿参月，清艳明野水。yōu guāng gěng cān yuè，qīng yàn míng yě shuǐ。欲开未开时，似语不语意。yù kāi wèi kāi shí，shì yǔ bù yǔ yì。或疑春较迟，的皪尚霜蕊。huò yí chūn jiào chí，de lì shàng shuāng ruǐ。谁知春风心，浑在阿堵里。shuí zhī chūn fēng xīn，hún zài ā dǔ lǐ。洞霄逍遥公，九陇花月使。dòng xiāo xiāo yáo gōng，jiǔ lǒng huā yuè shǐ。领客居上头，蹇予亦婪尾。lǐng kè jū shàng tóu，jiǎn yǔ yì lán wěi。颇怀去年游，岁月如许驶。pǒ huái qù nián yóu，suì yuè rú xǔ shǐ。悠悠竟何成，总被物化使。yōu yōu jìng hé chéng，zǒng bèi wù huà shǐ。索酒浮大觥，歌商曳穷履。suǒ jiǔ fú dà gōng，gē shāng yè qióng lǚ。真意浩无穷，作诗聊复尔。zhēn yì hào wú qióng，zuò shī liáo fù ěr。

梁运判

宋：魏了翁

有歌不必歌吴趋，有舞不用陈巴渝。yǒu gē bù bì gē wú qū，yǒu wǔ bù yòng chén bā yú。试听天下紫云曲，着意自与人间殊。shì tīng tiān xià zǐ yún qū，zhe yì zì yǔ rén jiān shū。益州刺史梁大夫，高冠长佩鸣清都。yì zhōu cì shǐ liáng dà fū，gāo guān zhǎng pèi míng qīng dōu。秋原方集迎车雉，春风欲送升平乌。qiū yuán fāng jí yíng chē zhì，chūn fēng yù sòng shēng píng wū。却思忠献海棠处，少日曾此扶亲舆。què sī zhōng xiàn hǎi táng chù，shǎo rì céng cǐ fú qīn yú。问天乞英簜，叶气为先驱。wèn tiān qǐ yīng dàng，yè qì wèi xiān qū。有酒皆郎清，有书皆父腴。yǒu jiǔ jiē láng qīng，yǒu shū jiē fù yú。人逢善旦称吉祝，六引三调何虚邪。rén féng shàn dàn chēng jí zhù，liù yǐn sān diào hé xū xié。勿言商声苦太劲，为国纲纪正要渠。wù yán shāng shēng kǔ tài jìn，wèi guó gāng jì zhèng yào qú。厥今事势将何如，邻家盗起翁无襦。jué jīn shì shì jiāng hé rú，lín jiā dào qǐ wēng wú rú。乘风纵燎未渠已，我薪未徙屋未涂。chéng fēng zòng liáo wèi qú yǐ，wǒ xīn wèi xǐ wū wèi tú。天之生贤端有意，平治况是公规摹。tiān zhī shēng xián duān yǒu yì，píng zhì kuàng shì gōng guī mó。尽将吉德为寿本，扶桑自昔无荣枯。jǐn jiāng jí dé wèi shòu běn，fú sāng zì xī wú róng kū。

浣花即席

宋：魏了翁

轻飔濯袢暑，清与耳目谋。qīng sī zhuó pàn shǔ，qīng yǔ ěr mù móu。江山新容态，真意烂不收。jiāng shān xīn róng tài，zhēn yì làn bù shōu。榜人以戒余，将事东郊游。bǎng rén yǐ jiè yú，jiāng shì dōng jiāo yóu。川后且静波，冯夷亦安流。chuān hòu qiě jìng bō，féng yí yì ān liú。联镳载群彦，骈筵驾方舟。lián biāo zài qún yàn，pián yán jià fāng zhōu。月中乱平渺，高舂尚夷犹。yuè zhōng luàn píng miǎo，gāo chōng shàng yí yóu。俯瞰大江横，仰看苍云浮。fǔ kàn dà jiāng héng，yǎng kàn cāng yún fú。滔滔去不息，亹亹生无休。tāo tāo qù bù xī，wěi wěi shēng wú xiū。俯仰三太息，发我心悠悠。fǔ yǎng sān tài xī，fā wǒ xīn yōu yōu。未省昔之人，曾有此乐不。wèi shěng xī zhī rén，céng yǒu cǐ lè bù。团团转兰枻，突见龙棹头。tuán tuán zhuǎn lán yì，tū jiàn lóng zhào tóu。鬨然两敌国，蒿矢迅不留。hòng rán liǎng dí guó，hāo shǐ xùn bù liú。所争何为者，对面如仇雠。suǒ zhēng hé wèi zhě，duì miàn rú chóu chóu。少须游人散，天暝风泠飕。shǎo xū yóu rén sàn，tiān míng fēng líng sōu。清兴浩无极，洗盏更劝酬。qīng xīng hào wú jí，xǐ zhǎn gèng quàn chóu。

再和浣花韵呈李彭州

宋：魏了翁

冁然一开口，天也非人谋。chǎn rán yī kāi kǒu，tiān yě fēi rén móu。江山自旧管，风景仍新收。jiāng shān zì jiù guǎn，fēng jǐng réng xīn shōu。一门令兄弟，而我从之游。yī mén lìng xiōng dì，ér wǒ cóng zhī yóu。卫玠珠玉侧，李膺神仙舟。wèi jiè zhū yù cè，lǐ yīng shén xiān zhōu。主宾有良晤，兄弟无相犹。zhǔ bīn yǒu liáng wù，xiōng dì wú xiāng yóu。雨馀白日静，江远青天浮。yǔ yú bái rì jìng，jiāng yuǎn qīng tiān fú。相彼宇宙广，觉我心休休。xiāng bǐ yǔ zhòu guǎng，jué wǒ xīn xiū xiū。世传浣溪女，声迹疑谬悠。shì chuán huàn xī nǚ，shēng jì yí miù yōu。灵均亦已远，英烈今在不。líng jūn yì yǐ yuǎn，yīng liè jīn zài bù。又怀唐拾遗，泯然哀江头。yòu huái táng shí yí，mǐn rán āi jiāng tóu。陵谷几变迁，屈孟独长留。líng gǔ jǐ biàn qiān，qū mèng dú zhǎng liú。于此本何负，而以德为雠。yú cǐ běn hé fù，ér yǐ dé wèi chóu。因时慨前哲，坐久风飂飕。yīn shí kǎi qián zhé，zuò jiǔ fēng liù sōu。良会惜难再，作诗以相酬。liáng huì xī nán zài，zuò shī yǐ xiāng chóu。

李参政

宋：魏了翁

湖浅霜雁寒，天高老龙蛰。hú qiǎn shuāng yàn hán，tiān gāo lǎo lóng zhé。悠悠瀛海间，时运递消息。yōu yōu yíng hǎi jiān，shí yùn dì xiāo xī。黄钟一龠回，槁瘁亦敷泽。huáng zhōng yī yuè huí，gǎo cuì yì fū zé。茹茅趣连征，墐户同一辟。rú máo qù lián zhēng，jìn hù tóng yī pì。向来屯阴地，有果终不食。xiàng lái tún yīn dì，yǒu guǒ zhōng bù shí。存之乃天意，斯道古根极。cún zhī nǎi tiān yì，sī dào gǔ gēn jí。公论无消磨，物情自喧寂。gōng lùn wú xiāo mó，wù qíng zì xuān jì。喧寂安足计，秋云卷无迹。xuān jì ān zú jì，qiū yún juǎn wú jì。请公护景光，春事勤种植。qǐng gōng hù jǐng guāng，chūn shì qín zhǒng zhí。明朝揆初度，万象好颜色。míng cháo kuí chū dù，wàn xiàng hǎo yán sè。

李参政

宋：魏了翁

二年老翁泉，亲酌石林寿。èr nián lǎo wēng quán，qīn zhuó shí lín shòu。林翁硬如石，跌宕杯舞手。lín wēng yìng rú shí，diē dàng bēi wǔ shǒu。酡颜照湖山，丽藻濯花柳。tuó yán zhào hú shān，lì zǎo zhuó huā liǔ。牛头望蟆颐，隔阔几烟岫。niú tóu wàng má yí，gé kuò jǐ yān xiù。江梅驿堪寄，湖水觞可侑。jiāng méi yì kān jì，hú shuǐ shāng kě yòu。林丘一曲闲，事业千载就。lín qiū yī qū xián，shì yè qiān zài jiù。屡空有真实，万变无杂揉。lǚ kōng yǒu zhēn shí，wàn biàn wú zá róu。用之还帝师，归则赤松友。yòng zhī hái dì shī，guī zé chì sōng yǒu。蟠桃堪一尝，世味不同嗅。pán táo kān yī cháng，shì wèi bù tóng xiù。得书方醉歌，痴绝记前守。dé shū fāng zuì gē，chī jué jì qián shǒu。

次韵郭方叔诸公借胡致堂赏梅至夜赋诗

宋：魏了翁

玄阴作秋冬，杀气寓风雪。xuán yīn zuò qiū dōng，shā qì yù fēng xuě。土深候虫闭，山静飞鸟绝。tǔ shēn hòu chóng bì，shān jìng fēi niǎo jué。谁知无边春，万古长不灭。shuí zhī wú biān chūn，wàn gǔ zhǎng bù miè。或畅然以舒，或凝然以结。huò chàng rán yǐ shū，huò níng rán yǐ jié。或聚为融和，或散为骚屑。huò jù wèi róng hé，huò sàn wèi sāo xiè。又尝以此观诸人，生意不断长如薰。yòu cháng yǐ cǐ guān zhū rén，shēng yì bù duàn zhǎng rú xūn。咸阳宫殿气成雾，忽作芒砀山泽云。xián yáng gōng diàn qì chéng wù，hū zuò máng dàng shān zé yún。神爵甘露来纷纷，画堂已入王政君。shén jué gān lù lái fēn fēn，huà táng yǐ rù wáng zhèng jūn。人从动后观变态，谁于起处探絪缊。rén cóng dòng hòu guān biàn tài，shuí yú qǐ chù tàn yīn yūn。浅者若为见，夜气长如神。qiǎn zhě ruò wèi jiàn，yè qì zhǎng rú shén。傥知起灭幻，便省消息真。tǎng zhī qǐ miè huàn，biàn shěng xiāo xī zhēn。如何天机之浅者，但识人间桃李春。rú hé tiān jī zhī qiǎn zhě，dàn shí rén jiān táo lǐ chūn。

次韵刘左史

宋：魏了翁

南山有佳境，天作而地藏。nán shān yǒu jiā jìng，tiān zuò ér dì cáng。谁其搜抉之，主者今欧阳。shuí qí sōu jué zhī，zhǔ zhě jīn ōu yáng。时当冬候最，叆叇云无光。shí dāng dōng hòu zuì，ài dài yún wú guāng。烂嚼暗香句，浩歌黄竹章。làn jué àn xiāng jù，hào gē huáng zhú zhāng。诗成物有主，意远天无旁。shī chéng wù yǒu zhǔ，yì yuǎn tiān wú páng。众宾从老守，遥林拱孤芳。zhòng bīn cóng lǎo shǒu，yáo lín gǒng gū fāng。气味自尔殊，凡卉不敢香。qì wèi zì ěr shū，fán huì bù gǎn xiāng。芸芸天壤间，何草冬不黄。yún yún tiān rǎng jiān，hé cǎo dōng bù huáng。独此冰雪质，老气磨苍苍。dú cǐ bīng xuě zhì，lǎo qì mó cāng cāng。便如身洁人，易知复难忘。biàn rú shēn jié rén，yì zhī fù nán wàng。颇怀熙丰日，群妍偃冰霜。pǒ huái xī fēng rì，qún yán yǎn bīng shuāng。皓然深衣老，春风贮肝肠。hào rán shēn yī lǎo，chūn fēng zhù gān cháng。抉开第一机，还作桃李乡。jué kāi dì yī jī，hái zuò táo lǐ xiāng。终然和鼎实，以侑千岁觞。zhōng rán hé dǐng shí，yǐ yòu qiān suì shāng。三嗅几而作，临风倍轻狂。sān xiù jǐ ér zuò，lín fēng bèi qīng kuáng。

题潼川倅厅先得月楼

宋：魏了翁

浓云卷幂衡向北，天风不摇万响息。nóng yún juǎn mì héng xiàng běi，tiān fēng bù yáo wàn xiǎng xī。蟆行爬沙踏科臼，顾菟茫洋长在腹。má xíng pá shā tà kē jiù，gù tú máng yáng zhǎng zài fù。本来全体自分明，日用其间人莫识。běn lái quán tǐ zì fēn míng，rì yòng qí jiān rén mò shí。弄丸之暇划若逢，笑拍阑干我先得。nòng wán zhī xiá huà ruò féng，xiào pāi lán gàn wǒ xiān dé。